“Υποσταθμός Αγ. Νικολάου – Ξεκάθαρη λύση τώρα, να ισχύσουν τα αυτονόητα”

Το τελευ­ταίο χρονικό διά­στημα ξανάρθε στην επι­και­ρό­τητα το θέμα του Υπο­σταθ­μού υπο­βι­βα­σμού και δια­νο­μής υψηλής τάσης Αγίου Νικο­λάου που σχε­διά­ζει να κατα­σκευά­σει ο ΔΕΔΔΗΕ. Ο Σύλ­λο­γος Προ­στα­σίας Περι­βάλ­λο­ντος αφού συζή­τησε το θέμα και με τους εκπρο­σώ­πους των κατοί­κων της περιο­χής που αγω­νί­ζο­νται εδώ και 10 χρόνια για να απο­τρέ­ψουν την εξέλιξη αυτή, δηλώνει ότι στη­ρί­ζει τον αγώνα αυτό για πολλούς λόγους.

Κατ’ αρχάς θα πρέπει να τονί­σουμε ότι υπάρχει η εκπε­φρα­σμένη βούληση του Συμ­βου­λίου της Δημο­τι­κής Κοι­νό­τη­τας Ρόδου (απ. 144/26-05-2015) αλλά κυρίως του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου (απ. 635/2014/10-11-2014) και μάλιστα της παρού­σας δημο­τι­κής αρχής που ανα­νε­ώ­νουν παλαιό­τε­ρες απο­φά­σεις να μην γίνει ο υπο­σταθ­μός στην περιοχή Αγ. Νικο­λάου αλλά να εξε­τα­σθούν άλλες περιο­χές. Αν η παρούσα δημο­τική αρχή άλλαξε γνώμη, θα ήταν πιο ηθικό και τίμιο να επα­να­φέ­ρει το θέμα στο δημο­τικό συμ­βού­λιο για λήψη  νέας από­φα­σης. Ας μην ξεχνάμε ότι σύμφωνα με το Δημο­τικό Κώδικα αλλά και το άρθρο 58 του  Ν. 3852 (Πρό­γραμμα Καλ­λι­κρά­της) ο Δήμαρ­χος προ­α­σπί­ζει τα τοπικά συμ­φέ­ρο­ντα και ασκεί τα καθή­κο­ντά του με γνώμονα τη δια­σφά­λιση της ενό­τη­τας της τοπικής κοι­νω­νίας και με βάση τις αρχές της δια­φά­νειας και της απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας.   Εκτελεί δε τις απο­φά­σεις του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου η μη εκτέ­λεση των οποίων συνιστά σοβαρή πει­θαρ­χική παρά­βαση καθή­κο­ντος.

Δεύ­τε­ρον, ακόμα και αν δεχτούμε την άποψη του ΔΕΔΔΗΕ ο οποίος με μια επι­κοι­νω­νιακή πλη­ρω­μένη επίθεση προ­σπα­θεί να πείσει για την μη ύπαρξη κιν­δύ­νων από την ακτι­νο­βο­λία, δεν μπο­ρούμε να παρα­γνω­ρί­σουμε ότι πρό­κει­ται για μια βαριά βιο­μη­χα­νική εγκα­τά­σταση από αυτές που δεν μπορούν να υπάρ­ξουν σε ένα πυκνο­κα­τοι­κη­μένο αστικό ιστό της πόλης και μάλιστα σε από­σταση μερικών μέτρων από σπίτια, ιδρύ­ματα και σχολεία. Ο λόγος φυσικά είναι ότι σε περί­πτωση οποιου­δή­ποτε ατυ­χή­μα­τος (πυρ­κα­γιάς κλπ) υπάρχει αυξη­μέ­νος κίν­δυ­νος για θύματα και μάλιστα ανθρώ­πων που δεν είναι εύκολο να προ­στα­τέ­ψουν τον εαυτό τους.

Τρίτον, πώς είναι δυνατόν να θέλουμε να κατα­σκευά­σουμε μια τερά­στια και άσχημη μεταλ­λική κατα­σκευή ύψους 12 μέτρων δίπλα από ένα κτήριο του οποίου το  κέλυφος και ο φέρων οργα­νι­σμός έχουν κηρυ­χθεί δια­τη­ρη­τέα (ΥΠΠΟ/ΔΝΣΑΚ/56797/1620 ΦΕΚ 408/ΑΑΠ/12-09-2008) και που γειτ­νιά­ζει με μια περιοχή που έχει χαρα­κτη­ρι­σθεί ιστο­ρι­κός τόπος (ΥΠΠΟ/ΔΝΣΑΚ/2500/40, ΦΕΚ 171/ΑΑΠ 14-05-2008). Θα περι­μέ­ναμε όχι μόνο για αυτό το κτήριο αλλά και για τα υπό­λοιπα βιο­μη­χα­νικά και μη,  να απο­κα­τα­στα­θούν και να δοθούν σε επα­νά­χρηση, όχι βέβαια ως βιο­μη­χα­νι­κές εγκα­τα­στά­σεις, για να δια­σω­θούν. Αυτό δηλαδή που έγινε σε άλλες περιο­χές της χώρας (π.χ στη Αθήνα: Γκάζι, Μετα­ξουρ­γείο, Πιλο­ποιείο Που­λό­που­λου, στη Θεσ­σα­λο­νίκη:  βιο­μη­χα­νία Σικια­ρίδη, εργο­στά­σιο Βίλκα, Μύλος Χατζη­γιαν­νάκη, εργο­στά­σιο Αλλα­τίνη, καπνα­πο­θήκη Σταυ­ρού­πο­λης, στο Βόλο: 12 εγκα­τα­στά­σεις μέσω προ­γράμ­μα­τος URBAN και στην Έδεσα το Καν­να­βουρ­γείο).

