Δ. Κρεμαστινός: «Για τους δανειστές ο κ. Τσίπρας είναι ο ιδεώδης πρωθυπουργός»

Κύριε πρόεδρε θα ήθελα να ξεκι­νή­σουμε την συνέ­ντευξη με το σχόλιό σας, για τις πρό­σφα­τες εξε­λί­ξεις στο Eurogroup και το γεγονός ότι πάλι γυρί­σαμε με άδεια χέρια, παρά την υπε­ραι­σιο­δο­ξία του πρω­θυ­πουρ­γού.

Το γεγονός ότι γυρί­σαμε με άδεια χέρια από το Eurogroup δεν απο­τε­λεί είδηση. Αυτό ανα­με­νό­ταν από όσους παρα­κο­λου­θούν τον διεθνή τύπο εδώ και ένα εξάμηνο του­λά­χι­στον. Οι μεγα­λύ­τε­ρες και εγκυ­ρό­τε­ρες εφη­με­ρί­δες, όπως οι Financial Times και οι Wall Street Journal, έγραφαν ότι η αξιο­λό­γηση θα κλείσει τον Ιούνιο και ότι ο πρω­θυ­πουρ­γός είχε ήδη δεχθεί να υπο­γρά­ψει όλα όσα του έχουν ζητηθεί. Αυτά έγραφαν τα περα­σμένα Χρι­στού­γεννα. Όπως συζη­τή­θηκε στο Eurogroup εκκρε­μούν ακόμα 25 προ­α­παι­τού­μενα από τα 140 συνο­λικά και εφόσον αυτό αντι­με­τω­πι­στεί από την κυβέρ­νηση, τότε η αξιο­λό­γηση θα ολο­κλη­ρω­θεί με επι­τυ­χία σύντομα.  Όμως, το πρό­βλημα είναι η υπε­ραι­σιο­δο­ξία του πρω­θυ­πουρ­γού για την οποία με ρωτάτε. Ελπίζω η υπε­ραι­σιο­δο­ξία του να απευ­θύ­νε­ται πολι­τικά στους οπαδούς του και όχι να πιστεύει αυτά τα οποία λέει γιατί τότε αλίμονο για τη χώρα. Ο πρω­θυ­πουρ­γός έχει υπο­γρά­ψει, κι αυτό έχει δημο­σιευ­τεί στην Εφη­με­ρίδα της Κυβέρ­νη­σης, παρά τα λεγό­μενα του, ότι ανα­γνω­ρί­ζει το χρέος, ότι θα απο­ζη­μιώ­σει πλήρως τους δανει­στές, κράτη και ιδιώτες και το σπου­δαιό­τερο ότι έχει απο­δε­χτεί πως αξιο­λό­γηση της οικο­νο­μι­κής κατά­στα­σης της χώρας από τον κ.  Σόιμπλε και τον κ. Τόμσεν μετά την ολο­κλή­ρωση του τρίτου Μνη­μο­νίου, δηλαδή το καλο­καίρι του 2018. Οπότε ό,τι λέει για γρα­βά­τες και για πανη­γύ­ρια για την επίλυση του χρέους δυστυ­χώς είναι λόγια για εσω­τε­ρική κατα­νά­λωση. Δυστυ­χώς, ο πρω­θυ­πουρ­γός έχει την ικα­νό­τητα να κάνει το μαύρο άσπρο για τους οπαδούς του, αλλά αυτό δεν βοηθά την χώρα στην κατά­σταση που βρί­σκε­ται σήμερα. Το μαύρο παρα­μέ­νει μαύρο, δεν γίνεται άσπρο. Η ιστορία είναι αδυ­σώ­πητη. Κατα­γρά­φει τα γεγο­νότα. Στην ιστορία ο κ. Τσίπρας θα μείνει ως ο Έλληνας πρω­θυ­πουρ­γός που παρέ­δωσε για εκμε­τάλ­λευση την δημόσια περιου­σία της χώρας του­λά­χι­στον για έναν αιώνα στους δανει­στές της,  με πλήρη ελευ­θε­ρία να επι­λέ­ξουν ό,τι το συμ­φε­ρό­τερο για αυτούς επι­θυ­μούν. Αυτό δεν το τόλμησε ποτέ κανένας Έλληνας πρω­θυ­πουρ­γός σε ανά­λο­γες περι­πτώ­σεις χρε­ο­κο­πίας της χώρας. Όσον αφορά στη Δωδε­κά­νησο, η ιστορία θα γράψει ότι το ειδικό φορο­λο­γικό καθε­στώς που σεβά­στη­καν ακόμη και οι Σουλ­τά­νοι της Οθω­μα­νι­κής Αυτο­κρα­το­ρίας για τα νησιά μας, αυτός το παρα­χώ­ρησε ουσια­στικά στην Τρόικα με την κατάρ­γηση της ιδιαι­τε­ρό­τη­τας της προ­στα­σίας του ΦΠΑ για τα νησιά μας. Τώρα για τους καλο­προ­αί­ρε­τους ψηφο­φό­ρους του ΠΑΣΟΚ που τον πίστε­ψαν και τον στή­ρι­ξαν τι άλλο να πω;  Καλό είναι να δουν όλα αυτά και να προ­βλη­μα­τι­στούν. Το κύριο ερώτημα δεν είναι ποιος είναι ο υπεύ­θυ­νος για το ό,τι η χώρα έφτασε στη χρε­ο­κο­πία αλλά το τι έπρεπε να πράξει για να φύγει από τη χρε­ο­κο­πία. Παρά­δειγμα, οι αδελφοί μας οι Κύπριοι. Ο πρω­θυ­πουρ­γός θα έπρεπε να συμ­βά­λει στο να δημιουρ­γη­θεί μία κυβέρ­νηση των κομ­μά­των του λεγό­με­νου ευρω­παϊ­κού τόξου, ήδη από το πρώτο Μνη­μό­νιο, η οποία να δια­πραγ­μα­τευ­τεί σκληρά ούτως ώστε να μη βρί­σκε­ται η χώρα στην κατά­σταση που βρί­σκε­ται σήμερα. Με το σύνθημα «θα σκί­σουμε τα Μνη­μό­νια» και «θα καταρ­γή­σουμε όλους τους μνη­μο­νια­κούς νόμους», φτάσαμε να υπο­γρά­φουμε όλα τα Μνη­μό­νια με όλους τους χει­ρό­τε­ρους μνη­μο­νια­κούς νόμους μέχρι σήμερα. Για τους δανει­στές ο κ. Τσίπρας είναι ο ιδεώδης πρω­θυ­πουρ­γός γιατί υπέ­γραψε τα πάντα. Αυτά δηλαδή που δεν μπο­ρού­σαν ή δεν ήθελαν να υπο­γρά­ψουν οι προ­κά­το­χοι του.

