Εχει ακόμα πολύ δρόμο η υπόθεση με την Τράπεζα Δωδ/σου

Για την 10η Οκτω­βρί­ου 2017 προσ­διο­ρί­στη­κε με την υπ’ αρίθμ. 1888/2017 από­φα­ση της πε­ντα­με­λούς σύν­θε­σης του Δ’ Τμή­μα­τος του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας η συ­ζή­τη­ση ενώ­πιον της 7με­λούς συν­θέ­σε­ως του ίδιου τμή­μα­τος, της από 8 Δε­κεμ­βρί­ου 2013 αι­τή­σε­ως ακυ­ρώ­σε­ως της από­φα­σης της Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δος για την ανά­κλη­ση της άδειας λει­τουρ­γί­ας της Συ­νε­ται­ρι­στι­κής Τρά­πε­ζας Δω­δε­κα­νή­σου.

Όπως με­τέ­δω­σε προ­χθες βράδυ το Αθη­ναϊ­κό Πρα­κτο­ρείο Ει­δή­σε­ων η υπό­θε­ση πα­ρα­πέμ­φθη­κε, στην 7μελή σύν­θε­ση για ορι­στι­κή κρίση, λόγω σπου­δαιό­τη­τας των νο­μι­κών ζη­τη­μά­των που αντι­με­τω­πί­ζο­νται.

Ανα­λυ­τι­κό­τε­ρα, η 5μελής σύν­θε­ση, με πρό­ε­δρο τον αντι­πρό­ε­δρο Νι­κό­λαο Μαρ­κου­λά­κη και ει­ση­γη­τή τον σύμ­βου­λο Επι­κρα­τεί­ας Ηλία Μάζο, απέρ­ρι­ψε ως αβά­σι­μους και αό­ρι­στους όλους του ισχυ­ρι­σμούς της Συ­νε­ται­ρι­στι­κής Τρά­πε­ζας Δω­δε­κα­νή­σου.

Με το δια­τα­κτι­κό της από­φα­σης, που φέρ­νει σή­με­ρα στη δη­μο­σιό­τη­τα η «δη­μο­κρα­τι­κή» ορί­ζε­ται ως ει­ση­γη­τής και στην νέα δίκη ο σύμ­βου­λος κ. Ηλίας Μάζος.

Η αί­τη­ση ακύ­ρω­σης ασκή­θη­κε από τη Συ­νε­ται­ρι­στι­κή Τρά­πε­ζα Δω­δε­κα­νή­σου και τους κ.κ. Γ. Φρόνα, Κ. Κω­στα­ρί­δη, Π. Χα­τζη­μα­νώ­λη, Ν. Πα­πα­στα­μα­τί­ου, Ι. Πα­πα­βα­σι­λεί­ου, Ι. Χα­τζη­λα­ζά­ρο, Ε. Πολιά, Ε. Μου­ζου­ρά­κη και Ι. Δια­μα­ντή.

Το δι­κα­στή­ριο ανα­φέ­ρε­ται στην πο­λυ­σέ­λι­δη από­φα­ση, που εξέ­δω­σε, στο ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης και το νο­μι­κό πλαί­σιο που διέ­πει την λει­τουρ­γία των συ­νε­ται­ρι­στι­κών τρα­πε­ζών αλλά και την επο­πτεία αυτών από την Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος.

Κα­θι­στά σαφές εξάλ­λου ότι από το 2011 η συ­νε­ται­ρι­στι­κή τρά­πε­ζα πα­ρου­σί­α­σε πρό­βλη­μα κε­φα­λαια­κής επάρ­κειας, οφει­λό­με­νο, στην επι­δεί­νω­ση της ποιό­τη­τας του δα­νεια­κού χαρ­το­φυ­λα­κί­ου της αλλά και στο ό,τι είχε κλη­θεί από την Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος να λάβει τα απαι­τού­με­να μέτρα για την απο­κα­τά­στα­ση του Δεί­κτη Κε­φα­λαια­κής Επάρ­κειάς της, στα ελά­χι­στα απο­δε­κτά όρια.

