FT: Κακά μαντάτα για το ελληνικό χρέος από τις γερμανικές κάλπες

Τι γίνεται όμως με την Γερ­μα­νία, όπου οι εκλογές είναι προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νες για το φθι­νό­πωρο του 2017; Είναι μια εκλο­γική ανα­τροπή εκεί επίσης πιθανή;

Και ναι και όχι. Το ενδια­φέ­ρον ερώτημα δεν είναι το ποιος θα κερ­δί­σει. Η απά­ντηση είναι: πολύ πιθανόν η Καγκε­λά­ριος Αγκελα Μέρκελ αν απο­φα­σί­σει να είναι υπο­ψή­φια. Είναι αρκετά πιθανό ότι θα προ­κύ­ψει η ίδια κυβέρ­νηση «μεγάλου συνα­σπι­σμού», λιγό­τερο μεγάλου ενδε­χο­μέ­νως, αλλά με ως επί το πλεί­στων τους ίδιους υπουρ­γούς. Αυτό που καθιστά αυτές τις εκλογές τόσο ενδια­φέ­ρου­σες και σημα­ντι­κές για την υπό­λοιπη Ευρώπη είναι μια πιθανή αλλαγή στο συσχε­τι­σμό δυνά­μεων μέσα στο Γερ­μα­νικό Κοι­νο­βού­λιο (Bundestag).

Πήραμε μια μυρωδιά της ανα­με­νό­με­νης μετα­κί­νη­σης δυνά­μεων στις εκλογές της προη­γού­με­νης εβδο­μά­δας στο «σπίτι» της κυρίας Μέρκελ το Mecklenburg- Vorpommern, στην βορειο­α­να­το­λική Γερ­μα­νία. Οι Χρι­στια­νο­δη­μο­κρά­τες της Καγκε­λα­ρίου υπέ­στη­σαν μια από τις χει­ρό­τε­ρες ήττες στην ιστορία του κόμ­μα­τος, συγκε­ντρώ­νο­ντας λιγό­τερο από 20% των ψήφων. Τερ­μά­τι­σαν τρίτοι μετά την Εναλ­λα­κτική για την Γερ­μα­νία (ΑfD), η οποία ξεκί­νησε ως μια ευρω-σκεπτικιστική παρά­ταξη και τώρα έχει μετα­μορ­φω­θεί σε ένα εθνικό αντι-μεταναστευτικό κόμμα.

Το ΑfD δεν αντι­προ­σω­πεύ­ε­ται στην Bundestag. Ούτε οι Ελεύ­θε­ροι Δημο­κρά­τες (FDP). Προς το παρόν, τα κόμματα του μεγάλου συνα­σπι­σμού -το CDU, το βαυα­ρικό αδελ­φικό του κόμμα, το CSU, και οι Σοσιαλδημοκράτες- κατέ­χουν το 80% των εδρών. Οι Πρά­σι­νοι και το Αρι­στερό Κόμμα ελέγ­χουν τις υπό­λοι­πες.

Ολα αυτά θα αλλά­ξουν τον επόμενο χρόνο. H τελευ­ταία δημο­σκό­πηση της Insa δίνει στο ΑfD το 15% των ψήφων της επι­κρά­τειας. Το FDP έχει ανα­κτή­σει τις δυνά­μεις του από την συντριβή του 2013 και βρί­σκε­ται σε τροχιά υπέρ­βα­σης του ορίου του 5% που απαι­τεί­ται για την είσοδο στην Bundestag. Αυτό από μόνο του θα εξα­σφα­λί­σει πως η πλειο­ψη­φία των κομ­μά­των του «μεγάλου συνα­σπι­σμού» θα συρ­ρι­κνω­θεί καθώς η Γερ­μα­νία θα προ­σαρ­μο­στεί σε μια επτα­κομ­μα­τική Βουλή. Επι­πλέον, τόσο το CDU/CSU όσο και οι σοσια­λι­στές του SPD έχουν χάσει δυνά­μεις σε σχέση με τις τελευ­ταίες εκλογές. Το CDU είναι απο­δυ­να­μω­μένο κατά 10 μονάδες. Οι δημο­σκο­πή­σεις κατα­τάσ­σουν τους δύο εταί­ρους του συνα­σπι­σμού μετά βίας πάνω από το 50%.

Ένας από τους λόγους για τους οποίους οποια­δή­ποτε αλλαγή στην σύνθεση του Κοι­νο­βου­λίου έχει σημασία είναι η εσω­τε­ρική διχο­γνω­μία μεταξύ CDU και CSU σε σχέση με την Ευρώπη και τη μετα­νά­στευση. Η κα Μέρκελ δεν αντι­με­τω­πί­ζει κανένα πρό­βλημα προς το παρόν στο να επι­τυγ­χά­νει πλειο­ψη­φίες. Αλλά αν οι δημο­σκο­πή­σεις επι­βε­βαιω­θούν από την κάλπη του επό­με­νου έτους, η Βουλή θα έχει την δυνα­τό­τητα να την περιο­ρί­σει σε θέματα που καλύ­πτουν από το Brexit έως τη συζή­τηση για το μέλλον της ΕΕ και της Ευρω­ζώ­νης. Σήμερα η εκτε­λε­στική αρχή είναι ισχυρή και η νομο­θε­τική εξουσία αδύναμη. Αυτό θα αντι­στρα­φεί.

