Τα πεφταστέρια του Αυγούστου ορατά από αύριο μέχρι ξημερώματα Δευτέρας

Πεφτα­στέ­ρια έρχο­νται από αύριο έως και τις 13 Αυγού­στου και τα επόμενα βράδια, θα κοιτάμε ψηλά.

Ο Ιωάννης Σει­ρα­δά­κης, διεθνώς ανα­γνω­ρι­σμέ­νος αστρο­φυ­σι­κός, ομό­τι­μος καθη­γη­τής του Τμή­μα­τος Φυσικής του ΑΠΘ και ευρύ­τερα γνωστός για τη μελέτη του Μηχα­νι­σμού των Αντι­κυ­θή­ρων άφησε στην άκρη τη δύσκολη επι­στη­μο­νική ορο­λο­γία και του νόμους της Φυσικής και μίλησε στο Αθη­ναϊκό και Μακε­δο­νικό Πρα­κτο­ρείο Ειδή­σεων για την εντυ­πω­σιακή «βροχή Περ­σει­δών».

«Κάθε χρόνο λαμ­βά­νει χώρα το φαι­νό­μενο αυτό, την ίδια εποχή. Φέτος το μέγιστο της βροχής διατ­τό­ντων αστέρων θα λάβει χώρα 11-13 Αυγού­στου.

Η Σελήνη, με φωτι­σμένη επι­φά­νεια κατά 80% (τρίτο τέταρτο) θα ανα­τεί­λει και θα φωτίσει έντονα τον ουρανό μετά τις 12:00 τα μεσά­νυ­χτα.

Μπορεί να μη δούμε 80-100 διάτ­το­ντες την ώρα, αλλά σίγουρα θα βλέ­πουμε περίπου έναν κάθε 1,5-2 λεπτά.

Οι διάτ­το­ντες, εμφα­νί­ζο­νται σε διάφορα σημεία του ουρανού, αλλά όλοι φαί­νε­ται να προ­έρ­χο­νται από βόρεια- βόρειο­α­να­το­λικά, εκεί που βρί­σκε­ται ο αστε­ρι­σμός του Περσέα.

Δεν είναι αστέρια, ούτε πλα­νή­τες, ούτε καν μικρά βράχια που πέφτουν από τον ουρανό.

Είναι μικρά σωμα­τί­δια, σαν κόκκοι άμμου, υπο­λείμ­ματα ενός παλιού κομήτη, που στην αέναη, ετήσια τροχιά της γύρω από τον Ήλιο, η Γη τα συναντά κάθε Αύγου­στο, καθώς πάντα, κάθε Αύγου­στο, αυτή κινεί­ται προς τον αστε­ρι­σμό του Περσέα.

Δια­λέξτε ένα σκο­τεινό μέρος, μακριά από τα φώτα της πόλης, ξαπλώ­στε ανα­παυ­τικά σε μια πολυ­θρόνα ή στην άμμο με τους φίλους σας και, όταν περάσει το δειλινό, αρχίστε να μετράτε πεφτα­στέ­ρια. Και αν κάνετε και μια ευχή, ας είναι καλή και ας πιάσει τόπο».

Και ο Ιωάννης Σει­ρα­δά­κης συνε­χί­ζει «Πέρυσι το φαι­νό­μενο ήταν απο­λαυ­στικό, διότι η Σελήνη είχε δύσει νωρίς και στον σκο­τεινό, εβένινο ουρανό είχαμε την τύχη να μετράμε 1-2 διάτ­το­ντες (πεφτα­στέ­ρια) ανά λεπτό. Βρι­σκό­μουν στη Νότια Κρήτη, στη Σούγια με μία ωραία παρέα. Ξαπλώ­σαμε κυκλικά στην αμμου­διά και ο καθένας κοίταζε δια­φο­ρε­τική περιοχή του ουρανού. Όταν ένας διάτ­το­ντας διέ­σχιζε τον ουρανό τον μετρού­σαμε φωναχτά. Μετά από μία ώρα είχαμε μετρή­σει πάνω από 70».