«Εκ βαθέων» εξομολογήσεις της Τόνιας Μοροπούλου για το έργο του Παναγίου Τάφου στα Ιεροσόλυμα

Συ­νέ­ντευ­ξη

στη Μαίρη Φώτη

Με συ­γκί­νη­ση μιλά σή­με­ρα στην «δη­μο­κρα­τι­κή» η  Ρο­δί­τισ­σα κα­θη­γή­τρια του ΕΜΠ Αντω­νία Μο­ρο­πού­λου, για την επί­ση­μη πα­ρου­σί­α­ση που θα γίνει στη Ρόδο του έργου της απο­κα­τά­στα­σης του Ιερού Κου­βου­κλί­ου του Πα­να­γί­ου Τάφου στον Πα­νά­γιο Ναό της Ανα­στά­σε­ως στα Ιε­ρο­σό­λυ­μα.

Η επι­κε­φα­λής της διε­πι­στη­μο­νι­κής ομά­δας του Εθνι­κού Με­τσό­βιου Πο­λυ­τε­χνεί­ου, μιλά για την σπου­δαιό­τη­τα του έργου και τι αυτό ση­μα­το­δο­τεί, ανα­φέ­ρε­ται στην εμπει­ρία ζωής που βίωσε όλους αυ­τούς τους μήνες ερ­γα­σί­ας στον Πα­νά­γιο Τάφο και εξο­μο­λο­γεί­ται τι είναι αυτό που η ίδια θα κρα­τή­σει με την ολο­κλή­ρω­ση του έργου.

• Κυρία Μο­ρο­πού­λου, με αφορ­μή την επί­ση­μη πα­ρου­σί­α­ση του έργου της απο­κα­τά­στα­σης του Ιερού Κου­βου­κλί­ου του Πα­να­γί­ου Τάφου στον Πα­νά­γιο Ναό της Ανα­στά­σε­ως στα Ιε­ρο­σό­λυ­μα, που θα γίνει στη Ρόδο, θα θέ­λα­με να ανα­φερ­θεί­τε στο ιστο­ρι­κό και να μας πείτε τι ση­μαί­νει για εσάς το γε­γο­νός πως η πα­ρου­σί­α­ση γί­νε­ται στον τόπο κα­τα­γω­γής σας.

