Τα 10 πρόσωπα που άφησαν το στίγμα τους στην ιστορία του 2016

Οι αμε­ρι­κα­νι­κές εκλογές, το δημο­ψή­φι­σμα στη Βρε­τα­νία, το πρα­ξι­κό­πημα στην Τουρκία, αλλά και τα βραβεία Νομπέλ είναι μερικά από τα γεγο­νότα του 2016, που έφεραν στην πρώτη γραμμή της επι­και­ρό­τη­τας προ­σω­πι­κό­τη­τες που καθό­ρι­σαν την πορεία της χρονιάς που φεύγει.

1. Ντό­ναλντ Τραμπ

Αμφι­σβη­τή­θηκε και προ­κά­λεσε σάλο με τις απόψεις του ακόμη και μέσα στο Ρεπου­μπλι­κα­νικό Κόμμα, έκανε μια από τις χει­ρό­τε­ρες από άποψη ηθικής, προ­ε­κλο­γι­κές εκστρα­τείες και νίκησε την προ­ε­δρία των ΗΠΑ. Δίχασε όσο κανένας άλλος τους αμε­ρι­κα­νούς πολίτες και ετοι­μά­ζε­ται να ανα­λά­βει το τιμόνι μιας υπερ­δύ­να­μης μαζί με έναν στρατό από “τεχνο­κρά­τες” που δεν έχουν ιδέα από πολι­τική και δια­κυ­βέρ­νηση.

2. Χίλαρι Κλίντον

Για δεύτερη φορά προ­σπά­θησε να επι­στρέ­ψει στον λευκό Οίκο, αυτή τη φορά ως πρό­ε­δρος και οι αμε­ρι­κα­νοί (ή μήπως η τύχη;) της γύρισαν την πλάτη. Η ίδια απο­δί­δει την ήττα της στην δυσφή­μηση της εξ αιτίας των έρευνών του FBI για την ηλε­κτρο­νική αλλη­λο­γρα­φία της και σε “ρωσικό δάκτυλο”. Για τις δικές της ευθύνες σχετικώ ςμε τον τρόπο που χει­ρί­στηκε την προ­ε­κλο­γική εκστρα­τεία της δεν βρήκε κάτι να πει.

3. Αγκελα Μέρκελ

Αδιαμ­φι­σβή­τητη στην ηγεσία της στο κόμμα, την κυβέρ­νηση και την Ευρώπη για πολλά χρόνια, είδε το 2016 τις πρώτες ρωγμές να σχη­μα­τί­ζο­νται γύρω της. Η πολι­τική της για τους πρό­σφυ­γες δέχεται βολές από τις χώρες της ανα­το­λι­κής Ευρώπης και το ακρο­δε­ξιό AfD, που την νίκησε σε απα­νω­τές εκλογές ανα­με­τρή­σεις σε γερ­μα­νικά κρα­τί­δια. Την πολι­τική της επι­κρί­νουν ακόμη και οι “χρι­στια­νο­κοι­νω­νι­στές” Βαυαροί εταίροι της, όχι όμως και η ίδια που διεκ­δι­κεί με αξιώ­σεις την 4η τετρα­ε­τία της.

4. Ντέι­βιντ Κάμερον

Επαιξε με το Brexit και έχασε πανη­γυ­ρικά. Ενα χρόνο μετά τις εκλογές του 2015 τις οποίες νίκησε με 36.8%, αμφι­σβή­τησε την Ευρώπη, στην συνέ­χεια προ­σπά­θησε να πείσει τους Βρε­τα­νούς ότι πρέπει η χώρα να παρα­μεί­νει μέλος της Ε.Ε. έχασε το σχετικό δημο­ψή­φι­σμα και ανα­γκά­στηκε να παραι­τη­θεί. Ξεχά­στηκε γρήγορα.

5. Τερέσα Μέι

Ηρθε να ανα­λά­βει τα συντρίμ­μια μiας κυβέρ­νη­σης και να οδη­γή­σει τη Βρε­τα­νία εκτός Ευρω­παϊ­κής Ενωσης, μετά το κατα­στρο­φικό δημο­ψή­φι­σμα για το Brexit. Η ίδια εξ αρχής δήλωσε ότι θα προ­χω­ρή­σει με την δια­δι­κα­σία εξόδου της χώρας από την Ε.Ε., η πολι­τική της όπως είναι γεμάτη ασά­φειες.

