Αντισυνταγματικό το άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές

Αντι­συ­νταγ­μα­τικό είναι το άνοιγμα των εμπο­ρι­κών κατα­στη­μά­των τις Κυρια­κές, όπως έκρινε η Ολο­μέ­λεια του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας, θεω­ρώ­ντας παρά­νομη την σχετική απόφαση του υπουρ­γού Ανά­πτυ­ξης το 2014. Η απόφαση αφορά τη λει­τουρ­γία τις Κυρια­κές, πιλο­τικά, των εμπο­ρι­κών κατα­στη­μά­των σε τρεις περιο­χές (και σε 8 υπο­πε­ριο­χές) της χώρας.

Ουσια­στικά με την απόφαση κρί­νε­ται ότι η νομο­θε­τική εξου­σιο­δό­τηση στον υπουργό Ανά­πτυ­ξης να εκδίδει απόφαση για τη  λει­τουρ­γία των κατα­στη­μά­των τις Κυρια­κές σε τρεις του­ρι­στι­κές περιο­χές, “χωρίς συγκε­κρι­μένο προσ­διο­ρι­σμό”, είναι αντί­θετη στο άρθρο 43 του Συντάγ­μα­τος που επι­τάσ­σει για παρό­μοια θέματα να εκδί­δο­νται Προ­ε­δρικά Δια­τάγ­ματα και όχι υπουρ­γι­κές απο­φά­σεις.

Τα δικαιώ­ματα των εργα­ζό­με­νων

Για τα δικαιώ­ματα των εργα­ζο­μέ­νων η απόφαση ανα­φέ­ρει επί λέξει:

“Το Σύνταγμα κατο­χυ­ρώ­νει για τους πάσης φύσεως εργα­ζο­μέ­νους και απα­σχο­λού­με­νους (ελεύ­θε­ρους επαγ­γελ­μα­τίες, κ.λπ.) το δικαί­ωμα ελεύ­θε­ρου χρόνου και της από­λαυ­σης του ατο­μι­κού και τους από κοινού με την οικο­γέ­νεια τους, ως τακτικό διά­λειμμα της εβδο­μα­διαίας εργα­σίας.  Το διά­λειμμα αυτό υπη­ρε­τεί την υγεία και την ομαλή ανά­πτυξη της προ­σω­πι­κό­τη­τας του ατόμου με τη φυσική και ψυχική ανα­νέ­ωση που προ­σφέ­ρει η τακτική αργία στον εργα­ζό­μενο άνθρωπο εντός της κάθε εβδο­μά­δας (άρθρο 5 και 21 Συντάγ­μα­τος). Συναφώς, προ­σφέ­ρει και την δυνα­τό­τητα οργά­νω­σης της κοι­νω­νι­κής και οικο­γε­νεια­κής ζωής του θέματα για τα οποία μεριμνά επίσης το Σύνταγμα (άρθρο 21). Περαι­τέρω το ως άνω δικαί­ωμα προ­σλαμ­βά­νει πρα­κτική αξία για τους εργα­ζό­με­νους όταν αυτοί δύνα­νται μόνοι ή από κοινού με την οικο­γέ­νεια τους να μετέ­χουν στην συλ­λο­γική ανά­παυλα μιας κοινής αργίας ανά εβδο­μάδα, ως τέτοια ημέρα έχει επι­λε­γεί κατά μακρά παρά­δοση, τόσο στην Ελλάδα όσο και στα λοιπά κράτη της Ευρώπης, η σχε­τι­ζό­μενη με την Χρι­στια­νική θρη­σκεία”.

Ανα­στολή

Άλλωστε από το Σεπτέμ­βριο του 2014 η Ολο­μέ­λεια του ΣτΕ με απόφαση του Τμή­μα­τος Ανα­στο­λών είχε “παγώσει” προ­σω­ρινά την επίμαχη υπουρ­γική απόφαση, μέχρι να εκδοθεί η ορι­στική απόφαση της Ολο­μέ­λειας, η οποία πλέον εκδό­θηκε.

Η από 7.7.2014 απόφαση του υπουρ­γού Ανά­πτυ­ξης (η οποία ακυ­ρώ­θηκε) επέ­τρεπε πιλο­τικά για ένα χρόνο την προ­αι­ρε­τική λει­τουρ­γία των εμπο­ρι­κών κατα­στη­μά­των τις Κυρια­κές στις νομαρ­χίες:

1) Αττικής: α) Ιστο­ρικό κέντρο Αθηνών και β) Δήμος Ραφήνας-Πικερμίου, 2) Κεντρική Μακε­δο­νία: α) Ιστο­ρικό κέντρο Θεσ­σα­λο­νί­κης και β) Χαλ­κι­δική και 3) Νότιο Αιγαίο: Οι Δήμοι: α) Ρόδου, β) Κω, γ) Σύρου Ερμού­πο­λης, δ) Μυκόνου και ε) Θύρας.

Στο ΣτΕ είχαν προ­σφύ­γει Βιο­τέ­χνες, επαγ­γελ­μα­τίες, ιδιω­τι­κοί υπάλ­λη­λοι, κατα­στη­μα­τάρ­χες. Υπέρ της εφαρ­μο­γής της υπουρ­γι­κής από­φα­σης είχαν κάνει παρέμ­βαση οι: 1) Σύν­δε­σμος Επι­χει­ρή­σεων και Βιο­μη­χα­νιών (ΣΕΒ), 2) Σύν­δε­σμος Ελλη­νι­κών Του­ρι­στι­κών Επι­χει­ρή­σεων, 3) Σύν­δε­σμος Επι­χει­ρή­σεων Λια­νι­κής Πώλησης Ελλάδος και 4) Επι­τροπή Αντα­γω­νι­σμού.

capital.gr