Next Stage World: O Θαυμαστός Νέος Κόσμος είναι εδώ και σμίγει στη Ρόδο!

Όταν η ιδιο­φυΐα του Μάνου Χατζι­δάκι οδη­γούσε το Γ’ Πρό­γραμμα της ΕΡΤ στα μέσα

της δεκα­ε­τίας του ’70 δημιουρ­γώ­ντας ουσια­στικά μια παθια­σμένη δημιουρ­γική

«παρέα-πνευματική οικο­γέ­νεια», με ελεύ­θερο ωράριο, ελεύ­θε­ρους χώρους

εργα­σίας σε καφε­νεία, εστια­τό­ρια και εμπνευ­σμέ­νους δημό­σιους χώρους

συνά­ντη­σης, πλά­θο­ντας πανί­σχυρη δέσμευση στο όραμα μέσα από την εν λευκώ

εμπι­στο­σύνη που έδειχνε στους συνεργάτες-φίλους, διο­χε­τεύ­ο­ντας έντεχνα την αξία

του φιλό­τι­μου μα και του μεγα­λείου της ατο­μι­κής και συλ­λο­γι­κής δου­λειάς αυτού

του οργα­νι­σμού, όταν ακόμα κατέρ­ρι­πτε παγιω­μέ­νες – απο­στει­ρω­μέ­νες δια­δι­κα­σίες

μισθο­δο­σίας για να απο­δώ­σει τη δική του εν πλήρη γνώση εκτί­μηση στους μισθούς

των συνερ­γα­τών του, όταν εκείνος ο στεγνός-ψυχρός διά­δρο­μος του «μαυ­σω­λείου»

της ΕΡΤ μετα­μορ­φω­νό­ταν σε μια κυψέλη δημιουρ­γι­κού παι­χνι­διού και καλ­λι­τε­χνι­κής

παρα­γω­γι­κό­τη­τας, όταν καλούσε σε «κυκλική σύσκεψη» κυριο­λε­κτικά για να

ακου­στούν και μιλή­σουν όλες οι φωνές ισάξια και αυθε­ντικά…

όταν στρα­τη­γικά αλλά κυρίως πηγαία διεκ­δι­κούσε την αυτο-νομία αυτού του

ολο­ζώ­ντα­νου οργα­νι­σμού με έμψυχο συλ­λο­γικό (κάθε άλλο από «συν­δι­κα­λι­στικό»)

όργανο το κέφι… για να εκπέμ­ψει πιστά στο σκοπό του το τρί­πτυχο «ΠΑΙΔΕΙΑ –

ΤΕΧΝΗ – ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ» …

Ίσως να μην είχε φαντα­στεί ποτέ ότι απο­τέ­λεσε ένα έξοχο και μονα­δικό στα

παγκό­σμια δεδο­μένα παρά­δειγμα ζώσας και­νο­το­μίας σε καίρια ζητή­ματα που τώρα,

40 χρόνια μετά, περισ­σό­τερο από ποτέ καλούν για τον επα­να­προσ­διο­ρι­σμό, την

«εφαρ­μο­σμένη εφεύ­ρεση από την αρχή» των οργα­νι­σμών σε μια Ελλάδα κι έναν

Κόσμο που αναζητά την ανα­γέν­νηση… προς εργα­σια­κές συν­θή­κες ανθρώ­πι­νες,

απο­δο­τι­κές, που να θρέφουν ταλέντα και δεξιό­τη­τες, να χτίζουν εμπι­στο­σύνη και

συνερ­γα­σία και μέσω αυτών να οδηγούν οργα­νι­σμούς στην ευη­με­ρία, την

πλη­ρό­τητα… Θα με ρωτή­σετε για ποιους οργα­νι­σμούς μιλώ. Θα σας απα­ντήσω για

όλους! Δημό­σιους κι ιδιω­τι­κούς, σχολεία, νοσο­κο­μεία, εργο­στά­σια, ναυ­τι­λια­κές και

ξενο­δο­χεία, εται­ρείες παροχής υπη­ρε­σιών, πολυ­ε­θνι­κές και οικο­γε­νεια­κές

επι­χει­ρή­σεις, συλ­λό­γους και μη κυβερ­νη­τι­κές οργα­νώ­σεις, ιδρύ­ματα, ακόμα ακόμα:

οικο­γέ­νειες!

