Γιατροί: Η χρέωση και μόνο μέσω POS είναι ικανή να άρει το ιατρικό απόρρητο

Στο γεγονός ότι η χρέωση και μόνο μέσω POS είναι ικανή να άρει το ιατρικό απόρ­ρητο καθώς στη σχέση ιατρού και ασθε­νούς, ακόμα και η επιλογή του ειδι­κευ­μέ­νου ιατρού και η επί­σκεψη σε αυτόν, είναι ικανά να προσ­διο­ρί­σουν όχι ακριβώς τη φύση της ασθέ­νειας, αλλά ποιο σύστημα του ασθε­νούς αφορά, π.χ. επί­σκεψη σε ιατρό καρ­διο­λόγο, Ωρλ, Ψυχί­α­τρο, Παθολόγο-Ογκολόγο, κ.λπ.ανα­φέ­ρε­ται σε επι­στολή που απέ­στειλε στους Ιατρι­κούς Συλ­λό­γους της χώρας ο Πανελ­λή­νιος Ιατρι­κός Σύλ­λο­γος.

Ο Σύλ­λο­γος σημειώ­νει ότι έκανε ένσταση στην Αρχή Προ­στα­σίας Δεδο­μέ­νων Προ­σω­πι­κού Χαρα­κτήρα, διότι θεωρεί ότι η ΚΥΑ της 20ης Απρι­λίου 2017 παρα­νό­μως υπάγει τους ιατρούς στο πεδίο εφαρ­μο­γής της, παρότι οι ιατροί εξαι­ρού­νται από το πεδίο εφαρ­μο­γής της σχε­τι­κής εξου­σιο­δο­τι­κής διά­τα­ξης.

Τονίζει επίσης ότι είναι κατά της φορο­δια­φυ­γής, αλλά είναι και υπέρ της προ­στα­σίας του λει­τουρ­γή­μα­τος της ιατρι­κής δρα­στη­ριό­τη­τος.

Ανα­λυ­τικά, η επι­στολή του Πανελ­λή­νιου Ιατρι­κού Συλ­λό­γου ανα­φο­ρικά με τη χρήση POS από τους για­τρούς έχει ως εξής:

“Όπως έχετε ενη­με­ρω­θεί, στις 20 Απρι­λίου 2017 εξεδόθη ΚΥΑ με αριθμ.45231, η οποία δημο­σιεύ­θηκε σε ΦΕΚ τ.Β΄1445/27.4.2017.

Σύμφωνα με το άρθρο 1 της ΚΥΑ οι δικαιού­χοι πλη­ρω­μής οι οποίοι δια­θέ­τουν μεταξύ άλλων, κωδικό αριθμό δρα­στη­ριό­τη­τας (ΚΑΔ “Δρα­στη­ριό­τη­τες άσκησης γενικών ιατρι­κών επαγ­γελ­μά­των” ΚΑΔ 86.21) και Δρα­στη­ριό­τη­τες άσκησης ειδικών ιατρι­κών επαγ­γελ­μά­των (ΚΑΔ 86.22), υπο­χρε­ού­ται να απο­δέ­χο­νται μέσα πλη­ρω­μής με κάρτα κατά την ολο­κλή­ρωση των πράξεων πλη­ρω­μής που πραγ­μα­το­ποιούν κατα­να­λω­τές.

Οι υπό­χρεοι οφεί­λουν να συμ­μορ­φω­θούν εντός τριών μηνών από τη δημο­σί­ευση της ΚΥΑ στο ΦΕΚ. (27 Ιουλίου 2017)

Ο Πανελ­λή­νιος Ιατρι­κός Σύλ­λο­γος είναι κατά της φορο­δια­φυ­γής, αλλά είναι και υπέρ της προ­στα­σίας του λει­τουρ­γή­μα­τος της ιατρι­κής δρα­στη­ριό­τη­τος.

