Εγκαταλείφθηκε τελείως και η Μεσαιωνική Πόλη από τη δημοτική αρχή!

Από τον Σύλ­λο­γο Προ­στα­σί­ας Πε­ρι­βάλ­λο­ντος Ρόδου ανα­κοι­νώ­θη­καν χθες τα ακό­λου­θα:

«Το άρθρο αυτό γρά­φε­ται με αφορ­μή την επί­σκε­ψή μας στην Με­σαιω­νι­κή Πόλη και την εντύ­πω­ση που απο­κο­μί­σα­με βλέ­πο­ντας το πα­ρα­κά­τω πε­ρι­στα­τι­κό.

Στη μα­κραί­ω­νη ιστο­ρία της, η Ρόδος, λόγω της θέσης στο σταυ­ρο­δρό­μι τριών ηπεί­ρων γνώ­ρι­σε πολ­λούς λαούς με δια­φο­ρε­τι­κούς πο­λι­τι­σμούς. Τα πα­ντα­χό­θεν μο­να­δι­κά ιστο­ρι­κά της μνη­μεία μαρ­τυ­ρούν την αξιό­λο­γη αυτή εξέ­λι­ξη και πόσο ση­μα­ντι­κή είναι η πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή, ιστο­ρι­κή, πο­λι­τι­σμι­κή και πο­λι­τι­στι­κή αυτή πα­ρα­κα­τα­θή­κη για το νησί μας.

Η Με­σαιω­νι­κή Πόλη της Ρόδου είναι μια ζω­ντα­νή πόλη, με εμπο­ρι­κές  και του­ρι­στι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες  είναι Κέ­ντρο Πο­λι­τι­σμού με Μου­σεία, Πα­λά­τι, εκ­θε­σια­κούς χώ­ρους, χώ­ρους θρη­σκευ­τι­κής λα­τρεί­ας και θέ­α­τρο. Είναι ένα ανε­κτί­μη­το ανοι­κτό ιστο­ρι­κό και πο­λι­τι­στι­κό Μου­σείο. Είναι μια πόλη μέσα στην πόλη.

Δι­καιο­λο­γη­μέ­να λοι­πόν  το 1988 η Με­σαιω­νι­κή Πόλη ανα­γνω­ρί­στη­κε από την UNESCO ως “Πόλη Πα­γκό­σμιας Πο­λι­τι­στι­κής Κλη­ρο­νο­μιάς”. Αυτό αφε­νός μας έχει κάνει υπε­ρή­φα­νους ως κα­τοί­κους  αυτού του τόπου, αφε­τέ­ρου όμως μας δη­μιουρ­γεί  ιστο­ρι­κές ευ­θύ­νες για τη δια­φύ­λα­ξη, δια­τή­ρη­ση και ανά­δει­ξη των αρ­χαί­ων αυτών μνη­μεί­ων όσο και την εύ­ρυθ­μη λει­τουρ­γί­ας της ως ενός ζω­ντα­νού κύτ­τα­ρου μέσα στη σύγ­χρο­νη πόλη.

Στην οδό Πυ­θα­γό­ρα, ένα κε­ντρι­κό δρόμο με ζωηρή του­ρι­στι­κή κί­νη­ση από την Κόκ­κι­νη Πόρτα προς το με­γά­λο σι­ντρι­βά­νι,  στο μέσο της οδού υπάρ­χουν κά­ποιες πα­λιές οι­κί­ες που οι πόρ­τες τους είναι κλει­στές πρό­χει­ρα με κά­ποια νο­βο­πάν τα πε­ρισ­σό­τε­ρα από τα οποία είναι σπα­σμέ­να. Από τις τρύ­πες των νο­βο­πάν βλέ­πει κα­νείς το εσω­τε­ρι­κό των εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νων αυτών οι­κιών.