Αυτήν ακριβώς, λοιπόν, την αναζήτηση-αιχμή διε­ρευνά πρα­κτικά και συμ­με­το­χικά η

παγκό­σμια συνά­ντηση (gathering) με το όνομα “Next Stage World” που

πραγ­μα­το­ποιεί­ται στη Ρόδο, σε λίγες μέρες για τρίτη συνεχή φορά. Η ποιό­τητα της

«διεύ­θυν­σης ορχήστρας-οργανισμού» του Μάνου Χατζι­δάκι που εμπνέει προς το

καλύ­τερο εαυτό, το καλύ­τερο δυνατό παίξιμο και συλ­λο­γικό έργο, ενώ ταυ­τό­χρονα

δίνει εναύ­σματα και δημιουρ­γεί χώρο οργα­νικό για αυτο-διαχείριση και

αυτο­δέ­σμευση είναι ένα από τα βασι­κό­τερα ζητού­μενα. Ένα ζητού­μενο κρίσιμο στο

μεταίχ­μιο ριζικής αλλαγής, κατάρ­ρευ­σης συστη­μά­των και ανά­δυ­σης νέων που

καλού­μα­στε να αντέ­ξουμε από τη μία, να πλοη­γη­θούμε και να προσ­διο­ρί­σουμε από

την άλλη έχοντας ως σημείο «τρο­φο­δο­σίας» το επόμενο στάδιο της ανθρώ­πι­νης

συνεί­δη­σης, ύπαρξης εν πολλοίς στον πλανήτη. Ξέρουμε –το βιώνουμε- πώς σ’ αυτή

την κατάρ­ρευση, τα αδιέ­ξοδα μη βιώ­σι­μων πρα­κτι­κών, ανα­ξιο­κρα­τίας, ιεραρ­χι­κών

δομών και μοντέ­λων που υπα­γο­ρεύ­ουν εντολές προς παθη­τική υπακοή, οι

οργα­νι­σμοί απο­τε­λούν ουσια­στικά εστίες μολυ­σμέ­νες και μολυ­σμα­τι­κές τόσο

ψυχο­λο­γικά όσο και σωμα­τικά. Το εργα­σιακό άγχος με άμεσα, έμμεσα και πιο

μακρο­πρό­θε­σμα ψυχο­σω­μα­τικά συμ­πτώ­ματα αγγίζει νούμερα και έκταση επι­δη­μίας

στον παγκό­σμιο χάρτη υγείας. Όσο τα προ­βλή­ματα οξύ­νο­νται, τόσο μεγα­λώ­νει η

ανάγκη για ανθρώ­πι­νους οργα­νι­σμούς, υγιείς και όλο και πιο ευτυ­χείς -ναι και οι

ομάδες και οι οργα­νι­σμοί, όσο μεγάλοι κι αν είναι μπορούν να είναι ένα σώμα που

εργά­ζε­ται με κέφι, απο­δί­δει και μεγα­λώ­νει ατομικά αλλά και συνο­λικά, ως ένα.

