Οι τζιχαντιστές καλούν σε χημικό πόλεμο ενάντια της Ευρώπης [εικόνες]

Τοξίνη RICIN (ρικίνη). Αυτό φαί­νε­ται ότι είναι το νέο θανα­τη­φόρο όπλο του Ισλα­μι­κού Κράτους, που «δια­φη­μί­ζει», απευ­θυ­νό­μενο σε «μονα­χι­κούς λύκους», με οδηγίες κατα­σκευής και αξιο­ποί­η­σής του.

Ο υψηλός κίν­δυ­νος χρη­σι­μο­ποί­η­σης ραδιο­λο­γι­κών, βιο­λο­γι­κών, χημικών, πυρη­νι­κών όπλων (ΡΒΧΠ) από το Ισλα­μικό Κράτος επι­ση­μαί­νε­ται έντονα σε εκθέ­σεις μυστι­κών υπη­ρε­σιών των ΗΠΑ και ευρω­παϊ­κών χωρών, οι οποίες έχουν δια­βι­βα­στεί στις αντί­στοι­χες ελλη­νι­κές. Τα απανωτά πλήγ­ματα που έχει δεχθεί το ISIS το τελευ­ταίο χρονικό διά­στημα έχουν ανα­βαθ­μί­σει το επίπεδο κιν­δύ­νου χρήσης τέτοιου «οπλι­σμού», υπό το πρίσμα της τελικής επί­θε­σης, την οποία ενδε­χο­μέ­νως θα επι­χει­ρή­σουν οι τζι­χα­ντι­στές προ­κει­μέ­νου να δείξουν ότι είναι ακόμη ενεργοί και επι­κίν­δυ­νοι και δεν έχουν πτοηθεί από τις ήττες τους. Η αντι­με­τώ­πιση μιας τέτοιας κατά­στα­σης ήταν ένα από τα απόρ­ρητα σενάρια της άσκησης επί χάρτου «Τυφώνας» που εξε­λί­χθηκε τις προη­γού­με­νες ημέρες στο Κέντρο Μελετών Ασφά­λειας (ΚΕΜΕΑ), με παράλ­λη­λες επι­θέ­σεις των τζι­χα­ντι­στών σε δίκτυα τρο­φί­μων, ύδρευ­σης και σε χώρους συγκέ­ντρω­σης μεγάλου αριθμού πολιτών, με χρήση τέτοιων όπλων.

Μέχρι σήμερα δεν έχει πραγ­μα­το­ποι­η­θεί στην Ευρώπη τρο­μο­κρα­τική επίθεση με χρήση ΡΒΧΠ όπλων, ωστόσο υπάρχει ανη­συ­χία ότι το Ισλα­μικό Κράτος έχει ανα­πτύ­ξει τεχνο­γνω­σία για τη δημιουρ­γία τους, με σκοπό αυτά να χρη­σι­μο­ποι­η­θούν σε επι­θέ­σεις. Ο Οργα­νι­σμός για την Απα­γό­ρευση των Χημικών Οπλων των Ηνω­μέ­νων Εθνών, όπως επι­ση­μαί­νε­ται σε εγχει­ρί­διο του ΚΕΜΕΑ που παρου­σιά­στηκε σε ημερίδα τον περα­σμένο Ιούνιο, έχει επι­βε­βαιώ­σει τη χρήση από το Ισλα­μικό Κράτος χημικών όπλων στη Συρία.

Εγχει­ρί­διο

Τον Μάιο του 2016 το Ισλα­μικό Κράτος κυκλο­φό­ρησε εγχει­ρί­διο που απευ­θυ­νό­ταν σε «μονα­χι­κούς λύκους» της Ευρώπης, με οδηγίες κατα­σκευής, εξα­γω­γής και αξιο­ποί­η­σης σε επι­θέ­σεις της τοξίνης Ricin. Η ρικίνη προ­έρ­χε­ται από τους κόκκους του φυτού ρετσι­νο­λα­διά (Ricinus communis), από το οποίο εκχυ­λί­ζε­ται το καστο­ρέ­λαιο. Είναι μια γλυ­κο­πρω­τε­ΐνη που εμπο­δί­ζει την πρω­τεϊ­νο­σύν­θεση στο κύτταρο, προ­κα­λώ­ντας κυτ­τα­ρικό θάνατο. Η μέση θανα­τη­φό­ρος δόση (LD50) με χορή­γηση από το στόμα είναι 1-20 mg και πολύ μικρό­τερη με εισπνοή ή ένεση. Μία δόση καθαρής ρικίνης σε σκόνη με μέγεθος ολίγων κόκκων επι­τρα­πέ­ζιου αλατιού μπορεί να επι­φέ­ρει το θάνατο σε ενήλικα άνθρωπο. Η ρικίνη είναι πολύ δηλη­τη­ριώ­δης είτε εισπνέ­ε­ται είτε λαμ­βά­νε­ται με ένεση είτε με κατά­ποση.

