Ε. Βόζεμπεργκ: «Η Κυβέρνηση έδωσε για μια ακόμη φορά τα πάντα και δεν πήρε τίποτα»

Κυρία Βόζε­μπεργκ, πώς βλέπετε να εξε­λίσ­σο­νται τα πράγ­ματα στην Ελλάδα καθώς η κυβέρ­νηση ψήφισε πρό­σφατα κι άλλο μνη­μό­νιο με νέα μέτρα, ενώ η οικο­νο­μία δεν λέει να παρου­σιά­σει ανά­πτυξη παρά το κλεί­σιμο της αξιο­λό­γη­σης; Κερ­δί­σαμε τίποτε τελικά;

Η κυβέρ­νηση για μία ακόμη φορά έδωσε τα πάντα και δεν πήρε τίποτε. Παρά τις συνε­χείς περί του αντι­θέ­του δια­βε­βαιώ­σεις, επέβαλε νέα μέτρα 5 δις ευρώ, προ­νο­μο­θέ­τησε για το 2019 και το 2020, μείωσε το αφο­ρο­λό­γητο, έκοψε συντά­ξεις και ειδικά μισθο­λό­για, μείωσε το επίδομα θέρ­μαν­σης, κατήρ­γησε κοι­νω­νικά επι­δό­ματα και δέσμευσε τη χώρα με ανέ­φι­κτα πλε­ο­νά­σματα μέχρι το 2060. Συμ­φώ­νη­σαν ένα διαρκές μνη­μό­νιο με αέναη λιτό­τητα, με μονα­δικό αντάλ­λαγμα την παρα­μονή τους στην εξουσία.

Το χει­ρό­τερο όμως είναι ότι οι μεγάλες θυσίες του ελλη­νι­κού λαού δεν έχουν αντί­κρι­σμα, καθώς οι πολυα­να­με­νό­με­νες επεν­δύ­σεις, που θα φέρουν την ανά­πτυξη, παρα­μέ­νουν άφαντες με βασική αιτία την κυβερ­νη­τική ανα­ξιο­πι­στία και ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα.

Ένα χρόνο μετά την ψήφιση του νέου Ανα­πτυ­ξια­κού Νόμου ούτε μία νέα σοβαρή επέν­δυση δεν έχει προ­χω­ρή­σει. Μάλιστα ο έλεγχος νομι­μό­τη­τας των νέων επεν­δυ­τι­κών σχεδίων, που θα έπρεπε να έχει ήδη ολο­κλη­ρω­θεί στις 20 Μαρτίου 2017, δεν έχει ακόμη ξεκι­νή­σει, λόγω έλλει­ψης ετοι­μό­τη­τας του Πλη­ρο­φο­ρια­κού Συστή­μα­τος Κρα­τι­κών Ενι­σχύ­σεων. Παράλ­ληλα το κράτος καθυ­στε­ρεί την κατα­βολή νόμιμων επεν­δυ­τι­κών ενι­σχύ­σεων ύψους 5 δις ευρώ, με συνέ­πεια μεγάλος αριθμός βιώ­σι­μων επεν­δυ­τι­κών σχεδίων να κιν­δυ­νεύ­ουν να ακυ­ρω­θούν. Επίσης από τις 23 δράσεις που είχε προ­γραμ­μα­τί­σει το Υπουρ­γείο Οικο­νο­μίας και Ανά­πτυ­ξης για το πρώτο εξάμηνο του 2017 έχει προ­κη­ρυ­χθεί μόλις μία.

Με τα δεδο­μένα αυτά γίνεται φανερό ότι δεν υφί­στα­ται κανένα περι­θώ­ριο αισιο­δο­ξίας για προ­σέλ­κυση επεν­δύ­σεων και επι­στροφή στην ανά­πτυξη με την παρούσα κυβέρ­νηση.

