Ιδού ο …Κόφτης-Τι προβλέπεται

«Προ­σπα­θούν να δρα­μα­το­ποι­ή­σουν την κατά­σταση με τον αυτό­ματο μηχα­νι­σμό. Η αρχή του έχει να κάνει με το τι γίνεται αν δεν πετύ­χεις στόχους. Υπάρχει τέτοιος νόμος στην Ελλάδα, που μιλά για συμπλη­ρω­μα­τικό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό. Στο νόμο 4063 του 2012 υπάρχει διορ­θω­τι­κός μηχα­νι­σμός δημο­σιο­νο­μι­κών απο­κλί­σεων»

Του Γερά­σι­μου Λιβι­τσά­νου

Αυτό δήλωσε την Τετάρτη 11/5 ο αντι­πρό­ε­δρος της κυβέρ­νη­σης, Γιάννης Δρα­γα­σά­κης, σε τηλε­ο­πτική του συνέ­ντευξη στον τηλε­ο­πτικό σταθμό ALPHA ξεκα­θα­ρί­ζο­ντας κάπως το «τοπίο» σχετικά με τον περί­φημο αυτό­ματο μηχα­νι­σμό. Όπως επι­σή­μανε οΓ.Δρα­γα­σά­κης «για να ικα­νο­ποι­ή­σουμε το αίτημα του ΔΝΤ αυτό που υπάρχει στη νομο­θε­σία υπο­χρε­ω­θή­καμε να το εξει­δι­κεύ­σουμε. Όλα γίνο­νται στην βάση της δικής μας πρό­τα­σης».

Είναι αυτο­νό­ητο ότι αξίζει μία προ­σε­κτική ματιά στον νομο­θε­τικό πλαίσιο, που ονο­μά­τισε ο αντι­πρό­ε­δρος της κυβέρ­νη­σης προ­κει­μέ­νου να έχει κανείς μία σαφέ­στερη εικόνα για το τι είδους ρύθμιση πρό­κει­ται να έρθει για να ψηφι­στεί στην Βουλή το αργό­τερο έως τις 23 Μαίου με δεδο­μένο ότι την επόμενη ακριβώς ημέρα έχει οριστεί η τακτική συνε­δρί­αση του Eurogroup για το κλεί­σιμο της πρώτης αξιο­λό­γη­σης. Αλλά και για το πόσο «δική μας» είναι η πρόταση.

Ο νόμος 4063/12 στον οποίο ανα­φέρ­θηκε ο αντι­πρό­ε­δρος της κυβέρ­νη­σης δεν είναι άλλος από τον αυτόν που θέσπισε τον ευρω­παϊκό μηχα­νι­σμό στα­θε­ρό­τη­τας και δέσμευσε τις χώρες-μέλη της Ε.Ε στον «χρυσό κανόνα» των ισο­σκε­λι­σμέ­νων προ­ϋ­πο­λο­γι­σμών.  Κατα­τέ­θηκε στις 15 Μαρτίου του 2012 και ψηφί­στηκε 16 μέρες αργό­τερα στις 28 Μαρτίου με δια­δι­κα­σίες εξπρές. Τιτλο­φο­ρή­θηκε «Κύρωση της Από­φα­σης του Ευρω­παϊ­κού Συμ­βου­λίου που τρο­πο­ποιεί το άρθρο 136 της ΣΛΕΕ, της Συν­θή­κης για τη θέσπιση του Ευρω­παϊ­κού Μηχα­νι­σμού Στα­θε­ρό­τη­τας και της Συν­θή­κης για τη στα­θε­ρό­τητα, το συντο­νι­σμό και τη δια­κυ­βέρ­νηση στην Οικο­νο­μική και Νομι­σμα­τική Ένωση». Στον νόμο τότε, ο ΣΥΡΙΖΑ άσκησε το δικαί­ωμά του για ένσταση αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τας η οποία και απορ­ρί­φθηκε από την τότε κυβερ­νη­τική πλειο­ψη­φία.

Η συγκε­κρι­μένη σύμβαση προ­βλέ­πει την δημιουρ­γία αυτό­μα­του διορ­θω­τι­κού μηχα­νι­σμού δημο­σιο­νο­μι­κών απο­κλί­σεων στο τμήμα της που αφορά τοΔημο­σιο­νο­μικό Σύμφωνο των κρατών-μελών της Ε.Ε.

