Εναλλακτικά νησιά για εναλλακτικούς παραθεριστές

Ξεχάστε τις πολυ­τε­λείς ξαπλώστρες- υπερ­πα­ρα­γωγή και τα κοσμικά beach bars. Ακόμα και σήμερα, στη νησιω­τική Ελλάδα υπάρ­χουν μέρη παρθένα, όπου το μάτι γνω­ρί­ζει όλες τις απο­χρώ­σεις του γαλά­ζιου και η έννοια της ξεκού­ρα­σης αποκτά ξανά νόημα.

Κείμενο: Φένια Γιαν­νου­λάδη

Γαύδος: Το νοτιό­τερο άκρο της Ευρώπης

Η Γαύδος (ή αλλιώς Κλαύδη) απο­τε­λεί το νοτιό­τερο άκρο της Ελλάδος και ταυ­τό­χρονα της Ευρώπης. Αν και έχει λιγό­τε­ρους από 100 μόνι­μους κατοί­κους κατά την περίοδο του καλο­και­ριού συγκε­ντρώ­νο­νται περισ­σό­τε­ροι από 3.500 επι­σκέ­πτες -κυρίως κατα­σκη­νω­τές. Το λιμάνι της Γαύδου είναι η Καραβέ, ενώ πρω­τεύ­ουσα της το Καστρί. Δια­θέ­τει συνο­λικά τέσ­σε­ρις γρα­φι­κούς οικι­σμούς -το Καστρί, το Ξενάκι, τα Βατσιανά και την Άμπελο- ενώ το φυσικό της κάλλος με τους αμμό­λο­φους, τις χρυσές παρα­λίες με τους Κέδρους και τον έναστρο νυχτε­ρινό ουρανό της είναι αυτό που την έχει κάνει γνωστή παγκο­σμίως. Το Discovery Channel μάλιστα δίνει στην παραλία του Άη Γιάννη τη θέση της δεύ­τε­ρης καλύ­τε­ρης παρα­λίας στον κόσμο χάρη στο μονα­δικό δάσος δίπλα στη θάλασσα, τις κατά­φυ­τες αμμο­θί­νες και τη χαρα­κτη­ρι­στική χρυ­σα­φέ­νια της άμμο. Συνε­χί­ζο­ντας το παρα­κεί­μενο μονο­πάτι φτάνετε στο Λαβρακά και στη συνέ­χεια την παραλία Σαρα­κή­νικο. Στο νότιο τμήμα του νησιού θα βρείτε τη διάσημη παραλία της Τρυ­πη­τής. Δύο χιλιό­με­τρα νότια του λιμα­νιού, βρί­σκε­ται η παραλία του Κόρφου, με βότσαλο και βασικές παροχές κοντά. Στο βόριο τμήμα του νησιού, η αμμου­δερή παραλία του Πύργου είναι πλήρως ανορ­γά­νωτη και απο­μο­νω­μένη. Αν έχετε ικα­νό­τη­τες κατά­βα­σης γκρεμού μπο­ρείτε να κάνετε μια από­πειρα να φτάσετε στον Ποταμό, με την κοκ­κι­νωπή άμμο και τα κρυ­στάλ­λινα νερά.

Εxtra Tips

Σήμα κατα­τε­θέν της Γαύδου είναι ο παλιός φάρος. Κατα­σκευά­στηκε το 1880, είχε ύψος 368 μέτρα και ήταν ορατός από από­σταση σαράντα μιλίων. Ανα­σκευα­σμέ­νος μετά την κατα­στροφή του από τους Γερ­μα­νούς, στέκει στο ίδιο σημείο. Μπο­ρείτε να περι­η­γη­θείτε στο εσω­τε­ρικό του πίνο­ντας έναν καφέ στην καφε­τέ­ρια αγνα­ντεύ­ο­ντας την Γαυ­δο­πούλα και στο βάθος την Κρήτη. Ενδια­φέ­ρον παρου­σιά­ζούν επίσης το βενε­τσιά­νικο κάστρο στην Κεφαλή, τα ρωμαϊκά ερείπια στον λόφο του Άη Γιάννη, οι λαξευ­τοί τάφοι στο Λαυρακά και ο περί­φη­μος «θρόνος» στην Τρυπητή, τη «νοτιό­τερη καρέκλα της Ευρώπης», όπως την απο­κα­λούν.

