Πουλάει λάδι προς 150 ευρώ το λίτρο

Εγινε γνωστός με το λάδι «λ», το πιο ακριβό λάδι στον κόσμο. Για να το λαν­σά­ρει έστειλε 80 χει­ρο­ποί­η­τες κασε­τί­νες με κούριερ σε trendsetters και δημο­σιο­γρά­φους γκουρμέ. Στην Ντο­να­τέλα Βερ­σά­τσε, στον Ιαν Σράγκερ, ο οποίος ήταν ιδιο­κτή­της του Studio 54 και δημιουρ­γός του πρώτου boutique hotel μαζί με τον Φίλιπ Σταρκ, στους «Los Angeles Times» και στους «New York Times». «Οχι απα­ραί­τητα για να τους κάνω πελάτες, αλλά για να δια­δο­θεί το «λ» μέσω του word of mouth» ανα­φέ­ρει ο ίδιος.

Τώρα λαν­σά­ρει το πρώτο υπο­γε­γραμ­μένο ελαιό­λαδο στον κόσμο. Μπορείς να το παραγ­γεί­λεις με την υπο­γραφή σου πάνω ως μετα­ξο­τυ­πία, είναι limited production, αριθ­μη­μένο μπου­κάλι, και περι­κλεί­ε­ται σε χει­ρο­ποί­ητη κασε­τίνα από λευκό λακα­ρι­σμένο μασίφ ξύλο, με δύο πλα­κέ­τες λευ­κό­χρυ­σου. Η τιμή του, 11.000 ευρώ.

Ιδρυτής και διευ­θύ­νων της Speiron

Επάγ­γελμα: τελειο­μα­νής. Οραμά του να που­λή­σει το καλύ­τερο λάδι στον κόσμο… στους πλου­σιό­τε­ρους ανθρώ­πους στον κόσμο. Και να συνε­χί­σει να επι­λέ­γει και να λαν­σά­ρει και άλλα ελλη­νικά προ­ϊ­ό­ντα ως τα καλύ­τερα στον κόσμο.

Οι πρωτιές του «λ» είναι πολλές. Είναι το πρώτο λάδι πολυ­τε­λείας στον κόσμο, το πρώτο λάδι στο οποίο ανα­γρά­φε­ται η ultra premium κατη­γο­ρία του, το πρώτο επίσης με συσκευα­σία λευκών απο­χρώ­σεων σε αντί­θεση με τα γήινα χρώματα που έχουν τα υπό­λοιπα. Είναι το πρώτο σε τόσο ακριβή συσκευα­σία δώρου παγκο­σμίως (€ 150 ή $ 180), αλλιώς € 41 το μπου­κάλι (500 ml). Το «λ» ανα­βαθ­μί­ζει εξίμισι φορές την προ­στι­θέ­μενη εξα­γώ­γιμη αξία του ελλη­νι­κού ελαιό­λα­δου στο εξω­τε­ρικό.

Λάδι από βιβλία

Το «λ» είναι το πρώτο λάδι που δεν φτιά­χτηκε από ελιές αλλά από βιβλία, λέει ο ίδιος. Είναι καρπός εγκε­φα­λι­κής σκέψης. Τον βοή­θη­σαν τα δια­βά­σματά του. Κυρίως ο Πίντσον. Είναι σαν να ανα­τρέ­πει όλο το Σύμπαν, να πριο­νί­ζει το στάτους κβο.

Βασι­κό­τατη επιρροή του θεωρεί τον Στέλιο Ράμφο, ο οποίος στα βιβλία του ασχο­λεί­ται με το τι φταίει στον ελλη­νικό ψυχισμό και δεν μπορεί να προ­α­χθεί. «Ο καημός του ενός» τον εκφρά­ζει απόλυτα. Και βεβαίως ο αρχι­τέ­κτο­νας Ζενέτος, γιατί πιστεύει ότι οι πρω­το­πό­ροι στην Ελλάδα πάντα αισθά­νο­νταν μια μοναξιά.

