Ο. Κεφαλογιάννη: «Εχουμε την χειρότερη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης»

Κυρία Κεφα­λο­γιάννη, πώς σχο­λιά­ζετε το νέο ‘αφήγημα’ της κυβέρ­νη­σης Σύριζα-ΑΝΕΛ σχετικά με την έξοδο από την κρίση τον Αύγου­στο του 2018;

Η κυβέρ­νηση έχει, ήδη, φρο­ντί­σει να δεσμεύ­σει τη χώρα, και φυσικά τις επό­με­νες κυβερ­νή­σεις, σε ένα πρό­γραμμα ασφυ­κτι­κής επι­τρο­πείας που, κάθε άλλο παρά έξοδο από τα μνη­μό­νια ή από την κρίση συνιστά. Πρό­κει­ται για ένα «fake story» της κυβέρ­νη­σης, στην προ­σπά­θειά της να δια­μορ­φώ­σει όρους επι­κοι­νω­νια­κής δια­χεί­ρι­σης μίας δυσμε­νούς κατά­στα­σης. Πρό­κει­ται για ένα fake story που βασί­ζε­ται, όπως κυνικά ανα­γνω­ρί­ζουν πολλοί υπουρ­γοί στην υπερ­φο­ρο­λό­γηση των συνεπών φορο­λο­γου­μέ­νων αλλά και στη δια­τή­ρηση ιδιαί­τερα υψηλών ληξι­πρό­θε­σμων οφειλών του κράτους όχι μόνον προς τις επι­χει­ρή­σεις αλλά και προς τους συντα­ξιού­χους.

Έξοδος από την κρίση θα υπάρξει μόνον με μία νέα, εξω­στρεφή πολι­τική, που θα δημιουρ­γεί προ­ϋ­πο­θέ­σεις προ­σέλ­κυ­σης επεν­δύ­σεων, δημιουρ­γίας νέων θέσεων εργα­σίας και, τελικά, διά­χυ­σης του πλούτου σε όλα τα στρώ­ματα της κοι­νω­νίας. Αυτό το σχέδιο κατα­θέ­τει στον ελλη­νικό λαό η Ν.Δ. Θέλουμε να δημιουρ­γη­θεί πλούτος στη χώρα και όχι να ανα­δια­νέ­μουμε την φτώχεια, όπως κάνει η κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Όλες οι δημο­σκο­πή­σεις δεί­χνουν σαφές προ­βά­δι­σμα της Ν.Δ. με αρκετή διαφορά από τον Σύριζα. Εκτι­μάτε ότι μέχρι την ώρα της κάλπης, θα ανέβει η διαφορά και θα κατα­φέ­ρει να αγγίξει την αυτο­δυ­να­μία;

Όσο η Ν.Δ. επι­διώ­κει να απευ­θυν­θεί και να εκφρά­σει τα ευρύ­τερα στρώ­ματα της κοι­νω­νίας, να κινη­το­ποι­ή­σει τους πολίτες που προ­τι­μούν την αποχή από τη συμ­με­τοχή, όσο δια­τυ­πώ­νει συγκε­κρι­μέ­νες και υλο­ποι­ή­σι­μες προ­τά­σεις, όσο τελικά επι­χει­ρεί να οικο­δο­μή­σει ευρείες κοι­νω­νι­κές συμ­μα­χίες, τότε ναι εκτιμώ ότι κάθε στόχος είναι εφικτός. Σε κάθε περί­πτωση, ωστόσο, είναι σαφές, όπως έχει δια­κη­ρύ­ξει ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης, πως ακόμη και αυτο­δύ­ναμη στη Βουλή η Νέα Δημο­κρα­τία θα ανα­ζη­τή­σει τη συνεν­νό­ηση και τη συνερ­γα­σία των άλλων κομ­μά­των. Το κρίσιμο, ωστόσο, σημείο είναι οι εκλογές. Όσο πιο σύντομα διε­ξα­χθούν, τόσο το καλύ­τερο για τη χώρα. Όσο πιο πολύ παρα­μέ­νουν στην εξουσία, τόσο μεγα­λύ­τερη ζημιά προ­κα­λούν.

Πώς σχο­λιά­ζετε τα απο­τε­λέ­σματα των εκλογών για την συγκρό­τηση της Κεντρο­α­ρι­στε­ράς; Θα μπο­ρού­σατε να βρε­θείτε και πάλι σε συγκυ­βέρ­νηση με τον χώρο αυτόν;

