Υπέρ των ιδιωτικών πανεπιστημίων τάχθηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης

Υπέρ της αλ­λα­γής του άρ­θρου 16 του Συ­ντάγ­μα­τος τά­χθη­κε ο πρό­ε­δρος της ΝΔ Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης και υπο­στή­ρι­ξε ότι με τα ιδιω­τι­κά πα­νε­πι­στή­μια θα υπήρ­χαν και ση­μα­ντι­κά οφέλη για την οι­κο­νο­μία.

«Θα μπο­ρού­σα­με να συ­ζη­τά­με για 100.000 εν­δε­χο­μέ­νως ξέ­νους φοι­τη­τές, 10.000 νέες θέ­σεις δι­δα­κτι­κού και ερευ­νη­τι­κού προ­σω­πι­κού και πάνω από 5.000 νέες θέ­σεις διοι­κη­τι­κού προ­σω­πι­κού. Αλλά προ­φα­νώς, για να γί­νουν όλα αυτά, θα πρέ­πει επι­τέ­λους να σπά­σου­με το ιερό τα­μπού του άρ­θρου 16 του Συ­ντάγ­μα­τος, το από­λυ­το τοτέμ της αντι­με­ταρ­ρύθ­μι­σης στη χώρα» δή­λω­σε ο κ. Μη­τσο­τά­κης στην εκ­δή­λω­ση για την πα­ρου­σί­α­ση του βι­βλί­ου του Τάσου Αβρα­ντί­νη με τίτλο Εκ­παί­δευ­ση: Ελεύ­θε­ρη επι­λο­γή ή μια γάτα που γα­βγί­ζει.

Ανα­φε­ρό­με­νος στα «κου­πό­νια εκ­παί­δευ­σης» (vouchers) -ένα μο­ντέ­λο επι­δο­μα­τι­κής πο­λι­τι­κής στην εκ­παί­δευ­ση που χρη­μα­το­δο­τεί τον μα­θη­τή και όχι το σχο­λείο και έτσι δίνει την ελευ­θε­ρία επι­λο­γής- ο κ. Μη­τσο­τά­κης είπε απευ­θυ­νό­με­νος στον συγ­γρα­φέα:

«Δεν ξέρω, αγα­πη­τέ Τάσο, αν εί­μα­στε έτοι­μοι να πάμε κα­τευ­θεί­αν σε αυτό το στά­διο και να συ­ζη­τή­σου­με τόσο τολ­μη­ρές προ­τά­σεις. Προ­σω­πι­κά πι­στεύω ότι δεν εί­μα­στε ακόμα ώρι­μοι να το κά­νου­με, όχι να το συ­ζη­τή­σου­με, αλλά να πάμε σε αυτήν την λο­γι­κή.

»Αλλά ας ξε­κι­νή­σου­με του­λά­χι­στον με ένα πλαί­σιο πα­ρεμ­βά­σε­ων που θα απε­λευ­θε­ρώ­σουν τα σχο­λεία από τον ασφυ­κτι­κό κρα­τι­κό έλεγ­χο και θα δώ­σουν πε­ρισ­σό­τε­ρες δυ­να­τό­τη­τες επι­λο­γής στους γο­νείς αλλά και πε­ρισ­σό­τε­ρο πεδίο αυ­το­νο­μί­ας στους δα­σκά­λους, στους διευ­θυ­ντές για να μπο­ρούν να βελ­τιώ­σουν την ποιό­τη­τα της πα­ρε­χό­με­νης υπη­ρε­σί­ας στα παι­διά.

»Οι κρα­τι­κές υπη­ρε­σί­ες, όποιες και αν είναι αυτές, οφεί­λουν να είναι στο­χευ­μέ­νες πρω­τί­στως στον πο­λί­τη και όχι στον πά­ρο­χο» ανέ­φε­ρε ο κ. Μη­τσο­τά­κης και εξή­γη­σε: «Η πο­λι­τι­κή, δη­λα­δή, για την Παι­δεία -για να το πω με πολύ απλά λόγια- πρέ­πει να βάζει πρώτα τον μα­θη­τή και τον φοι­τη­τή, όχι τον δά­σκα­λο και τον κα­θη­γη­τή».

Ο πρό­ε­δρος της ΝΔ επι­τέ­θη­κε στην κυ­βέρ­νη­ση διότι «έχει εγκλω­βι­στεί σε συ­ντε­χνια­κά ζη­τή­μα­τα και σε συν­θή­μα­τα του χθες, που δυ­στυ­χώς δεν πα­ρα­κο­λου­θούν τις ρα­γδαί­ες αλ­λα­γές που συ­ντε­λού­νται στο χώρο της εκ­παί­δευ­σης πα­γκό­σμια».