Αφού ανα­φέ­ρε­ται στα στοι­χεία, που πα­ρου­σί­α­σαν οι αντί­δι­κες πλευ­ρές, έκρι­νε συ­νο­πτι­κά ότι με βάση τα υπο­βλη­θέ­ντα στοι­χεία της 30.9.2013 και λαμ­βά­νο­ντας υπ’ όψιν την ανε­πάρ­κεια των λο­γι­στι­κών προ­βλέ­ψε­ων πριν από την επα­να­τα­ξι­νό­μη­ση μέ­ρους των ρυθ­μι­σθει­σών απαι­τή­σε­ων από την Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος, ο Δεί­κτης Κυ­ρί­ων Στοι­χεί­ων των Βα­σι­κών Ιδίων Κε­φα­λαί­ων της Συ­νε­ται­ρι­στι­κής ανήρ­χε­το σε 7,43% και, συ­νε­πώς, το ποσό των 5,3 εκα­τομ­μυ­ρί­ων ευρώ, το οποίο συ­γκε­ντρώ­θη­κε με την αύ­ξη­ση του συ­νε­ται­ρι­στι­κού κε­φα­λαί­ου, θα αρ­κού­σε για την δια­μόρ­φω­ση του εν λόγω δεί­κτη σε πο­σο­στό ανώ­τε­ρο του ορίου του 9% (και συ­γκε­κρι­μέ­να 9,6%, κατά τα ανα­φε­ρό­με­να στην Α.Π. 280/941/16.3.2017 συ­μπλη­ρω­μα­τι­κή έκ­θε­ση από­ψε­ων της Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δος προς το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας). Κατά συ­νέ­πεια, οι στρε­φό­με­νοι από τους αι­τού­ντες λόγοι κατά της απόρ­ρι­ψης των διε­νερ­γη­θει­σών ρυθ­μί­σε­ων και της επα­να­τα­ξι­νό­μη­σης μέ­ρους των ρυθ­μι­σθει­σών απαι­τή­σε­ων λόγοι ακυ­ρώ­σε­ως κρί­θη­καν απορ­ρι­πτέ­οι.

Επι­ση­μαί­νε­ται συ­γκε­κρι­μέ­να ότι με το Α.Π. 2570/8217/1.11.2013 έγ­γρα­φο της Διεύ­θυν­σης Επο­πτεί­ας Πι­στω­τι­κού Συ­στή­μα­τος η Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος είχε ζη­τή­σει από την Συ­νε­ται­ρι­στι­κή Τρά­πε­ζα στοι­χεία προ­κει­μέ­νου να ελέγ­ξει τις επί­μα­χες ρυθ­μί­σεις δα­νεί­ων, εκλή­θη­σαν δε εν συ­νε­χεία προς ακρό­α­ση οι εκ­πρό­σω­ποι της μετά την επε­ξερ­γα­σία των στοι­χεί­ων που υπέ­βα­λε και την αξιο­λό­γη­ση των ρυθ­μί­σε­ων δα­νεί­ων από την Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος.

Το δι­κα­στή­ριο απέρ­ρι­ψε έτσι ως αβά­σι­μες τις σχε­τι­κές με την άσκη­ση του δι­καιώ­μα­τος της προη­γού­με­νης ακρό­α­σης αι­τιά­σεις των αι­τού­ντων.

Δέ­χε­ται εξάλ­λου το δι­κα­στή­ριο ότι κατά το γ΄ τρί­μη­νο του έτους 2013 ση­μειώ­θη­κε ση­μα­ντι­κή αύ­ξη­ση (κατά 25,8 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ) των ρυθ­μί­σε­ων του δα­νεια­κού χαρ­το­φυ­λα­κί­ου της Συ­νε­ται­ρι­στι­κής Τρά­πε­ζας Δω­δε­κα­νή­σου, η οποία συ­νο­δεύ­θη­κε από σχε­δόν ισό­πο­ση (25.504 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ) μεί­ω­ση του χαρ­το­φυ­λα­κί­ου των απαι­τή­σε­ων σε ορι­στι­κή κα­θυ­στέ­ρη­ση και σε κα­θυ­στέ­ρη­ση πέραν της τριε­τί­ας, γε­γο­νός το οποίο επέ­φε­ρε μεί­ω­ση των ελα­χί­στων επο­πτι­κών προ­βλέ­ψε­ων της κατά 11,2 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ.

Το δι­κα­στή­ριο ανα­φέ­ρε­ται σε σχε­τι­κό ση­μεί­ω­μα της Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δος για την αξιο­λό­γη­ση της ποιό­τη­τας των ρυθ­μί­σε­ων επι­ση­μαί­νο­ντας ότι εξε­τά­σθη­κε δείγ­μα εννέα πι­στού­χων υπο­λοί­που € 16,1 εκατ. την 30.9.2013 (62% των νέων ρυθ­μί­σε­ων) με δα­νεια­κές οφει­λές άνω των € 800 χιλ.

