Σ. Ζαριανόπουλος: «Ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να πλασάρει το παραμύθι ότι προσπάθησε αλλά δεν τα κατάφερε»

Κύριε Ζαρια­νό­πουλε να ξεκι­νή­σουμε από τα πρό­σφατα γεγο­νότα με το δημο­ψή­φι­σμα στην Μεγάλη Βρε­τα­νία και τις εκλογές στην Ισπανία. Τι περι­μέ­νουν η Ελλάδα και η Ευρώπη από αυτά τα απο­τε­λέ­σματα;

Ήδη, η κυβέρ­νηση και οι άλλες ευρω­ε­νω­σια­κές δυνά­μεις αξιο­ποιούν το Μπρέξιτ : Με το μαστί­γιο του φόβου για το μέλλον «μετά την ΕΕ, τι;» και το καρότο της εξα­πά­τη­σης, εξαγ­γέλ­λο­ντας πρω­το­βου­λίες για μια δικαιό­τερη, κοι­νω­νι­κό­τερη, δημο­κρα­τι­κό­τερη ΕΕ. Βέβαια η ΕΕ, σαν ένωση μονο­πω­λίων δεν αλλάζει αλλά προ­ε­τοι­μά­ζουν το έδαφος για να περά­σουν, με τις λιγό­τε­ρες ,δυνατόν, εργα­τι­κές – λαϊκές αντι­δρά­σεις το επόμενο βάρβαρο εργα­σιακό πακέτο μέτρων, με νέες μειώ­σεις μισθών, απε­λευ­θέ­ρωση ομα­δι­κών απο­λύ­σεων, γενί­κευση της ευέ­λι­κτης απα­σχό­λη­σης περαι­τέρω χτύπημα των συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σεων και του απερ­για­κού δικαιώ­μα­τος.

Οι Ισπα­νι­κές εκλογές, με την απο­τυ­χία των PODEMOS, που παρου­σιά­στηκε σαν εγγυ­η­τής της Ευρω­ε­νω­σια­κής πορείας της χώρας και ένας ακόμα ανα­μορ­φω­τής της ΕΕ, απέ­δει­ξαν ότι τίποτα ριζο­σπα­στικό, φιλο­λαϊκό δεν μπορεί να προ­κύ­ψει από μια τέτοια πορεία. Εκεί κατα­λή­γουν τα αντι­μνη­μο­νιακά κινή­ματα, τύπου «πλα­τειών», όπως και στην Ελλάδα με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτό που πρέπει να κρα­τή­σει ο λαός είναι ότι δεν αρκεί απλά η αντί­δραση στην ΕΕ, μια συμ­μα­χία της αστικής τάξης. Χρειά­ζε­ται να ηττηθεί η ίδια η αστική τάξη που συγκρο­τεί αυτές τις συμ­μα­χίες. Αλλιώς, την σημαία της λαϊκής δυσα­ρέ­σκειας, αξιο­ποιούν δυνά­μεις του κεφα­λαίου (όπως στην Μ. Βρε­τα­νία) που αντα­γω­νί­ζο­νται άλλες παρό­μοιες δυνά­μεις εντός ΕΕ. Πάντα όμως με κοινό παρο­νο­μα­στή την αντερ­γα­τική πολι­τική τους, σε όφελος της κερ­δο­φο­ρίας του κεφα­λαίου. Να γιατί το ΚΚΕ συνδέει την ανα­γκαία πάλη για απο­δέ­σμευση από την ΕΕ με την πάλη για την ανα­τροπή της εξου­σίας του κεφα­λαίου.

Η αλλαγή του εκλο­γι­κού νόμου στην οποία επι­μέ­νει η κυβέρ­νηση Σύριζα-ΑΝΕΛ σε τι πιστεύ­ετε ότι εξυ­πη­ρε­τεί τελικά; Μπορεί να δώσει λύσεις στα προ­βλή­ματα της πολι­τι­κής ζωής της χώρας;

Ο χρόνος που επέλεξε η κυβέρ­νηση θέλει να απο­προ­σα­να­το­λί­σει τη συζή­τηση από τις δρα­μα­τι­κές επι­πτώ­σεις της πολι­τι­κής της και τα νέα μέτρα που μεθο­δεύει.