Αντί­δοτο έχει ανα­πτυ­χθεί από το στρατό του Ηνω­μέ­νου Βασι­λείου, αν και δεν έχει ακόμη δοκι­μα­στεί σε ανθρώ­πους. Ενα άλλο αντί­δοτο, που ανα­πτύ­χθηκε από το στρατό των ΗΠΑ, έχει απο­δει­χθεί ότι είναι ασφαλές και απο­τε­λε­σμα­τικό σε πει­ρα­μα­τό­ζωα (ποντί­κια) με ένεση, ενώ έγιναν και κάποιες δοκιμές σε ανθρώ­πους χωρίς όμως σαφή συμπε­ρά­σματα. Οι επι­ζώ­ντες συχνά πάσχουν από μακρο­χρό­νια βλάβη ορι­σμέ­νων οργάνων. Η ρικίνη προ­κα­λεί ισχυρή διάρ­ροια και τα θύματα μπορεί να πεθά­νουν από το κυκλο­φο­ρικό σοκ. Ο θάνατος επέρ­χε­ται συνήθως μέσα σε 3-5 ημέρες από την έκθεση. Ο φόβος χρήσης αυτής της τοξίνης από το ISIS αφορά κυρίως στην εναέρια διάχυσή της ή μέσω τρο­φί­μων και δικτύων ύδρευ­σης.