Φούρνοι: 120 χλμ. ακτο­γραμ­μής το “τρίγωνο” του Αιγαίου

Ανάμεσα στο τρίγωνο των ακρω­τη­ρίων «Δομέ­νι­κος» της Σάμου, «Φανάρι» της Ικαρίας και «Τζου­λούφι» της Πάτμου βρί­σκε­ται ένα ακόμα σύμπλεγμα περισ­σό­τε­ρων από 20 νησιών, νησίδων και βρα­χο­νη­σί­δων με το όνομα Φούρνοι Κορσεών, δηλαδή Φούρνοι των Κουρ­σά­ρων. Εάν επι­θυ­μείτε ησυχία, καλό φαγητό, χαλαρή κοσμο­πο­λί­τικη ατμό­σφαιρα και αντέ­χετε τις πραγ­μα­τικά χαμηλές θερ­μο­κρα­σίες στη θάλασσα ακόμα και τις μέρες του λεγό­με­νου ελλη­νι­κού «καύσωνα» τότε οι Φούρνοι είναι ο κατάλ­λη­λος προ­ο­ρι­σμός. Με ακτο­γραμμή που ξεπερνά τα 120 χιλιό­με­τρα, οι Φούρνοι (και κυρίως τα τρία μεγα­λύ­τερα νησιά του συμπλέγ­μα­τος Φούρνοι, Θύμαινα και Άγιος Μηνάς) κρύβουν από από­κρη­μνες παρα­λίες, που φτάνεις μόνο δια θαλάσ­σης, μέχρι παρα­δει­σέ­νιους κολ­πί­σκους με λευκή άμμο και κρυ­στάλ­λινα νερά. Εύκολα προ­σβά­σι­μες και με τα πόδια είναι η Ψιλή Άμμος δίπλα στη Χώρα και η εκπλη­κτική παραλία στο Καμπί, στον κολ­πί­σκο του οποίου βρί­σκουν κατα­φύ­γιο πολλά σκάφη. Μονα­δι­κής ομορ­φιάς είναι επίσης και η παραλία του χωριού Χρυ­σο­μη­λιά, του δεύ­τε­ρου μεγα­λύ­τε­ρου χωριού όπου υπάρ­χουν και δύο ταβερ­νά­κια. Με αυτο­κί­νητο ή καΐκάκι μπο­ρείτε να πάτε μέχρι τον Άγιο Ιωάννη, ενώ με καΐκι επίσης θα φτάσετε μέχρι την παραλία του Πετρο­κο­πιού. Τα πολύ­χρωμα καΐκια, που βρί­σκο­νται σε αφθονία και απο­τε­λούν ανα­πό­σπα­στο τμήμα του «σκη­νι­κού» των Φούρνων, απο­τε­λούν το καλύ­τερο μετα­φο­ρικό μέσο για να ανα­κα­λύ­ψετε τις κρυμ­μέ­νες ομορ­φιές του τόπου.

Εxtra Tips

Στους Φούρ­νους οι λάτρεις του καλού φαγητού και ιδιαί­τερα του ψαριού θα βρουν έναν αγα­πη­μένο προ­ο­ρι­σμό. Εκτός όμως από το πολύ και φρέσκο ψάρι στους Φούρ­νους αξίζει να δοκι­μά­σετε το τοπικό θυμα­ρί­σιο μέλι και την ντόπια μυζήθρα.

Καστε­λό­ριζο: Το “Mediterraneo” της Ελλάδας

Το Καστελ­λό­ριζο (ή Μεγίστη) απο­τε­λεί το ανα­το­λι­κό­τερο άκρο της Ελλάδος. Αν και πρό­κει­ται για νησί με μεγάλη ναυτική παρά­δοση γνώρισε παγκό­σμια προβολή το 1991, όταν γυρί­στηκε εκεί η βρα­βευ­μένη με Oscar ταινία Mediterraneo. Παρα­λίες δεν έχει, παρά μόνο βαθιά και καθαρά νερά για εξε­ρεύ­νηση του βυθού. Ο μονα­δι­κός οικι­σμός του νησιού, το ομώνυμο Καστελ­λό­ριζο, εκτεί­νε­ται γύρω από το φυσικό λιμάνι και απο­τε­λεί­ται από τις συνοι­κίες Πηγάδια, Χωράφια και Μαν­δράκι. Αμφι­θε­α­τρικά κτι­σμένα γύρω από τη θάλασσα, τα κτήρια προ­κα­λούν εντύ­πωση με την ομοιο­μορ­φία τους, που οφεί­λε­ται στα κοινά υλικά, όπως πέτρα, ξύλο, σιδε­ριές και κερα­μί­δια. Η πρώτη εικόνα του επι­σκέ­πτη είναι τα δίπατα ή τρίπατα αρχο­ντικά – εντυ­πω­σιακά βαμμένα- να στέ­κο­νται κατά μήκος της ακτο­γραμ­μής, μπροστά από έναν επι­βλη­τικό κόκκινο βράχο. Στην κορυφή του στέκει το μεσαιω­νικό κάστρο που έδωσε και το όνομά του στο νησί (Castello Rosso, δηλ. Κόκκινο Κάστρο). Οι δια­κο­πές στο Καστελ­λό­ριζο σημαί­νουν: βόλτες στο μώλο, βαρ­κά­δες που μπορούν να περι­λαμ­βά­νουν και επί­σκεψη στη νησίδα Ρω (διάσημη από την «Κυρά της Ρω»), εκδρομή και μπάνιο στο «Γαλάζιο Σπήλαιο», γνω­στό­τερο με το όνομα «Σπηλιά του Παραστά» ή «Φώκιαλη», από τις φώκιες που κατοι­κούν μέσα, περι­ή­γηση στον αρχαίο οικισμό του Παλαιό­κα­στρου και ψαρο­με­ζέ­δες στις λιγο­στές ταβέρ­νες.

