Τι καθορίζει την επιλογή σχολής των αριστούχων;

Τί­πο­τα δεν τε­λειώ­νει στις πα­νελ­λα­δι­κές, όλα τώρα αρ­χί­ζουν

Ανα­κοι­νώ­θη­καν χθες οι βαθ­μο­λο­γί­ες των πα­νελ­λα­δι­κών και οι υπο­ψή­φιοι, πλέον, ξέ­ρουν από τι θέση πε­ρί­που θα διεκ­δι­κή­σουν τη συμ­με­το­χή τους στη σχολή που θέ­λουν να πε­ρά­σουν. Για κά­ποιους τα απο­τε­λέ­σμα­τα ίσως να μην ήταν τα ανα­με­νό­με­να, για άλ­λους ίσως να ήταν και ανώ­τε­ρα των προσ­δο­κιών τους. Άλλοι απο­γοη­τεύ­τη­καν, άλλοι χά­ρη­καν. Το μόνο σί­γου­ρο είναι, ότι αφ’ ενός τε­λεί­ω­σε η αγω­νία των βαθ­μών των βα­σι­κών μα­θη­μά­των και αφ’ ετέ­ρου, ότι τί­πο­τα δεν τε­λειώ­νει με τις πα­νελ­λα­δι­κές. Αντι­θέ­τως, αρ­χί­ζει.

Το Αθη­ναϊ­κό Πρα­κτο­ρείο Ει­δή­σε­ων, μί­λη­σε με τέσ­σε­ρις υπο­ψή­φιους που κα­τά­φε­ραν να συ­γκε­ντρώ­σουν με­γά­λο βαθμό μο­ρί­ων και κα­τα­τάσ­σο­νται στους αρι­στού­χους των φε­τι­νών πα­νελ­λα­δι­κών. Η υψηλή βαθ­μο­λο­γία συ­νε­πά­γε­ται πε­ρισ­σό­τε­ρες επι­λο­γές σχο­λών στο μη­χα­νο­γρα­φι­κό, αλλά και πε­ρισ­σό­τε­ρες πι­θα­νό­τη­τες έντα­ξης στη σχολή πρώ­της επι­λο­γής. Τι είναι αυτό όμως που κα­θο­ρί­ζει τις πρώ­τες επι­λο­γές των… «πρώ­των»; Και πώς κα­τά­φε­ραν να «τερ­μα­τί­σουν» σε τόσο καλή θέση;

Η Αθηνά Μαρ­τί­νου που συ­γκέ­ντρω­σε 19.042 μόρια και είχε επι­λέ­ξει την ομάδα προ­σα­να­το­λι­σμού Αν­θρω­πι­στι­κών Σπου­δών, θε­ω­ρεί πολύ ση­μα­ντι­κά τα ακα­δη­μαϊ­κά κρι­τή­ρια: «Αμ­φι­τα­λα­ντευό­μουν ανά­με­σα στην Ψυ­χο­λο­γία και τη Νο­μι­κή, αλλά επει­δή πήγα και πα­ρα­κο­λού­θη­σα κά­ποια στιγ­μή ένα μά­θη­μα του τμή­μα­τος της Νο­μι­κής και επει­δή η Νο­μι­κή έχει πολύ εν­δια­φέ­ρο­ντα με­τα­πτυ­χια­κά, πρώτη μου επι­λο­γή θα είναι η Νο­μι­κή», είπε η Αθηνά.

Από την πλευ­ρά της, η Γα­λή­νη Κα­ψά­λη, που από την ομάδα προ­σα­να­το­λι­σμού Θε­τι­κών Σπου­δών συ­γκέ­ντρω­σε 18.841 μόρια, το­νί­ζει επί­σης το πόσο ση­μα­ντι­κό είναι να είναι εν­δια­φέ­ρο­ντα τα μα­θή­μα­τα. «Με εν­δια­φέ­ρουν κυ­ρί­ως η Ια­τρι­κή και η Φαρ­μα­κευ­τι­κή» είπε η Γα­λή­νη. «Έψα­χνα σε όλες τις σχο­λές τα μα­θή­μα­τα, τι μου άρεσε πε­ρισ­σό­τε­ρο. Ήμουν ανοι­χτή σε όλα. Τε­λι­κά η Ια­τρι­κή σί­γου­ρα με εν­δια­φέ­ρει πε­ρισ­σό­τε­ρο, αν και δεν έχω στο οι­κο­γε­νεια­κό μου πε­ρι­βάλ­λον κά­ποιον για­τρό, αλλά με εν­διέ­φε­ραν τα μα­θή­μα­τα», πρό­σθε­σε.

