Εκλεβαν διάφορα είδη από παιδικό σταθμό;

Τη διε­νέρ­γεια προ­α­νά­κρι­σης για τη δια­πί­στωση τυχόν τελέ­σεως του αδι­κή­μα­τος της χρήσης πλαστού εγγρά­φου και της από­πει­ρας απάτης δικα­στη­ρίου παρήγ­γειλε χθες από έδρας, ο πρό­ε­δρος του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, κατά την εκδί­καση υπό­θε­σης με κατη­γο­ρού­με­νους, για κλοπή από παιδικό σταθμό ειδών δια­τρο­φής, ένα ζευγάρι Βουλ­γά­ρων.

Κατά τη διάρ­κεια της δίκης, η πολι­τι­κώς ενά­γουσα προ­σκό­μισε στο δικα­στή­ριο έγγραφα και συγκε­κρι­μένα απο­δεί­ξεις με τα οποία φέρεται να έχει εξο­φλή­σει τις απαι­τή­σεις από μισθούς σε υπαλ­λή­λους της, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης και της κατη­γο­ρού­με­νης που απα­σχο­λούσε.

Ο συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης της κ. Κ. Κυπραίος, προ­σέ­βαλε τα συγκε­κρι­μένα έγγραφα ως πλαστά με απο­τέ­λε­σμα να ανα­βλη­θεί η εκδί­καση της υπό­θε­σης μέχρι να δια­πι­στω­θεί η πλα­στό­τητα ή μη των συγκε­κρι­μέ­νων απο­δει­κτι­κών μέσων των οποίων έγινε χρήση.

Το ζευγάρι είχε κατα­μη­νυ­θεί συγκε­κρι­μένα από μια κάτοικο της Ιαλυσού, ιδιο­κτή­τρια παι­δι­κού σταθμού, που υπο­στη­ρί­ζει ότι δια­πί­στωσε μέσω καμερών ηλε­κτρο­νι­κής παρα­κο­λού­θη­σης, που λει­τουρ­γούσε νόμιμα στην επι­χεί­ρησή της, ότι η υπάλ­λη­λος της την έκλεβε συστη­μα­τικά, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας και ως μετα­φο­ρέα των κλο­πι­μαίων το ανήλικο παιδί της!!

Η μηνυό­μενη φέρεται να έχει προ­σλη­φθεί νομίμως και να εργά­ζε­ται στην επι­χεί­ρησή της από το έτος 2002 ως μαγεί­ρισσα, δεδο­μέ­νου ότι στο πλαίσιο της επι­χει­ρη­μα­τι­κής της δρα­στη­ριό­τη­τας προ­σφέ­ρει στα παιδιά που φοιτούν στον παιδικό σταθμό και γεύματα.

Επι­προ­σθέ­τως είναι υπεύ­θυνη για τον ανε­φο­δια­σμό της κου­ζί­νας με τρόφιμα, αλλά και για τον ανε­φο­δια­σμό της επι­χεί­ρη­σής της με είδη καθα­ριό­τη­τας, δηλαδή, με απορ­ρυ­πα­ντικά, καθα­ρι­στικά κλπ.

Το έτος 2009, όπως υπο­στη­ρί­ζει η μηνύ­τρια, η μηνυό­μενη για προ­σω­πι­κούς της λόγους απο­χώ­ρησε από την επι­χεί­ρηση, για χρονικό διά­στημα 1,5 έτους περίπου.

Στο διά­στημα αυτό ανέλαβε η ίδια την κουζίνα και τον εν γένει ανε­φο­δια­σμό της επι­χεί­ρη­σης και δια­πί­στωσε ότι τόσο το κόστος σίτισης των παιδιών, όσο και το κόστος των υλικών καθα­ριό­τη­τας τα οποία βρί­σκο­νται επίσης σε ειδι­κούς φωρια­μούς στην κουζίνα, ήταν κατά πολύ μικρό­τερο από αυτό, που τόσα χρόνια γνώριζε, δεδο­μέ­νου ότι πραγ­μα­το­ποιούσε όλες τις αγορές των τρο­φί­μων και των προ­ϊ­ό­ντων καθα­ριό­τη­τας της επι­χεί­ρη­σης, καθ’ υπό­δειξη της μηνυό­με­νης.

Με την επα­να­πρό­σληψή της τον Φεβρουά­ριο του 2011, της ανέθεσε και πάλι τα ίδια ακριβώς καθή­κο­ντα, μη δίνο­ντας σημασία στα όσα δια­πί­στωσε, θεω­ρώ­ντας «αφελώς», όπως απο­δεί­χθηκε στη συνέ­χεια ότι ίσως οι παρα­πάνω δια­πι­στώ­σεις της να οφεί­λο­νταν σε συμ­πτώ­σεις και στον τρόπο με τον οποίο η ίδια μαγεί­ρευε και καθά­ριζε, χωρίς να συμ­βαί­νει κάτι το επι­λή­ψιμο ή παρά­νομο.

