ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Και με δικαστική «βούλα» οι νησίδες στη Μονή Πανορμίτη

Δαμιανός Αθανασίου 4 λεπτά ανάγνωση
Πανορμίτης

Με την υπ’ αρίθμ. 458/2016  απόφαση  του Γ΄ Πολι­τι­κού Τμή­μα­τος   του Αρείου Πάγου, λύθηκε πλέον και αμε­τά­κλητα  η  δικα­στική  διαφορά μεταξύ της  Ιεράς Μονής του Ταξιάρχη Μιχαήλ του Πανορ­μίτη Σύμης  και του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, σχετικά με την κατα­γραφή στο Εθνικό Κτη­μα­το­λό­γιο των  Σεσκλιών, των νησίδων που βρί­σκο­νται νοτιο­α­να­το­λικά του όρμου του Πανορ­μίτη.

Όπως απε­κά­λυψε η «δημο­κρα­τική», την 20η Ιουνίου 2014 με την υπ΄α­ριθμ. 143/2014 απόφαση “βόμβα” του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου έγινε δεκτή η αίτηση χρη­σι­κτη­σίας που άσκησε κατά του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου η Ιερά Μονή Ταξιάρ­χου Μιχαήλ του Πανορ­μί­του, διεκ­δι­κώ­ντας την κυριό­τητα των νησίδων «Τεύ­τλουσα ή Σεσκλί», «Κου­λουν­δρός – Τρού­μπεττο», «Ανώνυμη Νήσος ή Κου­τσου­μπός» και «Αρτι­κο­νήσι».

Το Ελλη­νικό Δημόσιο επε­δί­ωξε την αναί­ρεση της ως άνω από­φα­σης και το αίτημα του απορ­ρί­φθηκε.

Θυμί­ζουμε ότι στις δια­δι­κα­σίες σύντα­ξης του Κτη­μα­το­λο­γίου Σύμης, παρά την αρχική  δήλωση  των νησίδων  από τη Μονή του Πανορ­μίτη,  τα Σεσκλιά τελικά κατα­γρά­φη­καν  ως ιδιο­κτη­σία του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, με μόνο τίτλο το τεκ­μή­ριο κυριό­τη­τας ότι αυτό είναι  διάδοχο του ιτα­λι­κού κράτους και συνα­κό­λουθα,  το ιταλικό κράτος  ήταν διάδοχο της οθω­μα­νι­κής αυτο­κρα­το­ρίας.

Η Ιερά Μονή του Πανορ­μίτη,  σε πρώτο βαθμό , άσκησε το 2010 αγωγή  στο Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου διόρ­θω­σης των κτη­μα­το­λο­γι­κών εγγρα­φών, προ­βάλ­λο­ντας ότι τα Σεσκλιά είναι από το έτος 1791 μετόχι της Μονής, όπου αδιά­κοπα ασκεί   πράξεις νομής  με γεω­γο­κτη­νο­τρο­φι­κές εγκα­τα­στά­σεις και δρα­στη­ριό­τη­τες,  ιδρύ­ο­ντας εκεί μικρό οικισμό, καθώς επίσης   συντη­ρώ­ντας και λει­τουρ­γώ­ντας στο μεγάλο Σεσκλί το εκεί Ναύδριο του Απο­στό­λου  Παύλου. Καθώς  κατά τις εκκλη­σια­στι­κές  παρα­δό­σεις, σε μια από τις περιο­δείες του ο Παύλος βρέθηκε, δίδαξε και ίδρυσε μάλιστα εκεί   τη πρώτη χρι­στια­νική εκκλη­σία στα Δωδε­κά­νησα.

Η  Μονή του Πανορ­μίτη  επι­κα­λέ­σθηκε και προ­σκό­μισε στο Δικα­στή­ριο ως τίτλο κτήσης συμ­βό­λαιο της Δημο­γε­ρο­ντίας Σύμης του  έτους 1791, που μέχρι σήμερα δια­σώ­ζε­ται στο αρχείο της,  σύμφωνα με το οποίο η Μονή αγόρασε τα Σεσκλιά  από την Κοι­νό­τητα Σύμης, που είχε και έχει μέχρι σήμερα στην ιδιο­κτη­σία της και όλα τα άλλα γύρω από τη Σύμη νησιά. Η αγορά αυτή του έτους  1791  επι­βε­βαιώ­νε­ται επίσης και από άλλα παλαιά έγγραφα που  δια­σώ­θη­καν και προ­σκο­μί­σθη­καν στο Δικα­στή­ριο.

Σε πρώτο βαθμό το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου  απέρ­ριψε τη αγωγή ως αόριστη.  ΄Υστερα όμως από έφεση , σε δεύτερο βαθμό  το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου δικαί­ωσε τη Μονή του Πανορ­μίτη.

Το σημα­ντικό στην υπόθεση είναι ότι ο  Αρειος Πάγος δέχθηκε ότι το Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου ορθά ερμή­νευσε και δεν παρα­βί­ασε το νόμο με το να δεχθεί την αγωγή και τους ισχυ­ρι­σμούς της Μονής και στα δύο σκέλη της.

