Τον ανασχηματισμό βγάζει από το συρτάρι ο πρωθυπουργός

Ποιοι μετα­κι­νού­νται, ποιοι έχουν «κλει­δώ­σει» στην καρέκλα τους και ποιοι είναι «στο κόκκινο»

Το κλεί­σιμο της αξιο­λό­γη­σης σήμανε  για την κυβέρ­νηση την ολο­κλή­ρωση ενός κύκλου με τον πρω­θυ­πουργό να έχει ήδη στραμ­μένο το βλέμμα στην επόμενη ημέρα. Πλη­ρο­φο­ρίες του newpost.gr  ανα­φέ­ρουν  πως οι ειση­γή­σεις που δεχόταν ο πρω­θυ­πουρ­γός, ακόμα και πριν από την υπο­γραφή της συμ­φω­νίας του Λου­ξεμ­βούρ­γου, ήταν η «αλλαγή σελίδας» να σημα­το­δο­τη­θεί μέσα  από έναν άμεσο μίνι ανα­σχη­μα­τι­σμό.

Αν και ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει απο­κα­λύ­ψει ακόμα τις προ­θέ­σεις του όλα δεί­χνουν πως οι αλλαγές στα χαρ­το­φυ­λά­κιαέχουν μετα­τε­θεί για το φθι­νό­πωρο υπό το φόβο πως σε άλλη περί­πτωση το μήνυμα του πρω­θυ­πουρ­γού για «νέα αρχή»  θα  χαθεί μέσα στα «καλο­και­ρινά μπάνια». Τον  Νοέμ­βριο, άλλωστε θα έχει κλείσει ήδη ένας χρόνος από τον τελευ­ταίο ανα­σχη­μα­τι­σμό, ενώ με αυτόν τον τρόπο ο Αλέξης Τσίπρας δίνει ένα τελευ­ταίο κίνητρο, αλλά και μια ύστατη ευκαι­ρία στους υπουρ­γούς να απο­δεί­ξουν ότι αξίζουν να παρα­μεί­νουν στη θέση τους.

Με την παρου­σία του στη Διεθνή  Έκθεση Θεσ­σα­λο­νί­κης  το Σαβ­βα­το­κύ­ριακο 9-10 Σεπτεμ­βρίου ο πρω­θυ­πουρ­γός θα οριο­θε­τή­σει τους στόχους της κυβέρ­νη­σης, ενώ σημα­ντι­κές θεωρούν στο Μαξίμου και τις  γερ­μα­νι­κές εκλογές της  24ης Σεπτεμ­βρίου,  ως προς τους ευρω­παϊ­κούς συσχε­τι­σμούς που θα επη­ρε­ά­σουν σημα­ντικά ζητή­ματα, όπως το χρέος και η έξοδος στις αγορές.

Το σίγουρο είναι πως ο πρω­θυ­πουρ­γός την ώρα του ανα­σχη­μα­τι­σμού θα έχει στο συρτάρι του ένα φάκελο με την πρόοδο των χαρ­το­φυ­λα­κιών, το νομο­θε­τικό έργο που τρέχουν, ενώ και η δημόσια εικόνα και παρου­σία των υπουρ­γών ανα­μέ­νε­ται να παίξουν σημα­ντικό ρόλο.

Ευ. Τσα­κα­λώ­τος ή Γ. Χου­λια­ρά­κης

Όπως είχε δημο­σιεύ­σει πρό­σφατα το newpost.gr δεν είναι λίγοι όσοι εκτι­μούν πως το «κλειδί» του ανα­σχη­μα­τι­σμού κρατά ο Ευκλεί­δης Τσα­κα­λώ­τος.

Κατά πόσο ο υπουρ­γός των Οικο­νο­μι­κών επι­θυ­μεί να βάλει την δική του «σφρα­γίδα» στην έξοδο από τα μνη­μό­νια τον Αύγου­στο του 2018 επι­τυγ­χά­νο­ντας την έξοδο στις αγορές και τη λύση για το μεσο­πρό­θε­σμο χρέος.

