Αντιεμβολιαστικό κίνημα: «Κοίταξα τα παιδιά μου και ένιωσα εγκληματίας»

«Δεν το απο­φά­σισα μόνη μου. Γιατροί μού το συνέ­στη­σαν. Μου είπαν “δεν θα σου πούμε τι θα κάνεις, αλλά διάβασε αυτά και απο­φά­σισε”. Οταν θες να κάνεις το καλύ­τερο για το παιδί σου, ακούς τη γνώμη των ειδικών». Δεν είναι εύκολο για τη Σοφία Φατού­ρου να μιλάει γι’ αυτό το θέμα. Φέρει βαρέως το γεγονός ότι πριν από λίγα χρόνια είχε πάρει την απόφαση να μην εμβο­λιά­σει τα παιδιά της, εισα­κού­ο­ντας τις πρώτες αντιεμ­βο­λια­στι­κές φωνές που αρθρώ­νο­νταν στην Ελλάδα. Το 2010 το αντιεμ­βο­λια­στικό λόμπι ήταν ακόμα μικρό, αλλά δρα­στή­ριο. Με τα χρόνια, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας και τη δύναμη του Ιντερ­νετ γιγα­ντώ­θηκε, με τα σημε­ρινά απο­τε­λέ­σματα. Η έξαρση της «ξεχα­σμέ­νης» ιλαράς στην Ελλάδα είναι και ο λόγος που η Σοφία, 42 ετών, δημο­σιο­γρά­φος, που σήμερα ζει με την οικο­γέ­νειά της στη Μελ­βούρνη, πήρε την απόφαση να μιλήσει επώνυμα για τη δική της εμπει­ρία.

Η απόφαση

Τους πρώτους μήνες πέρασε από δύο για­τρούς. «Ο ένας με περ­γα­μη­νές, εργά­ζε­ται και σε μεγάλο νοσο­κο­μείο και έχει εμπει­ρία σε δύσκο­λες περι­πτώ­σεις νεογνών. Μου έδωσε τη φωτο­τυ­πία ενός γερ­μα­νι­κού βιβλίου σε αγγλική μετά­φραση. Μου είπε ότι είναι έγκρι­του Γερ­μα­νού γιατρού. “Διάβασέ το”, μου είπε, “και θα μου πεις μόνη σου τι θες να κάνουμε”. Το δια­βά­σαμε κι εγώ και ο άντρας μου και ανα­στα­τω­θή­καμε. Το βιβλίο υπο­στή­ριζε ότι ο εντα­τι­κός εμβο­λια­σμός στα μωρά κατα­στέλ­λει το αμυ­ντικό σύστημα του οργα­νι­σμού τους πριν ανα­πτυ­χθεί. Οτι έτσι το παιδί νοσεί εύκολα σε όλη του τη ζωή γιατί ο οργα­νι­σμός δεν έχει μάθει να αντα­πο­κρί­νε­ται στις ασθέ­νειες και στους ιούς.

Ημουν μπερ­δε­μένη. Αλλαξα γιατρό πηγαί­νο­ντας σε κάποιον με καλό όνομα και μεγάλο πελα­το­λό­γιο, που είχα ακούσει ότι κάνει επι­λε­κτικό εμβο­λια­σμό. Μου είπε ευθέως να μην κάνω εμβόλια. Το επι­χεί­ρημα ήταν ότι οι νέες έρευνες πλέον συν­δέ­ουν τον εντα­τικό εμβο­λια­σμό με τα αυτο­ά­νοσα – διαβήτη, σκλή­ρυνση κατά πλάκας κ.λπ. Και ότι ο ίδιος δεν έχει εμβο­λιά­σει τα παιδιά του». Το παιδί δεν πήγαινε ακόμα παιδικό σταθμό, απο­φά­σι­σαν να περι­μέ­νουν, να μεγα­λώ­σει λίγο και να τα κάνουν αργό­τερα. Σημειώ­νε­ται ότι οι παρα­πάνω ήταν ομοιο­πα­θη­τι­κοί παι­δί­α­τροι.

Μέχρι τα τρίτα του γενέ­θλια ο γιος της δεν είχε κάνει ακόμα κανένα εμβόλιο. Εκείνη τη χρονιά δια­γνώ­στηκε ως αυτι­στι­κός. Ως γνωστόν, μία από τις «σημαίες» του αντιεμ­βο­λια­στι­κού κινή­μα­τος είναι έρευνα του 1998 (τα ευρή­ματα της οποίας έχουν καταρ­ρι­φθεί έκτοτε), σύμφωνα με την οποία το εμβόλιο MMR (ιλαρά, ερυθρά, παρω­τί­τιδα) συν­δέ­ε­ται με τον αυτισμό. «Τότε δεν ήξερα τίποτα σχεδόν για τον αυτισμό. Αν ήμουν πιο ενη­με­ρω­μένη, αφενός θα είχα δει τα σημάδια στο δικό μου παιδί νωρί­τερα, αφε­τέ­ρου θα γελούσα με όποιον υπο­στή­ριζε κάτι τέτοιο. Ο αυτι­σμός δεν είναι αρρώ­στια, είναι δια­φο­ρε­τι­κός τρόπος λει­τουρ­γίας του εγκε­φά­λου. Οταν ο γιος μου στα­μά­τησε να μιλάει και να χάνει δεξιό­τη­τες δεν είχε εμβο­λια­στεί, το λέω και το τονίζω σε όλους για να ξέρουν πως, όχι, δεν προ­κλή­θηκε από τα εμβόλια. Ηταν ένα παιδί φυσικού τοκετού χωρίς φάρμακα, που είχε φάει μόνο βιο­λο­γικό κρέας, έπινε φιλ­τρα­ρι­σμένο νερό και δεν είχε αρρω­στή­σει ή πάρει αντι­βί­ωση ούτε μια φορά».

