Τοποθέτηση του Δημήτρη Γάκη στην Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής για το Φαρμακονήσι

Για την ανθρω­πι­στική διά­σταση του μετα­να­στευ­τι­κού ζητή­μα­τος, μίλησε ο Δημή­τρης Γάκης στην ενη­μέ­ρωση του υπουρ­γού Ναυ­τι­λίας στην αρμόδια Επι­τροπή της Βουλής, για την τρα­γω­δία στο Φαρ­μα­κο­νήσι. Ο Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου υπο­γράμ­μισε την ανάγκη μιας ρεα­λι­στι­κής αλλά και δίκαιης πανευ­ρω­παϊ­κής πολι­τι­κής για το μετα­να­στευ­τικό ζήτημα.

Συναι­σθη­μα­τικά φορ­τι­σμέ­νος ο βου­λευ­τής του ΣΥΡΙΖΑ δήλωσε απευ­θυ­νό­με­νος στην πολι­τική ηγεσία του ΥΝΑ ότι: «…οποια­δή­ποτε ανθρώ­πινη ζωή χαθεί έχουμε την ευθύνη όλοι μας και κυρίως η πολι­τική ηγεσία…. Θα έπρεπε (ο υπουρ­γός κ. Βαρ­βι­τσιώ­της) να είχε έρθει (στην Επι­τροπή) με το κεφάλι χαμη­λω­μένο, με ταπει­νό­τητα και να ανα­ζη­τή­σει (τις αιτίες) με έναν σεβασμό για τους 12 ανθρώ­πους που χάθηκαν και ναι, θα έπρεπε να είχε υπο­βάλ­λει την παραί­τησή του». Με τη ρυμούλ­κηση του σκάφους των μετα­να­στών, ανα­λά­βαμε την ευθύνη για τη ζωή τους.

Στη συνέ­χεια, Δημή­τρης Γάκης ανα­φέρ­θηκε στα διαρ­θρω­τικά προ­βλή­ματα του Λιμε­νι­κού Σώματος, τα στελέχη του οποίου σε αντί­ξοες συν­θή­κες και χωρίς τα απα­ραί­τητα μέσα δίνουν μια δύσκολη ‘μάχη’ στα σύνορα. Στην ομιλία του ο Δημή­τρης Γάκης, έθεσε στον αρμόδιο υπουργό και στην ηγεσία του ΛΣ κρίσιμα ερω­τή­ματα για το συμβάν στο Φαρ­μα­κο­νήσι και απαί­τησε πλήρη δια­φά­νεια και ενη­μέ­ρωση για το θέμα. «…Η παρου­σία του Λιμε­νι­κού Σώματος (στην Επι­τροπή) θα μπο­ρούσε ίσως να δώσει περισ­σό­τερα στοι­χεία για να μπορέσω να φύγω από εδώ μέσα σήμερα με πιο ελαφρύ το βάρος ότι οι συνά­δελ­φοί σας στην Λέρο που είναι αξιό­λογα παιδιά – το λέω αυτό γιατί τους γνωρίζω προ­σω­πικά – έκαναν αυτό που έπρεπε να κάνουν), είπε. Για το περι­στα­τικό, ρώτησε: «Είπατε ότι το σκάφος βρέθηκε ακι­νη­το­ποι­η­μένο, αν και απορώ πώς έγινε αυτό εν μέσω τέτοιων κυμάτων και θαλασ­σο­τα­ρα­χής. Λέτε επίσης, ότι η ρυμούλ­κηση γίνεται με ένα σκοινί, αλλά είναι το κατάλ­ληλο; Τα μέσα ρυμούλ­κη­σης είναι τα κατάλ­ληλα, δηλαδή, είναι αυτά που προ­βλέ­πουν οι προ­δια­γρα­φές για τη ρυμούλ­κηση σκαφών; Ακόμη, αφού ρυμουλ­κή­σατε το πλοίο, γιατί έπεσαν στη θάλασσα δύο άνθρω­ποι; … Έχουν κατα­γρα­φεί τα αντι­κεί­μενα που έχουν βρεθεί την ώρα του ναυα­γίου… Γιατί ξαφνικά άρχισε να βου­λιά­ζει το πλοίο; … Ποιά ήταν η αιτία; Γιατί, τη στιγμή που εκδη­λώ­θηκε η πυρ­κα­γιά στο πλοίο δεν στάλ­θηκε και δεύτερο σκάφος στην περιοχή να βοη­θή­σει στην περι­συλ­λογή η στη διάσωση αυτών των ναυαγών; Οι συνο­μι­λίες μεταξύ του πλη­ρώ­μα­τος του σκάφους του Λιμε­νι­κού Σώματος και του Αρχη­γείου, κατα­γρά­φο­νται; Μπο­ρείτε να μας τις δώσετε;»

Τέλος ο βου­λευ­τής του ΣΥΡΙΖΑ, ανα­φέρ­θηκε στα κύρια σημεία των θέσεων του κόμ­μα­τος για το μετα­να­στευ­τικό και ζήτησε ενη­μέ­ρωση για τη δράση της FRONΤEX και για τη θέση της κυβέρ­νη­σης για τις εξε­λί­ξεις σχετικά με το «Δουβλίνο-2».