Τι εξυ­πη­ρε­τούν τα νέα μέτρα, το 4ο μνη­μό­νιο ουσια­στικά, που ψηφί­στη­καν στην Βουλή, σφίγ­γο­ντας ακόμα περισ­σό­τερο το ζωνάρι;

Τα νέα μέτρα για το 4ο Μνη­μό­νιο που ουσια­στικά είναι διαρκές Μνη­μό­νιο, έχουν στόχο να δημιουρ­γή­σουν τρι­το­κο­σμο­σμι­κές συν­θή­κες εργα­σίας με εκμη­δε­νι­σμό της αξίας της ακί­νη­της περιου­σίας, ούτως ώστε κατά την διάρ­κεια του αιώνα που το Υπε­ρα­τα­μείο θα εκμε­ταλ­λευ­τεί την δημόσια περιου­σία, να την παρα­δώ­σει σε επεν­δυ­τές που επεν­δύ­ουν σε τρι­το­κο­σμι­κές χώρες με χαμηλό εισό­δημα. Δηλαδή σε επεν­δυ­τές που απο­μυ­ζούν το αίμα των εργα­ζο­μέ­νων. Γιατί απλού­στατα το σφίξιμο στο ζωνάρι, όπως με ρωτάτε,  δεν βοηθά τον μικρο­με­σαίο να κινήσει με το εισό­δημά του την αγορά. Δεν υπάρχει αγο­ρα­στική δύναμη, οπότε καταρ­ρέ­ουν οι μικρο­ε­πι­χει­ρή­σεις. Άρα με αυτήν την πορεία δεν μπορεί να ξεφύγει η χώρα από την μετριό­τητα και τη δυστυ­χία.