Αυτή η διορ­γά­νω­ση έχει ένα ιστο­ρι­κό, το οποίο ξε­κι­νά­ει από τον πε­ρα­σμέ­νο Ιού­λιο, κατά την επί­σκε­ψη στη Ρόδο του Πα­τριάρ­χη Ιε­ρο­σο­λύ­μων του Θε­ό­φι­λου του Γ’ και κατά την επί­σκε­ψη του Κου­στω­δού του Τάγ­μα­τος των Φρα­γκι­σκα­νών τον Αύ­γου­στο στη Ρόδο, όπου και με πρό­τα­ση του Δήμου Ρόδου, μετά από ιδέα του επί­τι­μου Πρό­ξε­νου της Ιτα­λί­ας στη Ρόδο του κ. Νίκου Φαρ­μα­κί­δη, απο­φα­σί­στη­κε ήδη από τότε, να διορ­γα­νω­θεί η εκ­δή­λω­ση της πα­ρου­σί­α­σης του έργου στον Πα­νά­γιο Τάφο στη Ρόδο, πριν ολο­κλη­ρω­θεί το έργο στα Ιε­ρο­σό­λυ­μα. Βε­βαί­ως, η θερμή υπο­δο­χή που είχε η ιδέα αυτή και από το δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο Ρόδου και από τον μη­τρο­πο­λί­τη Ρόδου αλλά και από τους φο­ρείς του νη­σιού, οι οποί­οι στη­ρί­ζουν αυτή την προ­σπά­θεια, ανά­με­σα στους οποί­ους και οι φίλοι από την Ενωση Ξε­νο­δό­χων Ρόδου και ιδιαί­τε­ρα ο Αρης Σου­λού­νιας, που φι­λο­ξε­νεί στο «Παρκ» όλους τους κα­λε­σμέ­νους, καθώς και η προϊ­στα­μέ­νη της Εφο­ρεί­ας Αρ­χαιο­τή­των κ. Μάνια Μι­χαη­λί­δου, δη­μιούρ­γη­σαν την δυ­να­τό­τη­τα να γίνει αυτή η εκ­δή­λω­ση. Πολύ ση­μα­ντι­κή εξέ­λι­ξη, το προ­σω­πι­κό εν­δια­φέ­ρον του Προ­έ­δρου της Δη­μο­κρα­τί­ας κ. Προ­κό­πη Παυ­λό­που­λου, ο οποί­ος με την πα­ρου­σία του κα­θι­στά την εκ­δή­λω­ση αυτή, την πα­ρα­μο­νή της επε­τεί­ου της Εν­σω­μά­τω­σης της Δω­δε­κα­νή­σου με την Ελ­λά­δα,  ως μια εκ­δή­λω­ση εθνι­κής ση­μα­σί­ας και λόγω της συμ­βο­λι­κής επε­τεί­ου και λόγω της πα­ρου­σί­α­σης. Επο­μέ­νως με τιμά ιδιαί­τε­ρα και με συ­γκι­νεί και γιατί η Ρόδος είναι η πα­τρί­δα μου -από την Ρόδο ξε­κί­νη­σε το εν­δια­φέ­ρον μου για την προ­στα­σία των μνη­μεί­ων, από τα παι­δι­κά μου χρό­νια- αλλά και γιατί είναι μια εκ­δή­λω­ση που γί­νε­ται στην Ελ­λά­δα και είναι η Ελ­λά­δα που εποί­η­σε το έργο στον Πα­νά­γιο Τάφο με την διε­πι­στη­μο­νι­κή ομάδα κα­θη­γη­τών του Εθνι­κού Με­τσό­βιου Πο­λυ­τε­χνεί­ου, της οποί­ας έχω την τιμή να έχω την επι­στη­μο­νι­κή ευ­θύ­νη και η οποία απο­τε­λεί­ται από τους κα­θη­γη­τές Μα­νό­λη Κορρέ, Αν­δρέα Γε­ωρ­γό­που­λο, Κων­στα­ντί­νο Σπυ­ρά­κο και τον  Χ. Μου­ζά­κη -ο οποί­ος συμ­με­τεί­χε στην επί­βλε­ψη- μαζί με 50 ακόμα συ­νερ­γά­τες από όλες τις ει­δι­κό­τη­τες. Ολοι μπό­ρε­σαν να πη­γαι­νο­έρ­χο­νται χάρις στην αε­ρο­γέ­φυ­ρα που δη­μιουρ­γή­θη­κε με την με­γά­λη χο­ρη­γία της AEGEAN στο έργο. Επί­σης με συ­γκι­νεί γιατί είναι ελ­λη­νι­κό το συ­νερ­γείο των ανα­στη­λω­τών και συ­ντη­ρη­τών το οποίο ει­ση­γή­θη­κα και δέ­χθη­κε η ομάδα έργου. Η συ­γκί­νη­σή μου όμως είναι ιδιαί­τε­ρη, κι αυτό υπο­γραμ­μί­ζει την ση­μα­σία της εκ­δή­λω­σης στη Ρόδο, εξαι­τί­ας του γε­γο­νό­τος ότι έρ­χο­νται και είναι τι­μώ­με­να πρό­σω­πα επί­σης αυτής της εκ­δή­λω­σης, οι θρη­σκευ­τι­κοί ηγέ­τες των τριών χρι­στια­νι­κών κοι­νο­τή­των που έχουν την ευ­θύ­νη της προ­στα­σί­ας του Πα­να­γί­ου Τάφου, δη­λα­δή, η Αυτού Θειο­τά­τη Μα­κα­ριώ­τη­τα  ο Πα­τριάρ­χης Ιε­ρο­σο­λύ­μων Θε­ό­φι­λος ο III,  ο Αι­δε­σι­μο­λο­γιώ­τα­τος Κου­στω­δός της Αγίας Γης του Τάγ­μα­τος των Φρα­γκι­σκα­νών Francesco Patton, η Αυτού Θειο­τά­τη Μα­κα­ριώ­τη­τα ο Αρ­μέ­νιος Πα­τριάρ­χης στα Ιε­ρο­σό­λυ­μα Nourhan Manougian και η Αυτού Θειο­τά­τη Μα­κα­ριώ­τη­τα Λα­τί­νος Πα­τριάρ­χης στα Ιε­ρο­σό­λυ­μα Αρ­χιε­πί­σκο­πος Pierbattista Pizzaballa, ο προ­κά­το­χος του οποί­ου υπέ­γρα­ψε την ιστο­ρι­κή συμ­φω­νία με βάση την οποία έγινε το έργο. Η ιστο­ρι­κή συμ­φω­νία αυτών των ηγε­τών, επέ­τρε­ψε να γίνει το έργο στον Πα­νά­γιο Τάφο. Είναι, λοι­πόν, πολύ με­γά­λη η ση­μα­σία της πα­ρου­σί­ας τους, διότι με την πα­ρου­σία τους στις 8 Μαρ­τί­ου του 2016 στο Ζάπ­πειο, όπου πα­ρου­σιά­σα­με την με­λέ­τη, δια­μορ­φώ­θη­κε και το κλίμα, που επέ­τρε­ψε την υπο­γρα­φή της συμ­φω­νί­ας στις 22 Μαρ­τί­ου. Βε­βαί­ως το κλίμα αυτό τρο­φο­δο­τή­θη­κε από την καλή πίστη και την νέα θε­ώ­ρη­ση της ενό­τη­τας των χρι­στια­νι­κών δυ­νά­με­ων που διέ­πει όλες τις χρι­στια­νι­κές κοι­νό­τη­τες και η οποία για το μέλ­λον υπό­σχε­ται πολλά πράγ­μα­τα και για τον πο­λι­τι­σμό και για την ει­ρή­νη στην πε­ριο­χή και ευ­ρύ­τε­ρα.

