DW: «Ήταν μια φορά κι έναν καιρό ένας λυτρωτής»

Επι­χει­ρώ­ντας να σκια­γρα­φή­σουν τη με­τάλ­λα­ξη του Αλέξη Τσί­πρα, δύο με­γά­λα γερ­μα­νι­κά έντυ­πα προ­χω­ρούν σή­με­ρα σε μια σύ­γκρι­ση των τε­λευ­ταί­ων ομι­λιών του από το βήμα της ΔΕΘ στη Θεσ­σα­λο­νί­κη.

Άρθρο για την ομι­λία του έλ­λη­να πρω­θυ­πουρ­γού στη ΔΕΘ φι­λο­ξε­νεί σή­με­ρα η Süddeutsche Zeitung υπό τον τίτλο: «Ήταν μια φορά και έναν καιρό ένας λυ­τρω­τής», και υπό­τι­τλο: «Ως πρω­θυ­πουρ­γός ο Αλέ­ξης Τσί­πρας κάνει σή­με­ρα ακρι­βώς εκεί­νο που ανα­θε­μά­τι­ζε πα­λαιό­τε­ρα, πε­ρι­κο­πές. Σύ­ντο­μα όλα αυτά θα είναι πα­ρελ­θόν, υπό­σχε­ται στη με­γά­λη του ομι­λία. Μόνον που δεν ακού­ει σχε­δόν κα­νείς».

Μέσα από μια σύ­ντο­μη ανα­δρο­μή στις τρεις τε­λευ­ταί­ες ομι­λί­ες του Αλέξη Τσί­πρα από το βήμα της ΔΕΘ, η Süddeutsche Zeitung επι­χει­ρεί να σκια­γρα­φή­σει τη με­τάλ­λα­ξη του έλ­λη­να πρω­θυ­πουρ­γού. Όπως σχο­λιά­ζει η γερ­μα­νι­κή εφη­με­ρί­δα, «όποιος κυ­βερ­νά πρέ­πει να εμ­φα­νί­ζε­ται κάθε χρόνο στη Θεσ­σα­λο­νί­κη και να εξη­γεί την πο­λι­τι­κή του. Κα­νέ­να άλλο ρα­ντε­βού δεν είναι τόσο χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό για την ικα­νό­τη­τα με­τάλ­λα­ξης του 42χρο­νου αρι­στε­ρού πο­λι­τι­κού αλλά και για τις αντο­χές της χώρας».

Όπως γρά­φει η SZ: «Εάν θέλει κα­νείς να τον προ­σεγ­γί­σει με θε­τι­κό τρόπο, θα έλεγε ότι ο Τσί­πρας είναι ο άν­θρω­πος της εναλ­λα­γής. Το 2014 μί­λη­σε από το βήμα ένας λυ­τρω­τής. Ο Τσί­πρας ήταν τότε πο­λι­τι­κός της αντι­πο­λί­τευ­σης και στο δρόμο προς την πρω­θυ­πουρ­γία. Ο ηγέ­της της αρι­στε­ρής συμ­μα­χί­ας ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ υπο­σχό­ταν το τέλος της πο­λι­τι­κής της λι­τό­τη­τας. Το 2015 μί­λη­σε στη Θεσ­σα­λο­νί­κη ο προ­φα­νώς με­γα­λύ­τε­ρος τζο­γα­δό­ρος που έχει ζήσει ποτέ η χώρα. Η διελ­κυ­στίν­δα με τους ευ­ρω­παί­ους πι­στω­τές για τη μελ­λο­ντι­κή πο­λι­τι­κή διά­σω­σης οδή­γη­σε τη χώρα στα πρό­θυ­ρα της κα­τα­στρο­φής. Στο τέλος ο Τσί­πρας ανα­γκά­στη­κε να υπο­γρά­ψει το επό­με­νο σκλη­ρό μνη­μό­νιο. Τότε οι ακρο­α­τές του στη Θεσ­σα­λο­νί­κη έζη­σαν έναν πει­θή­νιο, αλλά όχι και λι­γό­ψυ­χο Τσί­πρα. Λίγες μέρες αρ­γό­τε­ρα ανα­δεί­χθη­κε ξε­κά­θα­ρος νι­κη­τής των πρό­ω­ρων εκλο­γών. Και το 2016;»

