Οι “διαρροές” του Σόιμπλε για το χρέος και η απειλή για νέο μνημόνιο διαρκείας

Του Γ. Αγγέλη

Όποιος επι­μέ­νει για επι­πλέον ισχυρά μεσο­πρό­θε­σμα μέτρα ελά­φρυν­σης του χρέους πρέπει να αρχίσει να σκέ­πτε­ται και νέα μνη­μό­νια.

Αυτό ήταν το μήνυμα του κ. Σόιμπλε με τη συνο­δευ­τική “επε­ξή­γηση” στην διαρροή του κει­μέ­νου, ενός από τα εναλ­λα­κτικά σχέδια που έχει προ­τεί­νει ο ESM, για τα μεσο­πρό­θε­σμα μέτρα ελά­φρυν­σης του χρέους. Το επίμαχο στοι­χείο του σχεδίου αφο­ρούσε την έκταση της περιό­δου μερικής χάριτος στις πλη­ρω­μές των τόκων μέχρι το 2048.

Σύμφωνα με αυτή η Ελλάδα θα συνε­χί­σει να πλη­ρώ­νει 1% επι­τό­κια και το υπό­λοιπο μέχρι το πραγ­μα­τικό τους ύψος θα μετα­τε­θεί σαν δάνειο για μετά το τέλος του ισχύ­ο­ντος δανείου. Η ιδέα δεν είναι και­νούρ­για, αντί­θετα υπάρχει στα σχέδια του ESM από τον καιρό της συμ­φω­νίας του Μαΐου του 2016… Για τον κ. Σόιμπλε όμως είναι μία πολύ χρήσιμη υπεν­θύ­μιση για την τρέ­χουσα συγκυ­ρία και στην μάχη των εντυ­πώ­σεων που βρί­σκε­ται σε εξέλιξη.

Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, όπως σκόπιμα σχο­λιά­ζει το κείμενο που διέρ­ρευσε, αυτή η μετα­φορά των τόκων για μετά το τέλος του δανείου είναι ένα “νέο δάνειο” που θα πρέπει να συνο­δεύ­ε­ται με όρους δανεια­κής σύμ­βα­σης, προ­φα­νώς ανά­λο­γους του ισχύ­ο­ντος δανείου… Δηλαδή άλλο ένα μνη­μό­νιο.

Το οποίο βέβαια θα πρέπει να συντα­χθεί και να συμ­φω­νη­θεί όταν και εφόσον η “επέ­κταση” αυτή τεθεί σε εφαρ­μογή, δηλαδή μετά το 2018, ήτοι παράλ­ληλα με τα επι­πλέον μέτρα που μόλις πρό­σφατα ψήφισε το κοι­νο­βού­λιο.

Τόσο το συνο­δευ­τικό σχόλιο -επισήμανση στο κείμενο του ESM από το γερ­μα­νικό ΥΠΟΙΚ, όσο και οι -λίγες ώρες μετά- ευθείες προει­δο­ποι­ή­σεις του κ. Σόιμπλε προς την ελλη­νική κυβέρ­νηση (για το ενδε­χό­μενο ο κ. Τσίπρας να απορ­ρί­ψει εκ νέου μία συμ­φω­νία που δεν είναι η προσ­δο­κώ­μενη), είναι απο­λύ­τως συντο­νι­σμέ­νες με το κλίμα αυξα­νό­με­νης έντασης όσο πλη­σιά­ζει η 15 Ιουνίου.

Στην συνά­ντηση αυτή της 15ης Ιουνίου το Βερο­λίνο θέλει μία καθαρή ολο­κλή­ρωση της αξιο­λό­γη­σης και μία “μετα­βα­τι­κής φύσης” αναφορά στην συμ­φω­νία για το χρέος και… basta.

Χαρα­κτη­ρι­στικό του κλί­μα­τος που επι­κρα­τεί στους δημό­σιους δια­ξι­φι­σμούς, όπως παρα­τη­ρούν κοι­νο­τι­κοί αξιω­μα­τού­χοι με εμπλοκή στις σχε­τι­κές δια­δι­κα­σίες, είναι ότι οι “αριθμοί” που συνο­δεύ­ουν την απειλή νέου μνη­μο­νίου λόγω της μεγάλης περιό­δου χάριτος στις πλη­ρω­μές τόκων, είναι εντελώς υπο­θε­τι­κοί και δεν μπορούν να στη­ρι­χθούν ούτε θετικά ούτε αρνη­τικά. Όπως παρα­τη­ρούν “κανείς δεν είναι σε θέση να κάνει αξιό­πι­στες υπο­θέ­σεις για τα επι­τό­κια από τώρα για το… 2048, όταν ακόμα η ΕΚΤ δεν μπορεί καν να εκτι­μή­σει το εάν και πότε θα πρέπει να αρχίσει να ανα­στρέ­φει τις πολι­τι­κές της νομι­σμα­τι­κής πολι­τι­κής της όσο αφορά την ποσο­τική χαλά­ρωση…”. Πόσο μάλλον να υπο­λο­γί­σει την εξέλιξη των επι­το­κίων για μία οικο­νο­μία όπως η Ελλάδα.

Εκείνο που είναι βέβαιο, όπως σχο­λιά­ζε­ται από τους ίδιους κύκλους, είναι ότι το Βερο­λίνο θα συνε­χί­σει να απο­τρέ­πει με κάθε τρόπο την συζή­τηση για το χρέος και τα ισχυρά μέτρα (μεσο­πρό­θε­σμα) ελά­φρυν­σης του ελλη­νι­κού χρέους όσο αυτή η συζή­τηση εμπε­ριέ­χει το ενδε­χό­μενο αύξησης του κόστους των δανείων για τους δανει­στές “έστω και ένα ευρώ…”.

Όλα αυτά βέβαια μέχρι τις 15 Ιουνίου οπότε ο κ. Σόιμπλε θέλει να κλείσει πάση θυσία την συζή­τηση αυτή και να απο­τρέ­ψει κάθε σκέψη να μετα­φερ­θεί αυτή η “κόντρα” στην Σύνοδο Κορυφής του Ιουνίου (όπως έχει απει­λή­σει η Κυβέρ­νηση) στην οποία τόσο η κα Μέρκελ όσο και ο κ. Μακρόν θέλουν να έχουν την προσοχή όλων στραμ­μένη στο μείζον ζήτημα της έντασης με την Ουά­σιγ­κτον και τον κ. Τραμπ.

Πολύ περισ­σό­τερο μάλιστα που στο ενδιά­μεσο είναι πολύ πιθανό ο κ. Τράμπ μετά την από­συρση των ΗΠΑ από την συμ­φω­νία για το κλίμα, να αναγ­γεί­λει και μέτρα ανα­θε­ώ­ρη­σης των εμπο­ρι­κών σχέσεων με την Ευρώπη…

capital.gr