Πή­γα­με στο Sterna Art Project στον Εμπο­ρειό

Η Νί­συ­ρος είναι η ανερ­χό­με­νη κυρία των Δω­δε­κα­νή­σων. Το σε­λη­νια­κό τοπίο του ηφαι­στεί­ου και ταυ­τό­χρο­να οι πρά­σι­νες εκτά­σεις της απέ­να­ντι από τις μι­κρα­σια­τι­κές ακτές την κα­θι­στούν τόπο ιδιαί­τε­ρου φυ­σι­κού και γε­ω­λο­γι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος.

Η ηφαι­στειο­γε­νή της προ­έ­λευ­ση την έχει προι­κί­σει με πλού­σια χλω­ρί­δα και πα­νί­δα, με σπά­νιες φυ­σι­κές ομορ­φιές. Οι διά­ση­μες ια­μα­τι­κές θερ­μές πηγές της, γνω­στές από την αρ­χαιό­τη­τα και ανα­γνω­ρι­σμέ­νες από τον Ιπ­πο­κρά­τη, εξα­κο­λου­θούν να θε­ρα­πεύ­ουν.

Ο κρα­τή­ρας του ηφαι­στεί­ου, από τους με­γα­λύ­τε­ρους και πιο κα­λο­σχη­μα­τι­σμέ­νους στον κόσμο, κυ­ριαρ­χεί στο κέ­ντρο της Νι­σύ­ρου ελ­κύ­ο­ντας χι­λιά­δες επι­σκέ­πτες το κα­λο­καί­ρι -σχε­δόν 100.000 τη σεζόν.

Ανέγ­γι­χτη από την του­ρι­στι­κή επέ­λα­ση ωστό­σο, με πα­ρα­δο­σια­κά χωριά και εξαι­ρε­τι­κούς οι­κι­σμούς, με πλα­τεί­ες κε­ντη­μέ­νες με βό­τσα­λο, η ακρι­τι­κή Νί­συ­ρος της άγο­νης γραμ­μής ελ­κύ­ει διαρ­κώς όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρο επι­σκέ­πτες, που θέ­λουν να τη γνω­ρί­σουν αλη­θι­νά.

Πρώ­τοι οι κι­νη­μα­το­γρα­φι­στές γοη­τεύ­τη­καν από την ομορ­φιά της Νι­σύ­ρου (Ελένη Αλε­ξαν­δρά­κη, Πάνος Καρ­κα­νε­βά­τος κ.ά.) και μετά ήρθαν οι ει­κα­στι­κοί.

Από το 2014 στην αε­το­φω­λιά του Εμπο­ρειού ιδρύ­θη­κε από τον καλ­λι­τέ­χνη Γρη­γό­ρη Χα­τζη­ιω­αν­νί­δη το Sterna Art Project. Μέσα από προ­γράμ­μα­τα φι­λο­ξε­νί­ας και εκ­θέ­σεις έχει στόχο να προ­σελ­κύ­σει Ελ­λη­νες και διε­θνείς καλ­λι­τέ­χνες.

Με τίτλο «Πρω­τό­κολ­λο Πει­ρα­μα­τι­κής Εκ­παί­δευ­σης», η φε­τι­νή, τρίτη διορ­γά­νω­ση πραγ­μα­τεύ­ε­ται ένα νέο εναλ­λα­κτι­κό μο­ντέ­λο εκ­παί­δευ­σης, που βα­σί­ζε­ται στη βιω­μα­τι­κή και κοινή δη­μό­σια εκ­μά­θη­ση.

Την επι­μέ­λεια ανέ­λα­βε ο βρα­βευ­μέ­νος ει­κα­στι­κός Αγ­γε­λος Πλέσ­σας, με την ανα­γνω­ρι­σμέ­νη διε­θνώς δου­λειά του να εστιά­ζει σε ζη­τή­μα­τα ελευ­θε­ρί­ας και αν­θρώ­πι­νης συ­μπε­ρι­φο­ράς στο Δια­δί­κτυο.

«Ξε­κι­νή­σα­με με την ιδέα να δη­μιουρ­γη­θεί ένα σχο­λείο πέρα από την ιε­ραρ­χία και τους συμ­βα­τι­κούς ρό­λους, ώστε οι μα­θη­τές να γί­νουν και ει­ση­γη­τές. Προ­σκά­λε­σα έναν αρ­χι­κό πυ­ρή­να δέκα καλ­λι­τε­χνών, όχι απα­ραί­τη­τα ει­κα­στι­κών, αλλά και μια ποι­ή­τρια και μια αν­θρω­πο­λό­γο, στους οποί­ους προ­στέ­θη­καν άλλοι δύο.

Εγώ έκανα έρευ­να για τα φυ­λα­χτά, αφού η Νί­συ­ρος έχει με­γά­λη πα­ρά­δο­ση. Ανα­κά­λυ­ψα ότι το αγ­γλι­κό “talisman” έχει ελ­λη­νι­κή ρίζα από το “τέ­λε­σμα”. Ολοι οι συμ­με­τέ­χο­ντες έκα­ναν έρευ­να στο νησί πραγ­μα­τευό­με­νοι είτε το ίδιο, είτε δια­φο­ρε­τι­κά θέ­μα­τα», μας λέει ο Αγ­γε­λος Πλέσ­σας.