Η επιλογή «μαλακών» στόχων και απλών πολιτών προ­βλη­μα­τί­ζει τις Αρχές

Στο εγχει­ρί­διο του Κέντρου Μελετών Ασφά­λειας, με τίτλο «Ισλα­μι­στική ριζο­σπα­στι­κο­ποί­ηση και τρο­μο­κρα­τία στην Ευρώπη», επι­ση­μαί­νε­ται ότι η Ελλάδα, όπως και οι υπό­λοι­πες χώρες του ευρω­παϊ­κού Νότου, με εξαί­ρεση την πολύ­νε­κρη επίθεση στη Μαδρίτη το 2004, δεν έχουν ακόμη βιώσει την ένταση του κιν­δύ­νου της ισλα­μι­στι­κής τρο­μο­κρα­τίας, ωστόσο στα επόμενα χρόνια θα βρεθούν αντι­μέ­τω­πες με σημα­ντι­κές προ­κλή­σεις, όπως η ενσω­μά­τωση των προ­σφύ­γων και η ανα­ζή­τηση ταυ­τό­τη­τας των μετα­να­στών 2ης και 3ης γενιάς. Το τζι­χα­ντι­στικό κίνημα έχει φθάσει στην 4η φάση του που προσ­διο­ρί­ζε­ται από το 2012 έως σήμερα. Το 2011, λόγω της κορύ­φω­σης των αρα­βι­κών εξε­γέρ­σεων και των συγκρού­σεων στη Συρία, συνιστά κατα­λύτη στην εξέλιξη του τζι­χα­ντι­στι­κού κινή­μα­τος στην Ευρώπη. Η Ευρώπη από «μέρος στρα­το­λό­γη­σης, υπο­στή­ρι­ξης, χρη­μα­το­δό­τη­σης, και όχι χώρος διε­ξα­γω­γής ένοπλων επι­θέ­σεων» μετα­τρέ­πε­ται σε πεδίο εκδή­λω­σης τρο­μο­κρα­τι­κών επι­θέ­σεων από ανθρώ­πους που γεν­νή­θη­καν και μεγά­λω­σαν σε ευρω­παϊ­κές χώρες. Το τελευ­ταίο χρονικό διά­στημα παρα­τη­ρεί­ται σημα­ντική αύξηση των τζι­χα­ντι­στι­κών τρο­μο­κρα­τι­κών επι­θέ­σεων, με βίαιες ομάδες ή «μονα­χι­κούς λύκους», δια­σπορά των επι­θέ­σεων και συμ­με­τοχή ατόμων με δια­φο­ρε­τι­κές υπη­κο­ό­τη­τες και μορ­φω­τικό επίπεδο. Οι τρο­μο­κρα­τι­κοί πυρήνες του ISIS, που επι­χει­ρούν στην Ε.Ε., είναι κυρίως εγχώ­ριοι και τοπικά οριο­θε­τη­μέ­νοι. Στην εγχώρια ισλα­μι­στική τρο­μο­κρα­τία στην Ευρώπη παρα­τη­ρεί­ται μια σημα­ντική αλλαγή από τη μακρό­χρονη δια­δι­κα­σία ριζο­σπα­στι­κο­ποί­η­σης στην άμεση στρα­το­λό­γηση. Στην επιλογή στόχων δίνεται έμφαση σε «μαλα­κούς στόχους» επειδή απο­δει­κνύ­ο­νται περισ­σό­τερο απο­τε­λε­σμα­τι­κές και με μεγα­λύ­τερο αριθμό θυμάτων, σε σχέση με κρί­σι­μες υπο­δο­μές, στο στρατό, στην αστυ­νο­μία και σε άλλους «σκλη­ρούς στόχους», Προ­βλη­μα­τι­σμό έχει προ­κα­λέ­σει αυτή η αλλαγή στο modus operandi των επι­θέ­σεων, όπως η επιλογή «μαλακών» στόχων και απλών πολιτών, η χρήση εξε­λιγ­μέ­νων μέσων επι­κοι­νω­νίας, η συμ­με­τοχή ατόμων με δια­φο­ρε­τικά κοι­νω­νικά, πολι­τι­σμικά και προ­σω­πικά χαρα­κτη­ρι­στικά. Παράλ­ληλα, είναι ιδιαι­τέ­ρως σημα­ντικό το γεγονός ότι η οργά­νωση και η προ­ε­τοι­μα­σία των τρο­μο­κρα­τι­κών επι­θέ­σεων γίνεται μεν εντός ευρω­παϊ­κού εδάφους, με τους δράστες όμως να έχουν δια­συν­δέ­σεις με δίκτυα λογι­στι­κής υπο­στή­ρι­ξης σε άλλες χώρες.

Φυλακές και δομές φιλο­ξε­νίας γίνο­νται εστίες ριζο­σπα­στι­κο­ποί­η­σης

Στις σχε­τι­κές δια­πι­στώ­σεις των ελλη­νι­κών και ξένων Αρχών είναι η ριζο­σπα­στι­κο­ποί­ηση που οδηγεί στο βίαιο εξτρε­μι­σμό και εξε­λίσ­σε­ται στα σωφρο­νι­στικά κατα­στή­ματα, ωστόσο ο αυξα­νό­με­νος αριθμός των κατη­γο­ρου­μέ­νων για βίαιο εξτρε­μι­σμό και πράξεις σχε­τι­κές με την τρο­μο­κρα­τία (κυρίως αλλο­δα­πών τρομοκρατών-μαχητών) αυξάνει τον κίνδυνο και ενι­σχύει το ενδε­χό­μενο ριζο­σπα­στι­κο­ποί­η­σης και άλλων ατόμων.