Η περιρ­ρέ­ουσα ατμό­σφαιρα της Ελλάδας δεν ενι­σχύει την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα, πιστεύει. Δεν κατα­λα­βαί­νουν τι κάνεις και αντί του­λά­χι­στον να πουν «προχώρα», μόνο σε απο­θαρ­ρύ­νουν. Κατέ­ληξε ότι έπρεπε να κάνει τη δική του υπέρ­βαση. Είπε: «Ο κόσμος δεν είναι έτσι όπως μου τον έχουν μάθει στην Ελλάδα, όπου όλα είναι ένα ακίνητο σύμπαν. Στον κόσμο μπορεί να υπάρχει ρευ­στό­τητα».

Επρεπε όμως πρώτα να φτιάξει τον εαυτό μου. «Να φτάσω στο «μηδέν». Απο­κα­θή­λωσε πλήρως την Ελλάδα και είπε: «Δεν αξί­ζουμε τίποτε». Αυτό είναι και το μυστικό για την αυτο­γνω­σία του Νεο­έλ­ληνα. Πρέπει να δεις τον εαυτό σου ως μηδε­νικό για να ξανα­βρείς το ένα σου, να δημιουρ­γή­σεις. Είτε είσαι επι­χει­ρη­μα­τίας είτε δάσκα­λος.

Ηθελε να κάνει κάτι απο­κλει­στικό επειδή του αρέσουν τα ιδιαί­τερα πράγ­ματα

«Δεν θα πάρω μια Rolls-Royce, αλλά ανα­γνω­ρίζω γιατί υπάρχει στον κόσμο. Το κυριό­τερο, το ότι δεν οδηγώ Rolls-Royce, δεν σημαί­νει ότι δεν μπορώ να φτιάξω μία. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει πολύς κόσμος που το κατα­λα­βαί­νει αυτό. Κάθε άνθρω­πος πρέπει να έχει το αντι­κεί­μενο που τον εκφρά­ζει. Ανέ­κα­θεν συνέ­βαινε αυτό. Οσο πιο από­μα­κρο είναι ένα αγαθό τόσο πιο πολύ το θέλουμε. Πολλοί θα αντι­μά­χο­νταν αυτήν την άποψη, αλλά ίσως δεν την ανα­γνω­ρί­ζουν στον τρόπο με τον οποίο αντι­δρούν και οι ίδιοι» δήλωσε σε συνέ­ντευξή του στο Βήμα.

Εκανε το πρώτο πολυ­τε­λές αγαθό από ελλη­νικά χέρια. Εφερε το premiumization που εφαρ­μό­ζε­ται χρόνια στα ποτά, στο λάδι. Η κατη­γο­ρία ultra premium δεν υπήρχε, αλλά απο­φά­σισε να το πει έτσι επειδή έτσι του αρέσει. Είναι το πρώτο λάδι που χρη­σι­μο­ποί­ησε αυτήν την ιδέα μάρ­κε­τινγκ.

Δεν έχει φύγει ποτέ στο εξω­τε­ρικό, δεν έχει μείνει ποτέ έξω και αυτό είναι ένα ενδια­φέ­ρον case study. Ολα έγιναν μέσα από το λάπτοπ, διότι έχει το ταλέντο να ανα­κα­λύ­πτω τη χρήσιμη γνώση κάτω από στρώ­ματα άχρη­στων πλη­ρο­φο­ριών. Είναι εφικτό να ζεις σε μια χώρα και να κάνεις καριέρα σε άλλη. Οπως ο Ζενέτος, αλλά και ο Μορι­κόνε, ο οποίος έκανε καριέρα στο Χόλι­γουντ όντας στη Ρώμη. Μένει στην Ελλάδα γιατί αγαπά τη χώρα του. Στην ουσία της, όχι όπως είναι.

Πλού­σιος δεν έγινε, αλλά συνε­χί­ζει, αυτή είναι η τρέλα του. Το ότι κατά­φερε και άλλους να παθια­στούν με το προϊόν μου, σημαί­νει ότι πέτυχε. Η Speiron δεν είναι εται­ρεία των τζίρων. Τη φαντά­ζε­ται μικρή και ταγμένη, α λα Rolls-Royce. Εχει κάνει κάτι μονα­δικό σε παγκό­σμια κλίμακα, και αυτό ήθελε.

