“Στο προσφυγικό η Ελλάδα πληρώνει το τίμημα των διακυμάνσεων στις σχέσεις Ε.Ε. – Τουρκίας”

Ο Αντι­πρό­ε­δρος της Βουλής Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός προ­ε­δρεύ­ο­ντας στην Ολο­μέ­λεια και μετά τη συζή­τηση Επί­και­ρων Ερω­τή­σεων των Βου­λευ­τών Σπύρου Λυκούδη και Μιλ­τιάδη Βαρ­βι­τσιώτη για το μετα­να­στευ­τικό προς τον Υπουργό Μετα­να­στευ­τι­κής Πολι­τι­κής Γιάννη Μουζάλα, παρε­νέβη από την Έδρα απευ­θυ­νό­με­νος προς τον Υπουργό. Συγκε­κρι­μένα, τόνισε την ανάγκη άσκησης πίεσης σε επίπεδο Ευρω­παϊ­κής Ένωσης ώστε να στα­μα­τή­σει η Ελλάδα και τα νησιά ειδι­κό­τερα να επω­μί­ζε­ται το βάρος του προ­σφυ­γι­κού ανάλογα με τις δια­κυ­μάν­σεις στις σχέσεις Τουρ­κίας και Ευρω­παϊ­κής Ένωσης.

Κατερ­χό­με­νος από την Έδρα, ο Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός απά­ντησε σε σχετική ερώτηση δημο­σιο­γρά­φου, τονί­ζο­ντας ότι:

«Πρέπει να αντι­λη­φθούμε ότι το μετα­να­στευ­τικό παί­ζε­ται μεταξύ Ευρω­παϊ­κής Ένωσης και Τουρ­κίας. Η ελλη­νική κυβέρ­νηση θα πρέπει να πιέσει και τις 2 πλευρές προ­κει­μέ­νου η μεν Τουρκία να εφαρ­μό­σει τα προ­α­παι­τού­μενα για την ένταξή της στην Ε.Ε. η δε Ευρώπη να δεχθεί να εντάξει την Τουρκία. Γιατί, απλού­στατα, η ένταξη της Τουρ­κίας συμ­φέ­ρει τόσο την Ελλάδα όσο και την Τουρκία γιατί είναι ο μόνος δρόμος για να επι­λυ­θούν οι μεταξύ τους δια­φο­ρές και να ζήσουν ειρη­νικά χωρίς εξο­πλι­σμούς και απειλές πολέμου.

Οι χώρες της Κεντρι­κής Ευρώπης με τις υπερ­συ­ντη­ρη­τι­κές κυβερ­νή­σεις τους πρέπει να αντι­λη­φθούν ότι η Τουρκία και η Ελλάδα δεν είναι δια­τε­θει­μέ­νες να παίζουν το δικό τους παι­χνίδι και να εξυ­πη­ρε­τώ­ντας αλλό­τρια συμ­φέ­ρο­ντα. Όταν λοιπόν δεν δέχο­νται πρό­σφυ­γες, αυτο­μά­τως κατα­δι­κά­ζουν την Ελλάδα και την Τουρκία να σηκώ­νουν τα βάρη του προ­σφυ­γι­κού. Ο κ. Τσίπρας, ως Πρω­θυ­πουρ­γός της Ελλάδας, πρέπει – κατά τη γνώμη μου – να ανα­δεί­ξει όλες αυτές τις πλευρές σε μια ειδική σύνοδο του Ευρω­παϊ­κού Συμ­βου­λίου με θέμα το προ­σφυ­γικό όπου η Ευρω­παϊκή Ένωση στο σύνολό της θα υπο­χρε­ω­θεί να απα­ντή­σει ξεκά­θαρα στα προ­βλή­ματα που δημιουρ­γού­νται.

Η Ελλάδα δεν μπορεί να συνε­χί­σει να πλη­ρώ­νει το τίμημα του προ­σφυ­γι­κού που προ­κα­λεί­ται από τη διένεξη μεταξύ Τουρ­κίας και κρατών μελών της Ε.Ε..»