Ένας τομέας στον οποίο αυτό θα μπο­ρούσε να έχει επί­πτωση στην πολι­τική είναι η στάση της Γερ­μα­νίας απέ­να­ντι στην Ελλάδα. Δεν δύναμαι να προ­βλέψω πώς μια Bundestag με την σύσταση που προ­οιω­νί­ζουν οι πρό­σφα­τες δημο­σκο­πή­σεις θα μπο­ρούσε να συμ­φω­νή­σει σε ανα­διάρ­θρωση του ελλη­νι­κού χρέους. Κατά τη διάρ­κεια των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων ανα­φο­ρικά με το ελλη­νικό πρό­γραμμα φέτος, ο Wolfgang Schäuble, γερ­μα­νός υπουρ­γός οικο­νο­μι­κών, έπεισε Βρυ­ξέλ­λες και Ουά­σιγ­κτον πως δεν υπάρχει κανένα πολι­τικό περι­θώ­ριο για ελιγ­μούς στην Γερ­μα­νία υπέρ μιας δια­γρα­φής του ελλη­νι­κού χρέους πριν τις εκλογές του 2017. Απέφυγε να ανα­φέ­ρει ότι το περι­θώ­ριο θα είναι ακόμα μικρό­τερο μετά τις εκλογές.

Κατά το παρελ­θόν, η κα Μέρκελ κατά­φερε να συμ­φω­νή­σει σε ενέρ­γειες για την διάσωση της της ευρω­ζώ­νης καθώς επίσης και στα προ­γράμ­ματα διά­σω­σης Ελλάδας, Ιρλαν­δίας, Πορ­το­γα­λίας και Ισπα­νίας επειδή δεν υπήρχε ουσια­στική αντι­πο­λί­τευση. Αυτό θα αλλάξει από το 2017 και μετά επειδή η κυβερ­νη­τική πλειο­ψη­φία είναι πιθανό να συρ­ρι­κνω­θεί, και η αντι­πο­λί­τευση θα είναι εχθρική.

Τι γίνεται με το Brexit; Από όλες τις πολι­τι­κές παρα­τά­ξεις στην Ευρώπη, το CDU συγκα­τα­λέ­γε­ται στις λιγό­τερο ανή­συ­χες ανα­φο­ρικά με την ακριβή μορφή που θα προ­σλά­βει μια βρε­τα­νική από­σχιση, και πιθανόν να απο­δε­χό­ταν κάποια συμ­βι­βα­στική συμ­φω­νία για έλεγχο της μετα­νά­στευ­σης και πρό­σβαση στην ενιαία αγορά. Αλλά του χρόνου, η δυνα­τό­τητα του CDU να πιέσει για ένα ήπιο Brexit θα είναι εξα­σθε­νη­μένη. Το SPD δεν το θέλει. Ούτε και οι Πρά­σι­νοι.

Το ΑfD θα είναι εχθρικό, κυρίως επειδή οι Βρε­τα­νοί Συντη­ρη­τι­κοί τους απέ­βαλ­λαν από την ομάδα τους στο Ευρω­κοι­νο­βού­λιο. Το κόμμα των Αρι­στε­ρών ανα­μέ­νε­ται να είναι αντί­θετο, και αν το FDP είναι στην αντι­πο­λί­τευση, ίσως και αυτοί να την απορ­ρί­ψουν.

Έπειτα υφί­στα­νται και επι­πτώ­σεις από μια αλλαγή στην σύνθεση της Bundestag στην συνει­σφορά της Γερ­μα­νίας στην συζή­τηση για το μέλλον της Ευρώπης.

Οι Ευρω­παίοι ηγέτες είναι προ­γραμ­μα­τι­σμένο να συνα­ντη­θούν αυτή την Παρα­σκευή σε μια σύνοδο στην Μπρα­τι­σλάβα της Σλο­βα­κίας, προ­κει­μέ­νου να ανα­ζη­τή­σουν ιδέες για την μετα-Brexit Ευρώπη. Δεν θα προ­κύ­ψουν πολλά από αυτή την συνά­ντηση, αλλά μια συζή­τηση σε σχέση με το μέλλον της Ευρώπης θα πρέπει να ξεκι­νή­σει το νωρί­τερο μετά τις εκλογές του του ερχό­με­νου έτους.

Με το ΑfD να είναι το κυριό­τερο κόμμα στην αντι­πο­λί­τευση, υπο­στη­ρι­ζό­μενο από το FDP, και ένα διχα­σμένο CDU/CSU, δεν αναμένω καμία σημα­ντική πρόοδο στην κατεύ­θυνση μεγα­λύ­τε­ρης ενο­ποί­η­σης.

Κατά συνέ­πεια, οι εκλογές στην Γερ­μα­νία είναι βαρύ­νου­σας σημα­σίας. Και, για να παρα­φράσω τον Μάριο Ντράγκι, πρόεδρο της Ευρω­παϊ­κής Κεντρι­κής Τρά­πε­ζας, τα καθο­δικά ρίσκα είναι ισχυρά.

Euro2day.gr