Από την άλλη, υπάρχει μία περιρ­ρέ­ουσα ατμό­σφαιρα ότι στα επόμενα χρόνια δεν θα μπο­ρέ­σει η χώρα να έχει στα­θε­ρές κυβερ­νή­σεις και θα εξα­να­γκα­στεί σε συνερ­γα­σίες – κάτι που δοκι­μά­στηκε μέχρι σήμερα αλλά δεν είναι και το καλύ­τερο σενάριο καθώς δεν εξα­σφα­λί­ζει ισχυρή πλειο­ψη­φία στην Βουλή. Τι θα πρέπει να γίνει κατά την άποψή σας;

Σε ό, τι αφορά στις προ­σε­χείς εκλογές, όποτε αυτές γίνουν, η ΝΔ θα επι­κρα­τή­σει με σημα­ντική διαφορά, όμως ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης έχει δεσμευ­θεί ότι ακόμη και στο πολύ πιθανό ενδε­χό­μενο αυτο­δυ­να­μίας, θα επι­διώ­ξει τη μέγιστη δυνατή συναί­νεση για τη δημιουρ­γία μιας ευρείας κοι­νο­βου­λευ­τι­κής πλειο­ψη­φίας στην επόμενη Βουλή.

Περαι­τέρω, η ΝΔ ως κόμμα εθνικής ευθύνης θα τρο­πο­ποι­ή­σει τον εκλο­γικό νόμο, γιατί η απλή ανα­λο­γική απο­τε­λεί συνώ­νυμο πολι­τι­κής αστά­θειας και ακυ­βερ­νη­σίας.

Η κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ παί­ζο­ντας με τους θεσμούς και επι­δει­κνύ­ο­ντας πολι­τικό αμο­ρα­λι­σμό την ψήφισε πέρυσι το καλο­καίρι σε μια απέλ­πιδα προ­σπά­θεια να δια­τη­ρή­σει πρό­σβαση στην εξουσία ακόμη και από θέση μειο­ψη­φίας.

Η ΝΔ ποτέ δεν άλλαξε τον εκλο­γικό νόμο προ­κει­μέ­νου να ικα­νο­ποι­ή­σει κομ­μα­τικά οφέλη, αλλά ήταν ανέ­κα­θεν υπέρ της ενι­σχυ­μέ­νης ανα­λο­γι­κής, γιατί η χώρα έχει ανάγκη ένα εκλο­γικό σύστημα που να εξα­σφα­λί­ζει κυβερ­νη­σι­μό­τητα.

Η χώρα δεν χρειά­ζε­ται απλή ανα­λο­γική. Χρειά­ζε­ται απλή λογική!

Είναι επι­βε­βλη­μένη, τελικά η πολι­τική αλλαγή που ζητάει η Νέα Δημο­κρα­τία μέσα από την προ­σφυγή στις κάλπες και για ποιον λόγο;

Η πολι­τική αλλαγή είναι επι­βε­βλη­μένη, γιατί η κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ζημιώ­νει το παρόν και ναρ­κο­θε­τεί το μέλλον της χώρας.

Η Νέα Δημο­κρα­τία έχει ένα ξεκά­θαρο, ρεα­λι­στικό και κοστο­λο­γη­μένο σχέδιο για να ξεφύ­γουμε από τις αγκυ­λώ­σεις που κρατούν τη χώρα καθη­λω­μένη και να επι­στρέ­ψουμε στην ανά­πτυξη.

Η πρότασή μας είναι ένα νέο ξεκί­νημα με νοι­κο­κύ­ρεμα του κράτους, γεν­ναίες μεταρ­ρυθ­μί­σεις, μείωση δημο­σίων δαπανών, ελά­φρυνση φορο­λο­γίας και προ­σέλ­κυση επεν­δύ­σεων.

Δείγ­ματα γραφής δώσαμε την περίοδο 2013-2014, όταν επι­στρέ­ψαμε δυνα­μικά στην ανά­πτυξη μετά από πέντε χρόνια ύφεσης και βγήκαμε στις αγορές νωρί­τερα από κάθε πρό­βλεψη. Αυτή η επι­τυ­χία μας έδωσε τη δυνα­τό­τητα να ανα­κου­φί­σουμε τους πολίτες μειώ­νο­ντας την εισφορά αλλη­λεγ­γύης, τον ειδικό φόρο στο πετρέ­λαιο θέρ­μαν­σης, τον ΦΠΑ στην εστίαση και τις ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές.

Οι εκλογές απο­τε­λούν μέρος της λύσης. Όσο πιο γρήγορα έρθει η πολι­τική αλλαγή, τόσο πιο σύντομα θα πετύ­χουμε την έξοδο από την κρίση.

