Το “κοινό” αίτημα Αθήνας-Παρισίων για το χρέος και το όχι του Βερολίνου

Οι αγορές μετά την αρχική “ανα­κού­φιση” για την εκλογή Μακρόν έχουν αρχίσει να θέτουν τα πραγ­μα­τικά ερω­τη­μα­τικά της επό­με­νης ημέρας για την Ε.Ε. στο τραπέζι.

Κεντρι­κής σημα­σίας θέμα πλέον ανα­δει­κνύ­ε­ται και πάλι -όπως άλλωστε αναμενόταν- το χρέος, καθώς ο ένας από τους δύο πυλώνες των θεμε­λίων της Ε.Ε. στο γαλ­λο­γερ­μα­νικό άξονα, δηλαδή το Παρίσι, αντι­με­τω­πί­ζει μια σταθερή τάση εκτρο­πής στην σχέση ελλειμμάτων- χρέους.

Ο κ. Μακρόν έχει αυτό το πρό­βλημα σαν θέμα νούμερο ένα στην ατζέντα της συζή­τη­σης με την κα Μέρκελ, καθώς ήδη το δημόσιο χρέος της Γαλλίας ξεπερνά το 96% του ΑΕΠ και κινεί­ται επίμονα ανοδικά.

Το παρά­δοξο είναι ότι τα “εργα­λεία” για να συζη­τη­θεί το θέμα αυτό, όπως επι­ση­μαί­νουν οι σύμ­βου­λοι του 39χρονου Γάλλου προ­έ­δρου, είναι ήδη περίπου… έτοιμα και μάλιστα χωρίς να παρα­βιά­ζουν το βέτο της μη αμοι­βαιο­ποί­η­σης του χρέους που θέτει το Βερο­λίνο.

Τα απο­κα­λού­μενα “ασφαλή ομόλογα” ή αλλιώς Esbies, ένα είδος ευρω­ο­μο­λό­γων με τα οποία έχει ασχο­λη­θεί και η ΕΚΤ (δια­σφα­λί­ζο­ντας το πώς αυτά δεν θα επη­ρε­ά­ζουν την πιστο­λη­πτική αξιο­λό­γηση της κάθε χώρας “μετα­φέ­ρο­ντας” προ­βλή­ματα άλλων) έχουν ήδη ετοι­μα­σθεί σαν “μέσα” με τα οποία θα μπο­ρούσε να εκτο­νω­θεί η πίεση χρέους στην Ευρω­ζώνη.

Το ενδια­φέ­ρον είναι οτι τα Esbies έχουν “δου­λευ­τεί” σαν εργα­λεία χρέους από την ειδική ομάδα εργα­σίας στην οποία ανα­τέ­θηκε η δουλειά αυτή στο European Systemic Risk Board της ΕΚΤ.

Και ανάμεσα στους πρω­τα­γω­νι­στές εμπνευ­στές αυτής της ομάδας είναι ο Γερ­μα­νός οικο­νο­μο­λό­γος Markus Brunnermeier, “φίλος” κατά τα λεγό­μενα των ανθρώ­πων της ΕΚΤ της κας Μέρκελ και του επι­τε­λείου της, αλλά με κάποια… από­σταση από τον κ. Σόιμπλε.

Τα ευρω-ομόλογα αυτά έχουν μία σύνθετη δομή, αλλά σε τελευ­ταία ανάλυση, ενώ έλκουν την ταυ­τό­τητά τους και την αξιο­πι­στία τους από το νομι­σμα­τικό θεμέλιο του ενιαίου νομί­σμα­τος, εν τούτοις δια­σφα­λί­ζουν την μη “μετα­δο­σι­μό­τητα” των κιν­δύ­νων από την μία χώρα στην άλλη μέσα στην Ευρω­ζώνη.

Κάτι σαν… τον τετρα­γω­νι­σμό του κύκλου, με την βοήθεια των σύγ­χρο­νων σύν­θε­των χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κών εργα­λείων.

Γιατί αφορούν στην Ελλάδα 

Και κάπου στο σημείο αυτό μπαίνει στον κύκλο της συζή­τη­σης το πρό­βλημα χρέους της Ελλάδας.