Από τον έλεγ­χο προ­έ­κυ­ψε ότι:

i) σχε­δόν το σύ­νο­λο των νέων ρυθ­μί­σε­ων (πε­ρί­που 95%) αφορά σε κα­ταγ­γελ­θεί­σες απαι­τή­σεις που στην αντί­στοι­χη υπο­βαλ­λό­με­νη κα­τά­στα­ση της 30.6.2013 βρί­σκο­νταν σε κα­τη­γο­ρία είτε ορι­στι­κής κα­θυ­στέ­ρη­σης είτε σε κα­θυ­στέ­ρη­ση πέραν της τριε­τί­ας …

ii) βάσει του εξε­τα­σθέ­ντος δείγ­μα­τος, δια­πι­στώ­θη­κε ότι οι σχε­τι­κές ρυθ­μί­σεις αφο­ρούν σε εξω­δι­κα­στι­κούς δια­κα­νο­νι­σμούς κα­ταγ­γελ­θει­σών οφει­λών πι­στού­χων σε δυ­σχε­ρή οι­κο­νο­μι­κή κα­τά­στα­ση, ακόμη και σε αρ­νη­τι­κή κα­θα­ρή θέση (ΑΚΘ) ή σε πτώ­χευ­ση, ο πι­στω­τι­κός κίν­δυ­νος των οποί­ων δεν συ­νά­δει με το συ­ντε­λε­στή επο­πτι­κής πρό­βλε­ψης των ρυθ­μί­σε­ων (10%), βάσει της ΠΔ/ΤΕ 2442/99.

Πιο ανα­λυ­τι­κά, από την αξιο­λό­γη­ση του δείγ­μα­τος πι­στού­χων δια­πι­στώ­θη­καν τα εξής:

• Πρό­κει­ται για πι­στού­χους σε ορι­στι­κή κα­θυ­στέ­ρη­ση, με κα­ταγ­γε­λία σύμ­βα­σης και εκ­δο­θεί­σες Δια­τα­γές Πλη­ρω­μής από τα αρ­μό­δια Πρω­το­δι­κεία. Οι σχε­τι­κές υπο­θέ­σεις βρί­σκο­νται υπό τη δια­χεί­ρι­ση της Υπη­ρε­σί­ας Ορι­στι­κών

Κα­θυ­στε­ρή­σε­ων.

• Κατ’ ου­σί­αν πρό­κει­ται για δια­κα­νο­νι­σμούς επί κα­ταγ­γελ­θει­σών οφει­λών, με ανα­στο­λή των δι­κα­στι­κών ενερ­γειών. Ενέ­χουν δε το στοι­χείο του συμ­βι­βα­σμού, καθώς στις πε­ρισ­σό­τε­ρες πε­ρι­πτώ­σεις υφί­στα­ται δυ­να­τό­τη­τα δια­γρα­φής μέ­ρους των εξω­λο­γι­στι­κών τόκων, υπό την προ­ϋ­πό­θε­ση της τή­ρη­σης των συμ­βα­τι­κών όρων.

• Διε­νερ­γή­θη­καν βάσει πρό­σθε­των πρά­ξε­ων επί των αρ­χι­κών συμ­βά­σε­ων, με δια­τή­ρη­ση των νο­μι­κών ή συμ­βα­τι­κών δι­καιω­μά­των της Τρά­πε­ζας.

• Οι όροι τους προ­βλέ­πουν ετή­σια πε­ρί­ο­δο χά­ρι­τος, με ιδιαί­τε­ρα χα­μη­λά ή μη­δε­νι­κά επι­τό­κια, καθώς και στα­θε­ρές μη­νιαί­ες κα­τα­βο­λές, το ύψος των οποί­ων κυ­μαί­νε­ται από € 200 έως € 3,5 χιλ. (κατά την πε­ρί­ο­δο χά­ρι­τος). Η ενα­πο­μέ­νου­σα οφει­λή θα απο­πλη­ρω­θεί σε μη­νιαί­ες το­κο­χρε­ω­λυ­τι­κές δό­σεις, ενώ η συ­νο­λι­κή διάρ­κεια απο­πλη­ρω­μής κυ­μαί­νε­ται από 20 έως 40 έτη.

• Δεν διε­νερ­γεί­ται με­λέ­τη βιω­σι­μό­τη­τας, ενώ το ύψος των μη­νιαί­ων στα­θε­ρών κα­τα­βο­λών είναι δυ­σα­νά­λο­γο της δα­νεια­κής οφει­λής των πι­στού­χων και δεν προ­κύ­πτει μέσα από την αξιο­λό­γη­ση της οι­κο­νο­μι­κής τους κα­τά­στα­σης (για έναν αριθ­μό πι­στού­χων δεν προ­σκο­μί­στη­καν πρό­σφα­τα οι­κο­νο­μι­κά στοι­χεία). • Η οι­κο­νο­μι­κή κα­τά­στα­ση των εξε­τα­σθέ­ντων πι­στού­χων είναι ιδιαί­τε­ρα δυ­σχε­ρής, καθώς στο σύ­νο­λό τους είναι υπερ­δα­νει­σμέ­νοι, με ση­μα­ντι­κά δυ­σμε­νή στοι­χεία. Δεν προ­κύ­πτει δυ­να­τό­τη­τα λει­τουρ­γι­κής απο­πλη­ρω­μής, ενώ ορι­σμέ­νοι είχαν ρυθ­μι­στεί πριν την κα­ταγ­γε­λία της σύμ­βα­σης. Εν­δει­κτι­κά, ση­μειώ­νε­ται ότι δύο πι­στού­χοι τε­λούν υπό πτώ­χευ­ση, δύο σε αδρά­νεια και ένας εμ­φα­νί­ζει ΑΚΘ.

