Τεκνοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια και γάμος ομοφυλοφίλων, το επόμενο “μετωπο” ΣΥΡΙΖΑ!

Την θεσμο­θέ­τηση του πολι­τι­κού γάμου των ομο­φυ­λο­φί­λων και το δικαί­ωμα των ομό­φυ­λων ζευ­γα­ριών στην τεκνο­θε­σία ζητά από την κυβέρ­νηση ο ΣΥΡΙΖΑ.

Τα συγκε­κρι­μένα θέματα ανα­φέ­ρο­νται ρητά στο κείμενο της πολι­τι­κής από­φα­σης της Κεντρι­κής Επι­τρο­πής του ΣΥΡΙΖΑ που συνε­δρί­ασε στις 28 και 29 Ιουλίου ανα­φο­ρικά με τη διεθνή οικο­νο­μική και πολι­τική συγκυ­ρία, τους άξονες του πολι­τι­κού σχεδίου του ΣΥΡΙΖΑ για την επόμενη περίοδο και τη στρα­τη­γική πολι­τική μακράς πνοής του κόμ­μα­τος.

Το κείμενο που δόθηκε στη δημο­σιό­τητα ανα­φέ­ρει συγκε­κρι­μένα ότι είναι πλέον «ώριμο να προ­χω­ρή­σουμε και σε τομές όπως ο πολι­τι­κός γάμος των ομο­φυ­λο­φί­λων και το δικαί­ωμα των ομό­φυ­λων ζευ­γα­ριών στην τεκνο­θε­σία».

Παράλ­ληλα, ο ΣΥΡΙΖΑ ζητά από την κυβέρ­νηση να προ­χω­ρή­σει χωρίς καθυ­στε­ρή­σεις στην υλο­ποί­ηση της πολι­τι­κής του στην Παιδεία καθώς, όπως ανα­φέ­ρει, τα ζητή­ματα αυτά δεν εμπί­πτουν στον έλεγχο των δανει­στών.

Συγκε­κρι­μένα μιλά για την απέ­χθεια των θεσμών, ακόμη και στο κατώ­τερο τεχνικό επίπεδο, να δια­θέ­τει μια αρι­στερή κυβέρ­νηση ευε­λι­ξία κινή­σεων. «Η μείωση του βαθμού επι­τή­ρη­σης δεν μπορεί να περι­μέ­νει το τέλος των μνη­μο­νίων. Ιδιαί­τερα αυτή η προ­σπά­θεια πρέπει να συμπε­ρι­λαμ­βά­νει την Παιδεία, όπου η επι­τή­ρηση είναι εκτός των συμ­φω­νη­θέ­ντων του μνη­μο­νίου» ανα­φέ­ρει συγκε­κρι­μένα.

Σε άλλο σημείο επι­ση­μαί­νει ότι «στο χώρο της παι­δείας επι­βάλ­λε­ται να υλο­ποι­η­θεί η μεταρ­ρύθ­μιση σε όλες τις βαθ­μί­δες.

Μετά τις αλλαγές στην πρω­το­βάθ­μια εκπαί­δευση τη γενί­κευση του ολο­ή­με­ρου σχο­λείου και τις πολλές παρεμ­βά­σεις στο τομέα της Ειδικής Αγωγής, η έμφαση πρέπει να δοθεί στη δευ­τε­ρο­βάθ­μια εκπαί­δευση».

Με το μακρο­σκε­λέ­στατο κείμενο που ξεπερνά τις 4.500 λέξεις τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ συντη­ρούν επίσης και την κόντρα της κυβέρ­νη­σης με τη Δικαιο­σύνη καθώς ανα­φέ­ρουν εμμέσως πλην σαφώς ότι στους κόλπους της υπάρ­χουν δικα­στές που εξυ­πη­ρε­τούν πολι­τι­κές σκο­πι­μό­τη­τες και δεν επι­θυ­μούν την πάταξη της δια­φθο­ράς και της δια­πλο­κής.