«(Το 2016) το κοινό γνω­ρί­ζει και πάλι έναν και­νού­ριο Τσί­πρα. Αυτή τη φορά τον πο­λι­τι­κό ρε­α­λι­στή. Η απο­γο­ή­τευ­ση είναι με­γά­λη. 15.000 δια­δη­λω­τές κα­τέ­βη­καν στους δρό­μους κατά της πο­λι­τι­κής του, επει­δή επι­θυ­μούν τον παλιό Τσί­πρα. Που επι­τί­θε­ντο στο πα­ρελ­θόν σε όλους εκεί­νους που δεν είχαν άλλες απα­ντή­σεις στην κρίση, πέρα από τις πε­ρι­κο­πές. Που υπο­τί­θε­ται ότι απλώς υιο­θε­τού­σαν τις επι­τα­γές των Βρυ­ξελ­λών (…)». Στο ση­μείο αυτό η εφη­με­ρί­δα ση­μειώ­νει ότι τις τε­λευ­ταί­ες μέρες η αντι­πο­λί­τευ­ση στην Ελ­λά­δα έβγα­λε από το συρ­τά­ρι το Πρό­γραμ­μα της Θεσ­σα­λο­νί­κης του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ από το 2014, προ­βάλ­λο­ντάς το στο δια­δί­κτυο υπό τον τίτλο «τα 25 ψέ­μα­τα του Αλέξη Τσί­πρα».

Πιο συ­νε­πής ο Τσί­πρας στις πε­ρι­κο­πές από τους προ­κα­τό­χους του

«Πράγ­μα­τι», σχο­λιά­ζει η SZ, «το 2016 η Ελ­λά­δα δεν είναι η χώρα που σκια­γρά­φη­σε το 2014 ο Τσί­πρας. Αρκεί να ρίξει κα­νείς μια ματιά στα πρό­σω­πα των ακρο­α­τών στη ΔΕΘ (…) και τα γε­μά­τα ρυ­τί­δες πρό­σω­πα των μά­να­τζερ (…). Ο Τσί­πρας εκτε­λεί πλέον την πο­λι­τι­κή των πε­ρι­κο­πών και μά­λι­στα με με­γα­λύ­τε­ρη συ­νέ­πεια από τους προ­κα­τό­χους του. Εφαρ­μό­ζει μια πο­λι­τι­κή την οποία ανέ­κα­θεν απέρ­ρι­πτε. Απο­γοη­τευ­μέ­νο, το σύ­νο­λο της νε­ο­λαί­ας του κόμ­μα­τος γύ­ρι­σε την πλάτη στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Η δε ακρο­α­ρι­στε­ρή πτέ­ρυ­γα του κόμ­μα­τος που προ­τι­μού­σε να βγά­λει τη χώρα από το ευρώ παρά να κάνει πε­ρι­κο­πές, ακρω­τη­ριά­στη­κε από τον Τσί­πρα».