Εxtra Tips

Το τρίτο προ­σω­πικό άλμπουμ του Βρε­τα­νού κιθα­ρί­στα και τρα­γου­δι­στή Ντέι­βιντ Γκίλμορ το οποίο κυκλο­φό­ρησε το 2006, έχει τίτλο «On an Island». Το πρώτο κομμάτι -ένα ορχη­στρικό σόλο ηλε­κτρι­κής κιθάρας με τίτλο «Castellorizon»- απο­τε­λεί την εισα­γωγή (segue) του επό­με­νου κομ­μα­τιού «On an Island», από οποίο πήρε και το όνομά του το άλμπουμ. Και τα δύο κομ­μά­τια γρά­φη­καν με αφορμή μια επί­σκεψη του Γκίλ­μουρ στο νησί, ενώ το «Castellorizon» υπήρξε δύο φορές υπο­ψή­φιο για βραβείο Γκράμι κάνο­ντας τον Δήμο Μεγί­στης το 2008 να τιμήσει τον Γκίλ­μουρ, ανα­γο­ρεύ­ο­ντας τον επίτιμο δημότη της.

Σαμο­θράκη: Το πιο ενερ­γειακό νησί

Στα βόρεια του Αιγαίου βρί­σκε­ται το κατα­πρά­σινο νησί της Σαμο­θρά­κης. Προι­κι­σμένη με ένα ιδιαί­τερο ενερ­γειακό φορτίο και ένα άγριο τοπίο, η Σαμο­θράκη είναι η ιδανική επιλογή για όσους μπορούν το καλο­καίρι να εκτι­μή­σουν και τις ορεινές ομορ­φιές ενός τόπου και όχι μόνο τις αμμου­δε­ρές παρα­λίες και τα κρυ­στάλ­λινα νερά. Εξάλλου, τα κρυ­στάλ­λινα νερά εδώ τρέχουν στους εντυ­πω­σια­κούς καταρ­ρά­κτες που υπάρ­χουν διά­σπαρ­τοι στο νησί. Στις πλαγιές του Σάος, του μονίμως αντα­ρια­σμέ­νου βουνού της Σαμο­θρά­κης, τρέχει πλήθος πηγών οι οποίες όπως κατε­βαί­νουν δημιουρ­γούν μικρές φυσικές λιμνού­λες ανάμεσα στα βράχια, τις διά­ση­μες βάθρες. Οι πιο γνωστές βάθρες είναι αυτές του ποταμού Τσι­βδο­γιάννη, κοντά στα Θέρμα, όπου βρί­σκε­ται και το σημείο εκκί­νη­σης για την ανάβαση στο Σάος. Το μεγα­λύ­τερο ρέμα του νησιού λέγεται Φονιάς, όπου βρί­σκε­ται και ο ψηλό­τε­ρος καταρ­ρά­κτης του, η Κλεί­δωση με ύψος 35 μέτρα. Οι περισ­σό­τε­ρες παρα­λίες της Σαμο­θρά­κης έχουν βότσαλο με εξαί­ρεση την Παχιά Άμμο στο νοτιό­τερο σημείο του νησιού η οποία όπως υπο­δη­λώ­νει και το όνομά της έχει άμμο και θεω­ρεί­ται η ομορ­φό­τερη παραλία της Σαμο­θρά­κης. Επόμενη στη λίστα είναι η τερά­στια γκρίζα παραλία στους Κήπους με ψιλό βότσαλο και με θέα την Ίμβρο βαθιά στον ορί­ζο­ντα. Αν προ­τι­μάτε πιο ήσυχες παρα­λίες και δεν σας ενο­χλούν οι κρο­κά­λες με τις οποίες είναι στρω­μέ­νες θα λατρέ­ψετε τις Μακρυ­λιές και το Λάκωμα.

Εxtra Tips

Στην μυστι­κι­στι­κής ομορ­φιάς Σαμο­θράκη, στη βόρια πλευρά του νησιού, δυτικά της αρχαίας πόλης βρί­σκε­ται και το Ιερό των Μεγάλων Θεών, ένα σημα­ντικό αρχαιο­λο­γικό αξιο­θέ­ατο. Με την πιο παλιά θρη­σκευ­τική δρα­στη­ριό­τητα να τοπο­θε­τεί­ται χρο­νο­λο­γικά στον 7ο αιώνα π.Χ., το Ιερό ήταν αφιε­ρω­μένο στη λατρεία αλλά και την τέλεση των Μυστη­ρίων των Μεγάλων Θεών (Καβεί­ρια Μυστή­ρια). Λατρεύ­ο­νταν κατά την ελλη­νική και ρωμαϊκή αρχαιό­τητα και είναι γνωστοί με το όνομα Κάβει­ροι. Αξίζει επίσης να επι­σκε­φθείτε το Αρσι­νό­ειον, το μεγα­λύ­τερο κυκλικό οικο­δό­μημα της αρχαιό­τη­τας.