Όλα αυτά τη στιγμή που εκτι­μά­ται πως η δια­πραγ­μά­τευση που ολο­κλη­ρώ­θηκε τον ανέ­δειξε ως τον πλέον αξιό­πι­στο συνο­μι­λητή των εταίρων ενόψει της γ΄ αξιο­λό­γη­σης. Και αυτό θεω­ρεί­ται το πιο καθα­ρι­στικό στοι­χείο για το οποίο ο Αλέξης Τσίπρας δεν θα επι­θυ­μούσε σύντομα την μετα­κί­νησή του σε κάποιο άλλο χαρ­το­φυ­λά­κιο.

Δεν απο­κλεί­ε­ται, ωστόσο η επι­κοι­νω­νιακή κρίση του περα­σμέ­νου Φεβρουα­ρίου να έχει αφήσει τα απο­τυ­πώ­ματα της στις σχέσεις του με το Μαξίμου που να τον οδη­γή­σουν τελικά στην έξοδο από την οδό Νίκης.

Σε μια τέτοια περί­πτωση σχεδόν σίγου­ρος αντι­κα­τα­στά­της του, του­λά­χι­στον αυτή την ώρα, φαί­νε­ται  να είναι ο Γιώργος Χου­λια­ρά­κης, ο οποίος χαίρει  της εμπι­στο­σύ­νης του πρω­θυ­πουρ­γού. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε ότι μεγάλο μέρος των απα­ντή­σεων προς τους δημο­σιο­γρά­φους μετά τη συμ­φω­νία του Λου­ξεμ­βούρ­γου ανέλαβε να τις δώσει ο ίδιος ο ανα­πλη­ρω­τής υπουρ­γός των Οικο­νο­μι­κών με την παρό­τρυνση του Ευκλείδη Τσα­κα­λώ­του.

Ένα τέτοιο σενάριο φέρνει τον άτυπο επι­κε­φα­λής της ομάδας των «53+» πιο κοντά είτε στο υπουρ­γείο Οικο­νο­μίας, να ανα­λαμ­βά­νει το κομβικό κομμάτι των επεν­δύ­σεων, ή ως υπε­ρυ­πουρ­γού στο ρόλο του συντο­νι­στή των οικο­νο­μι­κών χαρ­το­φυ­λα­κίων. Ο τελευ­ταίος ρόλος, ωστόσο προ­σκρούει στις αρμο­διό­τη­τες που έχει αυτή τη στιγμή ο Γιάννης Δρα­γα­σά­κης.

Οι αλλαγές στα χαρ­το­φυ­λά­κια

Πλη­ρο­φο­ρίες ανα­φέ­ρουν πως και ο Νίκος  Παππάς θεω­ρεί­ται ότι έχει ολο­κλη­ρώ­σει τον κύκλο του στο υπουρ­γείο Ψηφια­κής Πολι­τι­κής ανα­λαμ­βά­νο­ντας έναν πιο κεντρικό ρόλο σε κάποιο παρα­γω­γικό υπουρ­γείο.

Το χαμένο έδαφος που υπάρχει στο κομμάτι των επεν­δύ­σεων έχει μετα­τρέ­ψει σε «καυτή» την καρέκλα του Δημήτρη Παπα­δη­μη­τρίου, ο οποίος πρέπει να τρέξει πολύ το επόμενο διά­στημα αν θέλει να δια­τη­ρή­σει το χαρ­το­φυ­λά­κιό του.