• Υφί­στα­ται με­ρι­κή κά­λυ­ψη των απαι­τή­σε­ων από εμπράγ­μα­τες εξα­σφα­λί­σεις, ενώ τυχόν ανα­γκα­στι­κές εγ­γρα­φές συ­μπλη­ρω­μα­τι­κών βαρών διε­νερ­γή­θη­καν στο πλαί­σιο δια­χεί­ρι­σης των ορι­στι­κών κα­θυ­στε­ρή­σε­ων και όχι κατά το δια­κα­νο­νι­σμό …».

Εν όψει τού­των, όπως ανα­φέ­ρε­ται στην από­φα­ση, η Επο­πτι­κή Αρχή προ­έ­βη – κατ’ ενά­σκη­ση της αρ­μο­διό­τη­τας ανα­προ­σαρ­μο­γής των ποσών προ­βλέ­ψε­ων ένα­ντι απαι­τή­σε­ων από πι­στο­δο­τή­σεις, που χο­ρη­γεί­ται στην Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δος στην επα­να­τα­ξι­νό­μη­ση του εξε­τα­σθέ­ντος δείγ­μα­τος των πι­στού­χων στις κα­τη­γο­ρί­ες που είχαν εντα­χθεί από την Συ­νε­ται­ρι­στι­κή Τρά­πε­ζα στις 30.6.2013 (ήτοι σε ορι­στι­κή κα­θυ­στέ­ρη­ση ή σε κα­θυ­στέ­ρη­ση πέραν της τριε­τί­ας), με εξαί­ρε­ση τρεις πι­στού­χους που τα­ξι­νο­μή­θη­καν στην κα­τη­γο­ρία των απαι­τή­σε­ων ένα­ντι επι­χει­ρή­σε­ων με αρ­νη­τι­κή κα­θα­ρή θέση, καθώς είτε εμ­φά­νι­ζαν αρ­νη­τι­κή κα­θα­ρή λο­γι­στι­κή θέση είτε ευ­ρί­σκο­ντο σε κα­θε­στώς πτώ­χευ­σης.

Ανα­φέ­ρε­ται εξάλ­λου ότι από τον έλεγ­χο προ­έ­κυ­ψε η προ­φα­νής προ­σπά­θεια της Τρά­πε­ζας, κατά το τρίτο τρί­μη­νο του 2013, να μειώ­σει την ανε­πάρ­κεια των επο­πτι­κών της προ­βλέ­ψε­ων και συ­να­κο­λού­θως να βελ­τιώ­σει το Δεί­κτη Κυ­ρί­ων Στοι­χεί­ων των Βα­σι­κών Ιδίων Κε­φα­λαί­ων, προ­βαί­νο­ντας εσκεμ­μέ­να σε ρυθ­μί­σεις που δεν ικα­νο­ποιούν τα κρι­τή­ρια του ισχύ­ο­ντος θε­σμι­κού πλαι­σί­ου.

Προς επίρ­ρω­ση του ανω­τέ­ρω συ­μπε­ρά­σμα­τος, επι­ση­μαί­νε­ται ότι όλες οι ρυθ­μί­σεις διε­νερ­γή­θη­καν από την Τρά­πε­ζα μετά το με Α.Π. 1750/5870/22.7.2013 έγ­γρα­φο της Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δος με το οποίο κλή­θη­κε να λάβει μέτρα ώστε ο Δεί­κτης, μετά την ανε­πάρ­κεια των προ­βλέ­ψε­ων, να ανέλ­θει στο προ­βλε­πό­με­νο από το ισχύ­ον θε­σμι­κό πλαί­σιο ελά­χι­στο όριο 9% μέχρι την 30.8.2013.

Εν όψει τού­των, το ΣτΕ έκρι­νε απορ­ρι­πτέ­ους και τους λό­γους ακυ­ρώ­σε­ως με τους οποί­ους προ­βάλ­λε­ται ότι ο έλεγ­χος των ρυθ­μί­σε­ων και η επα­να­τα­ξι­νό­μη­ση των ρυθ­μι­σθει­σών απαι­τή­σε­ων εχώ­ρη­σαν κατά πα­ρά­βα­ση νόμου και με πλημ­με­λή αι­τιο­λο­γία.