Τρέχει από τις βρύσες τους θαλασσινό νερό!

Σε υπ΄α­ριθ­μόν ένα πρό­βλημα ανα­δει­κνύ­ε­ται η υφαλ­μύ­ρωση για τις περιο­χές Κιοτάρι, Γεννάδι και Λαχανιά, όπου οι κάτοι­κοι και οι επι­σκέ­πτες όχι μόνο δεν μπορούν να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουν το νερό για πόση αλλά ούτε για να κάνουν μπάνιο!

Η υφαλ­μύ­ρωση των παρά­κτιων υδρο­φό­ρων ορι­ζό­ντων της ευρύ­τε­ρης περιο­χής επε­κτεί­νε­ται με ανη­συ­χη­τι­κούς ρυθμούς και είναι επι­τα­κτική ανάγκη να βρεθεί άμεσα λύση, αφού από τις βρύσες των σπιτιών, των επι­χει­ρή­σεων και των κατα­λυ­μά­των τρέχει θαλασ­σινό νερό!

Τα παρά­πονα των κατοί­κων, των επι­σκε­πτών, των κατα­στη­μα­ταρ­χών και των επι­χει­ρη­μα­τιών που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στις συγκε­κρι­μέ­νες περιο­χές πέφτουν «βροχή» και η ΔΕΥΑΡ ήδη αναζητά λύση για να αντι­με­τω­πί­σει το φαι­νό­μενο, που απειλεί να τινάξει στον αέρα τον του­ρι­σμό της περιο­χής αφενός και αφε­τέ­ρου έχει δια­τα­ρά­ξει την καθη­με­ρι­νό­τητα των κατοί­κων.

Όπως δήλωσαν στην «δ» κατα­στη­μα­τάρ­χες της περιο­χής ανα­γκά­στη­καν να πλη­ρώ­σουν από την τσέπη τους περίπου 700 ευρώ, για να εγκα­τα­στή­σουν τεχνη­τές μονάδες προ­κει­μέ­νου να μπορούν να προ­σφέ­ρουν στους πελάτες τους έστω ένα ποτήρι καθαρού νερού, αφού το κόστος για την προ­μή­θεια εμφια­λω­μέ­νου είναι υψηλό και δεν μπορούν να συνε­χί­σουν να το επω­μί­ζο­νται.

Τα πράγ­ματα όμως είναι πιο δύσκολα για τις μεγα­λύ­τε­ρες επι­χει­ρή­σεις, όπως τα ενοι­κια­ζό­μενα κατα­λύ­ματα ή τα κατα­στή­ματα υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος, καθώς σε αυτές τις περι­πτώ­σεις το κόστος για την εγκα­τά­σταση μονάδας επε­ξερ­γα­σίας του νερού, εκτο­ξεύ­ε­ται μέχρι και τα 7.000 ευρώ.

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής» η ΔΕΥΑΡ ήδη επε­ξερ­γά­ζε­ται την πιο άμεση λύση για την αντι­με­τώ­πιση του φαι­νο­μέ­νου, η οποία φαί­νε­ται να είναι η κατα­σκευή αγωγού που θα μετα­φέ­ρει νερό από το διυ­λι­στή­ριο της Μαλώνας προς το Κιοτάρι, ωστόσο ακόμα και γι αυτήν, θα απαι­τη­θεί σημα­ντι­κός χρόνος για την εκτέ­λεση των εργα­σιών.

Στο πλαίσιο αυτό, σύμφωνα με τις ίδιες πλη­ρο­φο­ρίες, και μέχρι να τρέχει καθαρό νερό από τις βρύσες των σπιτιών και των επι­χει­ρή­σεων, η ΔΕΥΑΡ προ­τί­θε­ται να προ­χω­ρή­σει σε γενναία μείωση των τιμο­λο­γίων της στις συγκε­κρι­μέ­νες περιο­χές. Η πρόταση αυτή, σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δ», θα τεθεί προς συζή­τηση στην επόμενη συνε­δρί­αση του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της δημο­τι­κής επι­χεί­ρη­σης, που έχει προ­γραμ­μα­τι­στεί για την ερχό­μενη εβδο­μάδα.

Οι κάτοι­κοι πάντως και οι επαγ­γελ­μα­τίες της περιο­χής, δεν κρύβουν την αγωνία τους για το τι μέλλει γενέ­σθαι, αφού δεν έχουν όλοι την οικο­νο­μική δυνα­τό­τητα να εγκα­τα­στή­σουν μονάδες επε­ξερ­γα­σίας του νερού ούτε μπορούν συνεχώς να χρη­σι­μο­ποιούν εμφια­λω­μένο νερό ακόμα και για να κάνουν μπάνιο.

Η μείωση των τιμο­λο­γίων της ΔΕΥΑΡ, θα είναι μια σημα­ντική βοήθεια, αλλά το ζητού­μενο είναι η ορι­στική λύση του προ­βλή­μα­τος και γι΄αυτό ζητούν την επί­σπευση των δια­δι­κα­σιών για την εύρεση της προ­σφο­ρό­τε­ρης και αμε­σό­τε­ρης λύσης.

Να σημειω­θεί ότι η υφαλ­μύ­ρωση είναι ένα ιδιαί­τερα σοβαρό περι­βαλ­λο­ντικό πρό­βλημα το οποίο έχει σοβαρό κοι­νω­νικό και οικο­νο­μικό αντί­κτυπο στην ποιό­τητα ζωής των κατοί­κων, που ζουν σε παρα­θα­λάσ­σιες περιο­χές.

Το πρό­βλημα είναι ιδιαί­τερα έντονο στις περισ­σό­τε­ρες ακτές της Ελλάδας και όχι μόνο στη Ρόδο. Παρά­γο­ντες που συντε­λούν στην αύξηση του φαι­νο­μέ­νου είναι οι πυκνο­κα­τοι­κη­μέ­νες παρά­κτιες περιο­χές, που το καλο­καίρι ειδικά απο­τε­λούν πόλο έλξης χιλιά­δων του­ρι­στών με απο­τέ­λε­σμα την κατα­κό­ρυφη αύξηση του πλη­θυ­σμού και των υδα­τι­κών αναγκών του, άλλες ανθρω­πο­γε­νείς δρα­στη­ριό­τη­τες, όπως η εντα­τική καλ­λιέρ­γεια της γης καθώς και η υπε­ρά­ντληση των υδάτων.