Οι εξε­λί­ξεις στον χώρο της κεντρο­α­ρι­στε­ράς θα επη­ρε­ά­σουν, συνο­λικά, το πολι­τικό σκηνικό. Οι απο­γοη­τευ­μέ­νοι και εξα­πα­τη­μέ­νοι ψηφο­φό­ροι που πίστε­ψαν τις ψεύ­τι­κες ελπίδες του κ. Τσίπρα έχουν πλέον νέες επι­λο­γές. Και αυτό δημιουρ­γεί τερά­στια πίεση στον ΣΥΡΙΖΑ. Με την κ. Φώφη Γεν­νη­ματά έχω συνερ­γα­στεί απο­τε­λε­σμα­τικά, στην κυβέρ­νηση Σαμαρά και πέρα από την αυτο­νό­ητη ανάγκη παρου­σίας γυναι­κών σε θέσεις ευθύνης, θεωρώ ως εξαι­ρε­τικά θετικό ότι είναι κοι­νο­βου­λευ­τικό στέ­λε­χος με ισχυρή αντι­πο­λι­τευ­τική παρου­σία στη Βουλή. Σχετικά τώρα με τις μετε­κλο­γι­κές συμ­μα­χίες, όπως ξέρετε, καμία δεν μπορεί ούτε να προ­ε­ξο­φλη­θεί, ούτε να προ­δια­γρα­φεί. Εμείς θέλουμε ισχυρή εντολή από τον λαό και φυσικά σε κάθε περί­πτωση ευρύ­τε­ρες συνέρ­γειες και συν­θέ­σεις. Τα προ­βλή­ματα είναι μεγάλα και απαι­τεί­ται συνεν­νό­ηση στα μείζονα εθνικά θέματα, μία συνεν­νό­ηση που στρα­τη­γικά η κυβέρ­νηση του κ. Τσίπρα υπο­νο­μεύει.

Πώς βλέπετε την προ­σπά­θεια για ανα­νέ­ωση προ­σώ­πων μέσα από το μητρώο στε­λε­χών της Ν.Δ.; Έχει απο­δώ­σει μέχρι τώρα και θα βοη­θή­σει στην ανα­νέ­ωση των ψηφο­δελ­τίων;

Η προ­σπά­θεια ανα­νέ­ω­σης της Ν.Δ. είναι διαρκής. Αφορά όχι μόνον πρόσωπα αλλά και στην ίδια την πολι­τική μας πρόταση, το ιδε­ο­λο­γικό μας στίγμα. Η Νέα Δημο­κρα­τία πρέπει να γίνει και πάλι ο εκφρα­στής της μεσαίας τάξης, ο υπε­ρα­σπι­στής της συλ­λο­γι­κής αλλη­λεγ­γύης, ο θεμα­το­φύ­λα­κας του κοι­νω­νι­κού κράτους με ξεκά­θαρο στίγμα που θα στη­ρί­ζε­ται στις αξίες και τις αρχές της ιδρυ­τι­κής Δια­κή­ρυξη της παρά­ταξή μας. Μια ήρεμη και απο­φα­σι­στική δύναμη προόδου και εκσυγ­χρο­νι­σμού της ελλη­νι­κής κοι­νω­νίας. Σε καμία περί­πτωση δεν θα πρέπει παρα­συρ­θούμε σε συντα­γές των άκρων που θα μας οδη­γή­σουν σε ρήξη με τις μεγάλες κοι­νω­νι­κές πλειο­ψη­φίες. Σε καμία περί­πτωση δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι είμαστε η μεγάλη παρά­ταξη του κοι­νω­νι­κού φιλε­λευ­θε­ρι­σμού. Που μπορεί να συν­θέ­τει και να ενώνει ευρύ­τε­ρες πολι­τι­κές δυνά­μεις στο κέντρο του πολι­τι­κού φάσμα­τος. Να βρούμε τους τρόπους να χτί­σουμε τις νέες μεγάλες πλειο­ψη­φίες του ελλη­νι­κού λαού. Υπό την έννοια αυτή, το στοί­χημα της ανα­νέ­ω­σης δεν εξα­ντλεί­ται στη, θετική, ανα­νέ­ωση των ψηφο­δελ­τίων του κόμ­μα­τος αλλά στην, όπως σας ανέφερα, προ­σέγ­γιση και κινη­το­ποί­ηση των νέων και όσων απέχουν σήμερα από την πολι­τική. Τα κόμματα, ως οφεί­λουν, θα κάνουν τις προ­τά­σεις τους προς τους πολίτες μέσα από τις εκλο­γι­κές τους λίστες. Και οι πολίτες είναι αυτοί που, τελικά, μας επι­λέ­γουν και νομι­μο­ποιούν την παρου­σία μας στα κοινά.

