Τη λύση συμφωνίας συνδιαλλαγής γνωστής εταιρείας αιτήθηκε η Τράπεζα Πειραιώς

Ενώ­πιον του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, με την δια­δι­κα­σία της εκού­σιας δι­καιο­δο­σί­ας, προ­σέ­φυ­γε η Τρά­πε­ζα Πει­ραιώς για την λύση συμ­φω­νί­ας συν­διαλ­λα­γής γνω­στής επι­χεί­ρη­σης της Ρόδου, που πέ­τυ­χε στην υπα­γω­γή της στο άρθρο 99 του πτω­χευ­τι­κού κώ­δι­κα από το έτος 2012.

Με από­φα­ση του ίδιου δι­κα­στη­ρί­ου το έτος 2013 είχε γίνει δεκτή η αί­τη­ση επι­κύ­ρω­σης της συμ­φω­νί­ας συν­διαλ­λα­γής της εται­ρεί­ας με τους πι­στω­τές της και είχε ανοί­ξει ου­σια­στι­κά ο δρό­μος για την πλήρη εξυ­γί­αν­ση της μετά και την υπα­γω­γή της, το έτος 2012 στις ευ­ερ­γε­τι­κές δια­τά­ξεις του άρ­θρου 99 του πτω­χευ­τι­κού κώ­δι­κα.

Η εται­ρεία ιδρύ­θη­κε τον Μάρ­τιο του 2000 και ως έδρα της ορί­στη­κε ο Δήμος Πε­τα­λού­δων. Από ιδρύ­σε­ως της έγι­ναν αυ­ξή­σεις στο αρ­χι­κό με­το­χι­κό της κε­φά­λαιο που σή­με­ρα αριθ­μεί 75.300 ονο­μα­στι­κές με­το­χές αξίας 2.210.055 ευρώ. Τον Ια­νουά­ριο του 2011 με­τα­φέρ­θη­κε η έδρα της από την Ρόδο στην Αθήνα.

Σύμ­φω­να με την αί­τη­ση της εται­ρεί­ας, δρα­στη­ριο­ποι­ή­θη­κε κυ­ρί­ως στον τομέα της ζυ­θο­ποι­ί­ας, δη­μιουρ­γώ­ντας αρ­χι­κώς μία μικρή μο­νά­δα πα­ρα­γω­γής και το έτος 2003 ένα νέο υπερ­σύγ­χρο­νο ζυ­θο­ποιείο σε ιδιό­κτη­το ακί­νη­το. Βα­σι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα της είναι η πα­ρα­σκευή και διά­θε­ση ανα­ψυ­κτι­κών, ενερ­γεια­κών ποτών, χυμών φρού­των, κρα­σιού, καφέ και κυ­ρί­ως μπί­ρας.

Άπα­ντα τα προ­ϊ­ό­ντα δια­τί­θε­νται χον­δρι­κώς σε ξε­νο­δο­χεία, εστια­τό­ρια, κα­φε­τέ­ριες, μπαρ, κλαμπ και εν γένει σε χώ­ρους μα­ζι­κής σί­τι­σης και εστί­α­σης, σε του­ρι­στι­κές πε­ριο­χές σε ολό­κλη­ρη την Ελ­λά­δα μέσω ενός δι­κτύ­ου συ­νερ­γα­τών με συ­νε­χή ανά­πτυ­ξη. Η εται­ρεία δια­θέ­τει τα προ­ϊ­ό­ντα της σε ξε­νο­δο­χεία όλων των κα­τη­γο­ριών με προ­τί­μη­ση στα all inclusive σε Ρόδο, Κρήτη, Κω, Κέρ­κυ­ρα, Μύ­κο­νο, Αθήνα, Κύπρο και αλλού. Επί­σης προ­μη­θεύ­ει εστια­τό­ρια, καφέ, με­γά­λα super market, bar, νυ­χτε­ρι­νά club, μι­κρό­τε­ρες επι­χει­ρή­σεις, κα­ντί­νες και πολ­λούς άλ­λους χώ­ρους σε του­ρι­στι­κές πε­ριο­χές ολό­κλη­ρης της Ελ­λά­δας.

Στρα­τη­γι­κή κί­νη­ση της εται­ρεί­ας απο­τε­λεί η συ­νερ­γα­σία της με την δια­χρο­νι­κή, ανα­νε­ω­μέ­νη KΑΪΡ η οποία και κα­τα­χω­ρεί­ται στις με­γα­λύ­τε­ρες οι­νο­ποι­ί­ες στην Ελ­λά­δα. Αντι­κεί­με­νο της εν λόγω συ­νερ­γα­σί­ας απο­τε­λεί η δια­νο­μή και πώ­λη­ση των νέων κρα­σιών της KΑΪΡ σε όλη την Ελ­λά­δα καθώς και η κοινή προ­βο­λή σε εκ­θέ­σεις στο εξω­τε­ρι­κό και εσω­τε­ρι­κό.

Επι­πλέ­ον έχει εξα­σφα­λί­σει την εξα­γω­γή των προ­ϊ­ό­ντων της στο εξω­τε­ρι­κό και βρί­σκε­ται στα σκα­ριά στρα­τη­γι­κή συ­νερ­γα­σία με εται­ρεία της Κίνας.