Λήμνος: Στις διά­ση­μες χρυσές αμμο­θί­νες

Η Λήμνος, την οποία πολλοί έχουν συν­δέ­σει με τη στρα­τιω­τική τους θητεία, μπορεί να μην απο­τε­λεί την πρώτη επιλογή για δια­κο­πές στο Αιγαίο, είναι ωστόσο ένας τόπος που σίγουρα θα απο­ζη­μιώ­σει όσους τελικά τον επι­σκε­φθούν. Με περισ­σό­τε­ρες από 30 αμμου­δε­ρές παρα­λίες και υπέ­ρο­χους πετρό­χτι­στους οικι­σμούς, όπως το Κοντο­πούλι, ο Ρωμανός, ο Κοντιάς και ο Κατά­λα­κος, η Λήμνος -στα βορειο­α­να­το­λικά του Αιγαίου- προ­σφέ­ρει στον επι­σκέ­πτη κάτι σπάνιο για οποιο­δή­ποτε άλλο ελλη­νικό νησί, κατά τη διάρ­κεια της του­ρι­στι­κής περιό­δου: Ηρεμία. Το ιδα­νι­κό­τερο σημείο δια­μο­νής είναι το λιμάνι, η Μύρινα, με τους γεμά­τους ζωή και του­ρι­στικά μαγαζιά κεντρι­κούς πεζό­δρο­μους να πρω­τα­γω­νι­στούν μετά τη δύση του ηλίου. Στο νότιο τμήμα του νησιού και σε κοντινή από­σταση από τη Μύρινα θα συνα­ντή­σετε ορι­σμέ­νες από τις πιο όμορφες παρα­λίες, όπως το Πλατύ, ο Άγιος Παύλος και η παραλία του Θάνου. Από εκεί -κι εάν έχετε όρεξη για αρκετή πεζοπορία- μπο­ρείτε να φτάσετε στο χτι­σμένο σε βράχο εκκλη­σάκι της Πανα­γίας της Κακα­βιώ­τισ­σας. Λίγο ανα­το­λι­κό­τερα κοντά στο χωριό Κοντο­πούλι βρί­σκε­ται και ο υγρο­βιό­το­πος με τις τρεις αλμυρές λίμνες της Λήμνου, την Αλυκή, την Χορ­τα­ρό­λι­μνη και την Ασπρό­λι­μνη. Μάλιστα στην μεγα­λύ­τερη, την Αλυκή, κατά τη διάρ­κεια του χειμώνα μαζεύ­ε­ται πλήθος φλα­μίν­γκο. Στο βόρειο τμήμα του νησιού θα βρείτε τις διά­ση­μες χρυσές αμμο­θί­νες της Λήμνου. Οι αμμώ­δεις λόφοι που δημιουρ­γού­νται από τη διά­βρωση και την απόθεση της άμμου είναι ένα σπάνιο φαι­νό­μενο το οποίο δεν απα­ντά­ται σε πολλά μέρη του κόσμου και όπου υπάρ­χουν βρί­σκο­νται σε κοντινή από­σταση από τη θάλασσα. Η ιδιαι­τε­ρό­τητα των αμμο­θί­νων της Λήμνου είναι ότι κάποιες βρί­σκο­νται ακόμη και σε αρκετά μεγάλη από­σταση από την ακτή.

Εxtra Tips

Εάν επι­σκε­φθείτε τη Λήμνο, δεν θα πρέπει να παρα­λεί­ψετε μια βόλτα σε ένα από τα σπου­δαιό­τερα αξιο­θέ­ατα του νησιού, το Κάστρο στη Μύρινα, το οποίο είναι χτι­σμένο κατά τη διάρ­κεια της βασι­λείας του αυτο­κρά­τορα Ανδρό­νι­κου Α’ του Κομνη­νού (1118- 1185) πάνω σε τμήματα παλαιό­τε­ρου, πιθανώς αρχαϊ­κού, κάστρου. Ενδια­φέ­ρουσα λεπτο­μέ­ρεια, τα 50-70 ελάφια, τα οποία κυκλο­φο­ρούν ελεύ­θερα μέσα στους χώρους του Κάστρου. Ο μικρός αυτός πλη­θυ­σμός δημιουρ­γή­θηκε, όταν τη δεκα­ε­τία του ’70, ο δήμος Ρόδου έκανε δωρεά στη Λήμνο τρία πλα­τώ­νια -ελάφια του είδους Dama dama- ένα θηλυκό και δύο αρσε­νικά τα οποία με τα χρόνια πολ­λα­πλα­σιά­στη­καν. Μεγάλο ενδια­φέ­ρον παρου­σιά­ζουν επίσης ο προϊ­στο­ρι­κός οικι­σμός της Πολιό­χνης ο οποίος ιδρύ­θηκε στα τέλη της 4ης με αρχές 3ης χιλιε­τίας π.X πάνω στο ύψωμα του όρμου Βρό­σκο­πος αλλά και το διάσημο απο­λι­θω­μένο δάσος του Μούδρου.