Όπως και οι δικη­γό­ροι κάναμε ένσταση στην Αρχή Προ­στα­σίας Δεδο­μέ­νων Προ­σω­πι­κού Χαρα­κτήρα, διότι θεω­ρούμε ότι η ΚΥΑ της 20ης Απρι­λίου 2017 παρα­νό­μως υπάγει τους ιατρούς στο πεδίο εφαρ­μο­γής της, παρότι οι ιατροί εξαι­ρού­νται από το πεδίο εφαρ­μο­γής της σχε­τι­κής εξου­σιο­δο­τι­κής διά­τα­ξης.

Κατά την παροχή ιατρι­κών υπη­ρε­σιών ο ιατρός έχει σχέση με τον ασθενή σύμφωνα με τους κανόνες του κώδικα ιατρι­κής δεο­ντο­λο­γίας (Ν.3418/2015), επο­μέ­νως ο ασθενής δεν έχει την ιδιό­τητα του κατα­να­λωτή και ο ιατρός δεν είναι “προ­μη­θευ­τής” υπό την έννοια που παρέ­χε­ται στην Νομο­θε­σία για την προ­στα­σία των κατα­να­λω­τών.

Οι ιατροί δεν δια­θέ­τουν ούτε “κατά­στημα”, ούτε “ταμείο”, αλλά “ιατρείο” ή μονάδα παροχής φρο­ντί­δας υπη­ρε­σιών υγείας, σύμφωνα με τις δια­τά­ξεις του Π.Δ. 84/2001.

Παράλ­ληλα το ιατρικό απόρ­ρητο πρέπει να προ­στα­τεύ­ε­ται, καθόσον απορ­ρέει όχι μόνο από τις Ιππο­κρα­τι­κές αρχές, αλλά και από την ιατρική ηθική και δεο­ντο­λο­γία και τη σχέση εμπι­στο­σύ­νης μεταξύ ιατρού-ασθενή και απορ­ρέει από το Σύνταγμα (9 εδάφιο 1, ΕΣΔΑ 8), που προ­στα­τεύ­ουν τα έννομα αγαθά της προ­σω­πι­κής και οικο­γε­νεια­κής ζωής και της ιδιω­τι­κής σφαίρας απορ­ρή­του του ατόμου.

Στη σχέση ιατρού και ασθε­νούς, ακόμα και η επιλογή του ειδι­κευ­μέ­νου ιατρού και η επί­σκεψη σε αυτόν, είναι ικανά να προσ­διο­ρί­σουν όχι ακριβώς τη φύση της ασθέ­νειας, αλλά ποιο σύστημα του ασθε­νούς αφορά, π.χ. επί­σκεψη σε ιατρό καρ­διο­λόγο, Ωρλ, Ψυχί­α­τρο, Παθολόγο-Ογκολόγο, κ.λπ.

Επο­μέ­νως και μόνη η χρέωση δια μέσου POS,είναι ικανή να άρει το ιατρικό απόρ­ρητο.

Μόνο για την άσκηση δημό­σιου φορο­λο­γι­κού ελέγχου, επι­τρέ­πε­ται η επε­ξερ­γα­σία, σε ότι αφορά τις δημό­σιες αρχές, των εν λόγω ευαί­σθη­των προ­σω­πι­κών δεδο­μέ­νων.

Επο­μέ­νως ζητή­σαμε για λογα­ρια­σμό όλων των ιατρών μελών μας να γνω­μο­δο­τή­σει η Αρχή Προ­στα­σίας Δεδο­μέ­νων Προ­σω­πι­κού Χαρα­κτήρα, για τις παρα­πάνω ενστά­σεις μας, εφαρ­μο­γής πλη­ρω­μών μέσω POS.

Kαι πάλι τονί­ζουμε ότι ο Πανελ­λή­νιος Ιατρι­κός Σύλ­λο­γος, είναι υπέρ της τήρησης της νομι­μό­τη­τος και της πάταξης της φορο­δια­φυ­γής, αλλά σε καμία περί­πτωση δεν θέλουμε το ιατρικό λει­τούρ­γημα και οι ιατρι­κές υπη­ρε­σίες να μετα­βλη­θούν από κυρί­αρχο κοι­νω­νικό αγαθό σε κατα­να­λω­τικό αγαθό, με ότι αυτό συνε­πά­γε­ται”.