Πώς βλέπετε την αλλαγή κατεύ­θυν­σης στην Ευρώπη με τα σοσια­λι­στικά κόμματα να χάνουν έδαφος και τα νέα πρόσωπα όπως ο Γάλλος Πρό­ε­δρος κ. Μακρόν, να εκλέ­γο­νται χωρίς… κόμμα; Μας περι­μέ­νουν κι άλλες εκπλή­ξεις;

Η οικο­νο­μική κρίση και η έξαρση του προ­σφυ­γι­κού σε συν­δυα­σμό με ορι­σμέ­νες δομικές αδυ­να­μίες του ευρω­παϊ­κού οικο­δο­μή­μα­τος οδή­γη­σαν τα τελευ­ταία χρόνια σε σοβαρή άνοδο του ευρω­σκε­πτι­κι­σμού και έντονη αμφι­σβή­τηση των παρα­δο­σια­κών πολι­τι­κών δυνά­μεων.

Τα μηνύ­ματα που ακο­λού­θη­σαν μετά το σοκ του Brexit ήταν μάλλον θετικά. Στις εκλογές σε Αυστρία, Ολλαν­δία και Γαλλία υπο­χώ­ρη­σαν τα άκρα και ο λαϊ­κι­σμός και επι­κρά­τη­σαν οι φιλο­ευ­ρω­παϊ­κές δυνά­μεις. Κάτι αντί­στοιχο ανα­μέ­νε­ται να συμβεί σύμφωνα με τις δημο­σκο­πή­σεις τον προσεχή Σεπτέμ­βριο και στη Γερ­μα­νία.

Όμως η απά­ντηση στο ερώτημα εάν μας περι­μέ­νουν άλλες εκλο­γι­κές εκπλή­ξεις, είναι άρρηκτα συν­δε­δε­μένη με το εάν η Ευρώπη κατα­φέ­ρει να ξανα­βρεί το χαμένο της προ­σα­να­το­λι­σμό.

Εάν επι­στρέ­ψουμε σε μια Ευρώπη συνοχής και αλλη­λεγ­γύης, με θεσμική εμβά­θυνση, προ­σή­λωση στα δημο­κρα­τικά ιδεώδη και κοινή στρα­τη­γική απέ­να­ντι στις μεγάλες προ­κλή­σεις του σύγ­χρο­νου κόσμου, αυτο­μά­τως θα εκλεί­ψουν οι αιτίες που τρο­φο­δο­τούν τον εθνο­λαϊ­κι­σμό και πυρο­δο­τούν κρού­σματα εσω­στρέ­φειας και εθνικών αντα­γω­νι­σμών στους κόλπους της ΕΕ.

Πρό­σφατα θέσατε το θέμα της ασφά­λειας στον κυβερ­νο­χώρο, με ερώτηση στην Ευρω­παϊκή Επι­τροπή και με αφορμή τις πρό­σφα­τες επι­θέ­σεις στα ηλε­κτρο­νικά συστή­ματα των κρατών – μελών. Θα ήθελα την άποψή σας για το θέμα.

Το έγκλημα στον κυβερ­νο­χώρο απα­σχο­λεί ολοένα και περισ­σό­τε­ρους Ευρω­παί­ους πολίτες, γιατί αυξά­νε­ται σταθερά σε ένταση, έκταση και πολυ­πλο­κό­τητα. Μάλιστα σε ορι­σμέ­νες ευρω­παϊ­κές χώρες ξεπερνά σε ποσοστό εμφά­νι­σης ακόμα και το παρα­δο­σιακό έγκλημα.

Τα εργα­λεία κρυ­πτο­γρά­φη­σης δεδο­μέ­νων και εξα­σφά­λι­σης της ανω­νυ­μίας των χρηστών γίνο­νται συχνά αντι­κεί­μενο κατά­χρη­σης, με απο­τέ­λε­σμα να δια­κυ­βεύ­ε­ται η προ­στα­σία των προ­σω­πι­κών δεδο­μέ­νων και να παρα­βιά­ζε­ται το απόρ­ρητο των ηλε­κτρο­νι­κών επι­κοι­νω­νιών.

