Σε αχαρτογράφητα νερά οι τουριστικές επενδύσεις

«Στον αέρα» θα βρεθούν τα υπό ολο­κλή­ρωση περι­φε­ρειακά χωρο­τα­ξικά πλαίσια όσον αφορά τον σχε­δια­σμό της του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας, καθώς… δεν υπάρχει πλέον το κείμενο κατευ­θύν­σεων στο οποίο βασί­ζο­νται. Μελέτη που έγινε από το Ινστι­τούτο του Συν­δέ­σμου Ελλη­νι­κών Του­ρι­στι­κών Επι­χει­ρή­σεων (ΙΝΣΕΤΕ) εκφρά­ζει σοβαρές αμφι­βο­λίες για τη δυνα­τό­τητα εφαρ­μο­γής των νέων πλαι­σίων εξαι­τίας της ακύ­ρω­σης των δύο ειδικών χωρο­τα­ξι­κών για τον του­ρι­σμό από το ΣτΕ. Και υπο­δει­κνύει σημα­ντική ανο­μοιο­γέ­νεια στον τρόπο που το πλαίσιο κάθε περι­φέ­ρειας αντι­με­τω­πί­ζει το ζήτημα του του­ρι­σμού.

Η μελέτη πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε για λογα­ρια­σμό του ΙΝΣΕΤΕ από την πολε­ο­δόμο χωρο­τά­κτη Ανα­στα­σία Του­φεγ­γο­πού­λου. Το πλαίσιο εξε­τά­ζει ανα­λυ­τικά τα 11 περι­φε­ρειακά χωρο­τα­ξικά πλαίσια που βρί­σκο­νται σε δια­φο­ρε­τικά στάδια (πάντως πολύ κοντά στην ολο­κλή­ρωση) και το Ρυθ­μι­στικό της Αττικής, ενώ δεν εξε­τά­ζει το πλαίσιο για το Νότιο Αιγαίο, καθώς βρί­σκε­ται ακόμα σε πρώιμο στάδιο. Η μελέτη ανα­δει­κνύει τη σημασία που θα έχουν τα επόμενα χρόνια τα περι­φε­ρειακά χωρο­τα­ξικά, τα οποία «φαί­νε­ται ότι θα απο­τε­λούν και τα μονα­δικά χωρο­τα­ξικά πλαίσια για την οργά­νωση και ανά­πτυξη της του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας για το κρίσιμο χρονικό διά­στημα που θα ακο­λου­θή­σει», ανα­φέ­ρε­ται.

Εκφρά­ζει όμως τον φόβο ότι θα είναι «έκθετα» από νομική άποψη ως προς τις ρυθ­μί­σεις τους για τον του­ρι­σμό, καθώς το ειδικό χωρο­τα­ξικό για τον του­ρι­σμό στο οποίο βασί­ζο­νται (ως προς τις κατευ­θύν­σεις τους) ακυ­ρώ­θηκε το 2015 από το ΣτΕ (στη συνέ­χεια, το 2017 ακυ­ρώ­θηκε και το προ­ϋ­φι­στά­μενο ειδικό χωρο­τα­ξικό για τον του­ρι­σμό). Αυτό πρα­κτικά σημαί­νει ότι αν κάποιος προ­σφύ­γει στο ΣτΕ ενάντια σε κάποια πρό­βλεψη ενός περι­φε­ρεια­κού χωρο­τα­ξι­κού (λ.χ. τη χωρο­θέ­τηση μιας περιο­χής οργα­νω­μέ­νης του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης) θα έχει με το μέρος του ένα βαρύ νομικό επι­χεί­ρημα, την απουσία στρα­τη­γι­κού χωρο­τα­ξι­κού σχε­δια­σμού.

Ως προς το περιε­χό­μενό τους, τα έντεκα περι­φε­ρειακά χωρο­τα­ξικά «παρου­σιά­ζουν σημα­ντική ανο­μοιο­γέ­νεια στον τρόπο που αντι­με­τω­πί­ζουν το ζήτημα του του­ρι­σμού, γεγονός που εγείρει σοβα­ρούς προ­βλη­μα­τι­σμούς ως προς τη δυνα­τό­τητα εφαρ­μο­γής τους». Μάλιστα η ανο­μοιο­γέ­νεια δεν προ­έρ­χε­ται από τα ιδιαί­τερα χαρα­κτη­ρι­στικά κάθε περιο­χής, αλλά από την έλλειψη κοινής μεθο­δο­λο­γίας. Ως παρά­δειγμα ανα­φέ­ρε­ται η δια­φο­ρε­τική αντι­με­τώ­πιση γει­το­νι­κών περιο­χών από δύο δια­φο­ρε­τι­κές περι­φέ­ρειες.

Η μελέτη επίσης υπο­δει­κνύει ότι ορι­σμένα πλαίσια προ­τεί­νουν την αποφυγή μεγάλων του­ρι­στι­κών επεν­δύ­σεων. Ενδει­κτικά ανα­φέ­ρε­ται το παρά­δειγμα του πλαι­σίου της Κρήτης: «Σχετικά με τις περιο­χές εγκα­τά­στα­σης στην Κρήτη μεγάλων επεν­δύ­σεων, του τύπου ΠΟΤΑ ή νέων οργα­νω­μέ­νων υπο­δο­χέων του­ρι­στι­κών δρα­στη­ριο­τή­των, για την επι­διω­κό­μενη ανα­βάθ­μιση της παροχής ποιο­τι­κών υπη­ρε­σιών δίδεται ως κατεύ­θυνση η αποφυγή εγκα­τά­στα­σης στην Κρήτη μεγάλων του­ρι­στι­κών επεν­δύ­σεων, μονο­θε­μα­τι­κού και αδια­φο­ρο­ποί­η­του χαρα­κτήρα», ανα­φέ­ρε­ται. Ενώ στα Ιόνια Νησιά προ­τεί­νε­ται «να απα­γο­ρευ­τεί η δημιουρ­γία Περιο­χών Οργα­νω­μέ­νης Του­ρι­στι­κής Ανά­πτυ­ξης στην περι­φέ­ρεια, με το βασικό επι­χεί­ρημα ότι οι περιο­ρι­σμοί αυτοί τίθε­νται διότι οι επεν­δύ­σεις αυτής της κλί­μα­κας θεω­ρού­νται από τη μελέτη πολύ μεγάλες για τον νησιω­τικό χώρο και τυχόν υλο­ποί­ησή τους θα επι­φέ­ρει σημα­ντι­κές και μη ανα­στρέ­ψι­μες αλλοιώ­σεις στο φυσικό περι­βάλ­λον και στο τοπίο».