Παξοί – Αντί­πα­ξοι: Με σύμβολο την τρίαινα και την αρκούδα

Επτά ναυτικά μίλια νότια της Κέρ­κυ­ρας βρί­σκε­ται το νησιω­τικό «σύμπλεγμα» Παξών και Αντί­πα­ξων. Σε αντί­θεση με το ξηρό κυκλα­δί­τικο τοπίο, τα νησιά του Ιονίου είναι κατα­πρά­σινα με ελιές, κυπα­ρίσ­σια, πεύκα και θάμνους όλων των ειδών. Πρω­τεύ­ουσα των γρα­φι­κών Παξών, τους οποίους προ­τι­μούν και πολλοί “σκα­φά­τοι” για τις καλο­και­ριές τους δια­κο­πές, είναι ο απά­νε­μος Γάιος. Οι άλλοι δύο βασικοί οικι­σμοί του νησιού είναι ο Λόγγος και η Λάκκα, όπου εκτός από τον επι­βλη­τικό πέτρινο φάρο που χρο­νο­λο­γεί­ται από το 1823 θα βρείτε και αρκετά όμορφα μπα­ρά­κια για τις πιο προ­χω­ρη­μέ­νες ώρες. Αν βρε­θείτε στους Παξούς μην παρα­λεί­ψετε να επι­σκε­φθείτε και τις ιαμα­τι­κές πηγές στον Οζιά, τον Γιαννά και τη Γλυφάδα. Εκ των ων ουκ άνευ όμως είναι και οι -ακόμα και καθημερινές- εκδρο­μές στους Αντί­πα­ξους. Σε από­σταση μόλις τριών ναυ­τι­κών μιλίων από τον Γάιο, βρί­σκε­ται η Αγρα­πι­διά, το μονα­δικό λιμα­νάκι των Αντί­πα­ξων. Οι πιο εύκολα προ­σβά­σι­μες παρα­λίες του νησιού είναι το Λεβρε­χιό, το Κηπιάδι, το Μαρμάρι, η Κακή Λαγκάδα, το Κλωνί Γουλί, το Αρκου­δάκι και ο Ερη­μί­της, οι οποίες είναι όλες με λευκό βότσαλο και ανορ­γά­νω­τες. Αν είστε πιο περι­πε­τειώ­δεις, από τις διά­φο­ρες παρα­κάμ­ψεις του μονο­πα­τιού που δια­σχί­ζει το νησί απ’ άκρη σ’ άκρη μπο­ρείτε να οδη­γη­θείτε σε πιο απο­μο­νω­μέ­νες -πάντα όμως βοτσαλωτές- παρα­λίες όπως το γεμάτο σκάφη Σαρα­κή­νικο ή η φιλική στον γυμνι­σμό Μεσο­βρίκα. Οι πλέον δημο­φι­λείς λόγω του φυσικού τους κάλλους με τα τιρ­κουάζ κρυ­στάλ­λινα νερά και την βλά­στηση που φτάνει μέχρι την ακρο­θα­λασ­σιά είναι το εξωτικό Βου­τούμι κι η Βρίκα στη οποία εκτός από το λευκό βότσαλο θα συνα­ντή­σετε και άμμο.

Εxtra Tips

Σύμφωνα με τη μυθο­λο­γία, οι Παξοί δημιουρ­γή­θη­καν όταν ο Ποσει­δώ­νας χρη­σι­μο­ποιώ­ντας την τρίαινά του απέ­σπασε ένα κομμάτι από την Κέρκυρα και το χρη­σι­μο­ποί­ησε ως ερωτικό κατα­φύ­γιο για τον ίδιον και την Αμφι­τρίτη. Για αυτό και μέχρι σήμερα οι Παξοί έχουν ως σύμβολό τους την Τρίαινα. Ο παλαιό­τε­ρος οικι­σμός στο νησί είναι ο Οζιάς ενώ επί ενε­το­κρα­τίας ανα­πτύ­χθη­καν σε μεγάλο βαθμό το εμπόριο, η ναυ­τι­λία αλλά και η γεωργία. Οι Παξοί με σύσσωμο το έμψυχο δυνα­μικό τους έλαβαν μέρος στην Ελλη­νική Επα­νά­σταση και -όπως και τα υπό­λοιπα Επτάνησα- ενώ­θη­καν με την Ελλάδα στις 21 Μαΐου του 1864. Αντί­στοιχα, σύμβολο των Αντί­πα­ξων είναι η αρκούδα. Ενώ παλαιό­τερα ο χαρα­κτη­ρι­σμός «αρκού­δες» για τους Αντι­πα­ξιώ­τες ήταν υπο­τι­μη­τι­κός, πλέον έχει ξεπε­ρα­στεί και φτιά­χνουν ακόμα και σημαίες με σύμβολο την αρκούδα.

