Η αναμονή να γίνει συμμετοχή

Του Μανώλη

Παπα­δό­που­λου, δικη­γό­ρου

Την Κυριακή 12 Νοεμ­βρίου γίνο­νται οι εκλογές για τον νέο προ­ο­δευ­τικό φορέα. Η αλήθεια είναι πως οι εκλογές αυτές έχουν στόχο να ανα­δεί­ξουν ένα νέο ενιαίο πολυ­τα­σικό κίνημα που θα μιλήσει τη γλώσσα της αλή­θειας και θα μπο­ρέ­σει να αντι­πα­ρα­τε­θεί στο λαϊ­κι­σμό του ΣΥ.ΡΙΖ.Α και τον συντη­ρη­τι­σμό της ΝΔ.

Για να επι­τύ­χει αυτό το εγχεί­ρημα του νέου φορέα είναι απα­ραί­τητο να υπάρχει πολύ μεγάλη συμ­με­τοχή. Η επι­τυ­χία του δεν εξαρ­τά­ται μόνο από το πόσους πρώην ψηφο­φό­ρους του ΠΑΣΟΚ θα κατα­φέ­ρει να επα­να­πα­τρί­σει ο νέος φορέας. Επι­τυ­χές θα κριθεί το εγχεί­ρημα κυρίως αν πείσει τους νέους, τους άνερ­γους, αυτούς που πλή­γη­σαν περισ­σό­τερο από την κρίση και απείχαν από τις τελευ­ταίες εθνικές εκλογές. Στόχος δεν είναι να υπάρξει ένα νέο μεγάλο κόμμα που θα γίνει ένα με το σύστημα και θα μοι­ρά­ζει θέσεις και τίτλους αλλά ένας νέος φορέας, όπου θα ακούς και θα ακού­γε­σαι.

Πώς θα γίνει αυτό; Πώς μπορεί να πειστεί κάποιος να ασχο­λη­θεί ενεργά με τα κοινά; Η κοι­νω­νία μας προ­χώ­ρησε, μα το πολι­τικό σύστημα έμεινε δεκα­ε­τίες πίσω. Στόχος είναι να ξεπε­ρά­σουμε αυτά που μας χρε­ο­κό­πη­σαν, την τεχνητή κομ­μα­τική πόλωση και την λαφυ­ρα­γώ­γηση του κράτους.

Ήρθε η ώρα στην Ελλάδα της κρίσης να ενερ­γο­ποι­η­θούν πολι­τικά όλοι όσοι μέχρι σήμερα ήταν στο περι­θώ­ριο. Ήρθε η στιγμή που θα πρέπει όλοι να πάρουμε την τύχη της χώρας στα χέρια μας και να εξα­σφα­λί­σουμε τα εχέγγυα για να μπο­ρέ­σει επι­τέ­λους να εκφρα­στεί το νέο. Νέο δεν σημαί­νει απα­ραί­τητα ηλι­κιακά αλλά και­νο­τόμο τρόπο σκέψης. Υπάρ­χουν και ηλι­κιακά νέοι με παλιά μυαλά. Άλλωστε κάτι τέτοιο το απέ­δειξε και ο Τσίπρας, που αν και νέος σε ηλικία, ήταν ό,τι πιο παλιό υπήρξε ποτέ. Σ’ αυτή την παγίδα δεν πρέπει να πέσει ο νέος χώρος.

Το 2010, ο Γιώργος Καμίνης, άγνω­στος μέχρι τότε στην πολι­τική ζωή της χώρας, ανα­κοί­νωσε ότι θα διεκ­δι­κή­σει τον μεγα­λύ­τερο Δήμο της χώρας. Οι περισ­σό­τε­ροι γέλασαν μαζί του και τον χλεύ­α­σαν μέχρι που τον άκουσαν. Όλοι όσοι τον ήξεραν απο­ρού­σαν γιατί να αφήσει τη θέση του καθη­γητή και του Συνη­γό­ρου του Πολίτη, που υπη­ρέ­τησε με απόλυτη επι­τυ­χία, για να παλέψει με τα συστή­ματα.

Χωρίς κανέναν επι­χει­ρη­μα­τία να τον χρη­μα­το­δο­τεί και χωρίς κανένα τηλε­ο­πτικό μέσο να τον προωθεί, κατά­φερε να μιλήσει δια­φο­ρε­τικά και χωρίς ξύλινο λόγο, πεί­θο­ντας έτσι όλους τους πολι­τι­κούς σχη­μα­τι­σμούς από την προ­ο­δευ­τική αρι­στερά μέχρι και το μεταρ­ρυθ­μι­στικό κέντρο να τον στη­ρί­ξουν. Απέ­να­ντι σε μία δεξιά που συμ­με­τείχε στις πλα­τείες των αγα­να­κτι­σμέ­νων πέτυχε τη μεγάλη πολι­τική αλλαγή. Ο Καμίνης, με ελά­χι­στα μέσα στη διάθεση του μπόρεσε να κρα­τή­σει όρθια την πρω­τεύ­ουσα της χώρας, που για δεκα­ε­τίες οι εκλε­κτοί της ΝΔ τη χρη­σι­μο­ποιού­σαν για τα ρου­σφέ­τια τους.

Το 2014 ήρθε και μαζί ερχόταν σιγά σιγά και ο λαϊ­κί­στι­κος ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Πολλοί παρό­τρυ­ναν τον Καμίνη να μην κατέβει ξανά υπο­ψή­φιος ώστε να απο­χω­ρή­σει αξιο­πρε­πώς και όχι σαν ηττη­μέ­νος. Έχοντας μάθει να υπη­ρε­τεί τις ιδέες του και όχι να συμ­βι­βά­ζε­ται ή να υπο­κύ­πτει, μπήκε και σ’ αυτή την μάχη και φυσικά την κέρδισε, εκφρά­ζο­ντας μια πλατιά κοι­νω­νική συμ­μα­χία.

