Γερμανικός τύπος: Ο παράλογος ηγεμόνας και ένα πρόγραμμα λιτότητας στην ευκτική

Με έκ­δη­λη ανη­συ­χία τα γερ­μα­νι­κά ΜΜΕ συ­νει­δη­το­ποιούν κα­θη­με­ρι­νά ότι σ’ αυτή τη δύ­σκο­λη για την Ευ­ρώ­πη εκλο­γι­κή χρο­νιά το φά­ντα­σμα του Grexit εξα­κο­λου­θεί να πλα­νά­ται πάνω από την ευ­ρω­ζώ­νη.

Αρ­κε­τά γρά­φο­νται αυτές τις μέρες για τη δια­φο­ρε­τι­κή αντι­με­τώ­πι­ση του ελ­λη­νι­κού ζη­τή­μα­τος από το ΔΝΤ και τους ευ­ρω­παϊ­κούς θε­σμούς, αλλά και για τις σχε­τι­κές δια­φω­νί­ες με­τα­ξύ Χρι­στια­νο­δη­μο­κρα­τών και Σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τών, που μέχρι τις εκλο­γές του Σε­πτεμ­βρί­ου πα­ρα­μέ­νουν κυ­βερ­νη­τι­κοί εταί­ροι στο Βε­ρο­λί­νο. Η εβδο­μα­διαία εφη­με­ρί­δα Die Zeit εκτι­μά ότι θα υπάρ­ξει στο τέλος ένας συμ­βι­βα­σμός:

«Οι Έλ­λη­νες θα κά­νουν λίγες ακόμα πε­ρι­κο­πές, οι Γερ­μα­νοί θα δε­σμευ­θούν για ελά­φρυν­ση του χρέ­ους σε κά­ποια με­τα­γε­νέ­στε­ρη χρο­νι­κή στιγ­μή και το ΔΝΤ θα συμ­με­τά­σχει με ένα μικρό ποσόν στη διά­σω­ση. Για όλους τους ενε­χό­με­νους αυτή είναι η λι­γό­τε­ρο ακρι­βή λύση. Για την Άγκε­λα Μέρ­κελ μια έξο­δος της Ελ­λά­δας από το ευρώ θα ήταν βαριά ήττα. Η ση­μα­ντι­κό­τε­ρη προ­τε­ραιό­τη­τά της στον εξω­τε­ρι­κό τομέα είναι να δια­τη­ρή­σει μετά το Brexit τη συ­νο­χή της ΕΕ, πόσο μάλ­λον που η Ελ­λά­δα εκτός ευ­ρω­ζώ­νης θα μπο­ρού­σε να γίνει άθυρ­μα ρω­σι­κών η αμε­ρι­κα­νι­κών συμ­φε­ρό­ντων. Και ο Σόι­μπλε είναι μεν ισχυ­ρο­γνώ­μων, αλλά πρω­τί­στως είναι πι­στός στον ανώ­τε­ρό του.»

«Ο Τσί­πρας πάλι ξέρει ότι η με­γά­λη πλειο­νό­τη­τα των Ελ­λή­νων θέλει να δια­τη­ρή­σει το ευρώ. Η Λα­γκάρντ έχει απο­δεί­ξει επα­νει­λημ­μέ­να στο πα­ρελ­θόν ότι είναι δια­τε­θει­μέ­νη να ερ­μη­νεύ­σει με ευ­ε­λι­ξία τις προ­δια­γρα­φές, όσο για τον Τραμπ, αυτός έχει τώρα άλλες έν­νοιες από τα ελ­λη­νι­κά ομό­λο­γα. Γι’ αυ­τούς τους λό­γους οι Έλ­λη­νες έχουν καλές προ­ο­πτι­κές να δια­σω­θούν και πάλι από τη χρε­ω­κο­πία την τε­λευ­ταία στιγ­μή. Άλλο ζή­τη­μα, αν αυτή θα είναι η κα­λύ­τε­ρη λύση και για την ίδια τη χώρα.»

Λι­τό­τη­τα στην ευ­κτι­κή

Σε πρω­το­σέ­λι­δο σχό­λιό της η Tageszeitung του Βε­ρο­λί­νου υπο­στη­ρί­ζει ότι ο μέγας κίν­δυ­νος αυτή τη στιγ­μή για την Ευ­ρώ­πη δεν είναι ο Ντό­ναλντ Τραμπ, όπως πολ­λοί φο­βού­νται απλο­ποιώ­ντας τα πράγ­μα­τα. Για την επι­κε­φα­λής του οι­κο­νο­μι­κού ρε­πορ­τάζ Ουλ­ρί­κε Χέρ­μαν η ύπαρ­ξη της Ευ­ρώ­πης κρί­νε­ται αλλού: στην Ελ­λά­δα.

«Βάσει της λο­γι­κής της οι­κο­νο­μί­ας, όταν οι δη­μό­σιες δα­πά­νες πε­ρι­κό­πτο­νται δρα­στι­κά, η οι­κο­νο­μία κα­ταρ­ρέ­ει. Κι εκεί που στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό έπρε­πε να βρί­σκε­ται ένα παχύ συν, απο­μέ­νει το πολύ-πολύ ένα ισχνό πλε­ό­να­σμα. Γι’ αυτό και το ΔΝΤ έβγα­λε από καιρό τα θε­ω­ρη­τι­κά συ­μπε­ρά­σμα­τα: ένα ση­μα­ντι­κό τμήμα του ελ­λη­νι­κού χρέ­ους πρέ­πει να δια­γρα­φεί και το απαι­τού­με­νο από την Αθήνα πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα να πε­ριο­ρι­στεί στο 1,5% του ΑΕΠ.»

Μια δυ­σά­ρε­στη ει­κό­να

«Ο Σόι­μπλε όμως αγνο­εί αυτή την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα και ζητά ένα πρό­γραμ­μα λι­τό­τη­τας στην ευ­κτι­κή. Οι Έλ­λη­νες δη­λα­δή πρέ­πει να απο­φα­σί­σουν προ­κα­τα­βο­λι­κά μέτρα λι­τό­τη­τας που θα εφαρ­μο­στούν μετά το 2018, αν δεν επι­τευ­χθούν πρω­το­γε­νή πλε­ο­νά­σμα­τα της τάξης του 3,5%. Ο Σόι­μπλε συ­μπε­ρι­φέ­ρε­ται σαν δι­κτά­το­ρας. Ξέρει ότι τα μέτρα λι­τό­τη­τας στην Ελ­λά­δα δεν λει­τουρ­γούν, αλ­λιώς θα ήταν να πε­ριτ­τό να ζητά και νέα. Παρ’ όλα αυτά η Ελ­λά­δα με­τα­τρέ­πε­ται σε γερ­μα­νι­κή αποι­κία.»

«Μπο­ρεί στους Γερ­μα­νούς εκλο­γείς να αρέ­σει η δύ­να­μη του Σόι­μπλε, εκτός συ­νό­ρων όμως πα­γιώ­νε­ται μια δυ­σά­ρε­στη ει­κό­να: η Γερ­μα­νία εμ­φα­νί­ζε­ται σαν πα­ρά­λο­γος ηγε­μό­νας που κυ­ριαρ­χεί στην Ευ­ρώ­πη και βα­σα­νί­ζει βά­ναυ­σα τις ασθε­νέ­στε­ρες χώρες. Κι αυτό κά­ποια στιγ­μή θα έρθει η ώρα να το πλη­ρώ­σου­με.»

Σπύ­ρος Μο­σκό­βου

www.dw.com