Κάρ­πα­θος: Ένας αυθε­ντι­κός προ­ο­ρι­σμός

Η Κάρ­πα­θος, ανάμεσα στη Ρόδο και την Κρήτη είναι ένας ιδιαί­τε­ρος και αυθε­ντι­κός προ­ο­ρι­σμός. Με έντονες αντι­θέ­σεις τόσο στο φυσικό του τοπίο αφού το μισό νησί είναι σκληρό και απρό­σιτο και το υπό­λοιπο πλούσιο και ειδυλ­λιακό, όσο και στον τρόπο ζωής των κατοί­κων του που μοι­ρά­ζο­νται μεταξύ των οπαδών της παρά­δο­σης και των νεό­τε­ρων συνήθως που ακο­λου­θούν τις τάσεις της εποχής, η Κάρ­πα­θος είναι η ιδανική επιλογή για δια­κο­πές εναλ­λα­κτι­κές που μπορούν κάλ­λι­στα να μην περιο­ρί­ζο­νται σε ατε­λεί­ω­τες ώρες ραστώ­νης κάτω από μια ομπρέλα στην ακρο­θα­λασ­σιά αλλά να περι­λαμ­βά­νουν και περι­ή­γηση στην ενδια­φέ­ρουσα ενδο­χώρα. Από την λίστα των τόπων προς εξε­ρεύ­νηση δεν θα πρέπει να λείπει ο Λευκός, ένα μικρό, γραφικό ψαρο­χώρι, η Αρκάσα με την υπέροχη εκκλη­σία της Αγίας Σοφίας που χρο­νο­λο­γεί­ται από τον 5ο αιώνα μ.Χ., το ορεινό Απέρι στα 320μ. το οποίο υπήρξε παλαιό­τερα και η πρω­τεύ­ουσα του νησιού, ο επίσης ορεινός Μενετές με το αρχαιο­λο­γικό μουσείο και την θέα που κόβει την ανάσα και ο Βούνος ο οποίος πιθα­νο­λο­γεί­ται πως υπήρξε οχυ­ρω­μένο κάστρο στα Μυκη­ναϊκά χρόνια, καθώς μέχρι σήμερα μπορεί κανείς να δει θεμέλια κτηρίων και τμήματα από τερα­στίων δια­στά­σεων τείχη. Επίσης, μπο­ρείτε να επι­σκε­φθείτε τη Σπηλιά του Ποσει­δώνα, στα Πηγάδια. Πρό­κει­ται για έναν λαξευτό τάφο ή ιερό, ίσως αφιε­ρω­μένο στη Θεά Αφρο­δίτη. Το πιο ενδια­φέ­ρον όμως από τα χωριά είναι η Όλυμπος με την πλούσια λαο­γρα­φική παρά­δοση, γνωστή και ως «χωριό των γυναι­κών» καθώς οι γυναί­κες απο­τε­λού­σαν πλειο­ψη­φία λόγω του ότι οι άντρες είτε πολε­μού­σαν τους πει­ρα­τές και τους Τούρ­κους, είτε ανα­γκά­ζο­νταν να φύγουν μετα­νά­στες για δουλειά στο εξω­τε­ρικό.

Εxtra Tips

Η παρα­λιακή σας περι­ή­γηση πρέπει να περι­λαμ­βά­νει το Φοινίκι για φρέσκο ψάρι, ενώ όσοι ασχο­λού­νται με κατα­δύ­σεις θα λατρέ­ψουν τα Καστέλ­λια με τους υπο­θα­λάσ­σιους θησαυ­ρούς, τη Φωκιά με τους τερά­στιους ογκό­λι­θους, την Αχάτα με την σπηλιά των πει­ρα­τών και τον Δια­κό­φτη με το ιταλικό ναυάγιο. Για μπάνιο θα κατευ­θυν­θείτε στην οργα­νω­μένη Κυρά-Παναγιά, η οποία είναι και η πιο δημο­φι­λής, αλλά και την αμμώδη Άφωτη. Πιο εναλ­λα­κτι­κές επι­λο­γές απο­τε­λούν οι παρα­λίες του Αγίου Νικο­λάου και του Αγίου Γεωρ­γίου στην Αρκάσα, ενώ μεγάλο ενδια­φέ­ρον παρου­σιά­ζουν η βοτσα­λωτή Αχάτα, η Άπελλα με τη χρυσή αμμου­δερή παραλία μήκους 7 χλμ., το Διαφάνι και η Αμμοοπή για όσους αγαπούν τα θαλάσ­σια σπορ. Η Κάρ­πα­θος είναι επίσης ένα από τα ιδα­νι­κό­τερα μέρη στην Ελλάδα για wind-surfing, καθώς το μελτέμι μετα­τρέ­πει το βόρειο κυρίως τμήμα του νησιού σε μια απέ­ρα­ντη θαλάσ­σια πίστα.