• Μέσα από αυτή την εμπει­ρία ζωής τι απο­κο­μί­σα­τε, τι ση­μαί­νει για εσάς;

Ολη αυτή η εμπει­ρία ση­μαί­νει πάρα πολλά πράγ­μα­τα για την ανά­γκη διε­πι­στη­μο­νι­κής συ­νερ­γα­σί­ας για την προ­στα­σία ενός μνη­μεί­ου, για την ανά­γκη της ει­σα­γω­γής της και­νο­το­μί­ας και της επι­στη­μο­νι­κής υπο­στή­ρι­ξης στην διοί­κη­ση ενός πο­λύ­πλο­κου έργου, για την συ­νεν­νό­η­ση και την οι­κο­δό­μη­ση εμπι­στο­σύ­νης με δια­φο­ρε­τι­κών αντι­λή­ψε­ων φο­ρείς. Ση­μαί­νει πάρα πολλά πράγ­μα­τα. Πάνω απ΄ό­λα ση­μαί­νει εξαι­ρε­τι­κά υψη­λής συ­γκί­νη­σης εμπει­ρί­ες, σαν αυτές που έζησα όταν ανοί­ξα­με τον Πα­νά­γιο Τάφο για να τον προ­στα­τέ­ψου­με από τα ενέ­μα­τα και τα πο­ρί­σμα­τα που θα βγουν από την συ­νο­λι­κή με­λέ­τη, θα τα πα­ρου­σιά­σου­με στα Ιε­ρο­σό­λυ­μα. Ση­μαί­νει πάρα πολλά πράγ­μα­τα το γε­γο­νός ότι την πε­ρα­σμέ­νη εβδο­μά­δα στα Ιε­ρο­σό­λυ­μα απε­λευ­θε­ρώ­σα­με το Ιερό Κου­βού­κλιο από τον σι­δη­ρού κλωβό τον Εγ­γλέ­ζων Κυ­βερ­νη­τών του 1947, ο οποί­ος ετέθη από ανά­γκη επει­δή το Ιερό Κου­βού­κλιο ήταν πα­ρα­μορ­φω­μέ­νο. Σή­με­ρα το έχου­με απο­κα­τα­στή­σει και το Ιερό Κου­βού­κλιο είναι ελεύ­θε­ρο… Ση­μαί­νει ότι θα υπάρ­ξουν εξε­λί­ξεις, καθώς τα Ιε­ρο­σό­λυ­μα γί­νο­νται ένα διε­θνές κέ­ντρο Οι­κου­με­νι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος και για θρη­σκευ­τι­κούς και για πο­λι­τι­στι­κούς και για πο­λι­τι­κούς λό­γους αλλά και χάρις στην απο­κα­τά­στα­ση του Ιερού Κου­βου­κλί­ου του Πα­να­γί­ου Τάφου, που έχει συ­γκι­νή­σει όλη την αν­θρω­πό­τη­τα και συρ­ρέ­ει για να προ­σκυ­νή­σει τον Τάφο του Χρι­στού.

