Οι χαμένες ευκαιρίες της Ρόδου-Υποθαλάσσιο πάρκο- Αρθρο του Χατζή Ν. Χατζηευθυμίου

 

Σε συζη­τή­σεις μεταξύ Ροδίων συχνά – πυκνά εκφρά­ζε­ται η απορία πως γίνεται πόλεις οι οποίες πριν από λίγα χρόνια θαύ­μα­ζαν τη Ρόδο σήμερα να την έχουν ξεπε­ρά­σει κατά πολύ. Πως γίνεται να έχουν εξε­λι­χθεί τόσο πολύ οι πόλεις αυτές τη στιγμή που η Ρόδος όχι μόνο μένει στάσιμη αλλά κάνει και άλματα προς τα πίσω ?

Θριαμ­βο­λο­γούμε διότι οσο­νούπω η Ρόδος θα απο­κτή­σει έξυπνες στάσεις (έργο το οποίο είχε δρο­μο­λο­γη­θεί προ οκτα­ε­τίας) αντί να μελαγ­χο­λούμε όταν για παρά­δειγμα στα Τρίκαλα δρο­μο­λο­γή­θηκε λεω­φο­ρείο που κινεί­ται στους δρόμους της πόλης χωρίς οδηγό.

Τι να φταίει άραγε ?

Να φταίει η κακή μας τύχη ή το ότι θεω­ρή­σαμε δεδο­μένη την πρόοδο και ανά­πτυξη της πόλης μας πιστεύ­ο­ντας ότι η κλη­ρο­νο­μιά που άφησαν οι Ιταλοί στη Ρόδο ήταν αρκετή να μας καθιε­ρώ­σει για πάντα στην κορυφή ?

Μήπως η ευθύνη όχι της στα­σι­μό­τη­τας αλλά της οπι­σθο­δρό­μη­σης οφεί­λε­ται σε τοπι­κούς παρά­γο­ντες?

Δυστυ­χώς ναι και το δυστύ­χημα είναι ότι δεν αντε­λή­φθη­σαν τη ζημιά που προ­ξέ­νη­σαν στον τόπο μας και ποτέ δεν ζήτησαν συγνώμη από τους κατοί­κους της.

Μετά την αναφορά μου προ ημερών στο πρό­βλημα της έλλει­ψης χώρων στάθ­μευ­σης που κατα­δυ­να­στεύει την πόλη της Ρόδου θα ήθελα να ανα­φερθώ στην απώλεια ενός έργου που θα ανα­βάθ­μιζε τις Του­ρι­στι­κές υπο­δο­μές που οι Ιταλοί δημιούρ­γη­σαν προ 75 – 80 περίπου ετών.

Τότε δημιούρ­γη­σαν το Ενυ­δρείο της Ρόδου.

Μονα­δικό στην Ελλάδα το οποίο επι­σκέ­πτο­νταν και συνε­χί­ζουν να επι­σκέ­πτο­νται χιλιά­δες φίλοι της Ρόδου το οποίο δυστυ­χώς δεν προ­σέ­χθηκε και δεν ανα­βαθ­μί­σθηκε έτσι ώστε να συνε­χί­σει να προ­σφέ­ρει στην τοπική οικο­νο­μία στη νέα εποχή .

Το 2001 η Νομαρ­χία Δωδ/σου με Νομάρχη τον κ. Σάββα Καρα­γιάννη στην προ­σπά­θεια αξιο­ποί­η­σης των Κοι­νο­τι­κών Πόρων εγγρά­φει ως έργο προς χρη­μα­το­δό­τηση με προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό 500.000.000 δρχ. την εκπό­νηση των ανα­γκαίων υπο­στη­ρι­κτι­κών μελετών για την κατα­σκευή του έργου : ΥΠΟΘΑΛΑΣΣΙΟ ΠΑΡΚΟ ΡΟΔΟΥ

Το κόστος κατα­σκευής του έργου θα ξεπερ­νούσε το ποσόν των 20 δις δρχ.

Η χρη­μα­το­δό­τηση του έργου θα γίνο­νταν από την Εμπο­ρική Τράπεζα σε εκπλή­ρωση της συμ­βα­τι­κής υπο­χρέ­ω­σης της Καζίνο ΑΕ. Υπο­χρέ­ωση που προ­έ­κυ­πτε από την λήψη άδειας εγκα­τά­στα­σης και λει­τουρ­γίας Καζίνο στην πόλη της Ρόδου και την αποδοχή του συγκε­κρι­μέ­νου έργου από τον χρη­μα­το­δότη ως ενδια­φέ­ρο­ντος και αντα­πο­δο­τι­κού .

Παρό­μοια υπο­θα­λάσ­σια πάρκα λει­τουρ­γού­σαν στην Αμερική – Βαλ­τι­μόρη, στην Αυστρα­λία και αλλού.

