Ο υπερτουρισμός «πληγή» για την Ευρώπη

Τους τρόπους που θα βοη­θή­σουν στη μείωση των επι­πτώ­σεων του υπερ­του­ρι­σμού στο περι­βάλ­λον της Γηραιάς ηπείρου, η οποία δέχεται 500 εκα­τομ­μύ­ρια επι­σκέ­πτες ετησίως, εξε­τά­ζουν οι κυβερ­νή­σεις, στην προ­σπά­θειά τους να δια­σφα­λί­σουν ότι, ο του­ρι­σμός παράγει μόνο οφέλη.

Σύμφωνα με τα στοι­χεία του Παγκό­σμιου Οργα­νι­σμού Του­ρι­σμού των Ηνω­μέ­νων Εθνών, το 2016, το 40% των του­ρι­στών παγκο­σμίως -περίπου 500 εκατομμύρια- επι­σκέ­φθηκε μία από τις 28 χώρες της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, επι­βε­βαιώ­νο­ντας την προ­νο­μιακή της θέση στον κλάδο.

Το 2016 ήταν η έβδομη συνεχή χρονιά στα­θε­ρής ανά­πτυ­ξης του­ρι­σμού στην Ευρώπη, η οποία έλαβε 107 εκα­τομ­μύ­ρια περισ­σό­τε­ρους του­ρί­στες απ’ ότι το 2008 (έτος της χρη­μα­το­πι­στω­τι­κής κρίσης). Χώρες όπως η Ισπανία, η Ιταλία και η Γαλλία βρί­σκο­νται στην κορυφή της λίστας των αγα­πη­μέ­νων προ­ο­ρι­σμών, κάθε μία από τις οποίες λαμ­βά­νει κατά μέσο όρο 60 εκα­τομ­μύ­ρια επι­σκέ­πτες ετησίως.

Κυβερ­νή­σεις σε δράση…

Ωστόσο, αυτή η ροή των του­ρι­στών δημιουρ­γεί προ­βλή­ματα με τις κυβερ­νή­σεις να επι­διώ­κουν να τα ρυθ­μί­σουν. Το 2017 ο Ιταλός υπουρ­γός Πολι­τι­σμού, Dario Franceschini δήλωσε ότι «οι καλ­λι­τε­χνικά σημα­ντι­κοί τόποι της Ιταλίας πρέπει να προ­στα­τευ­θούν από την υπε­ρα­γορά, δεν μπορούν να δέχο­νται τερά­στιους αριθ­μούς επι­σκε­πτών. Γνω­ρί­ζουμε ότι οι περιο­χές γύρω από τη Φοντάνα ντι Τρέβι στη Ρώμη, την πλατεία San Marco και το Ponte Vecchio στη Φλω­ρε­ντία υπο­φέ­ρουν από θέματα συμ­φό­ρη­σης».

Τον Μάιο του 2017, ο δήμος της Βενε­τίας εισή­γαγε ένα «σύστημα κατα­μέ­τρη­σης προ­σώ­πων» στις βασικές τοπο­θε­σίες της πόλης, όπως η γέφυρα του Ριάλτο και η πρό­σβαση στο San Marcos. Πρό­στιμο επι­βα­ρύ­νει κι όσους μπαί­νουν στο Grand Canal ή αυτο­σχε­διά­ζουν πικνίκ σε ιστο­ρι­κούς χώρους μνη­μείων. Η Βενετία έχει λιγό­τε­ρους από 60.000 κατοί­κους και δέχεται πάνω από 20 εκα­τομ­μύ­ρια του­ρί­στες κάθε χρόνο. Ήδη το 2013 υπήρξαν ορι­σμέ­νες δια­μαρ­τυ­ρίες κατά της άφιξης τερά­στιων κρουα­ζιε­ρό­πλοιων: οι ακτι­βι­στές του κινή­μα­τος No Grandi Navi κολύ­μπη­σαν στα νερά όταν, τον Σεπτέμ­βριο του 2013, 13 κρουα­ζιε­ρό­πλοια εισήλ­θαν στο λιμάνι σε μία μόνο ημέρα. Από εκείνη τη στιγμή απο­φα­σί­στηκε να επι­τρέ­πε­ται η είσοδος μόνο δύο πλοίων ανά ημέρα.

Στην πόλη της Γένοβας, ο μήνας αιχμής για τις αφίξεις κρουα­ζιε­ρό­πλοιων είναι ο Οκτώ­βριος, γεγονός που προ­κα­λεί επίσης δια­μαρ­τυ­ρίες που χρο­νο­λο­γού­νται του­λά­χι­στον από το ναυάγιο του Costa Concordia, τον Ιανουά­ριο του 2012, στις ακτές της περιο­χής. Ως παρά­δειγμα του μεγέ­θους του προ­βλή­μα­τος, αξίζει να σημειω­θεί ότι τον Οκτώ­βριο του 2014, 6 κρουα­ζιε­ρό­πλοια που μετε­τέ­φε­ραν 14.000 επι­βά­τες αφί­χθη­σαν σε μία ημέρα.

Σύμφωνα με στοι­χεία του Εμπο­ρι­κού Επι­με­λη­τη­ρίου της Λιγου­ρίας, η περιοχή της Γένοβας φιλο­ξέ­νησε 15 εκα­τομ­μύ­ρια του­ρί­στες το 2016,  δημιουρ­γώ­ντας συνο­λικά του­ρι­στικά έσοδα ύψους 5,3 δισ. ευρώ. Είναι δύσκολο για τους Γενο­βέ­ζους να ρυθ­μί­σουν την του­ρι­στική τους βιο­μη­χα­νία, καθώς ακόμη και τους χει­με­ρι­νούς μήνες -τον Ιανουά­ριο και τον Φεβρουάριο- δέχο­νται περισ­σό­τε­ρους από ένα εκα­τομ­μύ­ριο επι­σκέ­πτες.