6. Μπομπ Ντίλαν

Η Σου­η­δική Ακα­δη­μία τον επέλεξε για το βραβείο Νομπέλ Λογο­τε­χνίας και επι­κρί­θηκε ανε­λέ­ητα γι’ αυτήν την απόφασή της. Ο ίδιος ο Μπομπ Ντίλαν σνό­μπαρε άγρια τόσο την Ακα­δη­μία όσο και το βραβείο. Δεν κατα­δέ­χθηκε καν να απα­ντή­σει ο ίδιος. Μετά από πολλών ημερών σιωπή, συνερ­γά­τες του έστει­λαν μια επι­στολή στη Στοκ­χόλμη δηλώ­νο­ντας ότι ο καλ­λι­τέ­χνης δεν θα παρευ­ρε­θεί στην απονομή γιατί “έχει άλλες υπο­χρε­ώ­σεις”.

7. Ταγίπ Ερντο­γάν

Από το πρα­ξι­κό­πημα της 15ης Ιουλίου, ο μόνος που ωφε­λή­θηκε είναι ο άνθρω­πος ο οποίος επρό­κειτο να ανα­τρα­πεί. Ο τούρκος πρό­ε­δρος εδραί­ωσε την θέση του στην εξουσία, έχει γεμίσει τις φυλακές με αντι­φρο­νού­ντες, έχει κατα­λύ­σει όλες τις συνταγ­μα­τι­κές ελευ­θε­ρίες,= θέλει να κατα­λύ­σει το καθε­στώς Ασαντ και ο Πούτιν τον επα­να­φέ­ρει στην τάξη, κοντρά­ρει την Ευρω­παϊκή Ενωση, αμφι­σβη­τεί την Συνθήκη της Λωζάνης και κάπως έτσι “χτίζει” το προφίλ του νέου Σουλ­τά­νου.

8. Μπασάρ Αλ Ασαντ

Επαιξε και κέρδισε σε πιο σκληρό Survivor της ιστο­ρίας. Από εκεί που ήταν χαμένος και απο­μο­νω­μέ­νος διεθνώς, με πολλές ανταρ­τι­κές οργα­νώ­σεις να έχουν κατα­λά­βει το μεγα­λύ­τερο μέρος της χώρας του, βρέθηκε με την υπο­στή­ριξη της Ρωσίας και του Ιράν, αλλά και – κακά τα ψέματα – την απραξία των ΗΠΑ, να είναι ο από­λυ­τος κυρί­αρ­χος του παι­χνι­διού.

9. Τζέρεμι Κόρμπιν

Με πολλούς δισταγ­μούς, ο επι­κε­φα­λής του Εργα­τι­κού Κόμ­μα­τος της Βρε­τα­νίας, τάχθηκε υπέρ της παρα­μο­νής της Βρε­τα­νίας στην Ε.Ε. και τελικά έχασε το στοί­χημα. Σύσσωμη η ηγεσία του κόμ­μα­τός του τον αμφι­σβή­τησε, επειδή δεν πάλεψε δυνα­μικά υπέρ του Bremain. Το κόμμα του οδη­γή­θηκε σε εκλογές και τις κέρδισε, γιατί όπως απο­δεί­χθηκε, οι αντί­πα­λοί του δεν είχαν ερεί­σματα στην βάση του κόμ­μα­τος.

10. Φραν­σουά Ολαντ

Είδε την δημο­τι­κό­τητά του να κατρα­κυλά στο 4%, την χώρα του να ζει με έκτακτα μέτρα ασφα­λείας λόγω των τρο­μο­κρα­τι­κών επι­θέ­σεων, τους γάλλους να δια­δη­λώ­νουν μαζικά κατά του νόμου για τα εργα­σιακά και τελικά απο­φά­σισε να μην διεκ­δι­κή­σει ξανά την προ­ε­δρία της χώρας.

thetoc.gr