Το ΚΚΕ πάλευε και θα παλεύει για τη μία κα μόνη απλή, ανό­θευτη ανα­λο­γική, χωρίς απο­κλει­σμούς και μπόνους. Η κυβέρ­νηση, την νοθεύει δια­τη­ρώ­ντας το πλαφόν απο­κλει­σμού εκπρο­σώ­πη­σης χιλιά­δων ψηφο­φό­ρων του 3% εκμε­ταλ­λευό­μενη μαζί με άλλες δυνά­μεις μια άκρως επι­κίν­δυνη λογική που τείνει να ανα­γνω­ρί­σει μια θρη­σκευ­τική μειο­νό­τητα σε εθνική, δίνο­ντας «πάτημα» στην εμπλοκή της Τουρ­κίας. Το ΚΚΕ τοπο­θε­τεί­ται ξεκά­θαρα, δεν μπαίνει σε παρα­σκη­νιακά παζάρια.

Όσο κι αν η αλλαγή του εκλο­γι­κού νόμου είναι ώριμο αίτημα, δεν μπορεί από μόνη της να δώσει φιλο­λαϊ­κές λύσεις.

Αξιο­ποιεί­ται για ανα­μόρ­φωση του πολι­τι­κού σκη­νι­κού, με συνερ­γα­σίες κομ­μά­των του συστή­μα­τος, αυτό να συγκε­ντρώ­σει τις δυνά­μεις του. Ξέρουν ότι η κατά­σταση θα χει­ρο­τε­ρεύ­σει, με αντι­λαϊκά μέτρα χωρίς τελειωμό. Θέλουν να αντι­με­τω­πί­σουν οι λαϊκές αντι­δρά­σεις που τις φοβού­νται. Η λύση για το λαό είναι, στον αντί­ποδα αυτής της πολι­τι­κής : να συγκε­ντρώ­σει στις δικές του δυνά­μεις, να μαχη­τι­κο­ποι­ή­σει, να μαζι­κο­ποι­ή­σει, να οργα­νώ­σει και να ανα­συ­ντά­ξει το κίνημα του σε αντι­κα­πι­τα­λι­στική κατεύ­θυνση, να οργα­νώ­σει τη δική του συμ­μα­χία, για να ανα­τρέ­ψει την συμ­μα­χία και την πολι­τική του κεφα­λαίου.

Να δυνα­μώ­σει παντού το ΚΚΕ που στέ­κε­ται δίπλα του και δίνει εγγύηση και αυτή, τη μόνη απο­τε­λε­σμα­τική προ­ο­πτική στον καθη­με­ρινό του αγώνα.

• Ποια είναι η άποψή σας για την εκλογή Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας από τον λαό; Κάποιοι εκφρά­ζουν ανη­συ­χία ότι ανοίγει την «πόρτα» σε «δυαρχία» ή μελ­λο­ντική Προ­ε­δρική Δημο­κρα­τία.     Είναι πολι­τειακή αλλαγή προς το αντι­δρα­στι­κό­τερο. Πάντως, με ή χωρίς άμεση εκλογή, με ή χωρίς αυξη­μέ­νες αρμο­διό­τη­τες, ο πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας θα βάζει τη τελική βούλα στην αντι­λαϊκή νομο­θε­σία. Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό ότι ο «δημο­σιο­νο­μι­κός κόφτης» που νομο­θέ­τησε η κυβέρ­νη­σης ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ – κατά τα πρότυπα της ΕΕ – και θα κόβει σε μια νύχτα μισθούς, συντά­ξεις, επι­δό­ματα, παροχές, θα ενερ­γο­ποιεί­ται με μια υπο­γραφή του Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας σε ένα Προ­ε­δρικό διά­ταγμα, μετά βέβαια από συνα­πό­φαση κουαρ­τέ­του – κυβέρ­νη­σης. Όσον αφορά τη συνταγ­μα­τική αλλαγή: δεν μπορεί όλα στη κοι­νω­νία και την πολι­τική να πηγαί­νουν προς αντι­λαϊκή – αντι­δρα­στική κατεύ­θυνση και η οργά­νωση αυτού του αστικού – αντι­λαϊ­κού κράτους να πηγαί­νει προς το φιλο­λαϊ­κό­τερο. Κοινός παρο­νο­μα­στής όλων αυτών των «θεσμι­κών» ανα­προ­σαρ­μο­γών του συστή­μα­τος είναι η θωρά­κιση του αστικού κράτους απέ­να­ντι στο λαό και τις αντι­δρά­σεις του.