Οι απώ­λειες σε τρόφιμα και υλικά καθα­ριό­τη­τας άρχισαν να επα­να­λαμ­βά­νο­νται από τις αρχές του Ιουνίου του 2012, αφού σε καθη­με­ρινή βάση η μηνύ­τρια ανα­γκα­ζό­ταν να αγο­ρά­ζει περισ­σό­τερα τρόφιμα και υλικά καθα­ριό­τη­τας της τάξεως των 30 ευρώ περίπου παρα­πάνω ημε­ρη­σίως.

Οι υποψίες της, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, ότι κάτι περί­εργο συνέ­βαινε στην κουζίνα της επι­χεί­ρη­σης, επι­βε­βαιώ­θη­καν κατά το δεύτερο δεκα­πεν­θή­μερο του Ιουλίου, όταν η μηνυό­μενη ανα­χώ­ρησε για την πατρίδα της για χρονικό διά­στημα 15 ημερών.

Απο­φά­σισε έτσι αφενός μεν να εγκα­τα­στή­σει εντός του παι­δι­κού σταθμού αλλά και στην κουζίνα κάμερες, έχοντας γνω­στο­ποι­ή­σει την απόφασή της αυτή σε όλο το προ­σω­πικό αλλά και στην ίδια την εγκα­λού­μενη, τοπο­θε­τώ­ντας μάλιστα στην είσοδο του κτηρίου, αλλά και στην περί­φραξη του οικο­πέ­δου, όπου στε­γά­ζε­ται η επι­χεί­ρηση, ευα­νά­γνω­στες και εμφα­νέ­στα­τες σχε­τι­κές πινα­κί­δες οι οποίες ανέ­φε­ραν ότι ο χώρος παρα­κο­λου­θεί­ται από κλειστό κύκλωμα τηλε­ό­ρα­σης και από ηλε­κτρο­νικά μέσα για λόγους ασφα­λείας όλο το 24ωρο.

Από την έρευνά τους όπως ισχυ­ρί­ζο­νται, προ­έ­κυψε ότι η μηνυό­μενη μαζί με τον σύζυγό της αφαι­ρούσε καθη­με­ρινά σχεδόν τρόφιμα και υλικά καθα­ριό­τη­τας. Από τα βίντεο δια­πι­στώ­θηκε ότι άνοιγε συσκευα­σίες τρο­φί­μων, όπως ρύζι, καφέ, λάδι, ζάχαρη, αλάτι, μπα­χα­ρικά, πουρέ, ζυμα­ρικά, κρι­θα­ράκι κλπ και τις άδειαζε σε σακού­λες και τάπερ στην τσάντα της.

Ομοίως αφαι­ρούσε φρούτα (ροδά­κινα, μήλα κλπ). Επίσης τις ημέρες που ερχόταν ο σύζυγός της (κάθε Τρίτη και Πέμπτη της εβδο­μά­δας), δήθεν με το πρό­σχημα ότι πήγαινε εκεί για να παρα­λά­βει το ανήλικο τέκνο τους από την πίσω πόρτα της κου­ζί­νας, έβαζε και σε δική του τσάντα, εκτός από τα παρα­πάνω προ­ϊ­ό­ντα και συσκευα­σίες κρεάτων, σαλτσών, κιμά, κοτό­που­λων, αλλά και ολό­κληρα κουτιά με γάλα και πολλές φορές και ψωμιά, καθώς και συσκευα­σίες με μαρ­με­λά­δες και ξύδι. Ομοίως η πρώτη των εγκα­λου­μέ­νων αφαι­ρούσε καθη­με­ρινά και είδη καθα­ριό­τη­τας, όπως χλω­ρί­νες, απορ­ρυ­πα­ντικά πιάτων, σαπού­νια, σφουγ­γά­ρια καθα­ρι­σμού, βετέξ, Azax, ακόμη και πάνες αλλαγής μωρών (pumpers), κλπ.

Οπως υπο­στη­ρί­ζει η μηνύ­τρια το θράσος των δύο εγκα­λου­μέ­νων ξεπέ­ρασε κάθε όριο, όταν δια­πι­στώ­θηκε ότι πολλές φορές χρη­σι­μο­ποιού­σαν και την τσάντα του ανη­λί­κου τέκνου τους, που αφι­λο­κερ­δώς φιλο­ξε­νούσε στον παιδικό σταθμό, προ­κει­μέ­νου να μετα­φέ­ρουν επι­πλέον ποσό­τη­τες από τα όσα προ­ϊ­ό­ντα έκλεβαν καθη­με­ρινά.

Η πλευρά των κατη­γο­ρου­μέ­νων αρνεί­ται κατη­γο­ρη­μα­τικά τα όσα καταγ­γέλ­θη­καν σε βάρος τους και υπο­στη­ρί­ζουν ότι πρό­κει­ται για μεθό­δευση προ­κει­μέ­νου να την ανα­γκά­σουν να μην ζητήσει απο­ζη­μί­ωση ύψους 10.000 ευρώ από οφειλές της μηνύ­τριας από την παροχή εργα­σίας της και τη νόμιμη απο­ζη­μί­ωση της.