• Το έργο σε τι φάση βρί­σκε­ται σή­με­ρα;

Το έργο ολο­κλη­ρώ­νε­ται, αφού απε­λευ­θε­ρώ­σα­με το Ιερό Κου­βού­κλιο, και θα πα­ρου­σια­στεί και θα πα­ρα­δο­θεί, κατά την τε­λε­τή ολο­κλή­ρω­σής του, στα Ιε­ρο­σό­λυ­μα στις 22 Μαρ­τί­ου.

• Το έργο αυτό είναι αει­φό­ρο κ. Μο­ρο­πού­λου;

Ο σχε­δια­σμός του έγινε με όρους αει­φο­ρί­ας, για να διαρ­κέ­σει δη­λα­δή εσαεί. Όμως τα ευ­ρή­μα­τά μας, μετά από ανη­συ­χη­τι­κές εν­δεί­ξεις για συ­νε­χώς αναρ­ρι­χό­με­νη υγρα­σία από τον υπό­γειο χώρο του Ιερού Κου­βου­κλί­ου, μας επέ­βα­λαν– και  θα το πα­ρου­σιά­σω και αυτό στη Ρόδο – να κά­νου­με την αξιο­λό­γη­ση του κιν­δύ­νου που ση­μαί­νουν στο χώρο της Ρο­τού­ντας του Ναού της Ανα­στά­σε­ως, οι πολ­λές αρ­χαιο­λο­γι­κές ανα­σκα­φές, η άτα­κτη πα­ρου­σία κα­να­λιών, τού­νελ, πα­ρο­χέ­τευ­σης ομ­βρί­ων, απο­χέ­τευ­σης λυ­μά­των και μας επέ­βα­λαν να κά­νου­με προ­τά­σεις για ένα σύ­νο­λο επεμ­βά­σε­ων στον υπό­γειο χώρο που θα δια­σφα­λί­σουν και την στα­θε­ρό­τη­τα των θε­με­λί­ων του Κου­βου­κλί­ου και της Ρο­τού­ντας αλλά και την δια­χεί­ρι­ση της υγρα­σί­ας με τρόπο που να μην απει­λεί τον χρόνο ζωής στους αιώ­νες, του απο­κα­τε­στη­μέ­νου Ιερού Κου­βου­κλί­ου.

• Με την ολο­κλή­ρω­ση του έργου, τι είναι αυτό που θα κρα­τή­σε­τε;

Θα σας πω μόνο μια κου­βέ­ντα, γιατί δεν νο­μί­ζω ότι ση­κώ­νει ανά­λυ­ση το θέμα. Ο κα­θέ­νας μπο­ρεί να αι­σθαν­θεί ό,τι νο­μί­ζει. Θα σας πως όμως ότι, η δου­λειά αυτή στον Πα­νά­γιο Τάφο, που είναι ο μο­να­δι­κός χώρος που υπο­γραμ­μί­ζει την ελ­πί­δα και την αγάπη, το μή­νυ­μα της Ανα­στά­σε­ως, για μένα είναι πάντα συν­δε­δε­μέ­νος με τις Ανα­στά­σεις στη Ρόδο.