Ο Αλέ­ξης Τσί­πρας θέλει πλέον να χτί­σει μια νέα Ελ­λά­δα, «αυτή τη φορά όμως δίνει πε­ρισ­σό­τε­ρο χρόνο στον εαυτό του, μέχρι το 2021. Στις προη­γού­με­νες εμ­φα­νί­σεις του σκια­γρα­φού­σε πάντα την ει­κό­να ενός κοι­νού εχθρού. Το 2014 ήταν οι πα­λιές πο­λι­τι­κές δυ­νά­μεις, τα πα­ρα­δο­σια­κά κόμ­μα­τα όπως η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. (…) Όταν ανήλ­θε στην εξου­σία προ­στέ­θη­κε η ΕΕ ως ο πα­ντο­δύ­να­μος αντί­πα­λος των Ελ­λή­νων», μο­να­δι­κή επι­δί­ω­ξη της οποί­ας είναι «να κα­τα­στρέ­ψει την Ελ­λά­δα. Πριν από έναν χρόνο έπρε­πε να απα­ντή­σει στο ερώ­τη­μα γιατί υπέ­γρα­ψε ο ίδιος το νέο πα­κέ­το βο­ή­θειας. Η απά­ντη­σή του τότε: το πα­κέ­το λι­τό­τη­τας επι­βλή­θη­κε στη χώρα (…) στο πλαί­σιο ενός οι­κο­νο­μι­κού πο­λέ­μου. Η κυ­βέρ­νη­ση κα­τόρ­θω­σε όμως να απο­σπά­σει πα­ρα­χω­ρή­σεις από τους δα­νει­στές, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται η ίδια: το πα­κέ­το είναι κοι­νω­νι­κά πιο ισορ­ρο­πη­μέ­νο από τα προη­γού­με­να (…)».

«Εντέ­λει η αλ­λα­γή πλεύ­σης του Τσί­πρα συ­νέ­βα­λε στην πε­ραι­τέ­ρω κλι­μά­κω­ση της κρί­σης του πο­λι­τι­κού συ­στή­μα­τος. Το στρα­τό­πε­δο της απο­χής διο­γκώ­θη­κε. Στις δη­μο­σκο­πή­σεις ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ υπο­λεί­πε­ται της συ­ντη­ρη­τι­κής ΝΔ. Εντού­τοις κα­νείς δεν πι­στεύ­ει πραγ­μα­τι­κά στο σε­νά­ριο πρό­ω­ρων εκλο­γών, όπως ζητά επί­μο­να η αντι­πο­λί­τευ­ση. Τι θα μπο­ρού­σε να κάνει δια­φο­ρε­τι­κά μια άλλη κυ­βέρ­νη­ση από το να κάνει πε­ρι­κο­πές; Ο Τσί­πρας φαί­νε­ται να έχει απο­δε­χτεί την πο­λι­τι­κή των πε­ρι­κο­πών. Μέχρι πρό­τι­νος η κυ­βέρ­νη­σή του ξε­κα­θά­ρι­ζε ότι η πο­λι­τι­κή αυτή τους έχει επι­βλη­θεί και πως δεν την κά­νουν κτήμα τους. Φέτος τα πράγ­μα­τα είναι δια­φο­ρε­τι­κά. Από την ομι­λία του Τσί­πρα το Σάβ­βα­το έλει­πε η εν μέρει επι­θε­τι­κή του κρι­τι­κή προς τους δα­νει­στές. Δεν γί­νε­ται πλέον λόγος για εκ­βια­σμό. Πα­ρου­σιά­ζο­ντας το όραμά του για την ισχυ­ρή Ελ­λά­δα μέχρι το 2021, είπε ότι ορι­σμέ­νοι πι­στεύ­ουν ότι αυτό μπο­ρεί να γίνει πραγ­μα­τι­κό­τη­τα μόνον εάν οι δα­νει­στές εγκα­τα­λεί­ψουν τη σκλη­ρή τους στάση ένα­ντι της Ελ­λά­δας. Ο Τσί­πρας είπε: ‘Αυτό δεν είναι όλο. Θα τα κα­τα­φέ­ρου­με μόνον εάν ανα­θε­ω­ρή­σου­με και εμείς τις θέ­σεις μας».

Η SZ σχο­λιά­ζει ότι πρό­κει­ται για τη δική του εκ­δο­χή του «θα τα κα­τα­φέ­ρου­με» που έχει πει η κα­γκε­λά­ριος Μέρ­κελ για την προ­σφυ­γι­κή κρίση. «Κρίμα για τον ίδιο όμως που οι πε­ρισ­σό­τε­ροι τη­λε­ο­πτι­κοί σταθ­μοί μπο­ϋ­κο­τά­ρι­σαν τη με­τά­δο­ση της ομι­λί­ας του» σε έν­δει­ξη δια­μαρ­τυ­ρί­ας για το θέμα των τη­λε­ο­πτι­κών αδειών, κα­τα­λή­γει η SZ.