Τελικά η Ελλάδα, θα συνε­χί­σει να κυνηγά έναν κινού­μενο στόχο; Πότε θα πάρει τέλος αυτό το βασα­νι­στή­ριο στο οποίο υπό­κει­νται οι Έλληνες;

Το βασα­νι­στή­ριο θα τελειώ­σει εάν ο κόσμος κινη­το­ποι­η­θεί και σηκωθεί από τις πολυ­θρό­νες του, με στόχο να δημιουρ­γη­θεί μια κυβέρ­νηση με συμ­με­τοχή όλων των κομ­μά­των του Ευρω­παϊ­κού  τόξου,  που θα θέσουν ωμά το πρό­βλημα στους ευρω­παϊ­κούς λαούς για να επι­τύ­χουν μια νέα συμ­φω­νία που θα οδη­γή­σει σε ανά­πτυξη, σε ενω­τι­κού τύπου επεν­δύ­σεις  και γενικά στην ανα­γέν­νηση της χώρας.

Η ΝΔ δια­τεί­νε­ται, με την υπεροχή που εμφα­νί­ζει και στις δημο­σκο­πή­σεις, ότι έχει λύσεις, ότι μπορεί να ακο­λου­θή­σει δια­φο­ρε­τική πολι­τική και ζητά αυτο­δυ­να­μία για να εφαρ­μό­σει το πρό­γραμμά της.  Η μονο­κομ­μα­τική κυβέρ­νηση είναι εφικτή αλλά και ανα­γκαία, κατά την άποψή σας;

Με τις δρα­μα­τι­κές συν­θή­κες που περνάει η χώρα και τα προ­βλή­ματα που θα αντι­με­τω­πί­σουν οι πολίτες, καμιά μονο­κομ­μα­τική κυβέρ­νηση δεν μπορεί να σταθεί όση αυτο­δυ­να­μία και αν έχει. Καμία μονο­κομ­μα­τική κυβέρ­νηση δεν θα μπο­ρέ­σει να σταθεί στην πίεση ολό­κλη­ρης της αντι­πο­λί­τευ­σης που θα εκπρο­σω­πή­σει  από πλευράς πολιτών πάνω από το 50% του πλη­θυ­σμού.  Γιατί κάθε μονο­κομ­μα­τική κυβέρ­νηση προ­κύ­πτει από το bonus των 50 εδρών του εκλο­γι­κού νόμου και όχι από την πλειο­ψη­φία του συνόλου των πολιτών. Κατά συνέ­πεια  η Ν.Δ. εάν αυτά που λέει τα πιστεύει, βρί­σκε­ται εκτός πραγ­μα­τι­κό­τη­τας.

Ο ρόλος της Δημο­κρα­τι­κής Συμπα­ρά­τα­ξης, ποιος θα είναι την επόμενη ημέρα των εκλογών;

Με ρωτάτε για τον ρόλο της Δημο­κρα­τι­κής Συμπα­ρά­τα­ξης την επομένη των εκλογών. Απλού­στατα η Δημο­κρα­τική Συμπα­ρά­ταξη δεν θα μετέχει σε κυβερ­νη­τικό σχήμα εάν δεν μετέχει του­λά­χι­στον η αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση όποια και να είναι αυτή.  Η Δημο­κρα­τική Συμπα­ρά­ταξη πιστεύει σε κυβέρ­νηση που θα συνυ­πάρ­χουν όλα τα κόμματα του ευρω­παϊ­κού τόξου.