Το «επόμενο» επίπεδο συνεί­δη­σης από όπου πηγάζει κι εκπο­ρεύ­ε­ται το νέο έχει

επί­γνωση της αλλη­λε­ξάρ­τη­σης με το φυσικό κόσμο, τα άλλα είδη, εμπνέ­ε­ται από τα

φυσικά/ζωντανά συστή­ματα και πρα­κτι­κές συνερ­γα­σίας που ενι­σχύ­ουν την αυτό-

οργά­νωση κι όχι τον ασφυ­κτικό έλεγχο από πάνω προς τα κάτω, ενθαρ­ρύ­νουν τις

ηγε­τι­κές ικα­νό­τη­τες όλων, θρέφουν την απτή αίσθηση πλη­ρό­τη­τας του καθενός και

καλ­λιερ­γούν διαρκώς τη σύνδεση με τον προ­σω­πικό και συλ­λο­γικό εξε­λι­κτικό σκοπό

νοη­μα­το­δο­τώ­ντας την κάθε συνει­σφορά.

Τι δύναμη έχει λοιπόν μια σύναξη (κι όχι ένα «συμ­βα­τικό συνέ­δριο») ανθρώ­πων

από όλο τον Κόσμο που πρω­το­στα­τούν στο κίνημα για την αλλαγή και

επα­να­προσ­διο­ρι­σμό των οργα­νι­σμών στη Ρόδο; Πώς εξε­λίσ­σε­ται η ίδια η σύναξη ως

οργά­νωση κι οργα­νι­σμός ως τώρα και ποια η δυνα­μική της;

Τη σύναξη αυτή συγκά­λε­σαν φίλοι και συνερ­γά­τες που προ­έρ­χο­νται από τρεις

οργανισμούς-δίκτυα που έχουν δυνατό στίγμα στο παγκό­σμιο τοπίο του κινή­μα­τος

αυτού. Τοπικά η κουκίδα αυτή λέγεται Συνέρ­γεια – Synergy Rhodes κι απο­τε­λεί ένα

χώρο και τρόπο δου­λειάς που δια­πνέ­ε­ται από τις αρχές της συλ­λο­γι­κής,

συμ­με­το­χι­κής ηγεσίας, εμψύ­χω­σης με εργα­λεία και μεθο­δο­λο­γίες που συν­δυά­ζουν

βιω­μα­τική συμ­με­τοχή και τις τέχνες. Το παγκό­σμιο δίκτυο Enlivening Edge απο­τε­λεί

ένα δυνα­μικό κατα­λύτη σύν­δε­σης μεταξύ των ανθρώ­πων – ηγετών στους

οργα­νι­σμούς, παρέ­χο­ντας «συμπυ­κνω­μένα» στοι­χεία πρα­κτι­κής μέσα από το

ηλε­κτρο­νικό περιο­δικό του. Η εται­ρεία συμ­βου­λευ­τι­κής επι­χει­ρή­σεων Pro Action

Learning με σχε­δια­σμό και υλο­ποί­ηση συμ­βου­λευ­τι­κών πρα­κτι­κών για τη στήριξη

και την ανά­πτυξη και­νο­τό­μων οργα­νι­σμών που δρα στην Ευρώπη και διεθνώς

φέρ­νο­ντας νέα εργα­λεία στην υπη­ρε­σία της αυτο­γνω­σίας και της εξέ­λι­ξής τους.

Η μαγιά, όπως την προ­σέγ­γισε και ο Μάνος Χατζι­δά­κις, είναι εκεί –και η μαγιά είναι

η σχέση, η φιλία, η ανα­γνώ­ριση της αξίας και της δύναμης των κρί­σι­μων συνά­ψεων

(σύνδεση δεξιο­τή­των, δικτύων, πρα­κτι­κής, ταλέ­ντων) που μπορούν να απο­τε­λέ­σουν

κατα­λύ­τες συνερ­γα­σίας και εκτό­ξευ­σης τέτοιων εγχει­ρη­μά­των!