Οι βασικές αρχές του μηχα­νι­σμού αυτού προ­βλέ­πο­νται στο άρθρο 3 του τμή­μα­τος αυτού και συγκε­κρι­μένα στο στοι­χείο ε) της Παρα­γρά­φου 1. Εκεί ανα­φέ­ρε­ται: «Σε περί­πτωση που παρα­τη­ρού­νται σημα­ντι­κές απο­κλί­σεις από τον μεσο­πρό­θε­σμο στόχο ή την πορεία προ­σαρ­μο­γής σε αυτόν, τίθεται αυτο­μά­τως σε λει­τουρ­γία διορ­θω­τι­κός μηχα­νι­σμός. Ο μηχα­νι­σμός περι­λαμ­βά­νει την υπο­χρέ­ωση του συγκε­κρι­μέ­νου συμ­βαλ­λό­με­νου μέρους να εφαρ­μό­σει μέτρα για την διόρ­θωση των απο­κλί­σεων εντός ορι­σμέ­νης προ­θε­σμίας».

Στην παρά­γραφο 2 του ίδιου άρθρου ανα­φέ­ρε­ται επίσης ότι : «Οι κανόνες που καθο­ρί­ζο­νται στην παρά­γραφο 1 ισχύουν στο εθνικό δίκαιο των συμ­βαλ­λο­μέ­νων μερών το αργό­τερο ένα έτος μετά την έναρξη ισχύος της παρού­σας συν­θή­κης μέσω δια­τά­ξεων δεσμευ­τι­κού και μόνιμου χαρα­κτήρα κατά προ­τί­μηση συνταγ­μα­τι­κού, η άλλως δια­τά­ξεων των οποίων η πλήρης τήρηση και εκπλή­ρωση κατο­χυ­ρώ­νο­νται μέσω την δια­δι­κα­σιών που διέπουν τον εθνικό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό. Τα συμ­βαλ­λό­μενα μέρη θεσπί­ζουν σε εθνικό επίπεδο τον διορ­θω­τικό μηχα­νι­σμό που ανα­φέ­ρε­ται στην παρά­γραφο 1 στοι­χείο ε) βάσει κοινών αρχών που πρέπει να προ­τα­θούν από την Ευρω­παϊκή Επι­τροπή όσον αφορά κυρίως τον χαρα­κτήρα, την έκταση και το χρο­νο­διά­γραμμα της διορ­θω­τι­κής δράσης που πρέπει να ανα­λη­φθεί ακόμη και σε περί­πτωση που συντρέ­χουν εξαι­ρε­τι­κές περι­στά­σεις καθώς και για τον ρόλο και την ανε­ξαρ­τη­σία των οργάνων που είναι αρμόδια σε εθνικό επίπεδο για την παρα­κο­λού­θηση της τήρησης των κανόνων που καθο­ρί­ζο­νται στην παρά­γραφο 1. Ο εν λόγω διορ­θω­τι­κός μηχα­νι­σμός σέβεται απόλυτα τις εξου­σίες των εθνικών κοι­νο­βου­λίων»

Στην συγκε­κρι­μένη παρά­γραφο είναι ξεκά­θαρο ότι -παρά την γενική αναφορά περί «σεβα­σμού» στις «εξου­σίες των εθνικών κοι­νο­βου­λίων»- για το ποια μορφή θα έχει, το τι θα αφορά πόσο θα διαρ­κέ­σει και το ποιος θα επο­πτεύει τον συγκε­κρι­μένο μηχα­νι­σμό τον πρώτο λόγο έχει η Κομι­σιόν. Μάλιστα γίνεται ειδική μνεία στο ότι αυτά ισχύουν ακόμη και σε «εξαι­ρε­τι­κές περι­στά­σεις».  Το τι είναι αυτές οι …περι­στά­σεις ξεκα­θα­ρί­ζε­ται σε παράρ­τημα του ίδιου άρθρου όπου σημειώ­νε­ται ότι « ο όρος «εξαι­ρε­τι­κές περι­στά­σεις» ανα­φέ­ρε­ται σε περί­πτωση ασυ­νή­θι­στου γεγο­νό­τος το οποίο εκφεύ­γει του ελέγχου του ενδια­φε­ρό­με­νου συμ­βαλ­λό­με­νου μέρους και το οποίο έχει σημα­ντική επί­πτωση στην δημο­σιο­νο­μική κατά­σταση της γενικής κυβέρ­νη­σης ή σε περιό­δους έντονης οικο­νο­μι­κής κάμψης όπως καθο­ρί­ζε­ται στο ανα­θε­ω­ρη­μένο Σύμφωνο Στα­θε­ρό­τη­τας και Ανά­πτυ­ξης». Εν ολίγοις ο αυτό­μα­τος μηχα­νι­σμός οφείλει να ισχύσει ακόμη σε περι­πτώ­σεις γεγο­νό­των …εκτός ελέγχου από την χώρα που οφείλει να τον εφαρ­μό­σει.