Η πρω­το­βου­λία για την υλο­ποί­ηση ενός τέτοιου έργου στη Ρόδο ελήφθη μετά την συνεν­νό­ηση με ανθρώ­πους που είχαν την εμπει­ρία υλο­ποί­η­σης ενός τόσο μεγάλου έργου.

Αυτοί ήσαν οι :

1. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΛΑΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ και
2. WILIAM WATS ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ

Οι μηχα­νι­κοί αυτοί δέχθη­καν να βοη­θή­σουν στην  σύνταξη του φακέλου δημο­πρά­τη­σης για την εκπό­νηση των μελετών

Ήρθαν στη Ρόδο περιό­δευ­σαν τους πιθα­νούς χώρους κατα­σκευής του έργου συζή­τη­σαν με τον εκπρό­σωπο της Καζίνο Α.Ε. κ. ENRICO AIDAN και προ­έ­κρι­ναν δύο πιθα­νούς χώρους για την κατα­σκευή του έργου.

Μάλιστα ο κ. Γεώρ­γιος Χρι­στού­λας ήρθε σε μετα­γε­νέ­στερο χρόνο στη Ρόδο και παρου­σί­ασε την πρότασή του στο PARK HOTEL

Παρά την προ­θυ­μία για προ­σφορά έργου, ξένων προς τη Ρόδο ανθρώ­πων, το έργο δεν υλο­ποι­ή­θηκε ποτέ.

Τι να έφταιξε άραγε ?

Να έφταιξε η μη χρη­μα­το­δό­τηση του έργου της εκπό­νη­σης των μελετών από Ευρω­παϊκά Προ­γράμ­ματα ?   Όχι

Να έφταιξε η υπα­να­χώ­ρηση του χρη­μα­το­δότη (Καζίνο Ρόδου ΑΕ) στην υλο­ποί­ηση του έργου ?   Όχι

Δυστυ­χώς ευθύ­νο­νται ορι­σμέ­νοι μικρο­νοι­κοί συμπο­λί­τες μας οι οποίοι αντι­δρού­σαν σε κάθε ανα­πτυ­ξιακή πρόταση θεω­ρώ­ντας ότι η εξυ­πη­ρέ­τηση μικρο­κομ­μα­τι­κών συμ­φε­ρό­ντων είχε μεγα­λύ­τερη αξία από την υλο­ποί­ηση έργων που θα μπο­ρού­σαν να οδη­γή­σουν την πόλη σε ένα άλλο επίπεδο και να την επα­να­το­πο­θε­τού­σαν στην θέση που της άξιζε

Και μάλιστα αυτοί οι άνθρω­ποι υπο­τί­θε­ται ότι λόγω της φύσης της εργα­σίας των που είναι η ανά­δειξη των προ­βλη­μά­των της πόλης και στη συνέ­χεια η πίεση στους αρμο­δί­ους για την εξεύ­ρεση λύσεων αλλά και η ενη­μέ­ρωση των πολιτών (δημο­σιο­γρά­φοι) θα έπρεπε να ήσαν πρώτοι στη στήριξη παρό­μοιων θεμάτων

(Έχω άδικο Γιώργο?)

Αυτοί λοιπόν οι συγκε­κρι­μέ­νοι ενέ­πλε­ξαν τον πολύ, Κύριο ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ που παρου­σιά­ζε­ται ως Δημο­σιο­γρά­φος, ο οποίος δια­κω­μώ­δησε το έργο αυτό όπως και τη δημιουρ­γία του πάρκου των Δει­νο­σαύ­ρων στο πάρκο ΡΟΔΙΝΙ (Θα επα­νέλθω σ’ αυτό).

Στη συνέ­χεια η μετά τον κ. Σάββα Καρα­γιάννη Νομαρ­χιακή Αρχή θεώρησε άνευ ουσίας το έργο διέ­γραψε την πρόταση χρη­μα­το­δό­τη­σης της εκπό­νη­σης των μελετών και το έργο χάθηκε για τη Ρόδο

Το κέρδισε το Ηρά­κλειο στο οποίο κατα­σκευά­σθηκε και λει­τουρ­γεί με απο­τέ­λε­σμα να υπερ­κε­ρά­σει το παλιό Ενυ­δρείο της Ρόδου προ­σφέ­ρο­ντας ποιο­τι­κές υπη­ρε­σίες στην ανά­πτυξη του Του­ρι­στι­κού προ­σφε­ρό­με­νου προ­ϊ­ό­ντος της Κρήτης.

Τις Πταίει για την οπι­σθο­δρό­μηση της Ρόδου ? Η κακή μας τύχη ή ο κακός μας ο καιρός?

Χατζής Ν. Χατζηευ­θυ­μίου