ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Η αφερεγγυότητα του Δημοσίου δεν έχει όρια! Πώλησαν σε επενδυτή ακίνητο που ήταν χαρακτηρισμένο ως δασικό!

Δαμιανός Αθανασίου 6 λεπτά ανάγνωση
Δικαστήριο Ρόδου

Ακόμη μια υπόθεση, ενδει­κτική της αφε­ρεγ­γυό­τη­τας του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, που βάζει σε πρω­το­φα­νείς περι­πέ­τειες επεν­δυ­τές, που επι­λέ­γουν να συναλ­λα­γούν μαζί του, σύρεται από τον Σεπτέμ­βριο του 2011 ενώπιον του Πρω­το­δι­κείου Ρόδου. Εται­ρεία περιο­ρι­σμέ­νης ευθύνης που εδρεύει στο Δήμο Ρόδου έχει στραφεί συγκε­κρι­μένα κατά του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, όπως νομίμως εκπρο­σω­πεί­ται από τον Υπουργό Οικο­νο­μι­κών και της “Κτη­μα­τι­κής Εται­ρείας του Δημο­σίου” (ΚΕΔ) αξιώ­νο­ντας να ανα­γνω­ρι­στεί η ακυ­ρό­τητα της αγο­ρα­πω­λη­σίας ακι­νή­του που αγόρασε και χρη­μα­τική απο­ζη­μί­ωση ύψους 435.209,66 ευρώ για βλάβες που υπέστη.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης φέρεται να έχει ως εξής:

Στις 27 Δεκεμ­βρίου 2007 η εται­ρεία αγόρασε μέσω πλειο­δο­τι­κής δημο­πρα­σίας, δημόσιο ακίνητο, και συγκε­κρι­μένα έναν αγρό με ελαιό­δεν­δρα, που βρί­σκε­ται στα Κοσκι­νού, με απο­κλει­στικό σκοπό την αξιο­ποί­ησή του με την οικο­δό­μηση εντός αυτού επαγ­γελ­μα­τι­κών χώρων, απο­θη­κών κ.λ.π. προς μετα­πώ­ληση.

Το ακίνητο έχει έκταση 17.800 τ.μ. και επί του τοπο­γρα­φι­κού του δια­γράμ­μα­τος υπάρχει βεβαί­ωση του Ν. 651/77 ότι σύμφωνα με τις ισχύ­ου­σες πολε­ο­δο­μι­κές δια­τά­ξεις η κτη­μα­το­λο­γική μερίδα ευρί­σκε­ται εκτός των ορίων του εγκε­κρι­μέ­νου σχεδίου οικι­σμού Τσαϊ­ριού και είναι άρτια και οικο­δο­μή­σιμη.

Το ακίνητο κατα­κυ­ρώ­θηκε στην εται­ρεία έναντι 687.543 ευρώ, και κατέ­βαλε 68.754,30 ευρώ με την υπο­γραφή του συμ­βο­λαίου στη ΔΟΥ Ρόδου, ενώ το υπό­λοιπο ποσό συμ­φω­νή­θηκε ότι θα κατα­βαλ­λό­ταν στην ΚΕΔ, σε 9 ετήσιες δόσεις και με ετήσιο επι­τό­κιο 6%, παρα­κρα­τού­με­νης της κυριό­τη­τας από το Ελλη­νικό Δημόσιο μέχρις εξο­φλή­σεως του τιμή­μα­τος.

Η εται­ρεία κατέ­βαλε και το ποσό των 90.975,74 ευρώ για την 1η δόση, ήτοι αυτή του έτους 2008.

