Γ. Παναγόπουλος: «Η Κυβέρνηση εφαρμόζει πολιτική απορρύθμισης της αγοράς εργασίας»

Κύριε Πανα­γό­πουλε, τελικά «πέρασαν» το επίμαχο νομο­σχέ­διο για το ασφαλιστικό-φορολογικό και το πολυ-νομοσχέδιο που αυξάνει τους έμμε­σους φόρους. Tελικά, πού οδηγούν όλα αυτά τα μέτρα την χώρα όπου αυξά­νο­νται οι φόροι, οι εισφο­ρές και δεν δια­γρά­φε­ται πουθενά προ­ο­πτική ανά­πτυ­ξης και ανά­καμ­ψης;

Την απά­ντηση τη δώσατε ήδη με την ερώτησή σας. Μόνο φόροι, εισφο­ρές και δε δια­γρά­φε­ται πουθενά προ­ο­πτική ανά­καμ­ψης και ανά­πτυ­ξης. Εφαρ­μό­ζε­ται μόνο μια πολι­τική απορ­ρύθ­μι­σης της αγοράς εργα­σίας και μια εισπρα­κτική πολι­τική που δυστυ­χώς εντεί­νει την ύφεση. Η ΓΣΕΕ έχει κατα­θέ­σει προ­τά­σεις αλλά δυστυ­χώς η κυβέρ­νηση έχει κλειστά τα αυτιά της, ή σωστό­τερα την ακοή της τη χρη­σι­μο­ποιεί μόνον απέ­να­ντι στους δανει­στές. Από τα θα σκί­σουμε τα μνη­μό­νια εν μια νυκτί έξω από τη Βουλή, βρε­θή­καμε με νέα μνη­μό­νια, με νέα επώδυνα και αδιέ­ξοδα μέτρα.

Πώς σχο­λιά­ζετε το νέο ασφα­λι­στικό; Οι περισ­σό­τε­ροι εργα­ζό­με­νοι βλέπουν τους κόπους μιας ζωής να καταρ­ρέ­ουν στο ενδε­χό­μενο να λάβουν μια πολύ χαμηλή σύνταξη.

Δεν πρό­κει­ται για μεταρ­ρύθ­μιση που θα επι­φέ­ρει ένα βιώσιμο και απο­τε­λε­σμα­τικό σύστημα κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης. Είναι ένας νόμος που μαζί με τα προη­γού­μενα μέτρα που έχουν ληφθεί και τα νέα ψηφι­σθέ­ντα μέτρα, δίνει τη χαρι­στική βολή μετα­τρέ­πο­ντας τους από­μα­χους της δου­λειάς σε από­μα­χους της ζωής και υπο­θη­κεύει το μέλλον των νέων γενεών. Όσο η ανεργία κινεί­ται στα ίδια δρα­μα­τικά επίπεδα, όσο δεν δημιουρ­γού­νται νέες θέσεις εργα­σίας και δεν υπάρ­χουν αξιο­πρε­πείς μισθοί, τότε με μαθη­μα­τική ακρί­βεια θα οδη­γού­μα­στε σε περαι­τέρω μειώ­σεις και περι­κο­πές.

 Οι επι­χει­ρή­σεις κλεί­νουν η μία μετά την άλλη, τα νοι­κο­κυ­ριά ασφυ­κτιούν και οι συντα­ξιού­χοι βλέπουν συνεχώς περι­κο­πές. Υπάρχει περι­θώ­ριο αντί­δρα­σης;

Πάντα υπάρχει περι­θώ­ριο αντί­δρα­σης. Όμως τα συν­δι­κάτα δεν μπορούν να υπο­κα­τα­στή­σουν τους κομ­μα­τι­κούς σχη­μα­τι­σμούς και τους πολι­τι­κούς, ούτε βεβαίως είναι δυνατόν να φορ­τω­θούμε βάρη που δεν ανα­λο­γούν στον τομέα ευθύνης και δράσης των συν­δι­κά­των. Σε μια δια­τα­ξική κοι­νω­νία που μαστί­ζε­ται τα τελευ­ταία χρόνια από την ύφεση και την ανεργία, τα συν­δι­κάτα έχουν πραγ­μα­το­ποι­ή­σει δεκάδες κινη­το­ποι­ή­σεις, ανα­λαμ­βά­νο­ντας πολλές φορές την οργα­νω­τική ευθύνη αυτών των αγώνων και για άλλες επαγ­γελ­μα­τι­κές τάξεις, οι οποίες μόλις τον τελευ­ταίο χρόνο μπήκαν στο χορό των κινη­το­ποι­ή­σεων. Ίσως τώρα να έχουν καλ­λιερ­γη­θεί πλέον οι συν­θή­κες για τη δημιουρ­γία ενός κοι­νω­νι­κού μετώπου πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κού απέ­να­ντι στο νεο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμό και τους εκφρα­στές του.

