Πέθανε ο καγκελάριος που επανένωσε τη Γερμανία

Ο Χέλμουτ Κολ, μία από τις εμβλη­μα­τι­κές μορφές της ευρω­παϊ­κής πολι­τι­κής στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, πέθανε σε ηλικία 87 ετών. Ηταν ο καγκε­λά­ριος που πέτυχε την ενο­ποί­ηση της Γερ­μα­νίας και εργά­στηκε για τη μετε­ξέ­λιξη της ΕΟΚ σε Ευρω­παϊκή Ενωση

Μία σπου­δαία, εμβλη­μα­τική μορφή της σύγ­χρο­νης ευρω­παϊ­κής ιστο­ρίας, ο Χέλμουτ Κολ, απε­βί­ωσε σε ηλικία 87 ετών. Χρι­στια­νο­δη­μο­κρά­της, καγκε­λά­ριος της Γερ­μα­νίας από το 1982 ως το 1998, είναι ένας από τους πρω­τα­γω­νι­στές στη νίκη της Δύσης στον «ψυχρό πόλεμο», ενώ ήταν ο πολι­τι­κός ηγέτης που υλο­ποί­ησε την ενο­ποί­ηση της Γερ­μα­νίας, μετά την πτώση του Τείχους. Ηταν  ο καγκε­λά­ριος με τη μεγα­λύ­τερη θητεία, ο τελευ­ταίος που «στε­γά­στηκε» στη Βόνη και ο πρώτος μετα­πο­λε­μι­κός που εργά­στηκε στο Βερο­λίνο.

Σύμφωνα με τον Μπιλ Κλίντον, υπήρξε ο κορυ­φαίος ευρω­παίος πολι­τι­κός ηγέτης στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα. Ισως ο χαρα­κτη­ρι­σμός δεν αδικεί την αλήθεια. Πέρα από την ενο­ποί­ηση της Γερ­μα­νίας, ένα τερά­στιο πολι­τικό και τεχνικό εγχεί­ρημα, στον Κολ πιστώ­νε­ται (όπως και στον Φραν­σουά Μιτεράν) ο ταχύς βημα­τι­σμός της Ευρώπης προς την ενο­ποί­ηση της. Κολ και Μιτεράν οδή­γη­σαν την ευρω­παϊκή οικο­γέ­νεια στη Συνθήκη του Μάα­στριχτ, δηλαδή στη μετε­ξέ­λιξη της ΕΟΚ σε Ευρω­παϊκή Ενωση.

Γεν­νή­θηκε στο Λου­ντ­βιχ­σχά­φεν στις 3 Απρι­λίου 1930. Το 1947 εισήλθε στη Χρι­στια­νο­δη­μο­κρα­τική Ένωση της Γερ­μα­νίας (CDU). Σπού­δασε νομικά, κοι­νω­νι­κές και πολι­τι­κές επι­στή­μες και ιστορία στο Πανε­πι­στή­μιο της Φραν­κφούρ­της και της Χαϊ­δελ­βέρ­γης.

Το 1958 έγινε διδά­κτο­ρας της Φιλο­σο­φίας. Παράλ­ληλα άρχισε να εξε­λίσ­σε­ται στην ιεραρ­χία του Χρι­στια­νο­δη­μο­κρα­τι­κού Κόμ­μα­τος και έγινε μέλος της προ­ε­δρίας του σε ηλικία 34 ετών.  Και το 1969 εξελέγη πρω­θυ­πουρ­γός του κρα­τι­δίου Ρηνανία-Παλατινάτο.

Από το 1982 ήταν καγκε­λά­ριος της Δυτικής Γερ­μα­νίας και μετά την ενο­ποί­ησή της με την Ανα­το­λική, Καγκε­λά­ριος της ενιαίας Γερ­μα­νίας μέχρι το 1998. Νωρί­τερα είχε ταυ­τι­στεί πλήρως με τη σκληρή πολι­τική του Ρόναλντ Ρέιγκαν απέ­να­ντι στο ανα­το­λικό μπλοκ. Συχνά δε, οι θέσεις που εξέ­φραζε ήταν συγκρου­σια­κές.

Μετά την απο­χώ­ρησή του από την πολι­τική η υστε­ρο­φη­μία του αμαυ­ρώ­θηκε με την εμπλοκή του σε σκάν­δαλο παρά­νο­μης χρη­μα­το­δό­τη­σης του Χρι­στια­νο­δη­μο­κρα­τι­κού Κόμ­μα­τος.

Η προ­σω­πική του ζωή σημα­δεύ­τηκε από μία τρα­γω­δία με πολι­τι­κές δια­στά­σεις. Ο Κολ από τα νεανικά του χρόνια είχε συν­δε­θεί με την Ανελόρε Ρένερ. Ηταν τρία χρόνια μικρό­τερη του. Παντρεύ­τη­καν το 1960 και απέ­κτη­σαν δύο γιους. Άρρωστη, έπασχε από μία σπάνια ασθέ­νεια των ματιών, γνωστή ως φωτο­δερ­μα­τίδα (δεν άντεχε καθόλου το φως του ήλιου και έπρεπε να είναι συνέ­χεια στο σκοτάδι), η οποία απο­δί­δε­ται σε μεγάλο βαθμό στα ψυχο­λο­γικά τραύ­ματα που υπέστη κατά τη διάρ­κεια του Β΄ Παγκο­σμίου Πολέμου.  Αυτο­κτό­νησε το 2001, όταν το πολι­τικό άστρο του άντρα της είχε αρχίσει να δύει λόγω του σκαν­δά­λου για παρά­νομη χρη­μα­το­δό­τησή του κόμ­μα­τος του. Πολλοί προ­σπα­θού­σαν να απα­ντή­σουν στο ερώτημα αν η σύζυγος του Χέλμουτ Κολ αυτο­κτό­νησε λόγω της σπάνιας αρρώ­στιας που είχε στα μάτια, ή αν αιτία ήταν η αδια­φο­ρία του συζύγου της, ο οποίος είχε ρίξει όλο του το βάρος στην πολι­τική και στην δημόσια ζωή, αφή­νο­ντας την σύζυγό του και την οικο­γέ­νεια του σε τελευ­ταία μοίρα.