Κύθηρα – Αντι­κύ­θηρα: Δύο σοφι­στικέ προ­ο­ρι­σμοί

Με διαφορά δύο ωρών με το πλοίο μεταξύ τους τα Κύθηρα και τα Αντι­κύ­θηρα -ή αλλιώς Τσιρίγο και Τσιριγότο- έχουν την ικα­νό­τητα να μαγεύ­ουν τον επι­σκέ­πτη με την ποι­κι­λία της ομορ­φιάς τους. Στα Κύθηρα, μπο­ρείτε να επι­λέ­ξετε ως ορμη­τή­ριο την όμορφη Χώρα με το κάστρο της, το Καψάλι ακριβώς από κάτω το οποίο έχει και την πιο έντονη νυχτε­ρινή ζωή ή την Αγία Πελαγία στο βόριο τμήμα του νησιού. Από τα χωριά αξίζει να επι­σκε­φθείτε τον Μυλο­πό­ταμο και να αφε­θείτε στη μαγεία του τοπίου γύρω από τον καταρ­ρά­κτη της Νεράι­δας ή Φόνισ­σας μέσα στα πανύ­ψηλα πλα­τά­νια, δίπλα σε μια σειρά από εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νους νερό­μυ­λους. Επίσης, θα βρείτε φρέσκο ψάρι στον παρα­θα­λάσ­σιο Αβλέ­μονα και θα νιώσετε ένα με τους ντό­πιους στα Μητάτα, τον Ποταμό, τα Αρω­νιά­δικα και τα Καστρι­σιά­νικα με τις ιδιαί­τε­ρες καμι­νά­δες στις στέγες των σπιτιών. Από παρα­λίες θα επι­σκε­φθείτε οπωσ­δή­ποτε το βοτσα­λωτό Καλαδί, την πιο πολυ­φω­το­γρα­φη­μένη παραλία των Κυθήρων χάρη στον κάθετο βράχο στην άκρη της και τα γαλα­ζο­πρά­σινα κρυ­στάλ­λινα νερά της. Επίσης δημο­φι­λής, είναι η Φυρή Άμμος και ο Χαλκός καθώς και οι πιο εναλ­λα­κτι­κές Άγιος Λευ­τέ­ρης ή Λυκό­δη­μος. Στα Αντι­κύ­θηρα δεν θα πρέπει να παρα­λεί­ψετε να πάτε μια ή και περισ­σό­τε­ρες φορές στην εκπλη­κτι­κής ομορ­φιάς Καμα­ρέλα, με το σύμπλεγμα των βράχων να σχη­μα­τί­ζει έναν μικρό κολ­πί­σκο ο οποίος έχει δικαίως χαρα­κτη­ρι­στεί θαύμα της φύσης. Αξιό­λο­γες παρα­λίες όμως με πεντα­κά­θαρα νερά θα συνα­ντή­σετε επίσης στον Ξηρο­πό­ταμο και στα Χάλαρα. Τα Αντι­κύ­θηρα δια­θέ­τουν όμως και αρκετά αξιο­θέ­ατα όπως το Κάστρο πάνω από τον ορμίσκο του Ξηρο­πο­τά­μου, το Ιερό του Απόλ­λω­νος στην ίδια περιοχή και τα μεσαιω­νικά μνημεία στα Χαρ­χα­λιανά.

Εxtra Tips

Στα Κύθηρα, στην παραλία Μελι­δόνι, όπου πολύ συχνά διορ­γα­νώ­νο­νται και beach parties τα βράδια, ίσως κάποια στιγμή συνα­ντή­σετε και τη φώκια που κατοι­κεί στην Χύτρα, την βρα­χο­νη­σίδα απέ­να­ντι από το Καψάλι. Επίσης, επι­σκε­φθείτε οπωσ­δή­ποτε το Κάστρο στο οποίο θα μπείτε μέσω σήραγ­γας αλλά και την Παλαιό­πολη όπου σώζο­νται ερείπια του βυζα­ντι­νού φρου­ρίου της παλιάς πρω­τεύ­ου­σας του νησιού. Στα Αντι­κύ­θηρα, στον Ποταμό θα θαυ­μά­σετε το Νερό­μυλο του Ανδρό­νι­κου. Έναν νεο­ελ­λη­νικό νερό­μυλο, ο οποίος σώζεται ολό­κλη­ρος. Σύμφωνα με μαρ­τυ­ρίες παλαιό­τε­ρων κατοί­κων κατα­σκευά­στηκε στις αρχές του 19ου αιώνα και λει­τουρ­γούσε μόνο τον χειμώνα. Ενδια­φέ­ρον όμως έχει και ο Φάρος της Απο­λυ­τά­ρας, στο νοτιό­τερο άκρο των Αντι­κυ­θή­ρων, ένα εξαί­ρετο μνημείο νεό­τε­ρης αρχι­τε­κτο­νι­κής χτι­σμένο το 1926, στο οποίο ωστόσο η πρό­σβαση γίνεται ή δια θαλάσ­σης ή μέσα από μονο­πά­τια που ξεκι­νούν από τα Κατσα­νε­βιανά ή τα Γαλα­νιανά.

