Αντίθετοι με το θεσμό του «κρυφού» μάρτυρα οι δικηγορικοί σύλλογοι

Κρίσιμα ζητή­ματα που συν­δέ­ο­νται άρρηκτα με τον πυρήνα της λει­τουρ­γίας της Δικαιο­σύ­νης, αλλά και τα όρια του θεσμού των προ­στα­τευο­μέ­νων μαρ­τύ­ρων βρέ­θη­καν στο επί­κε­ντρο της συνε­δρί­α­σης της Συντο­νι­στι­κής Επι­τρο­πής Δικη­γο­ρι­κών Συλ­λό­γων Ελλάδος .

Με αφορμή τις τρέ­χου­σες εξε­λί­ξεις εξέ­δω­σαν την ακό­λουθη ανα­κοί­νωση:

«Υπό την πίεση των σύγ­χρο­νων προ­κλή­σεων και απειλών, όπως η τρο­μο­κρα­τία, η δια­φθορά και το οργα­νω­μένο έγκλημα, η ευρω­παϊκή και η ελλη­νική έννομη τάξη δυστυ­χώς έχουν απο­δε­χθεί ότι μπορεί να κάμ­πτο­νται βασικές δικαιο­κρα­τι­κές αρχές στο όνομα της απο­τε­λε­σμα­τι­κής ποι­νι­κής κατα­στο­λής.

Η ελλη­νική έννομη τάξη όμως, απο­κλί­νει περαι­τέρω από τις επι­τα­γές του ευρω­παϊ­κού δικαίου και της νομο­λο­γίας του ΕΔΔΑ, για τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις και τον βαθμό επι­τρε­πτής απο­δει­κτι­κής αξιο­ποί­η­σης των κατα­θέ­σεων προ­στα­τευό­με­νων μαρ­τύ­ρων δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος.

Επι­ση­μαί­νε­ται ότι, είναι δια­φο­ρε­τικό ζήτημα η προ­στα­σία του μάρτυρα, που απο­δε­δειγ­μένα κιν­δυ­νεύει, από την προ­στα­σία του «κρυφού» μάρτυρα, που μπορεί να προ­βαί­νει ανέ­λεγ­κτα σε κατα­θέ­σεις, χωρίς δυνα­τό­τητα ελέγχου της αξιο­πι­στίας του και χωρίς συνέ­πειες για τον ίδιο. Ο θεσμός του «κρυφού» μάρτυρα είναι αντί­θε­τος με τις αρχές του νομικού μας πολι­τι­σμού, προ­σβά­λει τα ανθρώ­πινα δικαιώ­ματα και παρα­βιά­ζει τις αρχές της δίκαιης δίκης.

Περαι­τέρω, θεσμι­κοί και μη παρά­γο­ντες, επα­νει­λημ­μένα και δια­χρο­νικά επι­χει­ρούν παρεμ­βά­σεις στην ελλη­νική δικαιο­σύνη με σκοπό τον επη­ρε­α­σμό της, ιδίως σε υπο­θέ­σεις μεί­ζο­νος σημα­σίας. Τέτοιες ενέρ­γειες απο­δο­κι­μά­ζο­νται κατη­γο­ρη­μα­τικά από το σύνολο του νομικού κόσμου.

Παράλ­ληλα, μεμο­νω­μέ­νοι δικα­στι­κοί λει­τουρ­γοί με πράξεις ή παρα­λεί­ψεις τους δίνουν δικαιώ­ματα για αρνη­τι­κές κρίσεις ως προς την ορθή απονομή της δικαιο­σύ­νης.

Η ελλη­νική δικαιο­σύνη δεν πρέπει να εμπλέ­κε­ται (και να την εμπλέ­κουν) σε πολι­τι­κές σκο­πι­μό­τη­τες ή σε εξυ­πη­ρε­τή­σεις οποιασ­δή­ποτε μορφής συμ­φε­ρό­ντων. Πρέπει, μακριά από οποια­δή­ποτε παρέμ­βαση, εσω­τε­ρική ή εξωγενή, να επι­τε­λέ­σει απε­ρί­σπα­στα το έργο της, όπως το Σύνταγμα και οι νόμοι επι­τάσ­σουν. Με αυστηρή τήρηση των δικο­νο­μι­κών και ουσια­στι­κών κανόνων, χωρίς νομι­κούς ακρο­βα­τι­σμούς, που επι­τρέ­πουν αμφι­σβη­τή­σεις και δημιουρ­γούν σκιές.

Η ορθή απονομή της δικαιο­σύ­νης και η δια­λεύ­κανση όλων των υπο­θέ­σεων που άγονται ενώπιόν της , πρέπει να είναι απαί­τηση όλων μας».

tovima.gr