Τα παιδιά του ζεύγους Κολ κατη­γό­ρη­σαν για αχα­ρι­στία την Ανγκελα Μέρκελ, που άλλωστε ανε­δεί­χθη ως στέ­λε­χος των Χρι­στια­νο­δη­μο­κρα­τών από τον Κολ. Η Μέρκελ δια­τη­ρούσε φιλική σχέση με τη σύζυγο του Κολ. Δεν δίστασε, όμως, να ζητήσει την απο­μά­κρυνση του Κολ από την ηγεσία του κόμ­μα­τος, κάτι που οδήγησε στην ανέλιξη της ίδιας στην ηγεσία.

Η Ανγκελα Μέρκελ μεγά­λωσε στη Λαο­κρα­τική Δημο­κρα­τία της Γερ­μα­νίας και ξεκί­νησε την πολι­τική της καριέρα κατά την επα­νέ­νωση της Γερ­μα­νίας το 1990. «Όπως εκα­τομ­μύ­ρια άλλοι, εγώ κατά­φερα να περάσω από μια ζωή υπό το δικτα­το­ρικό καθε­στώς της ΛΔΓ σε μια ελεύ­θερη ζωή» εξήγησε η επι­κε­φα­λής της γερ­μα­νι­κής κυβέρ­νη­σης, η οποία σπού­δασε φυσικές επι­στή­μες στην Ανα­το­λική Γερ­μα­νία προτού εντα­χθεί στους κόλπους της Χρι­στια­νο­δη­μο­κρα­τι­κής Ένωσης (CDU) του Κολ την εποχή της πτώσης του Τείχους του Βερο­λί­νου την 9η Νοεμ­βρίου του 1989. «Όλα όσα ακο­λού­θη­σαν τα επόμενα 27 χρόνια από το χθες στο σήμερα δεν θα μπο­ρού­σαμε καν να τα δια­νοη­θούμε χωρίς τον Χέλμουτ Κολ. Εγώ, προ­σω­πικά, είμαι πολύ ευγνώ­μων»  υπο­γράμ­μισε η Μέρκελ.

Ειλι­κρι­νής θαυ­μα­στής της σοφίας του και της ικα­νό­τη­τάς του να λαμ­βά­νει σταθ­μι­σμέ­νες και διο­ρα­τι­κές απο­φά­σεις, ακόμη και στις πιο δύσκο­λες κατα­στά­σεις, δήλωσε ο Ρώσος πρό­ε­δρος Βλα­ντι­μίρ Πούτιν για τον πρώην καγκε­λά­ριο της Γερ­μα­νίας Χέλμουτ Κολ. «Στην Ρωσία θα μείνει στην μνήμη ως ένας υπο­στη­ρι­κτής, με αρχές, της ανά­πτυ­ξης των σχέσεων φιλίας μεταξύ των χωρών μας και για την πολύτιµη συµβολή του στην ενί­σχυση της αµοιβαίας επω­φε­λούς διμε­ρούς συνερ­γα­σίας και σχέσεις καλής γει­το­νίας», υπο­γραμ­μί­ζε­ται στο συλ­λυ­πη­τή­ριο τηλε­γρά­φημα.

«Χάνουμε έναν σπου­δαίο Ευρω­παίο» δήλωσε ο Γάλλος πρό­ε­δρος Εμα­νουέλ Μακρόν σε ανάρ­τησή του στο Twitter για τον θάνατο του Χέλμουτ Κολ. Όπως ανα­φέ­ρει ήταν ο «αρχι­τέ­κτο­νας της ενω­μέ­νης Γερ­μα­νίας και της γαλ­λο­γερ­μα­νι­κής φιλίας» και «ένας από τους σπου­δαί­ους άντρες της Ευρώπης και του ελεύ­θε­ρου κόσμου».

Ο πρώην πρό­ε­δρος των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους ο πρε­σβύ­τε­ρος απέτισε φόρο τιμής στον πρώην καγκε­λά­ριο της Γερ­μα­νίας Χέλμουτ Κολ, κάνο­ντας λόγο για «έναν αληθινό φίλο της ελευ­θε­ρίας» και «ένα από τους σπου­δαιό­τε­ρους ηγέτες της μετα­πο­λε­μι­κής Ευρώπης», αντι­δρώ­ντας στην είδηση του θανάτου του. «Ο Χέλμουτ ήταν ένας βράχος, και στα­θε­ρός και δυνατός», δήλωσε με ανα­κοί­νωσή του ο 41ος πρό­ε­δρος των ΗΠΑ, ο οποίος ήταν επι­κε­φα­λής του αμε­ρι­κα­νι­κού κράτους από το 1989 έως το 1993, περίοδο επα­νέ­νω­σης της Γερ­μα­νίας.

protagon.gr