Η ίδια γραμμική ακολουθία

Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες άνθρω­ποι ανταλ­λάσ­σουν ευχές, με διάθεση να ξορ­κί­σουν το κακό, να το αφήσουν πίσω μαζί με τη χρονιά που φεύγει. ΄Εχω την εντύ­πωση, ότι  στην πλειο­νό­τητα  το κάνουμε,  επειδή το επι­τάσ­σει το έθιμο και το πνεύμα των ημερών και όχι επειδή όντως πιστεύ­ουμε ότι αρκεί η αλλαγή στο φύλλο του ημε­ρο­δεί­κτη για ν’ αλλάξει η ζωή μας.  Νομίζω πως όλοι μας και κυρίως τα Μέσα Μαζικής Ενη­μέ­ρω­σης κάνουν το ίδιο λάθος. Αντι­με­τω­πί­ζουμε το νέο χρόνο ως και­νούρ­γιο κεφά­λαιο, ενώ δυστυ­χώς, είναι η ίδια γραμ­μική ακο­λου­θία γεγο­νό­των και κατα­στά­σεων. Ξεφυλ­λί­ζο­ντας εφη­με­ρί­δες, ακού­γο­ντας δηλώ­σεις πολι­τι­κών (εξω­τε­ρι­κού και εσω­τε­ρι­κού), ενη­με­ρω­τι­κές εκπο­μπές , αντι­λαμ­βά­νε­σαι πως τα πράγ­ματα επι­στρέ­φουν γρήγορα στο φυσιο­λο­γικό τους ρυθμό και έτσι μαθαί­νεις ότι οι ευχές δεν έχουν καμία σημασία.