Το περι­βάλ­λον των σωφρο­νι­στι­κών κατα­στη­μά­των μπορεί να απο­τε­λέ­σει σημα­ντικό χώρο ανά­πτυ­ξης και εξέ­λι­ξης της δια­δι­κα­σίας ριζο­σπα­στι­κο­ποί­η­σης καθώς σε αυτό υφί­στα­νται συγκε­κρι­μέ­νοι κίν­δυ­νοι: Στρα­το­λό­γηση άλλων φυλα­κι­σμέ­νων, υπο­στή­ριξη εξτρε­μι­στι­κών ομάδων μέσα από τη φυλακή, υπο­στή­ριξη ριζο­σπα­στι­κο­ποί­η­σης και στρα­το­λό­γη­σης μέσα από τις φυλακές, προ­ε­τοι­μα­σία κρα­του­μέ­νων για δράσεις, εχθρο­πρα­ξίες και επι­θέ­σεις ενα­ντίον άλλων ομάδων κρα­του­μέ­νων ή στο σωφρο­νι­στικό προ­σω­πικό. Παρα­τη­ρεί­ται επίσης εντα­τι­κο­ποί­ηση της δια­δι­κα­σίας ριζο­σπα­στι­κο­ποί­η­σης λόγω του έντονου στρες, της απο­γο­ή­τευ­σης και του θυμού που ανα­πτύσ­σε­ται από την κράτηση.

Αυξα­νό­με­νος είναι ο κίν­δυ­νος ριζο­σπα­στι­κο­ποί­η­σης εντός των δομών φιλο­ξε­νίας των μετα­να­στών και προ­σφύ­γων, καθώς ανάμεσα στον πλη­θυ­σμό που βρί­σκε­ται στις δομές βρί­σκο­νται άτομα με τραύ­ματα που είναι ιδιαι­τέ­ρως ευάλωτα στον κίνδυνο της ριζο­σπα­στι­κο­ποί­η­σης. Υπάρχει και το στοι­χείο όξυνσης της πόλωσης από την προσφυγική-μεταναστευτική κρίση, με απο­τέ­λε­σμα τη στο­χο­ποί­ηση των μου­σουλ­μα­νι­κών κοι­νο­τή­των από εξτρε­μι­στι­κές ακρο­δε­ξιές ομάδες και την αύξηση της «ισλα­μο­φο­βίας».

Σημα­ντικό ρόλο στη ριζο­σπα­στι­κο­ποί­ηση και τη στρα­το­λό­γηση παίζει η αξιο­ποί­ηση βίντεο με επι­τυ­χη­μέ­νες επι­θέ­σεις, με βασα­νι­σμούς και εκτε­λέ­σεις θυμάτων, καθώς και η διάχυση μηνυ­μά­των υπο­στή­ρι­ξης και εμψύ­χω­σης τρο­μο­κρα­τι­κών επι­θέ­σεων και βίαιων πράξεων μέσω κρυ­πτο­γρα­φη­μέ­νων μέσων επι­κοι­νω­νίας όπως το telegram.

Σοβαρή απειλή οι μαχητές που επι­στρέ­φουν

Οι μαχητές που επι­στρέ­φουν έχουν υπό­βα­θρο εμπλο­κής σε μάχη και απο­τε­λούν μια επι­πρό­σθετη απειλή ασφα­λείας, σε σύγκριση με αυτούς που δεν έχουν εμπει­ρία συμ­με­το­χής σε μάχες. Σύμφωνα με έρευνα του Thomas Hegghammer, ακα­δη­μαϊ­κού, ειδικού στο βίαιο ισλα­μι­σμό, ένας στους 15-20 από αυτούς που επι­στρέ­φουν μπορεί να απο­τε­λέ­σει δυνη­τική τρο­μο­κρα­τική απειλή στη χώρα επι­στρο­φής. Είναι σημα­ντικό, ακόμη και για αυτούς που θα κατα­δι­κα­στούν αλλά κάποια στιγμή θα απε­λευ­θε­ρω­θούν, να υπάρξει πρό­βλεψη επα­νέ­ντα­ξης και αντι­με­τώ­πι­σης της περαι­τέρω ριζο­σπα­στι­κο­ποί­η­σης στα σωφρο­νι­στικά κατα­στή­ματα.