«Η κυ­βέρ­νη­ση εκ­δη­λώ­νει όλα τα νε­ο­μαρ­ξι­στι­κά της απω­θη­μέ­να»

Ση­μεί­ω­σε ότι «δυ­στυ­χώς σε μία εποχή όπου τα ζη­τή­μα­τα της Παι­δεί­ας πρέ­πει να απο­τε­λούν κε­ντρι­κό μέρος ενός Εθνι­κού Σχε­δί­ου ανα­συ­γκρό­τη­σης, στη χώρα μας συμ­βαί­νει ακρι­βώς το αντί­θε­το… Δυ­στυ­χώς, στη χώρα μας δεν γί­νε­ται καμία απο­λύ­τως συ­ζή­τη­ση για το ποιες ει­δι­κό­τη­τες και ποιες δε­ξιό­τη­τες χρεια­ζό­μα­στε, λαμ­βά­νο­ντας υπόψη τον πα­ρα­γω­γι­κό με­τα­σχη­μα­τι­σμό της οι­κο­νο­μί­ας τον οποί­ον ει­ση­γού­μα­στε. Αν δη­λα­δή είναι προς όφε­λος της εθνι­κής οι­κο­νο­μί­ας, να πα­ρά­γου­με τον αριθ­μό των δι­κη­γό­ρων, των για­τρών ή των μη­χα­νι­κών που πα­ρά­γουν σή­με­ρα τα πα­νε­πι­στή­μια. Και σί­γου­ρα δεν γί­νε­ται καμία απο­λύ­τως συ­ζή­τη­ση για το πώς αλ­λά­ζει η ίδια η αγορά ερ­γα­σί­ας, ως απο­τέ­λε­σμα των ρα­γδαί­ων εξε­λί­ξε­ων στον τομέα της τε­χνο­λο­γί­ας».

Συ­νε­χί­ζο­ντας την κρι­τι­κή στην κυ­βέρ­νη­ση είπε ότι «αντί να σκέ­πτε­ται με όρους 2030, μας επι­στρέ­φει ου­σια­στι­κά πίσω στο 1982. Κα­τε­δα­φί­ζει ό,τι καλό έγινε στον χώρο της Παι­δεί­ας, για να ικα­νο­ποι­ή­σει τε­λι­κά τη δική της σκλη­ρή εκλο­γι­κή πε­λα­τεία… Εκ­δη­λώ­νει όλα τα νε­ο­μαρ­ξι­στι­κά της απω­θη­μέ­να στον πο­λύ­πα­θο χώρο της εκ­παί­δευ­σης. Θα ήθελα εδώ να δα­νει­στώ μία φράση την οποία χρη­σι­μο­ποί­η­σε ο Θάνος Βε­ρέ­μης στην ει­σα­γω­γή που έγρα­ψε για το βι­βλίο, η οποία νο­μί­ζω ότι απο­τυ­πώ­νει σε μία πρό­τα­ση ακρι­βώς το σκε­πτι­κό της κυ­βέρ­νη­σης: «Η υπο­νό­μευ­ση της αρι­στεί­ας είναι η ασφα­λέ­στε­ρη ενέρ­γεια ισο­πέ­δω­σης της εκ­παί­δευ­σης».

Εκτε­τα­μέ­νη ανα­φο­ρά έκανε στον νόμο Δια­μα­ντο­πού­λου (4009/2011) ο οποί­ος όπως είπε «ξη­λώ­νε­ται με­θο­δι­κά και βάσει συ­γκε­κρι­μέ­νου σχε­δί­ου». Αφού θύ­μι­σε ότι τον στή­ρι­ξε με πάθος ως βου­λευ­τής, πρό­σθε­σε: «Κα­νο­νι­κά θα έπρε­πε ήδη να τον έχου­με αξιο­λο­γή­σει – όπως προ­έ­βλε­πε και ο ίδιος ο νόμος – και να συ­ζη­τά­με για το πώς θα τον βελ­τιώ­σου­με. Διότι, πράγ­μα­τι επι­δέ­χε­ται βελ­τί­ω­ση το συ­γκε­κρι­μέ­νο νο­μι­κό πλαί­σιο. Αντί για αυτό, μι­λά­με για το ξή­λω­μα ενός νόμου. Μι­λά­με για την από­λυ­τη επι­στρο­φή στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα του 1982. Προ­φα­νώς είναι μια εποχή με την οποία ο κ. Τσί­πρας αι­σθά­νε­ται πολύ με­γα­λύ­τε­ρη ιδε­ο­λο­γι­κή οι­κειό­τη­τα».

Συ­μπλή­ρω­σε την κρι­τι­κή του λέ­γο­ντας ότι «το ξή­λω­μα και η πα­ρέμ­βα­ση στην Παι­δεία δεν πε­ριο­ρί­στη­κε μόνο στην ανώ­τα­τη εκ­παί­δευ­ση. Εχου­με ένα συ­νο­λι­κό πλαί­σιο πα­ρεμ­βά­σε­ων και στη λει­τουρ­γία των σχο­λεί­ων με την κα­τάρ­γη­ση ου­σια­στι­κά των πρό­τυ­πων σχο­λεί­ων, την επα­να­φο­ρά του κομ­μα­τι­σμού στις επι­λο­γές των διευ­θυ­ντών και μια σειρά από αυ­θαί­ρε­τες και μη με­λε­τη­μέ­νες προ­τά­σεις για τον προ­γραμ­μα­τι­σμό του τρό­που λει­τουρ­γί­ας του Γυ­μνα­σί­ου».

Τα ΝΕΑ