DW: “Βοήθεια σε Ελλάδα και Ιταλία για το προσφυγικό”

Μεγα­λύ­τερη ευρω­παϊκή συν­δρομή για τις χώρες πρώτης γραμμής στην προ­σφυ­γική κρίση ζητεί ο Αυστρια­κός ανα­λυ­τής Γκέ­ραλντ Κνάους. Ωστόσο, τονίζει και τις δικές τους ευθύνες για την επε­ξερ­γα­σία των αιτή­σεων ασύλου.

Για μία ακόμη φορά οι Ευρω­παίοι συμ­φω­νούν ότι δια­φω­νούν για το προ­σφυ­γικό. Οι δια­φο­ρές ήταν εμφα­νείς στην πρό­σφατη σύνοδο κορυφής των Βρυ­ξελ­λών, με τις όποιες απο­φά­σεις να ανα­βάλ­λο­νται για το καλοκαίρι- το νωρί­τερο. Αίσθηση είχαν προ­κα­λέ­σει και οι δηλώ­σεις, πριν από τη σύνοδο, του επι­κε­φα­λής του Ευρω­παϊ­κού Συμ­βου­λίου Ντό­ναλντ Τουσκ, ο οποίος φάνηκε να εκφρά­ζει κατα­νό­ηση ή του­λά­χι­στον ανοχή για τις επι­φυ­λά­ξεις ανα­το­λι­κο­ευ­ρω­παϊ­κών χωρών να δεχθούν πρό­σφυ­γες στο έδαφός τους. Στις τελευ­ταίες εξε­λί­ξεις στο προ­σφυ­γικό ανα­φέρ­θηκε ο Γκέ­ραλντ Κνάους, διευ­θυ­ντής του ινστι­τού­του ESI, σε συνέ­ντευξη που παρα­χώ­ρησε στην Deutsche Welle και στον διευ­θυ­ντή του βουλ­γα­ρι­κού προ­γράμ­μα­τος της DW Αλε­ξά­ντερ Αντρέεφ.

Απα­ντώ­ντας σε ερώτηση ανα­φο­ρικά με τις δηλώ­σεις Τουσκ, ο Γκέ­ραλντ Κνάους επι­ση­μαί­νει τα εξής: “Το πρό­βλημα είναι ότι αντί να διε­ξά­γουμε μία σοβαρή συζή­τηση για το πώς θα αντι­με­τω­πί­σουμε τις προ­κλή­σεις τις μετα­νά­στευ­σης, κάνουμε ιδε­ο­λο­γική συζή­τηση. Μιλάμε για το αν ο δια­μοι­ρα­σμός των προ­σφύ­γων πρέπει να υλο­ποι­η­θεί δια κατα­να­γκα­σμού, χωρίς όμως να θέτουμε το ερώτημα γιατί αυτός ο δια­μοι­ρα­σμός δεν λει­τουρ­γούσε τα προη­γού­μενα χρόνια. Ο λόγος που δεν λει­τουρ­γούσε δεν ήταν ότι αδρά­νη­σαν η Πολωνία και η Ουγ­γα­ρία. Συνο­λικά μετε­γκα­τα­στά­θη­καν μόνο 30.000 άνθρω­ποι από τους 160.000 είχαμε συμ­φω­νή­σει αρχικά. Γιατί ήρθαν τόσο λίγοι από την Ιταλία, για παρά­δειγμα; Αυτό το ζήτημα πρέπει να δούμε και όχι να χανό­μα­στε σε ιδε­ο­λο­γικά φορ­τι­σμέ­νες συζη­τή­σεις”.