Για τον Γιάν­νη Τού­ντα, υπο­ψή­φιο για τις θε­ω­ρη­τι­κές σχο­λές, που συ­γκέ­ντρω­σε 18.823 μόρια, είναι δύ­σκο­λο να συ­γκε­ρα­στεί αυτό που θέλει ο κάθε μα­θη­τής, με εκεί­νο που πι­στεύ­ει το πε­ρι­βάλ­λον του. «Από μι­κρός ήθελα να γίνω φι­λό­λο­γος, αλλά από το πε­ρι­βάλ­λον μου, έχω πολ­λές πα­ρα­στά­σεις από το χώρο της νο­μι­κής. Άλλοι υπο­στη­ρί­ζουν τη Νο­μι­κή, άλλοι τη Φι­λο­λο­γία. Θέλω όμως να σκε­φτώ εγώ τι θέλω για μένα, γιατί θα είναι κάτι που θα το κάνω για όλη μου τη ζωή», είπε ο Γιάν­νης, που εκτί­μη­σε ότι το βα­σι­κό είναι η σχολή να «ται­ριά­ζει στην ιδιο­συ­γκρα­σία του κα­θε­νός».

Βέ­βαια δεν θα μπο­ρού­σε να λεί­πει και ο πα­ρά­γο­ντας της αγο­ράς ερ­γα­σί­ας, ει­δι­κά την πε­ρί­ο­δο που δια­νύ­ου­με. «Εγώ θέλω να ασχο­λη­θώ με την έρευ­να», είπε η Έμμυ Πα­ντε­λή, που συ­γκέ­ντρω­σε 18.705 μόρια, για τις σχο­λές των θε­τι­κών σπου­δών. Γνω­ρί­ζο­ντας ότι ο χώρος της έρευ­νας είναι ιδιαί­τε­ρος, στό­χευ­σε ήδη από την αρχή της χρο­νιάς στη Φαρ­μα­κευ­τι­κή, απο­κλεί­ο­ντας έτσι την Ια­τρι­κή, αλλά και τη Βιο­λο­γία.

«Δεν θα ήθελα να ασκή­σω την ια­τρι­κή, οπότε δεν έχει νόημα. Η Βιο­λο­γία, σαν σπου­δές μου αρέ­σει, ωστό­σο θεωρώ ότι με την κα­τά­στα­ση που υπάρ­χει σή­με­ρα, η Φαρ­μα­κευ­τι­κή θα μου δώσει ένα πιο δυ­να­τό πτυ­χίο για να ασχο­λη­θώ στο χώρο. Δεν ξέρω πώς θα είναι στην πράξη, αν τα πράγ­μα­τα είναι όπως φα­ντά­ζο­μαι, αλλά πι­στεύω ότι θα με βοη­θή­σει να βρω δου­λειά», πρό­σθε­σε η Έμμυ.

Η από­στα­ση του πώς κάθε υπο­ψή­φιος φα­ντά­ζε­ται τη σχολή στην οποία θέλει να μπει, με το πώς πραγ­μα­τι­κά είναι η σχολή αυτή, κι αν είναι αυτό που πραγ­μα­τι­κά θέ­λουν, είναι ένα στοι­χείο που προ­βλη­μα­τί­ζει τους μα­θη­τές. Όπως χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά είπε η Αθηνά, «είναι ταυ­τό­χρο­να φόβος και ελ­πί­δα, η επι­λο­γή μου να είναι αυτό που πραγ­μα­τι­κά μου αρέ­σει». «Όταν πήγα να πα­ρα­κο­λου­θή­σω μά­θη­μα στη Νο­μι­κή απο­γοη­τεύ­τη­κα από την ει­κό­να του πα­νε­πι­στη­μί­ου. Δεν μου άρεσε η αί­σθη­ση εγκα­τά­λει­ψης που απέ­πνεε το κτί­ριο», πρό­σθε­σε, και συ­νέ­χι­σε λέ­γο­ντας ότι αυτό δεν την απο­θαρ­ρύ­νει από την επι­λο­γή της, καθώς το ακα­δη­μαϊ­κό επί­πε­δο είναι πολύ υψηλό. «Ίσως να αλ­λά­ξει αυτό. Ελ­πί­ζω να αλ­λά­ξει. Δε μας τι­μά­ει να έχουν τέ­τοια ει­κό­να τα πα­νε­πι­στή­μιά μας», σχο­λί­α­σε.

