Ξανά

Ξανά συζή­τηση για να προ­χω­ρή­σει απο­κα­τά­σταση του Εθνικού Θεάτρου, ξανά παρεμ­βά­σεις για τη Ροδιακή Επαυλη. Για όλα αυτά, που εδώ και πολλά χρόνια (πολύ πριν οικο­νο­μι­κής κρίσης…), στέκουν θλιβερά ερείπια της πολι­τι­στι­κής και ιστο­ρι­κής μνήμης μας, παρα­δο­μένα όλα στην φθορά του χρόνου, παρ’ όλες τις φιλό­τι­μες προ­σπά­θειες ευαι­σθη­το­ποι­η­μέ­νων πολιτών κατά καιρούς. Κανείς ποτέ  δεν θέλησε να ασχο­λη­θεί σοβαρά ( και συναι­νε­τικά) με την ανά­δειξη αυτών των κατά τα λοιπά χαρα­κτη­ρι­σμέ­νων μνη­μείων,  που δίνουν αυτό το δια­φο­ρε­τικό χρώμα στο νησί, το συγκρι­τικό μας πλε­ο­νέ­κτημα. Τα παρα­δείγ­ματα πολλά σε όλο το νησί της Ρόδου. Με δελτία τύπου καλών προ­θέ­σεων δεν γίνεται δουλειά.

Υ.Γ. Πριν τα σχέδια για την αξιο­ποί­ηση του πάρκου Θέρμαι σε πολι­τι­στικό κέντρο, να τελειώ­σει πρώτα η αξιο­ποί­ηση του πάρκου Ροδίνι; Αλήθεια σε ποιο σημείο βρί­σκε­ται η αξιο­ποί­ησή του; Και μιας και πιάσαμε κου­βέ­ντα για αξιο­ποι­ή­σεις, τι γίνεται στο Μόντε Σμιθ όπου θα γινό­ντου­σαν άμεσες παρεμ­βά­σεις σύμφωνα με το δελτίο τύπου του Δήμου Ρόδου της 6/9/2017 «Την Τετάρτη 6 Σεπτεμ­βρίου ο δήμαρ­χος Ρόδου Φώτης Χατζη­διά­κος συγκά­λεσε σύσκεψη στο Δημαρ­χείο με θέμα τις άμεσες παρεμ­βά­σεις στο λόφο του Αγίου Στε­φά­νου (Μόντε Σμιθ), για την απο­κα­τά­σταση των ζημιών που προ­κά­λεσε η πρό­σφατη πυρ­κα­γιά, έχοντας στόχο τόσο την αισθη­τική απο­κα­τά­σταση του τοπίου αυτού που απο­τε­λεί βιτρίνα της Ρόδου, αλλά και την ασφά­λεια των πολιτών από πιθανές κατο­λι­σθή­σεις. Οι παρεμ­βά­σεις θα είναι άμεσες ξεκι­νώ­ντας τη Δευτέρα 11 Σεπτεμ­βρίου με χρο­νο­διά­γραμμα απο­πε­ρά­τω­σής τους τα μέσα Οκτώβρη..» Εχουμε Φεβρουά­ριο αύριο –καλό μήνα, και εάν δεν πήγαινε ο κ. Χρ. Ευστρα­τίου να κόψει και να απο­μα­κρύ­νει τα καμένα, η «βιτρίνα της Ρόδου» θα ήταν πιο μαύρη κι απ’ Ψαρών την ολό­μαυρη ράχη.

H παρα­κάτω φωτο­γρα­φία από τον κ. Στάμο Παπα­στα­μα­τίου, ο οποίος την συνο­δεύει με το : “Συγ­χω­ρε­μένε architetto Armando Bernabiti , όταν σχε­δί­α­ζες με τόση λεπτο­μέ­ρεια αυτή την πόρτα , για να περνούν οι πρι­μα­ντό­νες και οι μπα­λα­ρί­νες της σκάλας του Μιλάνου στα καμα­ρί­νια , όση φαντα­σία και αν είχες , απο­κλεί­ε­ται να Την φαντά­στη­κες σε τέτοιο χάλι…

(Εθνικό Θέατρο Ρόδου πρώην Teatro Puccini ), σήμερα”

Και η ολό­μαυρη ράχη της “βιτρί­νας της Ρόδου”