Ο Δημή­τρης Γάκης, υπο­γράμ­μισε χαρα­κτη­ρι­στικά: «Η οικου­με­νι­κό­τητα αυτού του ζητή­μα­τος δεν επι­δέ­χε­ται εθνικές λύσεις. Δεν επι­δέ­χε­ται μόνο εθνικές λύσεις, γιατί πρέπει να ανα­λο­γι­στεί κανείς την ‘παγκοσμιότητα’ του προ­βλή­μα­τος. 214 εκα­τομ­μύ­ρια άτομα σε όλο τον κόσμο είναι μετα­νά­στες, δηλαδή, το 3% του παγκό­σμιου πλη­θυ­σμού και – δυστυ­χώς – από το 1998 μέχρι το 2013, 17.000 άνθρω­ποι έχασαν την ζωή τους, ανα­ζη­τώ­ντας μια καλύ­τερη τύχη. Επο­μέ­νως, αυτό το κύμα, αυτή η μετα­κί­νηση ανθρώ­πων, είτε γιατί ανα­ζη­τούν καλύ­τε­ρες οικο­νο­μι­κές συν­θή­κες – είτε γιατί φεύγουν από τις χώρες τους όπου υπάρ­χουν εμπό­λε­μες κατα­στά­σεις, είναι ανα­πό­φευ­κτο. Τι θα έπρεπε να κάνουμε; Θα έπρεπε, προ­φα­νώς, να βοη­θή­σουμε ώστε να στα­μα­τή­σουν οι πόλεμοι στις χώρες τους, να εξα­σφα­λί­σουμε την ειρη­νική δια­βί­ωση όλων των ανθρώ­πων στην χώρα τους – στο σπίτι τους με τα παιδιά τους. Εάν αυτό δεν γίνει, πρέπει να εξα­σφα­λί­σουμε την παρα­μονή τους κοντά στην χώρα τους, για να μπο­ρέ­σουν να γυρί­σουν στα σπίτια τους. Κανένας δεν θέλει να φύγει από τον τόπο που γεν­νή­θηκε για να μετα­να­στεύ­σει σε άγνω­στους τόπους.

Τρίτον, αν και αυτό δεν μπορεί να γίνει και αφού δεν μπο­ρούμε να προ­στα­τεύ­ουμε τα σύνορά μας με τον τρόπο που πρέπει, τότε θα έπρεπε να ανα­πτύ­ξουμε τέτοιες δομές και τέτοιες υπη­ρε­σίες που αυτοί οι άνθρω­ποι όταν φτάσουν στον έλεγχό μας – όταν έχουμε την ευθύνη τους, να έχουν την απα­ραί­τητη συμπε­ρι­φορά και υποδοχή – αλήθεια, τι ρόλο παίζει σε αυτό η FRONTEX; Φτιά­χνο­ντας τα κέντρα πρώτης υπο­δο­χής, όπου ήμασταν οι πρώτοι που το είπαμε, τα υπο­στη­ρί­ξαμε, δεχθή­καμε την επίθεση δια­φό­ρων ακρο­δε­ξιών σχη­μά­των από εδώ και από εκεί, αλλά αυτό είναι που προ­στα­τεύει και τον τόπο μας, από πλευράς οικο­νο­μι­κής και ‘του­ρι­στι­κής εμφάνισης’, αλλά ταυ­τό­χρονα προ­στα­τεύει και την ανθρώ­πινη αξιο­πρέ­πεια. Θεω­ρούμε ότι τα κέντρα πρώτης υπο­δο­χής δεν πρέπει να μετα­τρα­πούν σε μόνιμες κατα­στά­σεις, έτσι ώστε να δώσουν τη δυνα­τό­τητα ελέγχου αυτών των πραγ­μά­των. Επίσης, γνω­ρί­ζουμε ότι το «Δου­βλίνο 2» είναι σε δια­πραγ­μά­τευση. Τι κάνουμε με το «Δου­βλίνο»; Έχουμε φτάσει σχεδόν στην ολο­κλή­ρωση του, ποιά είναι η θέση της κυβέρ­νη­σης;»

Το ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