Η συμ­βουλή του σε κάθε επίδοξο επι­χει­ρη­μα­τία ή δημιουργό

Είναι να μην ακούει το «γύρω γύρω». Το μέλλον της Ελλάδας δεν είναι σε αυτό που βλέ­πουμε γύρω μας, στο τώρα. Το μυστικό είναι η σπα­νιό­τητα και η μικρή παρα­γωγή. Αλλά και η προ­στι­θέ­μενη αξία, που σημαί­νει αυτο­πε­ποί­θηση, όραμα. Στην Ελλάδα, στα προ­ϊ­ό­ντα της, αλλά πρω­τί­στως στον εαυτό μας.

«Αν διο­χε­τεύ­αμε ελά­χι­στο από το πάθος με το οποίο δια­δη­λώ­νουμε στην αμε­ρι­κα­νική πρε­σβεία σε ένα όραμα, θα ανορ­θώ­ναμε την οικο­νο­μία. Να βρεθούν επι­χει­ρη­μα­τίες και να τυπο­ποι­ή­σουν προ­ϊ­ό­ντα που θα κατα­κτή­σουν την Αμερική ειρη­νικά».

Με πτυχίο Νομικής

Με πτυχίο Νομικής και προ­ϋ­πη­ρε­σία σε δια­φη­μι­στική ως copywriter, ο Γιώργος Κολιό­που­λος έγινε ο επι­χει­ρη­μα­τίας που είδε το ελλη­νικό λάδι ως τον «υγρό χρυσό» και εισέ­βαλε στις αγορές του Χονγκ Κονγκ, της Σιγκα­πού­ρης, του Αμπου Ντάμπι, αλλά και στις πανά­κρι­βες βιτρί­νες του λον­δρέ­ζι­κου πολυ­κα­τα­στή­μα­τος «Harrods».

Το «λ» ή «Lambda», όπως ονο­μά­ζε­ται το ελαιό­λαδο πολυ­τε­λείας, πήρε το όνομά του από το αρχικό γράμμα της λέξης «λάδι» και τα τελευ­ταία χρόνια εξε­λίσ­σε­ται σε ένα πανί­σχυρο brand name, γεγονός που οφεί­λε­ται στην προ­σπά­θεια του κ. Κολιό­που­λου να δημιουρ­γή­σει ένα προϊόν πολυ­τε­λείας σε πανά­κριβο gift box, το οποίο θα απευ­θύ­νε­ται σε συγκε­κρι­μένο κοινό. Ο ίδιος, ο οποίος δεν έχει βγει ποτέ στο εξω­τε­ρικό, κατά­φερε μέσω του laptop του να δια­δώ­σει το ελλη­νικό ελαιό­λαδο στις διε­θνείς αγορές και να κυριαρ­χή­σει στις βιτρί­νες του «Harrods».

Λάδι πολυ­τε­λείας

Το πρώτα πράγ­ματα που τραβάνε την προσοχή στο «λ» είναι το μπου­κάλι του και η θήκη πολυ­τε­λείας. Θα μπο­ρούσε να παρα­πέ­μπει σε άρωμα ή σε ένα ακριβό ουίσκι, σε καμία περί­πτωση όμως σε αγνό παρθένο ελαιό­λαδο Κρήτης. «Ηθελα να δημιουρ­γήσω ένα κόσμημα στο τραπέζι. Το μπου­κάλι είναι χει­ρο­ποί­ητο. Ακόμα και η ετικέτα πίσω μπαίνει με το χέρι, όπως και ο φελλός. Ηθελα να φτιάξω ένα προϊόν μαγικό, να σε ταξι­δεύει στη γεύση», ανα­φέ­ρει ο κ. Κολιό­που­λος .

«Μπορώ να μιλήσω άφοβα για την ποιό­τητά του, καθώς το προϊόν μου έχει περάσει από επί­ση­μες χημικές και οργα­νο­λη­πτι­κές ανα­λύ­σεις. Πήρα, μάλιστα, και αση­μέ­νιο βραβείο στο New York Festival, αλλά στοχεύω στο χρυσό», τονίζει χαρα­κτη­ρι­στικά και οι πρωτιές του «Lambda» δεν στα­μα­τούν εδώ.

Πηγή: iefimerida.gr