Κώστας Σκανδαλίδης: “Ούτε με ΣΥΡΙΖΑ ούτε με ΝΔ”

κ. Σκαν­δα­λί­δη, εσείς με ποιον συ­ντάσ­σε­στε την επο­μέ­νη των εκλο­γών;

«Γιατί πρέ­πει να συ­ντα­χθώ με κά­ποιον από τους δύο; Γιατί μου ζη­τά­τε να δια­λέ­ξω ανά­με­σα σε μια ητ­τη­μέ­νη δήθεν αρι­στε­ρά και μια νι­κή­τρια δήθεν με­ταρ­ρυθ­μι­στι­κή δεξιά; Αρ­κε­τά με τις με­τω­πι­κές ρή­ξεις· τις έχει πλη­ρώ­σει ακρι­βά η χώρα. Η εθνι­κή συ­νεν­νό­η­ση είναι η μόνη στρα­τη­γι­κή οδός. Αυτή που ενώ­νει δυ­νά­μεις για να βγά­λουν τη χώρα από τημ κρίση και τα μνη­μό­νια με ασφα­λή βή­μα­τα».

Σας κα­τη­γο­ρούν, ως ΠΑΣΟΚ, ότι στο όνομα της εθνι­κής συ­νεν­νό­η­σης κρυ­φο­κοι­τά­τε προς τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ…

«Μην υπο­βαθ­μί­ζε­τε τη στρα­τη­γι­κή της εθνι­κής συ­νεν­νό­η­σης σε ευ­και­ρια­κούς τα­κτι­κι­σμούς. Εθνι­κή συ­νεν­νό­η­ση δεν ση­μαί­νει συ­ναλ­λα­γή, υπό­γειες δια­δρο­μές, συμ­φω­νί­ες κάτω από το τρα­πέ­ζι. Γιατί, άλ­λω­στε, να γί­νουν; Ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, κατά κοινή πα­ρα­δο­χή, δια­γρά­φει την τρο­χιά ενός διάτ­το­ντα αστέ­ρα στο πο­λι­τι­κό στε­ρέ­ω­μα. Είχε τις ευ­και­ρί­ες του ο πρω­θυ­πουρ­γός να αλ­λά­ξει τη στρα­τη­γι­κή της πό­λω­σης και της ρήξης με τις πραγ­μα­τι­κά προ­ο­δευ­τι­κές δυ­νά­μεις του τόπου και τις κλό­τση­σε μία προς μία. Η απα­ξί­ω­ση και ο εκ­φυ­λι­σμός των αξιών και των ιδεών της αρι­στε­ράς από μια αδια­νό­η­τη για προ­ο­δευ­τι­κή πα­ρά­τα­ξη δια­κυ­βέρ­νη­ση κα­τέ­στη­σε μο­νό­δρο­μο την ήττα της πο­λι­τι­κής της».

Τότε, γιατί δεν ζη­τά­τε εκλο­γές όπως ο Κ. Μη­τσο­τά­κης;

«Ασφα­λώς η ήττα εδώ που φθά­σα­με μόνο με εκλο­γές μπο­ρεί να επι­κυ­ρω­θεί. Το ερώ­τη­μα, όμως, δεν είναι μόνο ποια κυ­βέρ­νη­ση θα σχη­μα­τι­στεί την επο­μέ­νη, αλλά με ποια στρα­τη­γι­κή για τη χώρα. Και σε αυτά δεν απα­ντά η Ν.Δ., που απλώς σχε­διά­ζει μια δεξιά πα­λι­νόρ­θω­ση…».

Γιατί το λέτε αυτό; Δεν θε­ω­ρεί­τε με­ταρ­ρυθ­μι­στή τον Κ. Μη­τσο­τά­κη;

«Δεν είναι μόνο η πα­ρά­τα­ξη που εκ­προ­σω­πεί και το πα­ρελ­θόν της· είναι και το δείγ­μα γρα­φής του ίδιου που ανα­δει­κνύ­ει τη Ν.Δ. κάθε άλλο παρά με­ταρ­ρυθ­μι­στι­κή δύ­να­μη. Η σκιώ­δης κυ­βέρ­νη­ση, η σχέση κρά­τους – Εκ­κλη­σί­ας, η στρά­τευ­ση στα 18, η υπο­τα­γή στις αμε­τα­κί­νη­τες πα­ρα­τα­ξια­κές ισορ­ρο­πί­ες τι δεί­χνουν;».