 Μας έφεραν το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο για ‘ενί­σχυση’ και σήμερα μιλούν για Ευρω­παϊκή Συνο­ριο­φυ­λακή και Ακτο­φυ­λακή. Οι πλη­ρο­φο­ρίες πάντως για την δράση τους, δεν είναι επαρ­κείς. Τι παι­χνίδι παί­ζε­ται κατά την άποψή σας;

Η κυβερ­νη­τική πολι­τική και στο προ­σφυ­γικό, είναι εξίσου απα­ρά­δε­κτη και συνέ­χεια της συνο­λι­κής πολι­τι­κής της. Προ­συ­πο­γρά­φει, υπο­στη­ρί­ζει, υλο­ποιεί την Ευρω­ε­νω­σιακή πολι­τική :

Τις ιμπε­ρια­λι­στι­κές επεμ­βά­σεις της μαζί με το ΝΑΤΟ, την πηγή του κακού, σε Μ. Ανατολή, Β. Αφρική κλπ. με εμπλοκή της χώρας με βάσεις, διευ­κο­λύν­σεις κ.λ.π. σε κατα­στά­σεις κλι­μά­κω­σης κιν­δύ­νων γενι­κευ­μέ­νης ανά­φλε­ξης. Κατα­στολή και επα­να­προ­ώ­θηση προ­σφύ­γων, παρα­βιά­ζο­ντας κάθε διεθνή σύμβαση περί προ­σφύ­γων. Φύλαξη συνόρων από την Ευρω­συ­νο­ριο­φυ­λακή, κλεί­σιμο συνόρων και εγκλω­βι­σμός χιλιά­δων δυστυ­χι­σμέ­νων που θέλουν να φύγουν, στην Ελλάδα, σε άθλιες συν­θή­κες. Πρό­σκληση του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο που απο­δε­δειγ­μένα δεν ήρθε για τους πρό­σφυ­γες αλλά για στήριξη της Τουρ­κίας στην αντι­πα­ρά­θεση της με τη Ρωσία. Κάτι που της έδωσε κάλυψη για κλι­μά­κωση των διεκ­δι­κή­σεων της στο Αιγαίο και παρα­βί­αση των κυριαρ­χι­κών μας δικαιω­μά­των.

Το ΚΚΕ παλεύει για μετα­κί­νηση των προ­σφύ­γων στις χώρες που θέλουν. Για ανθρώ­πι­νες συν­θή­κες δια­βί­ω­σης για όσο καιρό μένουν στην Ελλάδα.

Πώς βλέπετε τον Σύριζα σήμερα; Εκφρά­ζει την Αρι­στερά την ώρα που φέρνει στην Βουλή και ψηφίζει τα πιο βαριά αντι­λαϊκά μέτρα κατά του ελλη­νι­κού λαού;

Ο ΣΥΡΙΖΑ επι­διώ­κει να πλα­σά­ρει το παρα­μύθι, ότι «προ­σπά­θησε αλλά δεν τα κατά­φερε». Δεν είναι αλήθεια. Πολύ πριν από τις εκλογές του Γενάρη 2015, ο ΣΥΡΙΖΑ έδινε δια­πι­στευ­τή­ρια στην ΕΕ, το ΝΑΤΟ, το κεφά­λαιο. Κάθε κόμμα που μένει «εντός των τειχών» της πολι­τι­κής όλων των παρα­πάνω, είναι προ­ο­ρι­σμένο να ακο­λου­θή­σει αντι­λαϊκή πολι­τική. Η αντα­γω­νι­στι­κό­τητα της καπι­τα­λι­στι­κής οικο­νο­μίας, στην οποία όλοι αυτοί ορκί­ζο­νται και υπη­ρε­τούν, δεν έχει άλλο δρόμο από το να χτυ­πή­σει τα εργα­τικά – λαϊκά δικαιώ­ματα, να μειώσει την αξία της εργα­τι­κής δύναμης. Αυτό εξε­λίσ­σε­ται στην Ελλάδα με νομο­θέ­τηση όλων των απαι­τή­σεων των μεγάλων επι­χει­ρή­σεων. Αυτό συντο­νί­ζει η ΕΕ, με διαρκή μνη­μό­νια για όλες τις χώρες.