Τι πορεία άραγε θα ακο­λου­θή­σει η περιοχή στην οποία ήδη λει­τουρ­γεί η μαρίνα και ευελ­πι­στούμε στο μέλλον να ξεφύγει από τη υπο­βάθ­μιση και να πάρει μια δια­φο­ρε­τική ανά­πτυξη; Μήπως για ακόμα μια φορά θα ανα­μεί­ξουμε χωρίς σχέδιο του­ρι­στι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες, πολι­τι­στικά μνημεία, σχο­λι­κές υπο­δο­μές και οικι­στικά σύνολα με βαριές βιο­μη­χα­νι­κές εγκα­τα­στά­σεις;   Και τι θα αντι­προ­τεί­νουμε αν σε κάποια από τα υπό­λοιπα δια­τη­ρη­τέα της περιο­χής προ­τα­θεί σε λίγο να γίνουν ανά­λο­γες εγκα­τά­στα­σεις;

Στη λογική όλων των παρα­πάνω το ΤΕΕ Δωδε­κα­νή­σου προ­τεί­νει (30/10/2009) στην ευρύ­τερη πρώην βιο­μη­χα­νική περιοχή «Κόβα» εντός της οποίας εντάσ­σε­ται και το παλαιό εργο­στά­σιο της ΔΕΗ, να γίνει συνο­λική παρέμ­βαση ανά­πλα­σης με στόχο την αισθη­τική αλλά και λει­τουρ­γική της ανα­βάθ­μιση αλλά και την επα­νά­χρηση των μνη­μεια­κών βιο­μη­χα­νι­κών της κτιρίων (παλαιό εργο­στά­σιο ΔΕΗ, σφαγεία κλπ) με κύρια κατεύ­θυνση τον πολι­τι­σμό ή άλλες παρα­πλή­σιες λει­τουρ­γίες. Προ­τεί­νει επίσης αφού ληφθούν υπ’ όψη  λαμπρά αντί­στοιχα παρα­δείγ­ματα από άλλες περιο­χές της χώρας μας να προ­χω­ρή­σουμε  με συγκε­κρι­μένα και σταθερά βήματα προς αυτή την κατεύ­θυνση, επεν­δύ­ο­ντας παράλ­ληλα τους αντί­στοι­χους απαι­τού­με­νους πόρους. Σημειώ­νει τέλος ότι «η δημιουρ­γία υπο­σταθ­μού στο χώρο του παλαιού εργο­στα­σίου της ΔΕΗ για την μετα­τροπή της υψηλής τάσης σε μέση, αντι­κρού­ε­ται ως προς τη χρήση με την προ­ο­πτική ανά­πλα­σης που πρέπει να απο­κτή­σει η ευρύ­τερη περιοχή».

Ο Σύλ­λο­γος Προ­στα­σίας Περι­βάλ­λο­ντος θεωρεί ότι βρι­σκό­μα­στε μπροστά σε μια περί­πτωση κατάρ­γη­σης των αυτο­νό­η­των και της κοινής λογικής. Όταν δηλαδή οι κίν­δυ­νοι και τα προ­βλή­ματα είναι προφανή, δεν μπο­ρούμε να προ­χω­ρή­σουμε σε περαι­τέρω τεχνική και άλλη συζή­τηση και ανάλυση. Εάν ο ΔΕΔΔΗΕ κρίνει ότι η υποδομή αυτή είναι απα­ραί­τητη για την πόλη και το νησί θα πρέπει να στρέψει τις προ­σπά­θειες του σε περιο­χές όπου δε δημιουρ­γού­νται τόσα προ­βλή­ματα. Αν η δημο­τική αρχή από την άλλη πλευρά θέλει να βοη­θή­σει την περιοχή και τους κατοί­κους, υπάρ­χουν χιλιά­δες πράγ­ματα τα οποία μπορεί να κάνει. Η υπό­θαλψη των απο­φά­σεων του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου δεν είναι σε κάθε περί­πτωση καλή τακτική.

Το ΔΣ του Συλ­λό­γου Προ­στα­σίας Περι­βάλ­λο­ντος Ρόδου