Παρά τις προ­σπά­θειές σας, φαί­νε­ται να επα­νέρ­χε­ται το θέμα του νέου φορέα έξω από τα υπάρ­χο­ντα σχή­μα­τα στο χώρο της κε­ντρο­α­ρι­στε­ράς. Πώς το σχο­λιά­ζε­τε;

«Είμαι από αυ­τούς που από την πρώτη στιγ­μή υπο­στη­ρί­ζω τη δη­μιουρ­γία του νέου φορέα. Μπο­ρεί να γίνει αυτός χωρίς τη συμ­με­το­χή και τη με­τε­ξέ­λι­ξη του ΠΑΣΟΚ; Η Δη­μο­κρα­τι­κή Συ­μπα­ρά­τα­ξη ίσως δεν διεκ­δι­κεί ακόμη δη­μο­σκο­πι­κά τις δάφ­νες ενός τέ­τοιου φορέα, όμως το πο­λι­τι­κό τοπίο γύρω της μοιά­ζει κομ­μά­τια και θρύ­ψα­λα. Δείτε και την εξέ­λι­ξη στο Πο­τά­μι ή ακόμα και την Ένωση Κε­ντρώ­ων και πόσοι επί­δο­ξοι ηγέ­τες, νέα κόμ­μα­τα, κι­νή­σεις, ομά­δες, δί­κτυα μοιά­ζουν με κι­νού­με­νη ανα­φο­ρά. Όλοι εξω­ρα­ΐ­ζουν το ΠΑΣΟΚ, αλλά πα­ρα­κα­λούν τα στε­λέ­χη του. Δεν είναι αυτό αστείο και οξύ­μω­ρο;».

Ναι, αλλά και το τοπίο στο ΠΑΣΟΚ κάθε άλλο παρά ει­δυλ­λια­κό είναι. Έχουν βγει μα­χαί­ρια εξαι­τί­ας των θέ­σε­ων του Ευάγ­γε­λου Βε­νι­ζέ­λου…

«Αντί­θε­τα, πι­στεύω ότι η τε­λευ­ταία ομι­λία του στη συ­νε­δρί­α­ση της Δη­μο­κρα­τι­κής Συ­μπα­ρά­τα­ξης κάθε άλλο παρά αμ­φι­σβη­τού­σε τη στρα­τη­γι­κή της πο­λι­τι­κής αυ­το­νο­μί­ας της πα­ρά­τα­ξης. Ο Βε­νι­ζέ­λος είναι παρών και μά­χι­μο στέ­λε­χος, με γνώση και εμπει­ρία πο­λύ­τι­μη για τα επό­με­να βή­μα­τα της πα­ρά­τα­ξης».

Και με τους πρώην προ­έ­δρους και πρω­θυ­πουρ­γούς του ΠΑΣΟΚ τι γί­νε­ται;

«Ο Κώ­στας Ση­μί­της μπο­ρεί με τη σοφία και το κύρος του να βοη­θή­σει κα­τα­λυ­τι­κά στην επα­να­συ­σπεί­ρω­ση του χώρου, βά­ζο­ντας τέλος σε όσους προ­σπα­θούν να εκ­με­ταλ­λευ­τούν την πα­ρου­σία του προς ίδιον όφε­λος. Όσο για τον Γιώρ­γο Πα­παν­δρέ­ου, θα μπο­ρού­σε χάρη του ονό­μα­τος και της δια­δρο­μής του να διορ­θώ­σει την… ανορ­θο­γρα­φία του 2015. Και από τη σκο­πιά μας, να κρα­τή­σου­με τις πόρ­τες ανοι­χτές, όπως συ­νε­χώς επα­να­λαμ­βά­νει η Φ. Γεν­νη­μα­τά, σε κάθε κα­τεύ­θυν­ση. Είναι το χρέος μας και μό­νι­μη προ­ϋ­πό­θε­ση για την ανα­συ­γκρό­τη­ση του χώρου. Εξάλ­λου, όλα τα βή­μα­τα από την Ελιά μέχρι σή­με­ρα είναι συλ­λο­γι­κά απο­φα­σι­σμέ­να και κι­νού­νται στην ίδια κα­τεύ­θυν­ση».

Η Βρα­δυ­νή – Πάνω από 100 χρό­νια ενη­μέ­ρω­ση