Spiegel: Ο νέος Τσί­πρας

Ο Αλ. Τσί­πρας πριν ανέ­βει στο βήμα της ΔΕΘ, στις 6 Σε­πτεμ­βρί­ου του 2015

Για με­τάλ­λα­ξη του Αλέξη Τσί­πρα αλλά και του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ εν γένει κάνει λόγο και το Der Spiegel. Υπό τον τίτλο «Ο νέος Τσί­πρας» το γερ­μα­νι­κό πε­ριο­δι­κό ση­μειώ­νει ότι ο έλ­λη­νας πρω­θυ­πουρ­γός πα­ρέ­μει­νε σκλη­ρός μόνον σε ένα ση­μείο: σε εκεί­νο που αφορά τις γερ­μα­νι­κές επα­νορ­θώ­σεις.

«Εδώ και μήνες μαί­νε­ται η δια­μά­χη με­τα­ξύ Ελ­λά­δας και Γερ­μα­νί­ας λόγω πι­θα­νών επα­νορ­θώ­σε­ων από τον Β΄ Πα­γκό­σμιο Πό­λε­μο. Η Ελ­λά­δα δεν θα εγκα­τα­λεί­ψει τις αξιώ­σεις της ένα­ντι της Γερ­μα­νί­ας, διε­μή­νυ­σε εκ νέου ο πρω­θυ­πουρ­γός της Ελ­λά­δας Αλέ­ξης Τσί­πρας την Κυ­ρια­κή. ‘Είναι απλά θέμα χρό­νου, η σωστή συ­γκυ­ρία όμως είναι ση­μα­ντι­κή. Δεν θα βια­στού­με, αλλά δεν εγκα­τα­λεί­που­με’, είπε απα­ντώ­ντας σε σχε­τι­κή ερώ­τη­ση του Spiegel Online, προ­σθέ­το­ντας ότι η κυ­βέρ­νη­σή του θα δια­τη­ρή­σει την αξί­ω­ση δι­σε­κα­τομ­μυ­ρί­ων και δη «με επι­τυ­χία».

«(…) Από την ομι­λία του δεν έλει­ψε και η αυ­το­κρι­τι­κή. Ανα­φέρ­θη­κε στην ακραία του στάση στην αρχή της θη­τεί­ας του (…) όταν οι από­ψεις του έπρε­πε να δο­κι­μα­στούν στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Πα­ρα­δέ­χθη­κε επί­σης ότι οι συ­νο­μι­λί­ες με τους πι­στω­τές δεν εξε­λί­χθη­καν έτσι όπως το σχε­δί­α­ζε. Τη νέα, με­τριο­πα­θή του πλευ­ρά την έδει­ξε και την επο­μέ­νη κατά τη διάρ­κεια της συ­νέ­ντευ­ξης τύπου όταν αρ­νή­θη­κε να βάλει ενα­ντί­ον του Β. Σόι­μπλε», εξαι­τί­ας της κρι­τι­κής που άσκη­σε ο γερ­μα­νός υπ. Οι­κο­νο­μι­κών στη σύ­νο­δο των με­σο­γεια­κών χωρών της ευ­ρω­ζώ­νης.

«Σύμ­φω­να με δη­μο­σκό­πη­ση, ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ υπο­λεί­πε­ται τέσ­σε­ρις μο­νά­δες των Συ­ντη­ρη­τι­κών της ΝΔ. Δεν πρό­κει­ται για ένα τόσο κακό απο­τέ­λε­σμα με δε­δο­μέ­νη τη στρο­φή 180 μοι­ρών του κόμ­μα­τος Τσί­πρα, που από ακραί­οι έγι­ναν ρε­α­λι­στές», σχο­λιά­ζει το Spiegel.

www.dw.com