Πά­ντως, για να είναι κα­νείς σε θέση να κοι­τά­ζει πολ­λές επι­λο­γές με δια­φο­ρε­τι­κά κρι­τή­ρια, θα πρέ­πει να συ­γκε­ντρώ­σει πολλά μόρια. Και το με­γά­λο σύ­νο­λο μο­ρί­ων «ου γαρ έρ­χε­ται μόνον». Συ­νή­θως οι αρι­στού­χοι παι­νεύ­ο­νται ότι στην Γ’ Λυ­κεί­ου, κα­τα­φέρ­νουν, και το διά­βα­σμά τους να κά­νουν, και τους φί­λους τους να βλέ­πουν, και τις εξό­δους τους κά­νουν, και στο σχο­λείο και το φρο­ντι­στή­ριο να πάνε δια­βα­σμέ­νοι και να πε­τυ­χαί­νουν στις εξε­τά­σεις γιατί… έχουν πρό­γραμ­μα. Και όμως, δεν είναι ο κα­νό­νας.

«Προ­σπα­θού­σα να μπω σε πρό­γραμ­μα», είπε με νόημα η Γα­λή­νη, «αλλά αυτό τε­λι­κά ποτέ δεν μπο­ρεί να το κα­τα­φέ­ρει κα­νείς. Υπήρ­χε με­γά­λη πίεση έχο­ντας βάλει στόχο την Ια­τρι­κή. Και υπήρ­ξαν πολ­λές φορές, που δεν είχα βγει από το σπίτι για μέρες ή εβδο­μά­δες για να δια­βά­σω. Ει­δι­κά τις τε­λευ­ταί­ες εβδο­μά­δες πριν τις εξε­τά­σεις, δεν είχα βγει από το σπίτι – αλλά άξιζε».

«Αυτό που χρειά­ζε­ται είναι να έχεις σύ­στη­μα», επι­βε­βαί­ω­σε ο Γιάν­νης και συ­μπλή­ρω­σε ότι είναι ση­μα­ντι­κό «όταν δια­βά­ζεις να είσαι συ­γκε­ντρω­μέ­νος, να κα­τα­νο­είς και να μην πα­πα­γα­λί­ζεις». «Ει­δι­κά για τα θε­ω­ρη­τι­κά μα­θή­μα­τα, πρέ­πει πρώτα να κα­τα­νο­ή­σεις αυτό που δια­βά­ζεις και μετά να συν­δυά­σεις τις υπό­λοι­πες γνώ­σεις που έχεις» τό­νι­σε. Ωστό­σο, και ο Γιάν­νης έπρε­πε να «θυ­σιά­σει» ένα μέρος των εξω­σχο­λι­κών δρα­στη­ριο­τή­των του. Αν και ασχο­λεί­ται με το θέ­α­τρο και τη σκη­νο­θε­σία από μι­κρός, και οι κα­θη­γη­τές του τον ώθη­σαν να κάνει με φί­λους του όλο και πιο επαγ­γελ­μα­τι­κές πα­ρα­στά­σεις, απο­φά­σι­σε μαζί με τους γο­νείς του, να αφή­σει αυτό το χόμπυ. Αυτό δεν σή­μαι­νε όμως, ότι δεν ήταν στο μυαλό του. «Στις εξε­τά­σεις σκε­φτό­μα­σταν να τε­λειώ­σου­με για να διορ­γα­νώ­σου­με κάτι και να κλεί­σου­με όμορ­φα τη χρο­νιά. Τι κα­λύ­τε­ρο από μια πα­ρά­στα­ση στο σχο­λείο;», είπε με νόημα, λίγο πριν ξε­κι­νή­σει η πα­ρά­στα­ση.

Όλα τα παι­διά, αξί­ζει να ση­μειω­θεί ότι είχαν να πουν μόνο καλά λόγια για τους κα­θη­γη­τές τους, στο σχο­λείο και στο φρο­ντι­στή­ριο, καθώς τους θε­ω­ρούν, μαζί με την οι­κο­γέ­νειά τους, το με­γα­λύ­τε­ρο στή­ριγ­μα στην προ­σπά­θεια που κά­νουν σε αυτή την κρί­σι­μη πε­ρί­ο­δο της ζωής τους, δί­νο­ντάς τους εφό­δια που δεν έχουν να κά­νουν μόνο με τη γνώση, αλλά και με τη δια­χεί­ρι­ση (δια­δι­κα­στι­κή, αλλά και ψυ­χο­λο­γι­κή) του «αγώνα δρό­μου», που ονο­μά­ζε­ται «Πα­νελ­λή­νιες».

Πηγή newsbeast.gr