Die Zeit: Η Ελλάδα θα ανασάνει όταν φύγει ο Σόιμπλε

Μονό­δρο­μος ή παρα­πλα­νη­τική η συζή­τηση για το χρέος; Στο ερώτημα αυτό επι­χει­ρούν να απα­ντή­σουν σήμερα οι σχο­λια­στές, δίνο­ντας ιδιαί­τερη έμφαση στο ρόλο του Β. Σόιμπλε και τον παρά­γο­ντα των γερ­μα­νι­κών εκλογών.

Παρα­πλα­νη­τική χαρα­κτη­ρί­ζει τη συμ­φω­νία για το ελλη­νικό χρέος η γερ­μα­νική Die Zeit, σχο­λιά­ζο­ντας ότι επί της ουσίας ο Γερ­μα­νός υπ. Οικο­νο­μι­κών Β. Σόιμπλε έχει δίκιο όταν υπο­στη­ρί­ζει ότι η συζή­τηση δεν είναι της παρού­σης.

Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, σύμφωνα με την εφη­με­ρίδα, το μείζον ερώτημα είναι “ποιους δημο­σιο­νο­μι­κούς στόχους θα πρέπει να τηρήσει η Ελλάδα. Οι Ευρω­παίοι παρα­μέ­νουν σκληροί, ζητώ­ντας από τους Έλληνες πρω­το­γενή πλε­ο­νά­σματα ύψους 3,5% επί του ΑΕΠ. (…) Το γεγονός ότι η χώρα βρί­σκε­ται σε αυτή τη δεινή θέση, οφεί­λε­ται και στο γεγονός ότι οι πιστω­τές επι­μέ­νουν τόσο μηχα­νικά στην υλο­ποί­ηση δημο­σιο­νο­μι­κών στόχων, παρότι βασικές διαρ­θρω­τι­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις είναι πολύ πιο σημα­ντι­κές. (…) Ήδη σήμερα είναι προ­φα­νές ότι κάποια στιγμή οι Έλληνες θα πρέπει να παρα­δε­χθούν ότι δεν πέτυχαν τους φιλό­δο­ξους στόχους. Το ερώτημα είναι πώς θα αντι­δρά­σουν τότε οι Ευρω­παίοι. Εάν παρα­μεί­νουν σκληροί, τότε αυτό θα οδη­γή­σει σε νέα κλι­μά­κωση της κρίσης. Εάν υπα­να­χω­ρή­σουν, τότε θα πλη­ρεί­ται μια προ­ϋ­πό­θεση για την οικο­νο­μική ανά­καμψη της χώρας. Η δεύτερη προ­ϋ­πό­θεση θα ήταν να προ­χω­ρή­σει η ελλη­νική κυβέρ­νηση πράγ­ματι σε μεταρ­ρυθ­μί­σεις. Προ­κει­μέ­νου να δια­τη­ρη­θούν οι πιέσεις, η απα­ραί­τητη ελά­φρυνση του χρέους θα μπο­ρούσε να συν­δε­θεί με την υλο­ποί­ηση μεταρ­ρυθ­μί­σεων. Αυτή ήταν η προ­σέγ­γιση στα προ­γράμ­ματα πολλών ανα­πτυσ­σό­με­νων χωρών. Εκεί λει­τούρ­γησε αρκετά καλά. Όσον αφορά την ποιό­τητα των δημο­σίων υπη­ρε­σιών της άλλωστε, η Ελλάδαδεν απέχει πολύ από τις ανα­πτυσ­σό­με­νες χώρες”.