Για τις αλλαγές  που θα κάνει ο πρω­θυ­πουρ­γός  στις υπουρ­γι­κές καρέ­κλες θα λάβει υπόψιν του και τις ισορ­ρο­πίες που υπάρ­χουν μέσα στο κόμμα. Ήδη η γκρίνια από τους «53+» για τους Γιάννη Μουζάλα και Νίκο Τόσκα έχει εκφρα­στεί ποι­κι­λο­τρό­πως ακόμα και μέσα σε συνε­δριά­σεις των Κεντρι­κών Επι­τρο­πών  σχετικά με τις συν­θή­κες δια­βί­ω­σης των μετα­να­στών, τη δια­χεί­ριση του ζητή­μα­τος, αλλά και το ρόλο και τις ενέρ­γειες της αστυ­νο­μίας σε μια σειρά από γεγο­νότα, όπως οι εκκε­νώ­σεις χώρων κατά­λη­ψης.

Δεν πρέπει να αγνοη­θεί και η πρό­σφατη κόντρα 25 βου­λευ­τών του ΣΥΡΙΖΑ με το Νίκο Κοτζιά με αφορμή ερώτησή τους στη Βουλή για τις επα­να­προ­ω­θή­σεις Τούρκων πολιτών και τον τρόπο που εξω­θε­σμικά επέλεξε να απα­ντή­σει ο υπουρ­γός των Εξω­τε­ρι­κών πως είναι αναρ­μό­διος.  Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες του newpost.gr οι τόνοι σε αυτό το επει­σό­διο έπεσαν εξαι­τίας  του Κυπρια­κού και των σημα­ντι­κών συζη­τή­σεων του υπουρ­γού στην Ελβετία που είναι ακόμα σε εξέλιξη.

Ωστόσο το γεγονός πως οι 3 βου­λευ­τές  Νίκος Κοτζιάς, Νίκος Τόσκας και η Γεωργία Γεννιά συν­θέ­τουν τη δύναμη «Πράττω» μέσα στην ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ δίνει μια ιδιαί­τερη δυνα­μική στην παρου­σία των δυο πρώτων στο κυβερ­νη­τικό σχήμα. Σε αυτό το περι­βάλ­λον τα περι­θώ­ρια κινή­σεων ακόμα και του πρω­θυ­πουρ­γού, μέσα στη «στενή αριθ­μη­τική» των 153 βου­λευ­τών των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, είναι σαφές πως εξαρ­τώ­νται από τις επί μέρους σχέσεις και ομάδες που συν­θέ­τουν την πλειο­ψη­φία.

Σκέψεις για μετα­κί­νηση του κυβερ­νη­τι­κού εταίρου Πάνου Καμ­μέ­νου από το Πεντά­γωνο δεν φαί­νε­ται να υπάρ­χουν αυτή την ώρα. Κάτι τέτοιο είναι σίγουρο πως θα προ­ϋ­πέ­θετε τη σύμφωνη γνώμη του προ­έ­δρου των ΑΝΕΛ. Την εμπι­στο­σύνη του πρω­θυ­πουρ­γού χαίρει και το δίδυμο στο υπουρ­γείο Υγείας, ενώ οι εξε­λί­ξεις και το έργο που τρέχει δεν αφήνει πολλά περι­θώ­ρια αλλαγών στα υπουρ­γεία Παι­δείας, Εσω­τε­ρι­κών και Διοι­κη­τι­κής Ανα­συ­γκρό­τη­σης. Επι­τυ­χη­μένη θεω­ρεί­ται από το Μαξίμου και η θητεία του Δημήτρη Τζα­να­κό­που­λου στο κομμάτι της  επι­κοι­νω­νίας της κυβέρ­νη­σης.

Αυτό που ανα­μέ­νε­ται να διε­ρευ­νη­θεί σε μεγάλο βάθος, όταν έρθει η ώρα του ανα­σχη­μα­τι­σμού, είναι ο «πάγκος» που υπάρχει μέσα στην κοι­νο­βου­λευ­τική ομάδα και ευρύ­τερα στο κόμμα, προ­κει­μέ­νου νέα πρόσωπα να ανα­λά­βουν σε πόστα που ο πρω­θυ­πουρ­γός θα κρίνει ότι  χρειά­ζε­ται «νέο αίμα».