« ΔΕΥΑΡ- Μας τελείωσε;… » Αρθρο-Σχόλιο του Κωνσταντίνου Ταρασλιά

«Δυστυ­χώς κυρία μου μας τελεί­ωσε..» , ήταν η απο­στο­μω­τική απά­ντηση του υπαλ­λή­λου της ΔΕΥΑΡ στην ερώτηση συμπο­λί­τισ­σας μας για το πότε θα έρθει το νερό στο σπίτι της. Η στι­χο­μυ­θία αυτή θα ήταν απο­λύ­τως φυσιο­λο­γική αν αφο­ρούσε τον διάλογο μεταξύ μπακάλη και πελάτη που ζητά να αγο­ρά­σει οποιο­δή­ποτε κατα­να­λω­τικό προϊόν . Όμως το νερό δεν είναι το οποιο­δή­ποτε κατα­να­λω­τικό προϊόν , όπως και η ΔΕΥΑΡ δεν ήταν κάποτε μια οποια­δή­ποτε εται­ρεία.

Ο προ­κά­το­χος της ΔΕΥΑΡ ξεκί­νησε την περίοδο της Ιτα­λο­κρα­τίας και οι «κατα­κτη­τές» δεν δυσκο­λεύ­τη­καν να δια­χει­ρι­στούν το νερό αφού υπήρχε άφθονο και εξαι­ρε­τι­κής ποιό­τη­τας. Κατέ­γρα­ψαν με ζήλο κάθε πηγή και ταυ­τό­χρονα χαρ­το­γρά­φη­σαν τις ροές των υδάτων ώστε να απο­φεύ­γο­νται φυσικές κατα­στρο­φές από πλημ­μύ­ρες εξαι­τίας της άναρχης δόμησης. Ταυ­τό­χρονα αξιο­ποί­η­σαν και ανέ­δει­ξαν αυτό τον φυσικό πλούτο του νερού, με το να δημιουρ­γή­σουν πολι­τι­στικά μνημεία όπως οι πηγές Καλ­λι­θέας ή να δια­μορ­φώ­σουν πάρκα υψηλής οικο­λο­γι­κής σημα­σίας όπως το Ροδίνι , οι Επτά Πηγές , η Κοιλάδα των Πετα­λού­δων. Την ίδια θλίψη που βιώνω από την εγκα­τά­λειψη αυτών των μνη­μείων , αντί­στοιχα αισθά­νο­μαι θλίψη από την θέα των διά­σπαρ­των υλικών για την ύδρευση και απο­χέ­τευση εκείνης της περιό­δου σε όλο το νησί γιατί μαρτυρά ένα μεράκι που δεν συναντώ πλέον συχνά στην πόλη μας. Μαντε­μέ­νια καπάκια , βρύσες, αντλίες κλπ. Γλυκιά ανά­μνηση από τα παιδικά μου χρόνια στα Μαράσια απο­τε­λεί η τακτική και ανελ­λι­πής παρου­σία το φθι­νό­πωρο , πριν ξεκι­νή­σουν οι βροχές, των εργα­ζο­μέ­νων της Ε.Δ.Υ.Ρ. ( Επι­χεί­ρηση Δημο­τι­κών Υδρα­γω­γείων Ρόδου ) όπου καθά­ρι­ζαν τα φρεάτια και ήταν σπου­δαίοι μάστο­ρες στα υδραυ­λικά. Τότε ανάμεσα στις φωνές και τα πει­ράγ­ματα θυμάμαι τον αρχι­μά­στορα να τους λέει, πως πρέπει να τους δείξει που βρί­σκο­νται τα κλειδιά , να μάθουν να τα γυρί­ζουν για να μην διψάσει η πόλη. Τελικά ο μάστο­ρας συγ­χω­ρέ­θηκε και δεν νομίζω ότι διψά­σαμε γιατί τα μαστό­ρια δεν ήταν καλοί μαθητές αλλά μάλλον πρέπει να βρεθεί ο «μάστο­ρας» που θα βάλει τάξη στην πολύ­παθη σημε­ρινή ΔΕΥΑΡ.