Η εται­ρεία υπο­λο­γί­ζει ότι θα κα­τα­φέ­ρει να το­πο­θε­τη­θεί στην κο­ρυ­φή της λί­στας των εται­ρειών πα­ρα­γω­γής οι­νο­πνευ­μα­τω­δών ποτών πα­τάσ­σο­ντας ου­σια­στι­κά τον αντα­γω­νι­σμό. Η πρό­σκαι­ρη τα­μεια­κή της δυ­σκο­λία οφεί­λε­ται απο­κλει­στι­κά και μόνον στην έλ­λει­ψη ρευ­στό­τη­τας και όχι στην κί­νη­ση των πω­λή­σε­ων. Εχει συ­νά­ψει συ­γκε­κρι­μέ­να συμ­φω­νί­ες οι οποί­ες δεν συ­νο­δεύ­ο­νται με άμε­σες κα­τα­βο­λές.

Εν πάση πε­ρι­πτώ­σει οι υπο­χρε­ώ­σεις της σε προ­μη­θευ­τές ανέρ­χο­νται σε 1,4 εκατ. ευρώ ενώ έχει να λαμ­βά­νει πε­ρί­που 306.000 ευρώ από συ­ναλ­λασ­σό­με­νους με αυτήν.

Το δι­κα­στή­ριο με την από­φα­ση του είχε επι­ση­μά­νει ότι η εται­ρεία κατά τη σύ­να­ψη των συμ­φω­νιών δεν ήταν σε κα­τά­στα­ση παύ­σης των πλη­ρω­μών, αφού κατά το έτος 2012, όταν ξε­κί­νη­σε η δια­δι­κα­σία συν­διαλ­λα­γής, κα­τε­βλή­θη­σαν ήδη στις τρά­πε­ζες πε­ρισ­σό­τε­ρα από 300.000 ευρώ, επι­πλέ­ον 300.000 ευρώ για τό­κους και πάνω από 200.000 ευρώ ένα­ντι σε προ­μη­θευ­τές της, χωρίς να απαι­τη­θεί η από­λυ­ση προ­σω­πι­κού και με πλήρη απο­πλη­ρω­μή χρεών σε Δη­μό­σιο και ΙΚΑ.

Επε­σή­μα­νε πα­ρα­πέ­ρα ότι οι συμ­φω­νί­ες της εται­ρεί­ας με τους πι­στω­τές της εξα­σφα­λί­ζουν τη διάρ­κεια της επι­χει­ρη­μα­τι­κής της δρα­στη­ριό­τη­τας, δε­δο­μέ­νου άλ­λω­στε ότι η αι­τού­σα δια­θέ­τει πάγιο ενερ­γη­τι­κό, ήτοι εν­σώ­μα­τες ακι­νη­το­ποι­ή­σεις (αξία ακι­νή­των, μη­χα­νη­μά­των κ.λ.π.) ύψους 19.853.485,20 ευρώ και απαι­τή­σεις ένα­ντι τρί­των οφει­λε­τών ύψους 4.505.060,78 ευρώ.

Τό­νι­σε επι­πλέ­ον ότι δεν θί­γο­νται τα συμ­φέ­ρο­ντα των πι­στω­τών που δεν υπέ­γρα­ψαν τη συμ­φω­νία, πέραν βέ­βαια του ό,τι ανα­στέλ­λο­νται οι ατο­μι­κές διώ­ξεις τους, γε­γο­νός όμως που είναι βα­σι­κή συ­νέ­πεια της επι­κύ­ρω­σης της συμ­φω­νί­ας συν­διαλ­λα­γής και η διάρ­κεια ισχύ­ος των συμ­φω­νιών, καί­τοι συ­νο­μο­λο­γή­θη­κε για διά­στη­μα πέραν των τεσ­σά­ρων ετών από την επι­κύ­ρω­ση τους με την πα­ρού­σα από­φα­ση, δεν επη­ρε­ά­ζει, τη νο­μι­μό­τη­τα της συμ­φω­νί­ας συν­διαλ­λα­γής, ενώ υπε­γρά­φη από την πλειο­ψη­φία των πι­στω­τών, ήτοι κατά πο­σο­στό 75,01%.

Η Τρά­πε­ζα Πει­ραιώς, ωστό­σο με την αί­τη­ση της, υπο­στη­ρί­ζει ότι είχε χο­ρη­γή­σει πί­στω­ση στην εται­ρεία με ανοι­κτό (αλ­λη­λό­χρεο) λο­γα­ρια­σμό μέχρι του τε­λι­κού συ­νο­λι­κού ποσού των 3.043.000 ευρώ κι ότι η σύμ­βα­ση πα­ρο­χής πί­στω­σης εμ­φά­νι­ζε εν­δει­κτι­κά στις 4/10/2017 χρε­ω­στι­κό υπό­λοι­πο το ποσό των 381.634,14 ευρώ νο­μι­μο­τό­κως.

Υπο­στη­ρί­ζει ακόμη ότι η εται­ρεία δεν τή­ρη­σε τους όρους της συμ­φω­νί­ας συν­διαλ­λα­γής.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται η δι­κη­γό­ρος κ. Λου­κία Βούη.