Σχοι­νούσα – Δονούσα – Ηρα­κλειά: Μικρές Κυκλά­δες, μεγάλες ταξι­διω­τι­κές ανα­κα­λύ­ψεις

Η Σχοι­νούσα, η Δονούσα και η Ηρα­κλειά ανήκουν στις λεγό­με­νες “Μικρές Κυκλά­δες” στο κέντρο του Αιγαίου. Η Σχοι­νούσα είναι και η πιο ανε­πτυγ­μένη του­ρι­στικά μετά τα Κου­φο­νή­σια. Το λιμάνι της, το Μερσίνι, θεω­ρεί­ται μάλιστα ένας από τους δημο­φι­λέ­στε­ρους πόλους έλξης μικρών ιδιω­τι­κών σκαφών. Το νησί δια­θέ­τει πολλές παρα­λίες για κάθε γούστο με την ωραιό­τερη να είναι η Ψιλή Άμμος. Εξίσου ωραίες είναι επίσης το κοσμικό Τσι­γκούρι, το Λιβάδι και η μεγάλη ακτή με τα ρηχά νερά του Λιόλιου. Η Δονούσα, το βορειό­τερο από τα τρία απο­τε­λεί τη χαρά του κατα­σκη­νωτή. Τα κατά­λευκα κυκλα­δί­τικα σπι­τά­κια του χωρί­ζο­νται σε πέντε οικι­σμούς: τη Δονούσα ή Σταυρό, το λιμάνι και πρω­τεύ­ουσα Καλο­τα­ρί­τισσα, τον Τρούλο, τη Μεσαριά και τη Μερσίνη. Από παρα­λίες θα επι­σκε­φθείτε οπωσ­δή­ποτε αυτή του Κέδρου με το εντυ­πω­σιακό ναυάγιο γερ­μα­νι­κού πλοίου στο βυθό όπως και του Σταυρού με τα γαλανά νερά και την χρυσή άμμο. Εξίσου όμορφα είναι επίσης στο Λιβάδι, το Φύκιο και τις τρεις παρα­λίες της Καλο­τα­ρί­τισ­σας. Η Ηρα­κλειά με τους μόλις δύο οικι­σμούς της -τον Άγιο Γεώργιο, το λιμάνι, και την Παναγιά ή Πάνω Μερά- είναι το δυτι­κό­τερο και πιο ήσυχο νησί των Μικρών Κυκλά­δων. Για ήρεμες, αμμώ­δεις ακτές με τιρ­κουάζ νερά θα πάτε στον Άγιο Γεώργιο, το Λιβάδι, τη Βορινή Σπηλιά και την Αλιμιά. Αν προ­τι­μάτε την βοτσα­λωτή παρα­λίας θα επι­λέ­ξετε το Τουρ­κο­πή­γα­δομ το Αμμούδι του Μέριχα και τον Καρ­βου­νό­λακκο με τα -όπως προϊ­δε­ά­ζει και το όνομά του- μαύρα βράχια. Η Ηρα­κλειά όμως δια­θέ­τει και άλλες δύο βρα­χώ­δεις παρα­λίες, τον Ξυλο­μπάτη και τον Τρί­μπουνα, καθώς και πλούσιο βυθό για τους φίλους των κατα­δύ­σεων.

Εxtra Tips

Εκτός από βόλτες στις μαγευ­τι­κές παρα­λίες των Μικρών Κυκλά­δων, καθένα από τα τρία αυτά νησάκια κρύβει κι άλλες ομορ­φιές. Στη Σχοι­νούσα, στην οποία ο χρόνος μοιάζει να έχει στα­μα­τή­σει στη δεκα­ε­τία του ’60, θα δοκι­μά­σετε οπωσ­δή­ποτε τα ντόπια κρε­α­τικά, τη διάσημη φάβα που φτιά­χνουν από το σπάνιο φυτό κατσούνι και την ιδιαί­τερη ξινο­μυ­ζή­θρα τους. Στη Δονούσα, μπο­ρείτε να κάνετε μια βόλτα μέχρι την πηγή της Μερ­σί­νης με τον Πλάτανο και τα τρε­χού­μενα νερά, στην φωκο­σπη­λιά στον κάβο του Μοσχονά, η οποία απο­τε­λεί ένα από τα τελευ­ταία κατα­φύ­για της φώκιας Monachus Monachus ή στην Σπηλιά του Τοίχου με τους στα­λα­κτί­τες στον όρμο του Ξυλο­μπάτη. Στην Ηρα­κλειά μπο­ρείτε να περι­η­γη­θείτε στο Σπήλαιο του Αϊ-Γιάννη, το οποίο θεω­ρεί­ται ένα από τα πιο αξιό­λογα της Ελλάδος ή να θαυ­μά­σετε τη θέα στα γύρω νησιά από το Κάστρο στο Λιβάδι.