«Κά­ποιοι έφτια­ξαν φυ­λα­χτά, όπως ο Frederic Exnr Cartens, που δη­μιούρ­γη­σε ένα από ελα­φρό­πε­τρες που επι­πλέ­ουν στο νερό. Κα­θη­με­ρι­νά η ποι­ή­τρια Quinn Latimer έπαιρ­νε έναν από εμάς στις μπα­νιέ­ρες στα Λου­τρά και δια­βά­ζα­με ποί­η­ση με θέμα το νερό.

»Η Agnieska Gratza μάς πήγε για ένα μπά­νιο workshop στο Γυαλί. Ο Arvo Leo βρήκε με­λισ­σο­κό­μους και έκανε ερ­γα­στή­ριο για τις μέ­λισ­σες», λέει ο Αγ­γε­λος Πλέσ­σας. Οι καλ­λι­τέ­χνες έμει­ναν στο εξαι­ρε­τι­κό δια­τη­ρη­τέο κτί­ριο των Λου­τρών, στο Μαν­δρά­κι. Ορι­σμέ­να από τα έργα που δη­μιούρ­γη­σαν θα εκτί­θε­νται έως τις 20 Αυ­γού­στου στο πα­ρα­πλεύ­ρως εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νο, αλλά εξί­σου ατμο­σφαι­ρι­κό κτί­ριο.

Δεν θα έλεγα ότι πρό­κει­ται για έργα, αλλά για ίχνη, απο­τυ­πώ­μα­τα αυτών που συ­νέ­βη­σαν

Πώς με­τα­φέ­ρε­ται, ωστό­σο, όλο αυτό στο κοινό; «Η αλή­θεια είναι ότι πρό­κει­ται για μια εμπει­ρία για όσους συμ­με­τέ­χουν στα workshops, τα οποία είναι όμως είναι ανοι­χτά σε όλους. Η συ­νο­λι­κή δου­λειά θα δη­μο­σιευ­τεί σε ένα σάιτ και θα εκ­δο­θεί βι­βλίο σε 24 αντί­τυ­πα.

»Κάθε καλ­λι­τέ­χνης θα πάρει δύο. Ενα για τον εαυτό του και ένα για να δω­ρί­σει. Πολλά βέ­βαια από αυτά που ζή­σα­με θα μεί­νουν με­τα­ξύ μας, αλλά φα­ντά­ζο­μαι ότι θα δια­χυ­θούν στο μέλ­λον μέσα από τα έργα τους», κα­τα­λή­γει ο Αγ­γε­λος Πλέσ­σας.

Στο πλαί­σιο της διορ­γά­νω­σης ο Πάνος Κοκ­κι­νιάς πα­ρου­σί­α­σε στο Sterna Residence το και­νούρ­γιο του έργο «Νί­συ­ρος», φω­το­γρα­φία που σε πρώτη εντύ­πω­ση είναι σαν ιμπρε­σιο­νι­στι­κός πί­να­κας. Ξε­κί­νη­σε το 2014 και του πήρε αρ­κε­τό χρόνο μέχρι να ολο­κλη­ρω­θεί, αφού στη δου­λειά του κυ­ριαρ­χούν η λε­πτο­με­ρής σκη­νο­θε­σία της σύν­θε­σης, το χρώμα, η κα­θα­ρή φόρμα, ενώ στο βάθος πάντα κρύ­βε­ται ένα αί­νιγ­μα.

«Ξε­κί­νη­σα να φω­το­γρα­φί­ζω τον κρα­τή­ρα του ηφαι­στεί­ου και είδα ότι οι άν­θρω­ποι που έρ­χο­νται, στα λίγα λεπτά που μπο­ρούν να αντέ­ξουν τη ζέστη και τη μυ­ρω­διά, τρα­βούν φω­το­γρα­φί­ες. Επί οκτώ ημέ­ρες, από το πρωί έως το με­ση­μέ­ρι, την ίδια πάντα ώρα, τρα­βού­σα αν­θρω­πά­κια που φω­το­γρά­φι­ζε ο ένας τον άλλον με τά­μπλετ, κι­νη­τά, φω­το­γρα­φι­κές μη­χα­νές.

Από τις 2.000 φω­το­γρα­φί­ες διά­λε­ξα τις κα­λύ­τε­ρες και τις το­πο­θέ­τη­σα επάνω στον καμβά, το τοπίο του ηφαι­στεί­ου. Το απο­τέ­λε­σμα μου φαί­νε­ται ακόμα αστείο, γιατί βλέ­που­με πως το πάλαι ποτέ προ­νό­μιο των Για­πω­νέ­ζων με τις φω­το­γρα­φι­κές μη­χα­νές έχει κα­τα­κλύ­σει τις κοι­νω­νί­ες.

Το έργο μπο­ρεί να έχει αυτό σαν δεύ­τε­ρη σκέψη, αλλά το βγά­ζει με ελα­φρύ, αστείο τρόπο», μας είπε ο Πάνος Κοκ­κι­νιάς, από τους πιο προι­κι­σμέ­νους φω­το­γρά­φους μας, με εκ­θέ­σεις στο εξω­τε­ρι­κό και κα­θη­γη­τής στην έδρα της Φω­το­γρα­φί­ας στην ΑΣΚΤ. Ελ­πί­ζου­με να κάνει σύ­ντο­μα έκ­θε­ση, ώστε να δει το κοινό τη δική του Νί­συ­ρο.

 Sterna Art Project, έως 20 Αυ­γού­στου (18.00 – 21.00)
Λου­τρά Μαν­δρα­κί­ου

efsyn.gr