Έτσι μετά την πρώτη σύναξη το Σεπτέμ­βρη του 2016 στην πόλη της Ρόδου με 15

συμ­με­τέ­χο­ντες, τη δεύτερη τον Απρίλη του 2017 στη Μονό­λιθο με πάνω από 50

συμ­με­τέ­χο­ντες σε ένα πλαίσιο αυθε­ντι­κής τοπικής φιλο­ξε­νίας που μετέ­τρε­ψαν

κυριο­λε­κτικά το χωριό σε ένα χωριό μάθησης, το εγχεί­ρημα “Next Stage World” έχει

διευ­ρυν­θεί σε μια μεγα­λύ­τερη κοι­νό­τητα και περισ­σό­τε­ρες τέτοιες συνά­ξεις ζητούν

να πραγ­μα­το­ποι­η­θούν: στην Ιαπωνία, την Αυστρα­λία την Ευρώπη.

Αυτήν την δυνα­μική θα αφου­γκρα­στούμε στην προσεχή συνά­ντηση, τρίτη στη σειρά

που θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί στη Ρόδο την ερχό­μενη εβδο­μάδα. Οι άνθρω­ποι

χρειά­ζο­νται αυτή τη σύνδεση και συνεύ­ρεση μεταξύ πρω­το­πό­ρων συνα­δέλ­φων

τους σε δια­φο­ρε­τικά μέρη αλλά με τις ίδιες κρί­σι­μες ερω­τή­σεις για νέους τρόπους

οργά­νω­σης, περισ­σό­τερη αυτό-διαχείριση, πλη­ρό­τητα και καθο­δή­γηση από τον

εξε­λι­κτικό σκοπό κάθε εργα­ζό­με­νου, κάθε οργα­νι­σμού. Στόχος αυτής της

συνά­ντη­σης, που θα δώσει ευκαι­ρίες μέσα από τα βιω­μα­τικά εργα­στή­ρια και

masterclasses για επε­ξερ­γα­σία των παρα­πάνω, είναι επίσης η διε­ρεύ­νηση της

κατάλ­λη­λης δομής που θα υπο­στη­ρί­ξει τη δυνα­μι­κό­τητα του

κινή­μα­τος/εγχει­ρή­μα­τος “Next Stage World” από εδώ και πέρα. Στο φιλό­ξενο χώρο

του Ιδρύ­μα­τος Marc de Montalembert, στη γαλήνη και αρμονία μέσα από

δια­φο­ρε­τι­κό­τητα των στοι­χείων της αρχι­τε­κτο­νι­κής κλη­ρο­νο­μιάς που ανα­δει­κνύει

αυτός ο χώρος στη Μεσαιω­νική μας Πόλη, οι εργα­σίες και οι εμπει­ρίες αυτής της

σύναξης έχουν όλες τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις να είναι πλού­σιες, μονα­δι­κές και

εμπνευ­σμένα εποι­κο­δο­μη­τι­κές.

Κι η Ρόδος, άλλωστε, με την ιδιό­τητα και το γενε­τικό της υλικό ως σταυ­ρο­δρόμι

πολι­τι­σμών και «Μεγάλη Μάγι­στρος Φιλο­ξε­νίας» έχει ήδη και θα συνε­χί­ζει να

παρέχει γεν­ναιό­δωρα τον κατάλ­ληλο χώρο γι’ αυτές τις συνά­ξεις, ενώ, θέλουμε να

πιστεύ­ουμε, θα επω­φε­λη­θεί κι ίδια για την εξέλιξή της, την οργά­νωση των

οργα­νι­σμών της, τη στρα­τη­γική της και τον εξε­λι­κτικό της σκοπό ως τόπου, που όχι

μόνο θέλει να έχει το μέλλον που της αξίζει, αλλά και που συνει­δητά και με

επί­γνωση το δια­μορ­φώ­νει.

Μαρία Μπακαρή, MSc – Οργα­νω­σιακή Ψυχο­λό­γος, www.synergy-rhodes.com

Για περισ­σό­τερα επι­σκε­φτείτε την Ιστο­σε­λίδα Next Stage World πατώ­ντας ΕΔΩ και δείτε το video-

«συγκο­μιδή» από τη σύναξη του Απρίλη 2017 στη Μονό­λιθο.