Die Welt: Η Μεσόγειος ίσως γίνει ο τάφος της Ευρώπης

«Εκεί όπου κάποτε βρι­σκό­ταν το λίκνο της ευρω­παϊ­κής ιδέας, σήμερα συσ­σω­ρεύ­ο­νται τα προ­βλή­ματα. Αν το ευρώ εξα­κο­λου­θή­σει να σκο­τώ­νει τις οικο­νο­μίες στο νότο και να έρχο­νται μαζικά μετα­νά­στες, δια­κυ­βεύ­ε­ται η ύπαρξη της ΕΕ» γράφει η γερ­μα­νική εφη­με­ρίδα Die Welt σε κύριο άρθρο με τίτλο «Κρίσιμη ζώνη: Μεσό­γειος».

Η εφη­με­ρίδα σημειώ­νει ότι επί του παρό­ντος στην Κεντρική Ευρώπη φτάνουν κατά κύριο λόγο πιε­στικά τα νέα από τη Μεσό­γειο, όταν οι μετα­νά­στες επι­χει­ρούν την είσοδό τους στην ευρω­παϊκή επι­κρά­τεια. Κατά μήκος της ανοι­χτής γραμμής των θαλάσ­σιων συνόρων της Ευρώπης, κοντά στις θανά­σι­μες συν­θή­κες εξα­θλί­ω­σης της ακα­νό­νι­στης μετα­νά­στευ­σης, μαί­νε­ται και μια πολι­τική κρίση, που θα δυσκο­λέ­ψει ακόμη περισ­σό­τερο την ΕΕ εντός των επό­με­νων μηνών.

Και αυτό γιατί, κατά την άποψη του γρά­φο­ντος, σχεδόν όλες οι μεσο­γεια­κές χώρες της Ευρώπης βρί­σκο­νται ενώπιον δρα­μα­τι­κών προ­βλη­μά­των, παρά ή λόγω της γεν­ναιο­δω­ρίας που έχει επι­δεί­ξει απέ­να­ντί τους η ΕΕ, ως ευρω­παϊκό εγχεί­ρημα προς δια­τή­ρηση της ειρήνης και της ευη­με­ρίας.

«Σύμφωνα με το μύθο», τονίζει η Die Welt, «οι απαρχές του ευρω­παϊ­κού πολι­τι­σμού ανά­γο­νται στην απαγωγή της Ευρώπης από τον Δία, ενώ αργό­τερα οι έλληνες δια­νοη­τές και οι ρωμαίοι στρα­τιω­τι­κοί μηχα­νι­κοί θεμε­λί­ω­σαν την ευρω­παϊκή κουλ­τούρα».

Ωστόσο, υπο­γραμ­μί­ζει στη συνέ­χεια, στο πλαίσιο της ΕΕ, με τις μητρο­πό­λεις της στις Βρυ­ξέλ­λες, το Λου­ξεμ­βούργο, το Στρα­σβούργο και τη Φραγ­κφούρτη, το μεσο­γειακό τμήμα της Ευρώπης συχνά λει­τουρ­γούσε ως προ­σάρ­τημα.

Όπως επι­ση­μαί­νε­ται, η Ιταλία, που συγκα­τα­λέ­γε­ται ανάμεσα στα ιδρυ­τικά μέλη της ΕΕ, έχει κατα­φέ­ρει ένα οικο­νο­μικό θαύμα, αλλά μόνο στο βορρά, ενώ ο νότος της στη­ρί­ζε­ται σε επι­δο­τή­σεις. Η Ισπανία, που εισήλθε στην ΕΟΚ το 1986, δια­τη­ρεί -παρά τις πολλές επι­τυ­χίες της δημο­κρα­τίας και της οικονομίας- πολλά κλη­ρο­δο­τή­ματα της δικτα­το­ρίας του Φράνκο, ενώ κάτι παρό­μοιο ισχύει και στην περί­πτωση της Πορ­το­γα­λίας, παρα­τη­ρεί ο συντά­κτης του άρθρου. Παρά ταύτα, η Ελλάδα ήταν η χώρα στην οποία απο­δεί­χθηκε πόσο εύθραυ­στη ήταν στην πραγ­μα­τι­κό­τητα η συμ­φω­νία των χωρών της Μεσο­γείου με την ΕΕ.