Δηλαδή  ότι όχι μόνο  η Μονή του Πανορ­μίτη έχει στη νομή και κατοχή της τα Σεσκλιά χωρίς αμφι­σβή­τηση, εκτε­λώ­ντας φανερές υλικές πράξεις και ότι πράγ­ματι περι­ήλθε η ιδιο­κτη­σία τους σ’  αυτή με αγο­ρα­πω­λη­σία από το  έτος 1791. Αλλά το κυριό­τερο και προ­φα­νώς  με γενι­κό­τερη σημασία και αξία είναι   πως  ο  ΄Αρειος Πάγος δέχθηκε ότι ουδέ­ποτε τα Σεσκλιά    περι­ήλ­θαν   στο Δημόσιο ως διάδοχο του Ιτα­λι­κού Δημο­σίου, δηλαδή ουδέ­ποτε απο­τε­λού­σαν δημό­σιες γαίες «αρζί μιρί».

Συγκε­κρι­μένα ο Αρειος Πάγος, όπως προη­γού­μενα και το Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου, δέχθηκε ότι δημό­σιες γαίες από τη εποχή του Σου­λεϊ­μάν του κατα­κτητή, δηλαδή από το 1522 μ.Χ.,  δεν υπήρξαν στα  μη «δορυά­λωτα» Δωδε­κά­νησα , δηλαδή στα εκτός Ρόδου και Κω νησιά που δεν είχε κυριεύ­σει «με τη σπάθη και το δόρυ» ο τούρκος κατα­κτη­τής.

Σύμφωνα με το Αρειο Πάγο, από το έτος 1522 μ.Χ.   μέχρι τη δημο­σί­ευση του Νόμου 2100/1952 περί  δημο­σίων  κτη­μά­των στη Δωδε­κά­νησο, στα μη «δορυά­λωτα» αυτά νησιά  της Δωδε­κα­νή­σου  ουδέ­ποτε  υπήρξαν δημό­σιες γαίες, διότι εξ αρχής δεν υπήρξε δήμευση της γης από τον Σουλ­τάνο, αλλά παρα­χώ­ρηση  προ­νο­μίων και δικαιω­μά­των και κατά συνέ­πεια  οι κάτοι­κοι και ιδιο­κτή­τες των κτη­μά­των δεν απώ­λε­σαν τις περιου­σίες τους  «με απο­τέ­λε­σμα όλα ανε­ξαι­ρέ­τως τα κτήματα που κατεί­χαν, νέμο­νταν και εξου­σί­α­ζαν από τότε οι κάτοι­κοι των νησιών αυτών να ανήκουν στους ιδιο­κτή­τες τους, ήταν δηλαδή όλα ιδιό­κτη­τες γαίες «μουλκ».

Η απόφαση αυτή του Αρείου Πάγου, ως νομο­λο­γία του ανώ­τα­του ακυ­ρω­τι­κού δικα­στη­ρίου της χώρας, δημιουρ­γεί έτσι μεγάλη ανα­τροπή στα μέχρι σήμερα δεδο­μένα των δημό­σιων κτη­μά­των στα Δωδε­κά­νησα  και ανα­μέ­νε­ται να επι­λύ­σει ευνοϊκά  μεγάλο αριθμό δια­φο­ρών και εκκρε­μο­τή­των   που έχουν ιδιώτες και οργα­νι­σμοί με το Δημόσιο, όχι μόνο  στη Σύμη αλλά και στα  άλλα νησιά, εκτός Ρόδου και Κω.

Χαρα­κτη­ρι­στικά στη Σύμη, κατά τη σύνταξη του Εθνικού Κτη­μα­το­λο­γίου,  κατα­γρά­φη­καν στο Δημόσιο ως διάδοχο του Ιτα­λι­κού Δημο­σίου, όχι μόνο πολλές περιου­σίες ιδιωτών αλλά   ακόμη και οι δρόμοι και οι πλα­τείες των οικι­σμών της Σύμης.

Πρό­ε­δρος του Γ’ Πολι­τι­κού Τμή­μα­τος του Αρείου Πάγου που έκδωσε την απόφαση, ήταν ο Αντι­πρό­ε­δρος του Αρείου Πάγου κ. Ιωάννης Γιαν­να­κό­που­λος και ειση­γη­τής ο Αερο­πα­γί­της κ. Ιωάννης Φιοράκη .

Στη δίκη το Ελλη­νικό Δημόσιο εκπρο­σώ­πησε ο Πάρε­δρος  του Νομικού Συμ­βου­λίου του Κράτος κ. Βασί­λειος Κορ­κί­ζο­γλου και την Ιερά Μονή Ταξιάρχη Μιχαήλ του Πανορ­μίτη  ο παρά Αρείω Πάγω  δικη­γό­ρος Ρόδου και Άρχο­ντας  Δικαιο­φύ­λα­κας του Οικου­με­νι­κού Πατριαρ­χείου κ. Θεό­δω­ρος Παπα­γε­ωρ­γίου.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.