Για τον κ. Μακρόν και το επι­τε­λείο του η ανάγκη ενός χρη­μα­το­δο­τι­κού επεν­δυ­τι­κού εργα­λείου για την ευρω­ζώνη θα μπο­ρούσε να εξυ­πη­ρε­τη­θεί από τα Esbies. Και για να το “κερ­δί­σει” αυτό είναι δια­τε­θει­μέ­νος να βάλει ψηλά στην ατζέντα της κυβέρ­νη­σής του το εργα­σιακό -όπως ζητά το Βερολίνο- που μέχρι λίγο πριν τις εκλογές παρ’ ολίγον να βάλει φωτιά στην Γαλλία με τον νόμο “Ελ Κομρί”…

Για την Ελλάδα το σημείο επαφής με τα σχέδια Μακρόν είναι ακριβώς τα Esbies, αλλά μετά τη θεω­ρού­μενη ως βέβαιη απο­χώ­ρηση του ΔΝΤ από το ελλη­νικό πρό­γραμμα, δηλαδή μετά την ολο­κλή­ρωση του προ­γράμ­μα­τος στή­ρι­ξης τον Αύγου­στο του 2018.

Η συζή­τηση, αν και χωρίς την συμ­με­τοχή της Ελλάδας στο κεντρικό τραπέζι των δια­βου­λεύ­σεων, αφορά την Αθήνα περισ­σό­τερο από τον κάθε άλλον -π.χ. την Ιταλία- καθώς, όπως όλοι γνω­ρί­ζουν το “πείραμα” με την Ελλάδα έχει γίνει η πλατ­φόρμα για να αρχίσει η Ευρω­ζώνη να φτιά­χνει τους δικούς της θεσμούς δια­χεί­ρι­σης της κρίσης χρέους τόσο στο σκέλος EFSF/ESM όσο και στο σκέλος της ΕΚΤ.

Προ­ε­κλο­γι­κές… ανα­βο­λές 

Χωρίς να έχει γίνει η παρα­μι­κρή επίσημη αναφορά ή συσχε­τι­σμός της συζή­τη­σης αυτής, ακριβώς λόγω των εκλο­γι­κών δια­δι­κα­σιών σε Γαλλία – Ολλαν­δία – Γερ­μα­νία (και πολύ πιθανώς Ιταλία), στο “κου­κούλι” της υπό­θε­σης της κρίσης του ελλη­νι­κού χρέους “επω­ά­ζο­νται” όλα τα επόμενα βήματα για την μετάλ­λαξη του ρόλου του ESM, της ΕΚΤ και των θεσμών δια­χεί­ρι­σης χρέους, μαζί με τα “ευρω­ο­μό­λογα”.

Με τον ίδιο τρόπο που το ελλη­νικό χρέος στην προη­γού­μενη φάση του έγινε το εργα­στή­ριο για την οικο­δό­μηση των μηχα­νι­σμών του EFSF – ESM, αλλά και των νέων επο­πτι­κών μηχα­νι­σμών της EKT στο τρα­πε­ζικό σύστημα.

Έτσι και τώρα, το ελλη­νικό χρέος έχοντας μπει στην δια­δι­κα­σία της “μεσο­πρό­θε­σμης” ανα­διάρ­θρω­σής του… εγκυ­μο­νεί μέσα στο ευρω­παϊκό προ­ε­κλο­γικό περι­βάλ­λον, την μετάλ­λαξη του ESM σε EMF και τη “γέννηση” των νέων εργα­λείων δια­χεί­ρι­σης χρέους, όπως τα διάφορα “είδη” ευρω­ο­μο­λό­γων. Τα οποία βέβαια μέχρι και τις γερ­μα­νι­κές εκλογές θα συνα­ντούν την κάθετη άρνηση του κ. Σόιμπλε.

Οι μεγάλες πρω­το­βου­λίες και αλλαγές ακο­λου­θούν, με πρώτη σημα­ντική στιγμή καμπής την Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. τον Δεκέμ­βριο…

capital.gr