 Στο πρό­σφατο συνέ­δριο της ΓΣΕΕ που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στην Ρόδο, ανα­φερ­θή­κατε στο μετα­να­στευ­τικό. Φαί­νε­ται ότι δεν σημειώ­νο­νται βελ­τιώ­σεις στον τρόπου αντι­με­τώ­πι­σης του.

Βελ­τί­ωση στο ζήτημα του μετα­να­στευ­τι­κού με τον πόλεμο να μαί­νε­ται στην περιοχή μας από την μια και με ανύ­παρ­κτη εθνική στρα­τη­γική από την άλλη, δεν πρό­κει­ται να υπάρξει. Υπήρξε σημα­ντική καθυ­στέ­ρηση κατα­νό­η­σης του ζητή­μα­τος από την αρχή και όταν το πρό­βλημα άρχισε να λαμ­βά­νει ανε­ξέ­λεγ­κτες δια­στά­σεις, εμείς το προ­σεγ­γί­ζαμε με οικο­νο­μι­κούς και όχι ανθρω­πι­στι­κούς όρους, διότι στην χώρα μας ακόμα και ένα τέτοιο σοβαρό ζήτημα, εκλαμ­βά­νε­ται από κάποιους ως… ευκαι­ρία για buisness…

 Όλοι συμ­φω­νούν ότι οι επεν­δύ­σεις είναι η μονα­δική διέ­ξο­δος για την κρίση. Κατά την άποψή σας, θα μπο­ρού­σαν να βοη­θή­σουν στην αντι­με­τώ­πιση της ανερ­γίας;

Το θέμα είναι ότι η κυβέρ­νηση βαφτί­ζει ανά­πτυξη και επεν­δύ­σεις, το ξεπού­λημα της δημό­σιας περιου­σίας. Βλέπετε τι γίνεται με τα λιμάνια. Γνω­ρί­ζετε τις μεσαιω­νι­κές εργα­σια­κές σχέσεις που έχει επι­βά­λει η Cosco, στις προ­βλή­τες που εκμε­ταλ­λεύ­ε­ται.  Η κυβέρ­νηση έχει επι­λέ­ξει το ρόλο του θεατή και εκτός από το να υπο­κύ­πτει στα κελεύ­σματα των δανει­στών, δεν κάνει τίποτε άλλο.

Ανά­πτυξη με εξυ­πη­ρέ­τηση απο­κλει­στικά επι­χει­ρη­μα­τι­κών συμ­φε­ρό­ντων δε γίνεται. Ανά­πτυξη που δε θα αφορά τους εργα­ζό­με­νους, που δε δια­σφα­λί­ζει τις θέσεις εργα­σίας, δεν είναι ανά­πτυξη.

 Ποιες είναι οι επό­με­νες κινή­σεις της ΓΣΕΕ; Θα προ­χω­ρή­σετε σε δυνα­μι­κές αντι­δρά­σεις;

Ο αγώνας της ΓΣΕΕ δεν στα­μά­τησε ποτέ. Είναι αγώνας πολύ­πλευ­ρος που δίνεται με κάθε μέσο και τρόπο που έχουμε στη φαρέτρα μας.

Ξέρουμε όμως ότι δεν πρό­κει­ται για αγώνα ταχύ­τη­τας αλλά για ένα διαρκή, μακρύ και δύσκολο αγώνα. Για ένα μαρα­θώ­νιο. Τις αντοχές τις έχουμε, όσο και αν κάποιοι επι­δί­ω­ξαν με τις γνωστές επι­κοι­νω­νια­κές πρα­κτι­κές, να εμφα­νί­σουν το συν­δι­κα­λι­στικό κίνημα κατώ­τερο των περι­στά­σεων. Και αδυ­να­μίες υπάρ­χουν και δυσκο­λίες. Όμως αυτό που πρέπει να κατα­νο­ή­σουν οι άνθρω­ποι του μόχθου, τους οποίους και εκπρο­σω­πούμε, είναι ότι τα συν­δι­κάτα υπήρχαν, υπάρ­χουν και θα υπάρ­χουν, γιατί ο εργα­ζό­με­νος μόνος του έχει πολύ ισχνή δια­πραγ­μα­τευ­τική δύναμη.