Η ΕΣΗΕΑ κάνει λόγο για πολιτικό bullying της κυβέρνησης

Το απο­τέ­λε­σμα της πο­λι­τι­κής δη­μο­πρα­σί­ας, όμως, για την αδειο­δό­τη­ση, προ­κα­λεί ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο με την επι­δό­τη­ση που πα­ρέ­χει τώρα, στους ιδιο­κτή­τες αφού:

Πα­ρα­γρά­φει τις ευ­θύ­νες τους από το 2008 μέχρι σή­με­ρα για τις χι­λιά­δες απο­λύ­σεις, μειώ­σεις μι­σθών, ατο­μι­κές συμ­βά­σεις ερ­γα­σί­ας, υπο­νό­μευ­ση ασφα­λι­στι­κών δι­καιω­μά­των, συν­δι­κα­λι­στι­κές διώ­ξεις. Δίνει ακόμη στους ιδιο­κτή­τες άλ­λο­θι να μην πλη­ρώ­σουν δε­δου­λευ­μέ­να, απο­ζη­μιώ­σεις, οφει­λές στα Τα­μεία, υπο­χρε­ώ­σεις σε Τρά­πε­ζες κ.λπ.

Προ­σφέ­ρει «μπό­νους» στους υπερ­θε­μα­τι­στές να ανα­πτύ­ξουν τις δρα­στη­ριό­τη­τές τους, κα­θιε­ρώ­νο­ντας για αυ­τούς κα­θε­στώς προ­στα­σί­ας και πα­ρέ­χο­ντάς τους «φθηνά χέρια» με τσα­κι­σμέ­να δι­καιώ­μα­τα από τις τά­ξεις των πα­λαιών και των νέων ανέρ­γων και ερ­γα­ζο­μέ­νων για το σταθ­μό τους. Τους εξα­σφα­λί­ζει, ταυ­τό­χρο­να, δια­φη­μι­στι­κή δα­πά­νη, η οποία προ­βλέ­πε­ται ιδιαί­τε­ρα αυ­ξη­μέ­νη, επει­δή συ­γκε­ντρώ­νε­ται πλέον μόνο σε συ­γκε­κρι­μέ­νους πα­ρα­λή­πτες.

Η επι­λο­γή του Πρω­θυ­πουρ­γού στη ΔΕΘ να κου­νή­σει το δά­χτυ­λο σε συ­να­δέλ­φους, οι οποί­οι προ­σπα­θούν να σώ­σουν την δου­λειά τους, δεν απα­ντά­ει ούτε στα δη­μο­σιο­γρα­φι­κά ερω­τή­μα­τα, ούτε στο αμεί­λι­κτο ερώ­τη­μα της ανερ­γί­ας και, βε­βαί­ως, δεν είναι επι­χεί­ρη­μα η κυ­βερ­νη­τι­κή θέση: «όπως οι άλλοι κι εσείς».

Εκτός και αν η στάση αυτή υπη­ρε­τεί δια­δι­κα­σία κοι­νω­νι­κού αυ­το­μα­τι­σμού και εν προ­κει­μέ­νω δαι­μο­νο­ποί­η­σης του δη­μο­σιο­γρα­φι­κού κό­σμου στο σύ­νο­λό του, στον οποίο επι­χει­ρεί να φορ­τώ­σει όλα τα δεινά που πλη­ρώ­νει η κοι­νω­νία.

Στο ίδιο κλίμα κυ­βερ­νη­τι­κά στε­λέ­χη, τόσο στο πρό­σφα­το πα­ρελ­θόν, όσο και τώρα, στο­χο­ποιούν δη­μο­σιο­γρά­φους με σκοπό να τους απα­ξιώ­σουν, όπως έγινε και με τη συ­νά­δελ­φο κ. Ευαγ­γε­λία Τσι­κρί­κα, με χυ­δαία επί­θε­ση που υπέ­στη από τον ανα­πλη­ρω­τή του Υπουρ­γού Υγεί­ας Αν­δρέα Ξαν­θού, Παύλο Πο­λά­κη.

Δεν είναι, όμως, άμοι­ροι ευ­θυ­νών πα­λιοί και νέοι ιδιο­κτή­τες των ΜΜΕ, όχι μόνο επει­δή με τις τρεις ολο­νυ­κτί­ες τους στη Γε­νι­κή Γραμ­μα­τεία Ενη­μέ­ρω­σης νο­μι­μο­ποί­η­σαν τη δια­δι­κα­σία, την οποία ταυ­τό­χρο­να κα­ταγ­γέλ­λουν, αλλά διότι τώρα δεν δι­στά­ζουν να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουν ερ­γα­ζό­με­νους στις όποιες επι­χει­ρη­μα­τι­κές επι­λο­γές και επι­διώ­ξεις τους.

Η αγω­νία για τη δια­τή­ρη­ση της θέσης ερ­γα­σί­ας δεν πρέ­πει να δίνει την εντύ­πω­ση ότι η από­στα­ση ανά­με­σα στα δι­καιώ­μα­τα του ερ­γα­ζό­με­νου και στο διευ­θυ­ντι­κό δι­καί­ω­μα του ερ­γο­δό­τη μπο­ρεί να μη­δε­νι­στεί. Και πάλι, όμως, ένα τέ­τοιο εν­δε­χό­με­νο δεν νο­μι­μο­ποιεί πο­λι­τι­κό bullying σε βάρος ερ­γα­ζο­μέ­νων, απλή­ρω­των και ανέρ­γων.

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ επι­μέ­νει και διεκ­δι­κεί:

Να υπάρ­ξει θε­σμι­κή πα­ρέμ­βα­ση από την Κυ­βέρ­νη­ση, ώστε να μην κλεί­σουν τα κα­νά­λια και να εγ­γυ­η­θεί όλες τις θέ­σεις ερ­γα­σί­ας.

Να επι­βά­λει με νο­μο­θε­τι­κή ρύθ­μι­ση την εφαρ­μο­γή ΣΣΕ για όλους τους ερ­γα­ζό­με­νους, ως όρο για την αδειο­δό­τη­ση στα κα­νά­λια και να τα υπο­χρε­ώ­σει στην τή­ρη­ση των κα­νό­νων δη­μο­σιο­γρα­φι­κής δε­ο­ντο­λο­γί­ας.

Να δια­σφα­λί­σει την ελεύ­θε­ρη δια­κί­νη­ση ιδεών και την απρό­σκο­πτη πλη­ρο­φό­ρη­ση των πο­λι­τών.