Κα­τη­φο­ρί­ζο­ντας την οδό πριν με­ρι­κές μέρες εί­δα­με κά­ποιους του­ρί­στες να φω­το­γρα­φί­ζουν από τις τρύ­πες των νο­βο­πάν και να γε­λούν ει­ρω­νι­κά προς εμάς. Σκύ­ψα­με να δούμε τι βλέ­πουν και αντι­κρί­σα­με σκου­πί­δια κάθε εί­δους μέσα στα σπί­τια, μι­κρές χω­μα­τε­ρές με έντο­νη δυ­σο­σμία. Δεν πι­στεύ­α­με στα μάτια μας.  Πώς είναι δυ­να­τόν να υπάρ­χει τέ­τοια ρύ­παν­ση μέσα στην Με­σαιω­νι­κή Πόλη,  όχι σε κά­ποιο πα­ρά­με­ρο σο­κά­κι αλλά σε ση­μείο κε­ντρι­κού δρό­μου με πολλά κα­τα­στή­μα­τα υγειο­νο­μι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος.

Ρω­τή­σα­με τους γεί­το­νες αν έχουν ει­δο­ποι­ή­σει τον Δήμο να επι­λη­φθεί του θέ­μα­τος και η απά­ντη­ση ήταν “κα­νείς δεν σκο­τί­ζε­ται γι΄ αυτά”. “Το βράδυ γί­νε­ται χαμός με τα τρω­κτι­κά” μας είπαν. Εδώ λοι­πόν μπαί­νουν κά­ποια σο­βα­ρά ερω­τή­μα­τα :

1. Τόσες αρ­μό­διες υπη­ρε­σί­ες για την λει­τουρ­γία της Μ.Π., δεν πέ­ρα­σε ποτέ κα­νείς από εκεί να δει τι γί­νε­ται ;  Τόση αδια­φο­ρία;  Ή σύγ­χυ­ση αρ­μο­διο­τή­των όπως συ­νή­θως συμ­βαί­νει με­τα­ξύ των υπη­ρε­σιών;

2. Η υπη­ρε­σία κα­θα­ριό­τη­τος του Δήμου δεν περνά ποτέ από εκεί να κα­θα­ρί­σει και να δει το μαύρο χάλι που μας εκ­θέ­τει διε­θνώς; Πά­ντως δεν εί­δα­με ούτε ένα υπαί­θριο κάδο.

3. Το γρα­φείο της Αρ­χαιο­λο­γί­ας και οι υπεύ­θυ­νοι αυτού  πώς επι­τρέ­πουν να κλεί­νο­νται οι πόρ­τες των πα­λιών οι­κιών είτε είναι δη­μό­σιες είτε ιδιω­τι­κές με αυτά τα ακα­λαί­σθη­τα νο­βο­πάν  και κο­τε­τσό­συρ­μα;

Ως Σύλ­λο­γος δε θέ­λου­με απλά να επιρ­ρί­ψου­με ευ­θύ­νες σε κά­ποιο συ­γκε­κρι­μέ­νο Φορέα ή Υπη­ρε­σία αλλά να επι­ση­μά­νου­με την κα­τά­στα­ση που επι­κρα­τεί μέσα στη Με­σαιω­νι­κή Πόλη της Ρόδου και φυ­σι­κά να επι­διώ­ξου­με να δο­θούν οι ανά­λο­γες λύ­σεις. Να ση­μειώ­σου­με βέ­βαια ότι τα θέ­μα­τα που τα­λα­νί­ζουν τη Με­σαιω­νι­κή Πόλη δεν πε­ριο­ρί­ζο­νται  μόνο στην κα­θα­ριό­τη­τα αλλά και σε πολλά άλλα ζη­τή­μα­τα. Αυτό που κα­τα­λά­βα­με είναι ότι ένα από τα ση­μεία του νη­σιού που χρειά­ζε­ται κα­νό­νες, επο­πτεία  και σωστή δια­χεί­ρι­ση,  λει­τουρ­γεί χωρίς αυτά ώστε κα­θέ­νας να κάνει “του κε­φα­λιού του” χωρίς να  τι­μω­ρεί­ται και προ­πά­ντων χωρίς η βλάβη να απο­κα­θί­στα­ται.

Η ζημιά όμως για το νησί μας και τον του­ρι­σμό του είναι τε­ρά­στια. Σί­γου­ρα υπάρ­χουν  ευ­θύ­νες  αλλά  αυτό που προ­έ­χει είναι να δί­νο­νται λύ­σεις γρή­γο­ρα και απο­τε­λε­σμα­τι­κά. Η σιωπή και η ανοχή δεν οδη­γεί που­θε­νά.

Εκ μέ­ρους του  Δ.Σ.

Κου­λού­μπρης Μι­χά­λης

Πρό­ε­δρος».