Η εσω­στρέ­φεια που παρα­τη­ρεί­ται όμως στο εσω­τε­ρικό της ΔΗΜ.ΣΥ. και φαί­νε­ται να «τορ­πι­λί­ζει» την προ­σπά­θεια για την ενωμένη κεντρο­α­ρι­στερά, σας ανη­συ­χεί;

Η Δημο­κρα­τική Συμπα­ρά­ταξη για να γίνει δημο­κρα­τική παρά­ταξη,  δηλαδή ενιαίο κόμμα όπως ήταν το ΠΑΣΟΚ,  θα πρέπει οι αρχηγοί των δια­φό­ρων ομάδων και κομ­μά­των να συνει­δη­το­ποι­ή­σουν ένα και μονα­δικό πράγμα: Το ό,τι  δεν τους χωρίζει τίποτα ιδε­ο­λο­γικά μεταξύ τους. Ο απλός πολίτης δικαίως διε­ρω­τά­ται πώς άνθρω­ποι που υπη­ρέ­τη­σαν από χαμη­λό­βαθ­μες έως και τις πλέον υψη­λό­βαθ­μες θέσεις το ΠΑΣΟΚ, και κατά συνέ­πεια είναι απο­κλει­στικά υπεύ­θυ­νοι για ό,τι καλό ή και κακό το ΠΑΣΟΚ έκανε, έφυγαν από το ΠΑΣΟΚ και τώρα θέλουν να συνερ­γα­στούν πάλι με το ΠΑΣΟΚ. Προ­σω­πικά πιστεύω ότι οι προ­σω­πι­κές φιλο­δο­ξίες και οι προ­σω­πι­κές αντι­θέ­σεις είναι εκείνες που μέχρι σήμερα εμπο­δί­ζουν την ενότητα της Κεντρο­α­ρι­στε­ράς. Άλλωστε το ίδιο δεν υπήρχε και στο παρελ­θόν με την ένωση Κέντρου με επι­κε­φα­λής τον Γεώργιο Παπαν­δρέου;

Λέτε δηλαδή ότι,  έχει βάση αυτό που φημο­λο­γεί­ται εντόνως πως υπάρ­χουν στελέχη στον χώρο, που θέτουν επί τούτου εμπόδια, για να μην τελε­σφο­ρή­σει αυτή η προ­σπά­θεια;

Με ρωτάτε εάν υπάρ­χουν στελέχη στον χώρο που θέτουν επί τόπου εμπόδια. Ασφαλώς. Μακάρι τα εμπόδια αυτά να στη­ρί­ζο­νταν σε ιδε­ο­λο­γι­κές δια­φο­ρές, οι οποίες μπορούν να γεφυ­ρω­θούν. Όταν όμως οφεί­λο­νται σε προ­σω­πι­κές φιλο­δο­ξίες, τα πράγ­ματα συνήθως δεν είναι εύκολα.

Ποια θεω­ρείτε ότι πρέπει να είναι τα επόμενα βήματα της κ. Φώφης Γεν­νη­ματά, προ­κει­μέ­νου να δια­σφα­λί­σει το εγχεί­ρημα;

H κα. Γεν­νη­ματά είχε την πρω­το­βου­λία να καλέσει όσους αισθά­νο­νταν ότι βρί­σκο­νταν στον ευρύ­τερο κεντρώο χώρο να συνερ­γα­στούν μεταξύ τους και να τους οδη­γή­σει στη δημιουρ­γία μιας ενιαίας παρά­τα­ξης. Μέχρι σήμερα η πρω­το­βου­λία της έχει δώσει θετικά απο­τε­λέ­σματα, όμως θα πρέπει να συνε­χί­σει στον ίδιο δρόμο, την ίδια προ­σπά­θεια.

Παρά το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν φαί­νε­ται να επι­θυ­μεί εκλογές στην παρούσα φάση, εντού­τοις έχει ανοίξει η ονο­μα­το­λο­γία για τα ψηφο­δέλ­τια στα κόμματα και δεν θα μπο­ρούσα να μην σας ρωτήσω, αν εσείς θα είστε ξανά υπο­ψή­φιος βου­λευ­τής στα Δωδε­κά­νησα.

Κάθε φορά που προ­κη­ρύσ­σο­νται εκλογές κάνω ένα ερώτημα στον εαυτό μου: γιατί να είμαι υπο­ψή­φιος και σε τι μπορεί να βοη­θή­σει η υπο­ψη­φιό­τητά μου πρω­τί­στως την Δωδε­κά­νησο και γενι­κό­τερα την χώρα.