Οταν άρχισε ο κύκλος των σοβαρών και επί­πο­νων εξε­τά­σεων του παιδιού σε νοσο­κο­μεία (μαγνη­τι­κές, εγκε­φα­λο­γρα­φή­ματα κ.λπ.), η Σοφία ανέφερε στους για­τρούς ότι δεν είχε εμβο­λια­στεί. «Δεν έμοιαζε, όμως, να είναι προ­τε­ραιό­τητά τους, δεν ήθελαν να τον ταλαι­πω­ρή­σουμε επι­πλέον». Η ίδια είχε ήδη απο­φα­σί­σει να του κάνει τα εμβόλια. «Αρχισα να αγχώ­νο­μαι όταν κατά­λαβα ότι στο τέλος κάθε μέρας, κάνο­ντας τον μπάνιο μετά την παιδική χαρά, έκανα έλεγχο στο σώμα του για εκδορές γιατί φοβό­μουν τον τέτανο. Αρχισε να μου μοιάζει παρά­λογο που δεν ήταν θωρα­κι­σμένο από δική μου επιλογή».

«Εχω ντραπεί»

Το ζευγάρι είχε απο­φα­σί­σει να κάνει τα εμβόλια και στα δύο παιδιά με το που θα έφθαναν στην Αυστρα­λία. «Θυμάμαι καθώς ταξί­δευα που έβλεπα στην οθόνη του αερο­πλά­νου τις χώρες από κάτω μας. Είδα την Ινδία και θυμή­θηκα ένα πρό­σφατο άρθρο για αύξηση των κρου­σμά­των ιλαράς (σ.σ. ήταν πριν από τρία χρόνια, ποιος να περί­μενε την εξέλιξη…) και άρχισα να θυμώνω με τον εαυτό μου. Κοίταξα τα παιδιά κι ένιωσα εγκλη­μα­τίας. Μόλις φτάσαμε, κανό­νισα ραντε­βού. Εκαναν όλα τα εμβόλια σε πέντε λεπτά και ένιωσα μεγάλη ανα­κού­φιση».

Σήμερα αισθά­νε­ται σχεδόν τυχερή. «Εχω κατα­λά­βει πια ότι έχω ευθύνη απέ­να­ντι στον συμπο­λίτη μου και στα παιδιά του. Θα μπο­ρούσα να είμαι η γυναίκα που έφερε κάτι επι­κίν­δυνο για τη δημόσια υγεία στη νέα της χώρα. Εχω ντραπεί πολλές φορές για εκείνη μου την επιλογή, αλλά περισ­σό­τερο όταν μπαί­νο­ντας στο σύμπαν του αυτι­σμού άρχισα να παρα­κο­λουθώ ενήλικα αυτι­στικά άτομα που γράφουν ονλάιν. Μια μέρα συζη­τού­σαν για το πώς έχει επι­κρα­τή­σει η ψευδής σύνδεση αυτι­σμού με το MMR και το πόσο σοκα­ρι­στικό είναι για τους ίδιους ότι υπάρ­χουν γονείς που προ­τι­μούν το παιδί τους νεκρό από ιλαρά παρά αυτι­στικό. Οτι τα ζυγί­ζουν και κερ­δί­ζουν η ιλαρά, ο κοκίτης, η πολιο­μυ­ε­λί­τιδα, η πιθα­νό­τητα θανάτου».

Σύστημα ελέγχου

Πριν από λίγες ημέρες χτύπησε το τηλέ­φωνο στο σπίτι της Σοφίας Φατού­ρου, η οποία ολο­κλη­ρώ­νει αυτό το διά­στημα το master της στην κοι­νω­νική επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα στο Australian Graduate School of Entrepreneurship. Ηταν από την κρατική υπη­ρε­σία που ασχο­λεί­ται με τους εμβο­λια­σμούς. «Ηθελαν να μου υπεν­θυ­μί­σουν ότι στο τέλος του μήνα είναι προ­γραμ­μα­τι­σμένο το επόμενο εμβόλιο για το μικρό­τερο παιδί μου και να κλεί­σουμε ένα ραντε­βού. Εδώ υπάρχει κεντρικό σύστημα στο οποίο κατα­γρά­φε­ται ο εθνικός εμβο­λια­σμός», λέει στην «Κ». Στην Ελλάδα οι γιατροί σημειώ­νουν τα εμβόλια στο βιβλιά­ριο του παιδιού. Εάν αυτό χαθεί, δεν υπάρχει τρόπος να γνω­ρί­ζει το κράτος εάν κάποιος έχει εμβο­λια­στεί.