Ειδι­κό­τερα, εστιά­ζο­ντας στην περί­πτωση της Ελλάδας, ο αρθρο­γρά­φος επι­ση­μαί­νει ότι δεν πέρασαν ούτε δέκα χρόνια από την καθιέ­ρωση του ευρώ για να καταρ­ρεύ­σει το μοντέλο της άπλη­στης κρα­τι­κής χρη­μα­το­δό­τη­σης. Και παρά το γεγονός ότι η χώρα προ οκτώ ετών έλαβε τερά­στια ποσά με τη μορφή «χρη­μα­το­δό­τη­σης για διάσωση», κυρίως των χρε­ο­κο­πη­μέ­νων τρα­πε­ζών της, η οικο­νο­μία της δεν κατά­φερε να σταθεί στα πόδια της.

Δεν είναι σύμ­πτωση, τονίζει  η γερ­μα­νική εφη­με­ρίδα, ότι η Ελλάδα υπήρξε η πρώτη χώρα της ΕΕ στην οποία κατέρ­ρευσε το κομ­μα­τικό σύστημα, «με την εξα­φά­νιση των ισχυρών σοσια­λι­στών και την ανά­δειξη του νέου ισχυρού ανδρός, του Αλέξη Τσίπρα, από το αρι­στερό, πολυ­συλ­λε­κτικό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ».

Η γερ­μα­νική εφη­με­ρίδα ανα­φέ­ρε­ται, επίσης, στο φαι­νό­μενο των εκα­τομ­μυ­ρίων νέων ανθρώ­πων που είναι άνεργοι στις χώρες της Μεσο­γείου, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι δεν τους προ­σφέ­ρε­ται πλέον καμία προ­ο­πτική, με απο­τέ­λε­σμα τη μετα­νά­στευσή τους είτε στην Κεντρική Ευρώπη είτε σε χώρες εκτός Ευρώπης. Επι­πρό­σθετα, τονίζει ότι ενδε­χο­μέ­νως για το επι­τε­λείο πέριξ του επι­κε­φα­λής της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι, θεω­ρεί­ται επι­τυ­χία η απο­τροπή με ριψο­κίν­δυ­νες μανού­βρες της κατάρ­ρευ­σης ενός μέλους του ευρώ ή ενός ντόμινο για όλη την Ευρω­ζώνη, αλλά τα πολι­τικά συνε­πα­γό­μενα κόστη θα καθί­στα­νται ολοένα και πιο υψηλά για την ΕΕ.

Η εφη­με­ρίδα αντι­με­τω­πί­ζει την πρό­σφατη κρίση στην Ισπανία με την Κατα­λο­νία ως απότοκο της προη­γη­θεί­σης οικο­νο­μι­κής κρίσης, τονί­ζο­ντας ότι εκεί όπου δεν υπάρχει πλέον κάτι να μοι­ρα­στεί, ξεκι­νούν τα απο­σχι­στικά κινή­ματα. Επι­πλέον, ανα­φέ­ρε­ται στα φαι­νό­μενα πολι­τι­κής κρίσης και θεσμών στη Μάλτα, στα εκλο­γικά απο­τε­λέ­σματα στη Σικελία ως δείγμα για τη γενι­κό­τερη κρίση της δημο­κρα­τίας στην Ιταλία, καθώς και στην άνοδο του αρι­στε­ρού κόμ­μα­τος των Podemos στην Ισπανία, που γνω­ρί­ζει τη «χει­ρό­τερη πολι­τειακή κρίση από εποχής Φράνκο».

Η Die Welt επι­ση­μαί­νει εμφα­τικά ότι μπορεί η Μεσό­γειος να είναι η γενέ­τειρα της ευρω­παϊ­κής ιδέας, αλλά, αν τα πράγ­ματα συνε­χί­σουν έτσι, αν το ευρώ συνε­χί­σει να σκο­τώ­νει τις οικο­νο­μίες του ευρω­παϊ­κού νότου και αν συνε­χι­στούν οι μαζικές είσοδοι μετα­να­στών από τα θαλάσ­σια σύνορα της ΕΕ, τότε η Μεσό­γειος θα κατα­στεί ίσως ο τάφος της Ευρώπης.