Πότε θα πάρετε τις τελικές σας απο­φά­σεις;

Όπως γνω­ρί­ζετε προ­κει­μέ­νου να πολι­τευθώ με εκά­λε­σαν τόσο ο κ. Σημίτης όσο και ο κ. Παπαν­δρέου με επι­στολή που μου απεύ­θυνε. Δεν είμαι επαγ­γελ­μα­τίας πολι­τι­κός. Ο Ανδρέας Παπαν­δρέου με ετίμησε με την φιλία του και την υπουρ­γο­ποί­ησή μου και φυσικά ανήκω στο ΠΑΣΟΚ. Θα δω πώς θα εξε­λι­χθεί το θέμα της Δημο­κρα­τι­κής Συμπα­ρά­τα­ξης και θα απο­φα­σίσω όταν τεθεί θέμα εκλογών.

Κύριε καθη­γητά, ως δια­τε­λέ­σας υπουρ­γός Υγείας, θα ήθελα το σχόλιό σας για την σημε­ρινή κατά­σταση που επι­κρα­τεί στον τομέα αυτόν και ειδικά στα νησιά.

Η κατά­σταση που επι­κρα­τεί σήμερα στην Υγεία δυστυ­χώς δεν είναι καλή. Η οικο­νο­μική κατά­σταση της χώρας είναι υπεύ­θυνη για την κατά­σταση της υγείας. Είναι αδύ­να­τον να λει­τουρ­γή­σουν σωστά τα Νοσο­κο­μεία, τα Κέντρα Υγείας και τα ανα­βαθ­μι­σμένα ιατρεία στην Περι­φέ­ρεια με αυτούς τους προ­ϋ­πο­λο­γι­σμούς. Η κυβέρ­νηση θα μπο­ρούσε με βάση και την ιατρική, να ανα­θε­ω­ρή­σει πλήρως το σχε­δια­σμό του Ε.Σ.Υ.,  για να μπο­ρέ­σει να αντι­με­τω­πί­σει τα πολ­λα­πλά προ­βλή­ματα που κάθε μέρα δημιουρ­γού­νται και ειδικά στα νησιά. Μια σύγ­χρονη τηλεϊ­α­τρική 3ης γενιάς, που κάθε μέρα θα φέρνει τον καθη­γητή και τον ειδικό γιατρό κοντά στον ιατρό του Κέντρου Υγείας  και τα αγρο­τικά ιατρεία, για την ορθή διά­γνωση και θερα­πεία των αρρώ­στων. Δυστυ­χώς όμως η κυβέρ­νηση προ­σπα­θεί να ανα­στή­σει το Ε.Σ.Υ. με ευχές και παλι­κα­ρι­σμούς. Αυτό είναι αδύ­να­τον να συμβεί.

Μετά την σύσταση του Συλ­λό­γου Στή­ρι­ξης Καρ­κι­νο­πα­θών Δωδε­κα­νή­σου, έχει ανοίξει η συζή­τηση ξανά για την ανάγκη δημιουρ­γίας και λει­τουρ­γίας Ογκο­λο­γι­κού Ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τι­κού στο Νοσο­κο­μείο της Ρόδου, θέμα το οποίο έχετε θέσει εσείς επι­στα­μέ­νως. Υπάρχει κάποια εξέλιξη;