Όλοι ζητούν τις επεν­δύ­σεις, αλλά…. σκο­ντά­φτουν πάνω στην αρχαιο­λο­γία και το ΚΑΣ, όπως το Ελλη­νικό. Το ίδιο συνέβη και στη Ρόδο με την μεγάλη επέν­δυση στο Γκολφ Αφάντου. Τελικά, τι πρέπει να γίνει κατά την άποψή σας με όλο αυτό το θέατρο του παρα­λό­γου;

Πρό­κει­ται για θέατρο παρα­λό­γου, ακριβώς! Για έναν αδιά­κοπο φαύλο κύκλο ιδε­ο­λη­ψιών της κυβέρ­νη­σης, που τελικά μόνον κακό προ­κα­λεί στη χώρα. Είναι δυνατόν ακόμη να συζη­τούμε για επεν­δύ­σεις που θα δημιουρ­γή­σουν χιλιά­δες θέσεις εργα­σίας και θα συμ­βάλ­λουν στην αύξηση του ΑΕΠ; Είναι δυνατόν από τη μία ο Πρω­θυ­πουρ­γός, δήθεν, να προ­σκα­λεί τους επεν­δυ­τές να έρθουν στη χώρα και από την άλλη οι υπουρ­γοί του να υπο­νο­μεύ­ουν τις όποιες επεν­δύ­σεις; Σας ερωτώ, ποιός θα έρθει να επεν­δύ­σει στην Ελλάδα, όταν βλέπει όσα συμ­βαί­νουν στο Ελλη­νικό ή στη μεγάλη επέν­δυση στο Γκολφ Αφάντου; Ο δρόμος που οφείλει να έχει η κυβέρ­νηση είναι ένας: Να δια­σφαλίσει τον πολι­τι­στικό και οικο­λο­γικό πλούτο της χώρας, να υπε­ρα­σπι­στεί το δημόσιο συμφέρον, και φυσικά να προχωρήσει τις επεν­δύ­σεις. Αν δεν μπορεί, τότε ας απο­χω­ρή­σει το συντο­μό­τερο.

Στον τομέα του Πολι­τι­σμού, είδαμε φέτος απα­ρά­δε­κτες κατα­στά­σεις να επι­κρα­τούν σε αρχαιο­λο­γι­κούς χώρους της χώρας μας. Όλα αυτά έχουν και άμεσες επι­πτώ­σεις στον Του­ρι­σμό που είναι η βασική πηγή εσόδων για την Ελλάδα. Τι θα πρέπει να γίνει;

Κατ’ αρχήν χαί­ρο­μαι που όλο και περισ­σό­τε­ροι στην Ελλάδα ανα­γνω­ρί­ζουν την ανάγκη δια­σύν­δε­σης του Πολι­τι­σμού με τον Του­ρι­σμό. Η χώρα μας δεν μπορεί να μην αξιο­ποι­ή­σει το τερά­στιο πολι­τι­στικό της απόθεμα ώστε να ενι­σχύ­σει την εικόνα της παγκο­σμίως και να επι­διώ­ξει την μετε­ξέ­λιξη της από χώρα μαζικού του­ρι­σμού σε προ­ο­ρι­σμό για υψηλής ποιό­τη­τας και εισο­δή­μα­τος επι­σκέ­πτες. Στη σημε­ρινή κυβέρ­νηση, δυστυ­χώς, όχι μόνον δεν υπάρχει ένα τέτοιο εθνικό σχέδιο αλλά, αντι­θέ­τως, η ίδια η πολι­τική ηγεσία μοιάζει να αδια­φο­ρεί πλήρως για μια τέτοια εξέλιξη. Της αρκεί να πανη­γυ­ρί­ζει για αριθ­μούς που λένε πάντα τη μισή αλήθεια. Αν κάποιοι θεωρούν ως υπερ­βολή την κριτική ότι έχουμε τη «χει­ρό­τερη κυβέρ­νηση της μετα­πο­λί­τευ­σης», πιστέψτε με αυτό ισχύει και για τον Του­ρι­σμό και για τον Πολι­τι­σμό. Η κ. Λυδία Κονιόρ­δου όχι μόνον συνέ­χισε τον λάθος δρόμο των δύο προ­κα­τό­χων της αλλά με την πρω­τό­γνωρη ανα­βλη­τι­κό­τητά της και τη φυσική της απουσία επι­δεί­νωσε σημα­ντικά την κατά­σταση. Απλώς τρέχει πίσω από τα γεγο­νότα, αδυ­να­τεί να προ­βλέ­ψει και να προ­γραμ­μα­τί­σει. Τα απο­τε­λέ­σματα τα βλέ­πουμε όλοι: Επί μήνες ακέφαλο το Ταμείο Αρχαιο­λο­γι­κών Πόρων και Απαλ­λο­τριώ­σεων, τερά­στια κενά στη φύλαξη μνη­μείων και μου­σείων, με απο­τέ­λε­σμα να χάνο­νται έσοδα και να δημιουρ­γεί­ται αρνη­τική εικόνα για τη χώρα στους ξένους επι­σκέ­πτες, υστέ­ρηση στο ΕΣΠΑ και απο­τυ­χία ένταξης εμβλη­μα­τι­κών αρχαιο­λο­γι­κών χώρων σε αυτό. Οι πληγές που αφήνει η Αρι­στερά, στο υπο­τι­θέ­μενο προ­νο­μιακό της χαρ­το­φυ­λά­κιο, αυτό του Πολι­τι­σμού είναι πολλές και μεγάλες.