Είναι ο μονα­δι­κός υπο­ψή­φιος που έχει κατα­φέ­ρει στα χρόνια της κρίσης να επι­κρα­τή­σει έναντι τόσο του λαϊ­κί­στι­κου ΣΥ.ΡΙΖ.Α όσο και της συντη­ρη­τι­κής ΝΔ. Βέβαια τί σημασία έχουν οι νίκες αν δεν παρά­γουν έργο..

Και όμως ο Καμίνης κατά­φερε μέσα σε λίγα χρόνια έναν χρε­ο­κο­πη­μένο Δήμο να τον μετα­τρέ­ψει σε πλε­ο­να­σμα­τικό. Αντε­πε­ξήλθε με τρόπο υπο­δειγ­μα­τικό στη μεγάλη οικο­νο­μική κρίση των καιρών μας και έκανε τον Δήμο Αθη­ναίων ένα θετικό παρά­δειγμα για τη χώρα. Τόσο στον οικο­νο­μικό τομέα, όπου παρέ­λαβε έναν χρε­ο­κο­πη­μένο δήμο και τον μετέ­τρεψε σε πλε­ο­να­σμα­τικό όσο και στον κοι­νω­νικό, που, αντι­λαμ­βα­νό­με­νος τα μεγάλα βάρη της κρίσης, μείωσε τα δημο­τικά τέλη. Τιμή­θηκε μάλιστα με τον έπαινο ως ”Δήμαρ­χος του Κόσμου” για τη δια­χεί­ριση της προ­σφυ­γι­κής κρίσης.

Ποτέ ο Γιώργος Καμίνης δεν ήταν άνθρω­πος του συστή­μα­τος, ώστε να έχει ιδιαί­τερη προβολή στα ΜΜΕ. Ανέ­κα­θεν απέ­φευγε τα μεγάλα λόγια και προ­τι­μούσε τις πράξεις. Πολλοί άνθρω­ποι που ήταν στο περι­θώ­ριο και εκτός συστή­μα­τος στο άκουσμα της ανα­κοί­νω­σης της υπο­ψη­φιό­τη­τας του για τον νέο φορέα από­ρη­σαν. Μάλιστα κάποιοι προ­ε­ξό­φλη­σαν το πολι­τικό του τέλος αφού θεώ­ρη­σαν δεδο­μένο ότι δεν θα μπορεί να νικήσει τους μηχα­νι­σμούς.

Πώς θα κατα­φέ­ρει να ενώσει την κεντρο­α­ρι­στερά χωρίς κομ­μα­τικό μηχα­νι­σμό και δικά του ΜΜΕ; Και όμως έχει απο­δεί­ξει ότι μπορεί να νικήσει κόντρα σε όλους και σε όλα. Η θητεία του στην Αθήνα και η ευρεία αποδοχή που είχε ως Συνή­γο­ρος του Πολίτη το απο­δει­κνύ­ουν. Ο Γιώργος Καμίνης είναι εκείνος που μπορεί να βγάλει την παρά­ταξη από το απο­λί­τικο αδιέ­ξοδο των εύκολων συν­θη­μά­των. ενώ­νο­ντας και προ­σθέ­το­ντας ευρύ­τε­ρες προ­ο­δευ­τι­κές δυνά­μεις που σήμερα απέχουν και να επα­νε­ντά­ξει όλους αυτούς που έχουν επι­λέ­ξει συνει­δητά το κομ­μα­τικό περι­θώ­ριο, εξαι­τίας των σκληρών κομ­μα­τι­κών μηχα­νι­σμών εξου­σίας.

Η νίκη του Γιώργου Καμίνη είναι μονό­δρο­μος για όσους διεκ­δι­κούν ανοιχτή δημο­κρα­τία, που συμπε­ρι­λαμ­βά­νει και προ­στα­τεύει τους πολλούς και δεν απο­κλείει κανέναν. Θα είναι μία νίκη της λογικής, μία νίκη της κοι­νω­νίας απέ­να­ντι στις δυνά­μεις του χθες, που επεν­δύ­ουν στη διχα­στική πελα­τειακή δημο­κρα­τία και στους μηχα­νι­σμούς. Την Κυριακή, μπορείς να κάτσεις στον καναπέ… Μπορείς όμως και να πας να ψηφί­σεις, να συμ­με­τέ­χεις ώστε να επι­στρέ­ψει η πραγ­μα­τική Πολι­τική στην Ελλάδα με όρους και προ­ϋ­πο­θέ­σεις που θα εξα­σφα­λί­ζουν την κοι­νω­νική δικαιο­σύνη, την ισότητα, την και­νο­το­μία και τη δημο­κρα­τία για όλους.

Από εμάς τους ίδιους εξαρ­τά­ται αν θα ανα­δια­μορ­φώ­σουμε το πολι­τικό σκηνικό της χώρας. Σ’ αυτή τη μάχη των δυνά­μεων του χθες με τις δυνά­μεις του αύριο δεν πρέπει να μεί­νουμε αμέ­το­χοι. Τώρα πρέπει να συμ­με­τέ­χουμε και να στη­ρί­ξουμε εμπρά­κτως αυτόν που απέ­δειξε ότι έχει τις δυνα­τό­τη­τες να υλο­ποι­ή­σει τις ιδέες του. Την Κυριακή όλοι, νέοι και μεγα­λύ­τε­ροι, βάζουμε μπροστά για μια Νίκη Αξιών με τον Γιώργο Καμίνη. Ήρθε η ώρα να εκφρα­στεί η Κοι­νω­νία των Πολιτών και όχι των μηχα­νι­σμών…