Τον συγκε­κρι­μένο νόμο είχε τότε κατα­ψη­φί­σει ο ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα με αιχ­μη­ρές δηλώ­σεις δύο κορυ­φαίων στε­λε­χών του. Του νυν ευρω­βου­λευτή Δημήτρη Παπα­δη­μούλη και του σημε­ρι­νού υπουρ­γού Ναυ­τι­λίας Θεό­δω­ρου Δρίτσα.

‘Όπως χαρα­κτη­ρι­στικά είχε δηλώσει στην συνε­δρί­αση της Ολο­μέ­λειας της Βουλής στις 28 Μαρτίου 2012 ο Δ.Παπα­δη­μού­λης «εμείς κατα­ψη­φί­ζουμε αυτήν τη σύμβαση, γιατί πιστεύ­ουμε ότι είναι η υποταγή της χώρας στην ελεγ­χό­μενη χρε­ο­κο­πία, η υποταγή της χώρας σε ένα αδιέ­ξοδο σχέδιο μιας γερ­μα­νι­κής νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρης Ευρώπης, που εξου­θε­νώ­νει την ελλη­νική κοι­νω­νία και οικο­νο­μία αλλά θα δια­λύ­σει και την ίδια την Ευρω­ζώνη, αν δεν υπάρ­ξουν ριζικές αλλαγές και μια επα­νί­δρυση της Ευρώπης. Πιστεύ­ουμε ότι υπάρ­χουν και χοντρά θέματα συνταγ­μα­τι­κό­τη­τας». Είχε πάντως προ­σθέ­σει πως «οι προ­δια­γρα­φές αυτού του σχή­μα­τος, αυτού του μηχα­νι­σμού, απο­τε­λούν δέσμευση και της Ελλάδας και της Ευρώπης στις προ­δια­γρα­φές μιας νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρης γερ­μα­νι­κής Ευρώπης που δεσμεύει τη χώρα μας στο υφε­σιακό σπιράλ του θανάτου. Πρό­κει­ται για ένα μηχα­νι­σμό ελεγ­χό­με­νης χρε­ο­κο­πίας εντός ευρώ με τους όρους που βολεύ­ουν τους δανει­στές μας και πριν από όλους τη Γερ­μα­νία, διότι όπως μας εξήγησε η κ. Μέρκελ, το κόστος από μία ασύ­ντα­κτη χρε­ο­κο­πία της χώρας και η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ, εξέλιξη την οποία εμείς δεν επι­θυ­μούμε και δεν επι­διώ­κουμε γιατί θα είναι επώδυνη για τον ελλη­νικό λαό και ιδιαί­τερα για τα ασθε­νέ­στερα κοι­νω­νικά στρώ­ματα».

Με …δια­φο­ρε­τικό μάτι οφείλει μάλλον κανείς να αντι­λη­φθεί την εκτί­μηση που είχε εκφρά­σει στην ίδια συνε­δρί­αση ο Θ.Δρίτσας. Είχε ανα­φέ­ρει πως «μ’ αυτό το σύμφωνο στα­θε­ρό­τη­τας γίνεται μια νέα τομή στη σχέση της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης με το Διεθνές Νομι­σμα­τικό Ταμείο. Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, το Διεθνές Νομι­σμα­τικό Ταμείο γίνεται ευρω­παϊ­κός θεσμός μ’ αυτήν τη συνθήκη. Και πρό­κει­ται για μία σημα­ντική εξέλιξη, για την οποία δεν έχουμε μιλήσει σχεδόν καθόλου. Ανα­βαθ­μί­ζε­ται σταθερά και μόνιμα το Διεθνές Νομι­σμα­τικό Ταμείο, ως παράγων της ευρω­παϊ­κής ενο­ποί­η­σης». Επίσης είχε υπο­στη­ρί­ξει ότι για την έγκριση αυτού του νόμου απαι­τεί­ται δημο­ψή­φι­σμα αφού «είναι αδια­νό­ητο να μην οδη­γείτε στη συνο­λική κρίση τον ελλη­νικό λαό αυτήν τη διεθνή Συνθήκη και μόνο από τον τρόπο με τον οποίο εισά­γε­ται ως σχέδιο νόμου στην ελλη­νική Βουλή και από το περιε­χό­μενό της το τόσο σημα­ντικό και το τόσο δεσμευ­τικό. Είναι αδια­νό­ητο να μην οδη­γείτε τη Συνθήκη στη συνο­λική κρίση του ελλη­νι­κού λαού είτε αυτο­τε­λώς μέσα από δια­δι­κα­σία δημο­ψη­φί­σμα­τος, όπως θα έπρεπε να γίνει, εάν τηρού­νταν στοι­χειω­δώς δημο­κρα­τι­κοί κανόνες σε αυτήν τη χώρα και αν γινόταν στοι­χειω­δώς σεβαστή η λαϊκή βούληση».