Οι ανή­λι­κοι που έχουν εκπαι­δευ­τεί και χρη­σι­μο­ποι­η­θεί σε στρα­τιω­τικά καθή­κο­ντα, καθώς και ως βομ­βι­στές αυτο­κτο­νίας, έχουν εκτεθεί σε κατα­στά­σεις ακραίας βαρ­βα­ρό­τη­τας και κάτω από δύσκο­λες συν­θή­κες δια­βί­ω­σης έχουν υποστεί σημα­ντικά τραύ­ματα. Η έμφαση στους αλλο­δα­πούς μαχητές που επι­στρέ­φουν πρέπει να διευ­ρυν­θεί για να συμπε­ρι­λά­βει και τις οικο­γέ­νειες που επι­στρέ­φουν από τη Συρία και το Ιράκ και κυρίως τα τραυ­μα­τι­σμένα παιδιά αλλά και τους ενή­λι­κες. Οι ελλη­νι­κές Αρχές βρί­σκο­νται σε αυξη­μένη ετοι­μό­τητα σε αυτό το κομμάτι, δεδο­μέ­νου ότι η χώρα απο­τε­λεί σημείο διέ­λευ­σης ατόμων (Ευρω­παίων και μη) που μετα­κι­νού­νται από και προς τις εμπό­λε­μες ζώνες, με αδιευ­κρί­νι­στους σκοπούς.

Ειδι­κό­τερα για την Ελλάδα υπάρ­χουν οι προ­κλή­σεις για ζητή­ματα όπως της μη έγκαι­ρης αντι­με­τώ­πι­σης και δια­χεί­ρι­σης όσων επι­στρέ­φουν που μπορεί να οδη­γή­σει στην ανά­πτυξη της ισλα­μι­στι­κής ριζο­σπα­στι­κο­ποί­η­σης και στην αύξηση των κιν­δύ­νων και των άλλων προ­κλή­σεων από αυτή. Υπάρ­χουν επίσης, προ­βλη­μα­τι­σμοί για τα θέματα ενσω­μά­τω­σης και κρίσης ταυ­τό­τη­τας της δεύ­τε­ρης και στα­διακά της τρίτης γενιάς μου­σουλ­μά­νων μετα­να­στών και προ­σφύ­γων από τις χώρες της Μέσης Ανα­το­λής, της Βόρειας Αφρικής και της Ασίας. Παράλ­ληλα, υπάρχει ο κίν­δυ­νος εκμε­τάλ­λευ­σης των μετα­να­στευ­τι­κών και προ­σφυ­γι­κών ροών από μέλη εξτρε­μι­στι­κών και τρο­μο­κρα­τι­κών ομάδων. Μεγάλο πρό­βλημα απο­τε­λεί η δυσκο­λία εντο­πι­σμού μαχητών που επι­στρέ­φουν οι οποίοι δεν είναι μόνο πολίτες κρατών-μελών της Ε.Ε. αλλά και υπήκοοι τρίτων χωρών που θα επι­χει­ρή­σουν να περά­σουν στην Ευρώπη μέσω της Ελλάδας.

Η εξέλιξη της τζι­χα­ντι­στι­κής απειλής μέσα στο 2016

Νεκροί και επι­θέ­σεις: Συνο­λικά 135 άνθρω­ποι σκο­τώ­θη­καν από τις τζι­χα­ντι­στι­κές επι­θέ­σεις στην Ευρώπη. Παράλ­ληλα, ανα­φέρ­θη­καν 13 επι­θέ­σεις σε Γαλλία, Βέλγιο και Γερ­μα­νία, από τις οποίες οι 3 απέ­τυ­χαν ή ματαιώ­θη­καν.

Συλ­λή­ψεις: Το 2016 πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν 718 συλ­λή­ψεις σχε­τι­ζό­με­νες με ισλα­μι­στική τρο­μο­κρα­τία.

Δράστες: Οι τρο­μο­κρά­τες ήταν τόσο καθο­δη­γού­με­νοι από το Ισλα­μικό Κράτος όσο και μερικώς εμπνε­ό­με­νοι από την ιδε­ο­λο­γία και την προ­πα­γάνδα της οργά­νω­σης.

Γυναί­κες και παιδιά: Ο επι­χει­ρη­σια­κός ρόλος των γυναι­κών, των νέων και των παιδιών ανα­βαθ­μί­ζε­ται σημα­ντικά, όχι μόνο με τη μορφή της υπο­στή­ρι­ξης άλλων τρο­μο­κρα­τών, αλλά και με την άμεση συμ­με­τοχή σε εκτέ­λεση επι­θέ­σεων από τους ίδιους. Σε μερικές περι­πτώ­σεις οι γυναί­κες τρο­μο­κρά­τες λει­τούρ­γη­σαν απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τερα από τους άνδρες.