Μία άλλη όψη της “ευρω­παϊ­κής διά­στα­σης”

Ο Κνάους θεω­ρεί­ται εμπνευ­στής της συμ­φω­νίας με την Τουρκία για το προ­σφυ­γικό και η γνώμη του μετράει. Δείχνει όντως κατα­νό­ηση για τη στάση των Ανα­το­λι­κο­ευ­ρω­παίων; Ο ίδιος λέει ότι θέλει μία ευρω­παϊκή λύση και μία ευρω­παϊκή διά­σταση στο προ­σφυ­γικό ζήτημα, αλλά προ­φα­νώς την αντι­λαμ­βά­νε­ται με δια­φο­ρε­τικό πρόσημο. Βλέπει δηλαδή ως πρώτο βήμα όχι την ταχεία μετε­γκα­τά­σταση όσων έχουν ζητήσει άσυλο, αλλά την ταχεία επε­ξερ­γα­σία των σχε­τι­κών αιτή­σεων στις χώρες “πρώτης γραμμής”, ώστε στη συνέ­χεια να δια­πι­στω­θεί ποιοι δικαιού­νται διε­θνούς προ­στα­σίας και μπορούν να προ­χω­ρή­σουν στη μετε­γκα­τά­σταση.

“Ακόμα και η εκδί­καση της έφεσης μετά από μία αρχική απόρ­ριψη αιτή­μα­τος για την παροχή ασύλου πρέπει να γίνεται μέσα σε λίγες εβδο­μά­δες” δηλώνει ο Κνάους στην Deutsche Welle. “Κάτι τέτοιο είναι εφικτό. Την περα­σμένη εβδο­μάδα ήμουν στην Ολλαν­δία, όπου τα περισ­σό­τερα αιτή­ματα για την παροχή ασύλου εξε­τά­ζο­νται πραγ­μα­τικά μέσα σε λίγες εβδο­μά­δες. Βέβαια χρειά­ζο­νται πόροι για να συμβεί αυτό, αλλά υποθέτω ότι μπο­ρούμε να τους δια­σφα­λί­σουμε στην Ευρώπη, για να βοη­θή­σουμε εκεί που χρειά­ζε­ται, δηλαδή στην Ελλάδα και στην Ιταλία”.

Ανα­ζη­τεί­ται νέο σχέδιο για το προ­σφυ­γικό

Ο ίδιος ο Κνάους έχει επι­σκε­φθεί πολλές φορές την Ελλάδα και, αυτές τις μέρες, περιο­δεύει για μία ακόμη φορά στην Ευρώπη ανα­ζη­τώ­ντας συγκλί­σεις. Χωρίς να αγνοεί τις ιδιαι­τε­ρό­τη­τες των Ανα­το­λι­κο­ευ­ρω­παίων, προς το παρόν φαί­νε­ται να εστιά­ζει στις καθυ­στε­ρή­σεις του ευρω­παϊ­κού Νότου. “Όλο και περισ­σό­τε­ροι πολι­τι­κοί στην Ευρώπη συνει­δη­το­ποιούν πλέον ότι δεν δια­θέ­τουμε ακόμη τα κατάλ­ληλα εργα­λεία. Στην Ιταλία χρειά­ζο­νται χρόνια ως την τελε­σί­δικη απόφαση, στην Ελλάδα υπάρ­χουν επι­τρο­πές εξέ­τα­σης των αιτη­μά­των ασύλου οι οποίες στα νησιά δεν απο­φα­σί­ζουν για περισ­σό­τε­ρους από εκατό ανθρώ­πους τον μήνα. Αυτό σημαί­νει ότι μας λείπουν ακόμη βασικά εργα­λεία για να προ­χω­ρή­σουμε…”

Συνο­πτικά ο Γκέ­ραλντ Κνάους σκια­γρα­φεί τις εξής προ­τε­ραιό­τη­τες για την αντι­με­τώ­πιση της προ­σφυ­γι­κής κρίσης: έλεγχος της “ανε­ξέ­λεγ­κτης” μετα­νά­στευ­σης, ταχύ­τε­ρες δια­δι­κα­σίες στις χώρες υπο­δο­χής, δια­μοι­ρα­σμός των ανα­γνω­ρι­σμέ­νων προ­σφύ­γων στα κράτη-μέλη, σύναψη νέων συμ­φω­νιών με τρίτες χώρες στα πρότυπα της αντί­στοι­χης συμ­φω­νίας με την Τουρκία.

Αλε­ξά­ντερ Αντρέεφ, Γιάννης Παπα­δη­μη­τρίου

Dwde.vom