Αυτό που συμ­βαί­νει στον Δήμο μας τις τελευ­ταίες ημέρες δεν είναι τίποτα περισ­σό­τερο από το χρονικό ενός προ­α­ναγ­γελ­θέ­ντος θανάτου, αφού κοινό μυστικό στους παροι­κού­ντες την ΔΕΥΑΡ είναι η έλλειψη συντο­νι­σμού και προ­γραμ­μα­τι­σμού καθώς και η απα­ξί­ωση μερίδας εργα­ζο­μέ­νων της επι­χεί­ρη­σης. Στελέχη της παρο­πλί­στη­καν και τέθηκαν σε αδρά­νεια. Απαλ­λά­χτη­καν από τα καθή­κο­ντα τους μηχα­νι­κοί και δεν υπάρ­χουν μελέτες ακόμα και για περιο­χές που ζητή­θηκε εγγρά­φως η ανα­γκαιό­τητα εκπό­νη­σης τους. Άρα μελέτη και πλάνο πρό­βλε­ψης δεν υπάρχει . Από τις 20 γεω­τρή­σεις λει­τουρ­γούν μόνο οι 10 και το τμήμα προ­γραμ­μα­τι­σμού δεν έχει προβεί σε προ­κή­ρυξη δια­γω­νι­σμού προ­μη­θείας αντλιών αν και δεν υπάρχει η βεβαιό­τητα για την ικα­νό­τητα των γεω­τρή­σεων . Αντλία βρίσκει όποιος πρό­ε­δρος κοι­νό­τη­τας απειλεί δια του τύπου. Γενι­κό­τερα οι προ­μή­θειες γίνο­νται με απ’ ευθείας ανάθεση και αυτές μόνο για τα τρέ­χο­ντα και χωρίς να μοι­ρά­ζο­νται σε πολλές εται­ρείες υδραυ­λι­κών ειδών που μαστί­ζο­νται από την κρίση. ‘Όταν έμπειρο στέ­λε­χος της επι­χεί­ρη­σης δήλωσε ότι η στάθμη και η πλη­ρό­τητα των δεξα­με­νών στις 15 Ιουνίου δίνει σαφείς ενδεί­ξεις για την ικα­νό­τητα ύδρευ­σης της πόλης το καλο­καίρι και δια­πί­στωσε το τωρινό πρό­βλημα, δεν εισα­κού­στηκε.

Όλα αυτά συμ­βαί­νουν φυσικά στην ποιο κρίσιμη περίοδο για την οικο­νο­μία του νησιού . Ήδη ξενο­δο­χεια­κές μονάδες έχουν προ­χω­ρή­σει στην τοπο­θέ­τηση δεξα­με­νών για να μην αντι­με­τω­πί­σουν ακυ­ρώ­σεις κρα­τή­σεων. Πέρα από την οικο­νο­μία όμως υπάρχει η ηθική διά­σταση προς τις ευά­λω­τες ομάδες όπως παιδιά και γέρο­ντες.

Γι’ αυτό πρέπει, έστω την ύστατη στιγμή, οι εμπλε­κό­με­νοι στο μεγάλο αυτό πρό­βλημα να σκύψουν με αγάπη και χωρίς εγω­ι­σμούς . Ο Δήμος να επα­να­κι­νή­σει την ΔΕΥΑΡ άμεσα και ας δώσει στήριξη και βοήθεια στον νέο πρόεδρο .Η Περι­φέ­ρεια αφού δεν υπάρχει χρόνος πλέον για να λύσει το θέμα η ΔΕΥΑΡ , ας βάλει πλάτη (ακόμα μια φορά) για να γεμί­σουν οι δεξα­με­νές από το φράγμα Γαδουρά.

Το νερό δεν τελεί­ωσε, όπως δεν τέλειωσε και το φιλό­τιμο.

Ας δου­λέ­ψουμε για την ΡΟΔΟ ΘΕΤΙΚΑ…

-ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΑΡΑΣΛΙΑΣ -ΔΑΣΚΑΛΟΣ – πρ. Αντι­δή­μαρ­χος