Ορμώ­μενη από τις παρα­πάνω δια­πι­στώ­σεις κατέ­θεσα σχετική ερώτηση προς την Ευρω­παϊκή Επι­τροπή τονί­ζο­ντας την ανάγκη ενί­σχυ­σης της τεχνο­γνω­σίας των αρμό­διων ευρω­παϊ­κών υπη­ρε­σιών και λήψης συγκε­κρι­μέ­νων επι­χει­ρη­σια­κών μέτρων με στόχο την ενί­σχυση της ασφά­λειας στον κυβερ­νο­χώρο.

Η ελλη­νική κυβέρ­νηση τα τελευ­ταία δύο χρόνια απέ­δειξε ότι δεν κατά­φερε πολλά στο θέμα της δια­χεί­ρι­σης του μετα­να­στευ­τι­κού ούτε και τα περί­φημα hot spots έδωσαν απο­τε­λέ­σματα. Υπάρχει λύση γι αυτό το φαι­νό­μενο που δεν φαί­νε­ται ότι θα στα­μα­τή­σει εύκολα;

Οι ευθύνες της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης είναι μεγάλες, αρχικά με την πολι­τική ανοι­χτών συνόρων, όταν υπο­σχό­ταν, μεταξύ πολλών άλλων, κατάρ­γηση των τότε υπαρ­χό­ντων κέντρων κρά­τη­σης και δημιουρ­γία χώρων με καλύ­τε­ρες συν­θή­κες δια­βί­ω­σης, απο­ποι­νι­κο­ποί­ηση του αδι­κή­μα­τος της παρά­νο­μης εισόδου στη χώρα και της παρά­νο­μης εργα­σίας για όσους εργά­ζο­νταν και κυρίως θέσπιση ειδικής άδειας προς ανα­ζή­τηση εργα­σίας διάρ­κειας ενός έτους.

Όμως η κυβέρ­νηση όχι μόνο δεν διδά­χθηκε από τα λάθη της, αλλά και συμ­φώ­νησε να δεχθεί 50.000 πρό­σφυ­γες και μάλιστα τους 20.000 με επι­δό­τηση ενοι­κίου, χωρίς να δια­θέ­τει ούτε την κατάλ­ληλη οργά­νωση ούτε τις απα­ραί­τη­τες υπο­δο­μές.

Στα παρα­πάνω ήρθαν να προ­στε­θούν η ανι­κα­νό­τητα απορ­ρό­φη­σης πολύ­τι­μων ευρω­παϊ­κών κον­δυ­λίων, η υπέρ­με­τρη επι­βά­ρυνση των νησιών, οι υπερ­βο­λι­κές καθυ­στε­ρή­σεις στη δια­δι­κα­σία κατα­γρα­φής, οι απα­ρά­δε­κτες συν­θή­κες δια­βί­ω­σης χιλιά­δων ανθρώ­πων στα hot spots, η απειλή κοι­νω­νι­κής έκρηξης στις τοπικές κοι­νω­νίες, που υφί­στα­νται το μεγα­λύ­τερο μετα­να­στευ­τικό βάρος.

Η απο­τε­λε­σμα­τική δια­χεί­ριση του προ­σφυ­γι­κού και μετα­να­στευ­τι­κού ζητή­μα­τος απαιτεί τη δημιουρ­γία ενός γρή­γο­ρου και δεσμευ­τι­κού μηχα­νι­σμού κατα­νο­μής προ­σφύ­γων εντός ΕΕ, με αυστη­ρές κυρώ­σεις για όσους δεν συμ­μορ­φώ­νο­νται και τη συνέ­χιση της εξαί­ρε­σης της Ελλάδας από την εφαρ­μογή των συν­θη­κών του Δου­βλί­νου, όσον αφορά στις επι­στρο­φές μετα­να­στών στη χώρα μας από άλλα κράτη μέλη, του­λά­χι­στον μέχρι να λει­τουρ­γή­σει η μετε­γκα­τά­σταση με ρυθμούς 2.000 έως 3.000 μετα­κι­νή­σεων προ­σφύ­γων μηνιαίως από την Ελλάδα προς άλλα ευρω­παϊκά κράτη.