Στην Ισπανία, η Βαρ­κε­λώνη είναι μια πόλη με 1,6 εκα­τομ­μύ­ρια κατοί­κους και λαμ­βά­νει περισ­σό­τε­ρους από 7 εκα­τομ­μύ­ρια του­ρί­στες ετησίως. Όταν αυτοί οι του­ρί­στες κάνουν οργα­νω­μέ­νες εκδρο­μές, ασκούν σοβαρή πίεση στις υπη­ρε­σίες ταξί και λεω­φο­ρείων της πόλης. Για τον λόγο αυτό, το 2015, ο δήμαρ­χος της Βαρ­κε­λώ­νης, Ada Colau, ανα­κοί­νωσε ότι θα απα­γο­ρευ­τεί η κατα­σκευή ξενο­δο­χείων στο ιστο­ρικό κέντρο της πόλης και ότι θα ρυθ­μι­στεί η άφιξη κρουα­ζιε­ρό­πλοιων. «Η μεγα­λύ­τερη ανη­συ­χία μου είναι ότι θα κατα­λή­ξουμε σαν τη Βαλέν­θια», δήλωσε ο Colau.

Σύμφωνα με τα στοι­χεία που έδωσε το Πανε­πι­στή­μιο της Βαρ­κε­λώ­νης, η κρουα­ζιέρα παράγει ετησίως 796 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ και από τον συνο­λικό αριθμό των του­ρι­στών που φθάνουν στην πόλη κάθε χρόνο, του­λά­χι­στον 2 εκα­τομ­μύ­ρια εισέρ­χο­νται μέσω κρουα­ζιε­ρό­πλοιων.

Η Κοπεγ­χάγη, η πρω­τεύ­ουσα της Δανίας, είναι ένας από τους κυριό­τε­ρους προ­ο­ρι­σμούς στον κόσμο για επαγ­γελ­μα­τίες ταξι­διώ­τες και δια­τλα­ντικά κρουα­ζιε­ρό­πλοια. Εννέα εκα­τομ­μύ­ρια άνθρω­ποι επι­σκέ­πτο­νται την πόλη κάθε χρόνο, αριθμός-ρεκόρ για τη Δανία που έχει μόνο έξι εκα­τομ­μύ­ρια κατοί­κους. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο στην Κοπεγ­χάγη απα­γο­ρεύ­τηκε η δημιουρ­γία νέων μπαρ και εστια­το­ρίων. Είναι επίσης ο λόγος για τον οποίο δημιουρ­γή­θη­καν οι ποδη­λα­τι­κές δια­δρο­μές για του­ρί­στες και γιατί υπάρ­χουν ήδη «σιω­πη­λές περιο­χές» εντός οικι­στι­κών περιο­χών, στις οποίες απα­γο­ρεύ­ε­ται κανείς να μιλά δυνατά ενώ περπατά στους δρόμους. Επι­πλέον, η Δανία απα­γο­ρεύει στους αλλο­δα­πούς να αγο­ρά­ζουν σπίτια σε παρά­κτιες περιο­χές ή κατά μήκος των παρα­λιών της.

Η Γαλλία έχει δείξει τον δρόμο από την άποψη της ρύθ­μι­σης του υπερ­του­ρι­σμού, του­λά­χι­στον από τη δεκα­ε­τία του 1950. Σήμερα, οι Γάλλοι αξιω­μα­τού­χοι συζη­τούν εάν το Μπορντό χρειά­ζε­ται άλλο ξενο­δο­χείο πέντε αστέρων ή ποιο χιο­νο­δρο­μικό κέντρο χρειά­ζε­ται νέα ανυ­ψω­τικά μηχα­νή­ματα ή αν πρέπει να κατα­σκευα­στούν περισ­σό­τερα σπίτια στην Προ­βη­γκία για να ενοι­κια­στούν. Ο του­ρι­σμός και ο σεβα­σμός της κλη­ρο­νο­μιάς της Γαλλίας απο­τε­λούν θέματα συζή­τη­σης στα μέσα ενη­μέ­ρω­σης και στην πολι­τική.

Ο Πύργος του Άιφελ στο Παρίσι λαμ­βά­νει περισ­σό­τε­ρους από 7 εκα­τομ­μύ­ρια επι­σκέ­πτες ετησίως και τα εισι­τή­ρια που πωλού­νται περιο­ρί­ζουν τον χρόνο που οι επι­σκέ­πτες μπορούν να περά­σουν στο χώρο, σε μισή ώρα. Όποιος τολμά να ρίξει ένα άδειο δοχείο ανα­ψυ­κτι­κού ή ένα τσιγάρο στο έδαφος θα λάβει βαρύ πρό­στιμο. Περιο­ρι­σμοί παρό­μοιοι με εκεί­νους στο Παρίσι υπάρ­χουν επίσης και σε άλλες περιο­χές της χώρας. Στη Γαλλία, ο του­ρι­σμός θεω­ρεί­ται και σχε­διά­ζε­ται στο πλαίσιο της δια­τή­ρη­σης του αγρο­τι­κού τοπίου, των αμπε­λώ­νων, των μικρών και παρά­κτιων πόλεων καθώς και των χιο­νο­δρο­μι­κών κέντρων και των μεγάλων πόλεων.

Δια­βά­στε περισ­σό­τερα στο money-tourism.gr