Ο διά­λο­γος με τον Υπουργό, είχε ως εξής:

«ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Δημή­τριος Κρε­μα­στι­νός): Κύριε Υπουργέ, μια και σας βρήκαμε εύκαιρο, είχα κάνει και εγώ μια ανάλογη ερώτηση. Δυστυ­χώς έχω το προ­νό­μιο να μην είμαι Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου της Δημο­κρα­τι­κής Συμπα­ρά­τα­ξης, αλλά όλου του Αιγαίου γιατί δεν υπάρχει άλλος Βου­λευ­τής μας σε αυτή την περι­φέ­ρεια. Υφί­στα­μαι, λοιπόν, πιέσεις από όλο το Αιγαίο.

Πρέπει να πω ότι, κατά τη γνώμη μου, όχι μόνο εσείς αλλά και ο Υπουρ­γός των Εξω­τε­ρι­κών πρέπει να θέσετε το θέμα στην Ευρω­παϊκή Ένωση, διότι η Τουρκία πιέζει και πιέ­ζε­ται από πλευράς Ευρω­παϊ­κής Ένωσης. Εμείς -δηλαδή οι όμορες περιοχές- δεχό­μα­στε τα απόνερα αυτής της πίεσης. Είναι σαφές πως όταν μηδε­νί­ζο­νται οι ροές και ξαφνικά αυξά­νο­νται είναι θέμα πολι­τι­κής πίεσης.

Κατά συνέ­πεια πρέπει και το Υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών να φέρει το θέμα στο διεθνές επίπεδο και να πει τι γίνεται από πλευράς Ευρω­παϊ­κής Ένωσης. Το θέμα δηλαδή των σχέσεων της Ευρώπης με την Τουρκία δεν είναι ούτε ελλη­νικό θέμα ούτε εύκολο να επι­λυ­θεί. Εμείς όμως δεχό­μα­στε όλο αυτό το βάρος και εσείς προ­σω­πικά ταλαι­πω­ρεί­στε από τις ερω­τή­σεις που κάνουμε εμείς κάθε μέρα.

Είναι ένα μεγάλο θέμα. Πρέπει να το δείτε δια­φο­ρε­τικά, όχι εσείς, η Κυβέρ­νηση.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΟΥΖΑΛΑΣ (Υπουρ­γός Μετα­να­στευ­τι­κής Πολι­τι­κής): Κύριε Πρόεδρε, θέλω να σας δια­βε­βαιώσω ότι ο Πρω­θυ­πουρ­γός, ο Υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών, ο Υπουρ­γός Ευρω­παϊ­κών Υπο­θέ­σεων, ο Υπουρ­γός Προ­στα­σίας του Πολίτη, εγώ, ο Υπουρ­γός Εθνικής Άμυνας, έχουμε μια συνεχή δια­πραγ­μά­τευση στην Ευρώπη γι’ αυτά τα ζητή­ματα που ανα­φέ­ρατε.

Έχετε περάσει από κυβερ­νη­τι­κές θέσεις και ξέρετε ότι πολλές φορές εσύ μπορεί να κάνεις τη δια­πραγ­μά­τευση, αλλά να μην έχει απο­τέ­λε­σμα ή χρειά­ζε­ται καιρός κλπ.

Θα ήθελα όμως να δια­βε­βαιώσω -επειδή με καίει και εμένα προσωπικά- ότι όλη η Κυβέρ­νηση εμπλέ­κε­ται στη διεκ­δί­κηση και διευ­θέ­τηση αυτών των ζητη­μά­των, άλλοτε με μικρές επι­τυ­χίες άλλοτε χωρίς αυτές. Όμως η προ­σπά­θεια γίνεται και είναι αυστηρά προσ­διο­ρι­σμένη και επίμονη.»