Πιστεύ­ετε πως η Ελλάδα μπορεί να υπάρξει εκτός Ευρω­ζώ­νης και εκτός Ευρώ;

Είναι ο μονα­δι­κός δρόμος να υπάρξει ο εργα­ζό­με­νος λαός της χώρας. Με μια απα­ραί­τητη προ­ϋ­πό­θεση. Τη σύνδεση αυτού του στόχου με την ανα­τροπή της οικο­νο­μι­κής και πολι­τι­κής κυριαρ­χίας του κεφα­λαίου, με την ήττα των πολι­τι­κών κομ­μά­των του.

Τελικά, υπάρχει ελπίδα ότι η χώρα μας θα βγει από την κρίση και τα μνη­μό­νια;

Ο λαός έχει πλέον πείρα. Πρέπει να την αξιο­ποι­ή­σει. Δοκί­μασε τους πάντες. Όλες τις συντα­γές εντός των τειχών του κεφα­λαίου και της ΕΕ. Απο­γοη­τεύ­τηκε. Δεν πρέπει να μειώσει την απαί­τηση του να ζήσει μια ανθρώ­πινη ζωή, σε μια χώρα με πλούτο. Δεν δοκί­μασε ακόμα τη δική του δύναμη, την οργά­νωση του, τον αγώνα του, το χτύπημα της ρίζας του κακού, της ΕΕ και της οικο­νο­μι­κής και πολι­τι­κής κυριαρ­χίας του κεφα­λαίου και των κομ­μά­των του. Αυτό είναι το πραγ­μα­τικό πολι­τικό πρό­βλημα του τόπου και κανείς άλλος δεν μπορεί να το λύσει παρά μόνο ο ίδιος ο λαός. Γι’ αυτό παλεύει, αυτό το δρόμο εγγυά­ται και δυνα­μώ­νει ένα ισχυρό ΚΚΕ.

Πώς βλέπετε την πορεία των απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεων και την ίδια ώρα την δημιουρ­γία ενός Υπερ-Ταμείου που δίνει την (δήθεν) δια­χεί­ριση της δημό­σιας περιου­σίας για 99 χρόνια και μάλιστα με επι­κε­φα­λής έναν εκ των Θεσμών;

Η πολι­τική των ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεων συνε­χί­ζε­ται και κλι­μα­κώ­νε­ται μέσα από την συνέ­χεια όλων των κυβερ­νή­σεων, τώρα του ΣΥΡΙΖΑ που κορόι­δευε και κοροϊ­δεύει το λαό. Ένας ολό­κλη­ρος πλούτος, φτιαγ­μέ­νος από την εργασία και τους φόρους του λαού, παρα­χω­ρεί­ται στους κεφα­λαιο­κρά­τες (Έλληνες ή ξένους, δεν έχει τόση σημασία. Ο λαός χάνει περιου­σία του, δεν πρό­κει­ται να δει κάτι καλύ­τερο, σε επίπεδο υπη­ρε­σιών ή τιμών, όπως δεί­χνουν τα απο­τε­λέ­σματα όλων των μέχρι τώρα ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεων. Χιλιά­δες εργα­ζό­με­νοι στις επι­χει­ρή­σεις αυτές κιν­δυ­νεύ­ουν. Πάνω απ’ όλα κρί­σι­μες παρα­γω­γι­κές δομές παρα­δί­νο­νται στα ιδιω­τικά συμ­φέ­ρο­ντα, βάζο­ντας σε άμεσο κίνδυνο τα λαϊκά συμ­φέ­ρο­ντα. Μόνη λύση, οικο­νο­μική και πολι­τική, η κοι­νω­νι­κο­ποί­ηση των μεγάλων συγκε­ντρω­μέ­νων μέσων παρα­γω­γής, ο κεντρι­κός σχε­δια­σμός της οικο­νο­μίας στη κατεύ­θυνση της ικα­νο­ποί­η­σης όχι των επι­χει­ρη­μα­τι­κών κερδών αλλά των λαϊκών αναγκών. Επι­τέ­λους, ο πλούτος που παράγει μόνο ο εργα­ζό­με­νος, πρέπει να περάσει στην ιδιο­κτη­σία του ίδιου. Αλλιώς δεν μπορεί να περι­μέ­νει «άσπρη μέρα».