Πιο συγκε­κρι­μένα στο συγκε­κρι­μένο κεφά­λαιο για τη διαφορά και τη δια­πλοκή ανα­φέ­ρει ότι… «είναι γεγονός ότι κύκλοι της Ελλη­νι­κής Δικαιο­σύ­νης, φαί­νε­ται να δημιουρ­γούν την υπόνοια ότι μπορεί να λει­τουρ­γούν στη βάση πολι­τι­κών σκο­πι­μο­τή­των». και προ­σθέ­τουν:

«Είναι επο­μέ­νως ανα­γκαίο από τη δική μας μεριά να συζη­τή­σουμε σε βάθος την νέα κατά­σταση που δια­μορ­φώ­νε­ται στις σχέσεις μεταξύ των εξου­σιών και να εκπο­νή­σουμε μια πολι­τική στρα­τη­γική για την απο­κα­τά­σταση της εμπι­στο­σύ­νης. Δεν πρέπει όμως να τηρούμε ίσες απο­στά­σεις. Η δικαιο­σύνη θα πρέπει λει­τουρ­γεί με όρους που να μην δημιουρ­γούν ούτε καν την υπόνοια ότι νομο­θε­τεί».

Όσον αφορά τα γενι­κό­τερα πολι­τικά ζητή­ματα η πολι­τική απόφαση σημειώ­νει ότι η ευρω­παϊκή Αρι­στερά πρέπει να στα­μα­τή­σει να «εξα­ντλεί­ται στην παρα­κο­λού­θηση των εξε­λί­ξεων και των αντι­πα­ρα­θέ­σεων» και να συγκρο­τή­σει μια ενιαία πολι­τική πλατ­φόρμα με την οποία θα αντι­πα­ρα­τε­θεί στο σχέδιο για την Ευρώπη των πολλών ταχυ­τή­των που προ­τεί­νε­ται από τις ισχυρές δυνά­μεις του ευρω­παϊ­κού κέντρου (Γερ­μα­νία, Ολλαν­δία κά).

Το θέμα της β’ αξιο­λό­γη­σης, τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, το ξεπερ­νούν σε μια μόνο παρά­γραφο στην οποία επι­ση­μαί­νουν πως «το πρόσημο της είναι τελικά θετικό με επι­τυ­χίες, αλλά και ανα­γκαί­ους συμ­βι­βα­σμούς».

«Οι νίκες που πετύ­χαμε σε μια σειρά από θέματα, ήρθε μέσα από τη μάχη επι­χει­ρη­μά­των στο τεχνικό επίπεδο, αλλά και επειδή κατα­φέ­ραμε να κατα­στή­σουμε τα μεγάλα επίδικα της δια­πραγ­μά­τευ­σης κεντρικά πολι­τικά δια­κυ­βεύ­ματα της ίδιας της Ευρώπης» ανα­φέ­ρουν επίσης.

Τέλος όσον αφορά τη ΝΔ ανα­φέ­ρουν ότι μετά το κλεί­σιμο της δια­πραγ­μά­τευ­σης βρί­σκε­ται σε στρα­τη­γικό αδιέ­ξοδο.

«Με τις καταγ­γε­λίες για δήθεν παρεμ­βά­σεις στη δικαιο­σύνη, μέχρι τις επι­χει­ρή­σεις προ­βο­κά­τσιας για τους συμ­βα­σιού­χους η ΝΔ προ­σπα­θεί ανε­πι­τυ­χώς να συντη­ρή­σει μια δήθεν εικόνα πολι­τι­κής απο­στα­θε­ρο­ποί­η­σης της κυβέρ­νη­σης χωρίς ωστόσο επι­τυ­χία» επι­ση­μαί­νε­ται χαρα­κτη­ρι­στικά.

Για το ΠΑΣΟΚ σημειώ­νε­ται ότι είναι σε «στρα­τη­γική σύμπλευση με τη ΝΔ» ενώ για τον ρόλο του ΣΥΡΙΖΑ ανα­φέ­ρε­ται στην Πολι­τική Απόφαση ότι «πρέπει να συζη­τη­θούν ξεχω­ρι­στά σε μια ειδική συνε­δρί­αση της ΚΕ τα εξής:

Τα οικο­νο­μικά του κόμ­μα­τος. Η ιδε­ο­λο­γική δουλειά του κόμ­μα­τος, συμπε­ρι­λαμ­βά­νο­ντας το ρόλο του Ινστι­τού­του Που­λαν­τζά και την εκπαί­δευση των στε­λε­χών, η λει­τουρ­γία της επι­τρο­πής δεο­ντο­λο­γίας, τα ΜΜΕ».