Καλό είναι να γίνο­νται συζη­τή­σεις για το θέμα του Ογκο­λο­γι­κού Ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τι­κού στο νοσο­κο­μείο της Ρόδου, αλλά τώρα δεν είναι η ώρα για συζη­τή­σεις, είναι ώρα για απο­φά­σεις. Το Υπουρ­γείο Υγείας αρνεί­ται μέχρι σήμερα την ολο­κλή­ρωση της μελέτης, παρόλο που έχει γίνει προ­με­λέτη.  Ανα­ζη­τού­νται πόροι που εάν δεν υπάρ­χουν μπορούν να δοθούν από την Περι­φέ­ρεια. Όμως το σπου­δαιό­τερο πρό­βλημα, εάν δια­σφα­λι­στούν όλα αυτά,  θα είναι η στε­λέ­χωση του Ακτι­νο­θε­ρα­πευ­τι­κού Τμή­μα­τος, διότι η εκπαί­δευση των ιατρών, των νοση­λευ­τών και γενι­κό­τερα του προ­σω­πι­κού, δεν είναι εύκολη. Είναι το δυσκο­λό­τερο. Αυτό το είδαμε και στην περί­πτωση της δημιουρ­γίας του Καρ­διο­λο­γι­κού Αιμο­δυ­να­μι­κού Εργα­στη­ρίου, όπου καθη­γη­τές και ιατροί χρειά­στηκε να έρθουν στην Ρόδο για εκπαί­δευση και οι δικοί μας ιατροί να ανέβουν στην Αθήνα για τον ίδιο λόγο.

Πρό­σφατα, ζητή­σατε να κατα­θέ­σετε στην Εξε­τα­στική Επι­τροπή για την Υγεία. Λάβατε απά­ντηση;

Η απά­ντηση από πλευράς της Επι­τρο­πής είναι θετική. Όμως ο λόγος που εγώ ζήτησα να προ­σέλθω στην Επι­τροπή είναι για να εξηγήσω πώς αντι­με­τώ­πισα εγώ την περίοδο της Υπουρ­γίας μου τα προ­βλή­ματα της δια­πλο­κής και πώς θα πρέπει να αντι­με­τω­πι­στούν σήμερα, ούτως ώστε να εξα­σφα­λι­στούν οι απα­ραί­τη­τοι οικο­νο­μι­κοί πόροι που θα δια­τε­θούν για την βελ­τί­ωση της υγείας του ελλη­νι­κού λαού. Η δια­πλοκή δυστυ­χώς ακόμα υπάρχει.

Πώς χαρα­κτη­ρί­ζετε την πρόθεση της κυβέρ­νη­σης, να προ­χω­ρή­σει στο κλεί­σιμο των Κτη­μα­το­λο­γίων σε Ρόδο, Κω και Λέρο με την υφι­στά­μενη μορφή τους, με βάση το προ­σχέ­διο νόμου που διέρ­ρευσε και ρητά ανα­φέ­ρε­ται σε κατάρ­γηση, παρά το ότι οι κυβερ­νη­τι­κοί βου­λευ­τές της Δωδε­κα­νή­σου, δια­βε­βαιώ­νουν ότι δεν συντρέ­χει λόγος ανη­συ­χίας αλλά πρό­κει­ται για «ανα­βάθ­μιση»;

Τα κτη­μα­το­λό­για σε Ρόδο, Κω και Λέρο υπήρξαν κατά­κτηση που κλη­ρο­νο­μή­θηκε από την ιταλική κατοχή.  Υπήρξε τέτοια κατά­κτηση,  που η υπό­λοιπη Ελλάδα μέχρι και σήμερα δεν κατά­φερε να έχει. Κατά συνέ­πεια το κλεί­σιμο του Κτη­μα­το­λο­γίου είναι λάθος, αν δεν δια­σφα­λι­στεί προη­γου­μέ­νως ένα καθε­στώς που να εγγυά­ται την ικα­νο­ποι­η­τική λει­τουρ­γία του φορέα που η κυβέρ­νηση επι­θυ­μεί να δημιουρ­γή­σει. Δεν πρέπει να εφη­συ­χά­ζουμε με τις δια­βε­βαιώ­σεις των κυβερ­νη­τι­κών βου­λευ­τών, διότι οι μέχρι σήμερα δια­βε­βαιώ­σεις αυτής της κυβέρ­νη­σης σε όλα τα θέματα, κάθε άλλο παρά αξιο­πι­στία και εμπι­στο­σύνη εγγυό­νται. Απε­να­ντίας κάθε μέρα δια­πι­στώ­νουμε ότι υπάρχει μια νέα ανα­κο­λου­θία σε ό,τι η κυβέρ­νηση υπό­σχε­ται και τελικά δεν πραγ­μα­το­ποιεί.