Η δια­τή­ρηση μιας ψευ­δαί­σθη­σης

Για την ελβε­τική Neue Zurcher Zeitung πάντως η ελά­φρυνση του ελλη­νι­κού χρέους είναι μονό­δρο­μος. “Γεγονός είναι ότι με δια­δο­χικά νέα χρέη δεν μπορείς να εξέλ­θεις από μια κρίση χρέους. Οι Ευρω­παίοι αρχί­ζουν σιγά σιγά να το αντι­λαμ­βά­νο­νται αυτο. Εντού­τοις και πέρα από βρα­χυ­πρό­θε­σμες δια­κο­σμη­τι­κές παρεμ­βά­σεις, ουσιώ­δεις ελα­φρύν­σεις προ­τί­θε­νται να εξε­τά­σουν μόνον μετά την ολο­κλή­ρωση του τρέ­χο­ντος προ­γράμ­μα­τος το 2018. Το επι­χεί­ρημα που μιλάει υπέρ αυτής της θέσης είναι ότι εάν αντα­μεί­βο­νταν η χώρα πριν καν παρου­σιά­σει επι­δό­σεις, αυτό θα έδινε ελά­χι­στα κίνητρα στη μεταρ­ρυθ­μι­στική βούληση της Αθήνας. Στην περί­πτωση της Γερ­μα­νίας όμως, του βασι­κό­τε­ρου πιστωτή, υπάρ­χουν τελείως δια­φο­ρε­τικά κίνητρα. Το 2017 πραγ­μα­το­ποιού­νται βου­λευ­τι­κές εκλογές. Του­λά­χι­στον μέχρι τότε θα πρέπει να δια­τη­ρη­θεί η ψευ­δαί­σθηση ότι η Ελλάδα θα απο­πλη­ρώ­σει τη βοήθεια που έχει λάβει”.

Τον παρά­γο­ντα των γερ­μα­νι­κών εκλογών προ­τάσ­σει και η γερ­μα­νική Tageszeitung: “Τώρα η Ελλάδα σώθηκε πραγ­μα­τικά! Αυτό ήταν το χαρ­μό­συνο μήνυμα που εξέ­πεμψε το Eurogroup μετά τη συνά­ντηση των Βρυ­ξελ­λών. Ωστόσο δεν αντα­πο­κρί­νε­ται στην πραγ­μα­τι­κό­τητα. Κανένα πρό­βλημα δεν έχει επι­λυ­θεί και η Γερ­μα­νία παρα­μέ­νει το βασικό εμπόδιο για μια βιώσιμη απο­κλι­μά­κωση της κατά­στα­σης. Η Ελλάδα δεν θα είναι καλύ­τερα μετά από αυτή τη συμ­φω­νία, διότι η τελευ­ταία βασί­ζε­ται σε μια μη ρεα­λι­στική και οικο­νο­μικά παρά­λογη υπόθεση ότι η χώρα μπορεί να πετυ­χαί­νει μονίμως τερά­στια πλε­ο­νά­σματα. Η χώρα παρα­μέ­νει λοιπόν δέσμια των πιστω­τών της. Για άλλη μια φορά δεν επήλθε το πολυ­πό­θητο μήνυμα ότι άξιζαν οι τόσο μεγάλες θυσίες. Εντέλει το μέλλον της χώρας εξαρ­τά­ται πλέον από την έκβαση των γερ­μα­νι­κών βου­λευ­τι­κών εκλογών. Μόνον όταν φύγει ο Σόιμπλε, μπορεί να ανα­σά­νει η Ελλάδα, ίσως”.

Δεν υπήρχε άλλη επιλογή

“Δυστυ­χώς δεν υπήρχε εναλ­λα­κτική επιλογή ως προς την παρά­ταση που δόθηκε στην Ελλάδα”, παρα­τη­ρεί η ολλαν­δική de Volkskrant. “Μια πραγ­μα­τική ελά­φρυνση του χρέους είναι ταμπού για τη Γερ­μα­νία. Η άλλη επιλογή -δρομολόγηση Grexit και επα­να­φορά της δραχμής- είναι κάτι που δεν μπορεί να δια­χει­ρι­στεί στην παρούσα φάση η ΕΕ. Η ανα­στά­τωση ενόψει του επι­κεί­με­νου δημο­ψη­φί­σμα­τος στη Βρε­τα­νία είναι ήδη αρκετά μεγάλη. Το μόνο που απο­μέ­νει λοιπόν είναι η επιμονή σε μεταρ­ρυθ­μί­σεις, προ­κει­μέ­νου να δοθεί και πάλι ώθηση στην ανά­πτυξη. Το να εμπι­στεύ­ε­ται κανείς απλώς τα ελλη­νικά σχέδια επί χάρτου δεν απο­τε­λεί πλέον επιλογή”.

dw.de.com