«Μονα­χι­κοί Λύκοι»: Από το 2015 το Ισλα­μικό Κράτος έχει αυξήσει την προ­πα­γάνδα του με σκοπό να στρα­το­λο­γή­σει καθώς και να οδη­γή­σει στην πραγ­μα­το­ποί­ηση επι­θέ­σεων «μονα­χι­κούς λύκους», χρη­σι­μο­ποιώ­ντας κυρίως ειδικά εγχει­ρί­δια με οδηγίες για την πραγ­μα­το­ποί­ηση μεμο­νω­μέ­νων επι­θέ­σεων με κάθε δυνατό μέσο.

Ανθρώ­πι­νοι στόχοι: Οι βίαιοι τζι­χα­ντι­στές στο­χο­ποιούν μεμο­νω­μένα άτομα, αλλά και μικρές ομάδες ανθρώ­πων, που αντι­προ­σω­πεύ­ουν αξίες οι οποίες θεω­ρού­νται ως μη συμ­βα­τές με το Ισλάμ, καθώς και μεγάλα ανυ­πο­ψί­α­στα πλήθη. Οι ανθρώ­πι­νοι στόχοι είναι είτε «σκληροί» (αστυ­νο­μι­κοί, στρα­τιω­τι­κοί) είτε «μαλακοί» (θρη­σκευ­τι­κοί λει­τουρ­γοί). Τα μεγάλα ανυ­πο­ψί­α­στα πλήθη επι­λέ­γο­νται με σκοπό να προ­κλη­θούν μαζικές απώ­λειες ανθρώ­πι­νων ζωών.

Διεθνής συμ­βο­λι­σμός: Κάποιες επι­θέ­σεις πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν σε περιο­χές με έντονο διεθνή και ευρω­παϊκό συμ­βο­λι­σμό, όπως αυτή στο μετρό των Βρυ­ξελ­λών και στο αερο­δρό­μιο Ζάβε­ντεμ. Αυτές οι επι­θέ­σεις έχουν πολ­λα­πλα­σια­στικό αντί­κτυπο και εξα­σφα­λί­ζουν την προσοχή των διεθνών ΜΜΕ.

Μαχητές και όσοι επι­στρέ­φουν: Εχει περιο­ρι­στεί σημα­ντικά ο αριθμός των Ευρω­παίων πολιτών που ανα­χω­ρούν για τις ζώνες πολέμου της Συρίας και του Ιράκ για να εντα­χθούν στους κόλπους των οργα­νώ­σεων ως «αλλο­δα­ποί» τρομοκράτες-μαχητές. Ωστόσο, αυξά­νε­ται σημα­ντικά ο αριθμός των μαχητών που επι­στρέ­φουν όσο το Ισλα­μικό Κράτος συνε­χί­ζει να ηττάται μέχρι να κατα­στρα­φεί πλήρως. Ο σημα­ντι­κός και αυξα­νό­με­νος αριθμός αυτών που επι­στρέ­φουν θα ισχυ­ρο­ποι­ή­σει σημα­ντικά τα εγχώρια τζι­χα­ντι­στικά δίκτυα και θα ενι­σχύ­σει την απειλή για την ευρω­παϊκή ασφά­λεια από τη δράση τους.

Διείσ­δυση στις ροές: Το Ισλα­μικό Κράτος, όπως απέ­δει­ξαν και οι επι­θέ­σεις στο Παρίσι τον Νοέμ­βριο του 2015, προ­σπα­θεί να διεισ­δύ­σει με μαχητές του ανάμεσα στις μικτές ροές από τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική.

Εκμε­τάλ­λευση του απο­κλει­σμού: Οι τρο­μο­κρα­τι­κές οργα­νώ­σεις εκμε­ταλ­λεύ­ο­νται τον κοι­νω­νικό ή και οικο­νο­μικό απο­κλει­σμό των μου­σουλ­μά­νων μετα­να­στών και τα αισθή­ματα αδικίας και παρα­πό­νου τους προ­κει­μέ­νου να προβούν στη ριζο­σπα­στι­κο­ποί­ηση και τη στρα­το­λό­γησή τους

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ-Ελεύθερος Τύπος