Στο 3° φύλλο του ως άνω συμ­βο­λαίου ανα­φε­ρό­ταν ότι: «ο πωλητής ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ και η ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ, δεν έχουν καμία ευθύνη ή υπο­χρέ­ωση απέ­να­ντι της αγο­ρά­στριας για τα πραγ­μα­τικά ή νομικά ελατ­τώ­ματα του ακι­νή­του, ούτε και για βάρη ή δου­λείες που τυχόν υπάρ­χουν. Για την περί­πτωση εκνι­κή­σεως αν αυτή είναι ολική, το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ υπο­χρε­ού­ται σε επι­στροφή ολο­κλή­ρου του τιμή­μα­τος ατόκως, εάν δε είναι μερική, επι­στρέ­φει άτοκα το ανάλογο ποσό με απόφαση του Δ.Σ. της ΚΕΔ. Το δικαί­ωμα αυτό της αγο­ρά­στριας για την ολική ή μερική επι­στροφή του τιμή­μα­τος, προ­ϋ­πο­θέ­τει ανα­γκαία την από μέρους της αγο­ρά­στριας έγκαιρη προ­σε­πί­κληση της ΚΕΔ και την έγκαιρη κοι­νο­ποί­ηση κάθε εγγρά­φου που σχε­τί­ζε­ται με την διεκ­δί­κηση τρίτου», ενώ συγ­χρό­νως στο ίδιο συμ­βό­λαιο γινόταν μνεία ότι σε βάρος του ακι­νή­του και μετά την πλειο­δο­τική δημο­πρα­σία είχε ασκηθεί η από 29/10/2007 αγωγή δύο ημε­δα­πών κατά του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου ενώπιον του Πρω­το­δι­κείου Ρόδου διώ­κουσα την δια χρη­σι­κτη­σίας κτήση της κυριό­τη­τας του.

Την ύπαρξη ωστόσο της ως άνω αγωγής, πλη­ρο­φο­ρή­θηκε η εται­ρεία για πρώτη φορά μόλις κατά την υπο­γραφή του ως άνω συμ­βο­λαίου, διότι αυτή ασκή­θηκε 5 μέρες μετά την πλειο­δο­τική δημο­πρα­σία.

Υπό τις δια­βε­βαιώ­σεις μάλιστα των εκπρο­σώ­πων της ΚΕΔ ότι αυτή η αγωγή δεν επρό­κειτο να ευδο­κι­μή­σει με την αιτιο­λο­γία ότι το Ελλη­νικό Δημόσιο γινόταν συχνά απο­δέ­κτης τέτοιων αγωγών, που όλες στο τέλος απορ­ρί­πτο­νταν και υπό το καθε­στώς έντονης ψυχο­λο­γι­κής και επι­τα­κτι­κής πίεσης και ανάγκης υπέ­γρα­ψαν το συμ­βό­λαιο.

Το εν λόγω ακίνητο απο­τε­λούσε μεγάλη και μονα­δική ευκαι­ρία, όπως έπεισαν και δια­βε­βαί­ω­σαν την εται­ρεία οι εκπρό­σω­ποι της ΚΕΔ, γι’αυτό και για την από­κτηση του ενδια­φέ­ρο­νταν και πολλοί άλλοι υπο­ψή­φιοι αγο­ρα­στές που συμ­με­τεί­χαν στη δημο­πρα­σία.

Ωστόσο λόγω σημειώ­σεως της ως άνω διεκ­δι­κη­τι­κής αγωγής στα οικεία βιβλία βαρών, κατέστη εκ των προ­τέ­ρων απο­λύ­τως αδύνατο να λάβει χρη­μα­το­δό­τηση για το ακίνητο από οποια­δή­ποτε τράπεζα, αφού καμία δεν ανε­λάμ­βανε να την χρη­μα­το­δο­τή­σει μέχρι την αμε­τά­κλητη απόρ­ριψη της αγωγής και τη δια­γραφή της από τα βιβλία βαρών, κάτι που βάσιμα ανα­με­νό­ταν να διαρ­κέ­σει αρκετά χρόνια.

Η εται­ρεία δεν είχε λάβει υπόψη της κατά την υπο­γραφή του συμ­βο­λαίου την άγνωστη σε εκείνην πιθα­νό­τητα δημιουρ­γίας προ­σκόμ­μα­τος στη χρη­μα­το­δό­τηση μέσω τρα­πε­ζι­κού δανει­σμού στην οποία είχε βασι­σθεί για να εξο­φλή­σει τις δόσεις της αγο­ρα­πω­λη­σίας αλλά και για να υλο­ποι­ή­σει τα επεν­δυ­τικά σχέδια της.

Εξαι­τίας της ανωτέρω κατα­στά­σεως οδη­γή­θηκε στα όρια της χρε­ο­κο­πίας, διότι εξά­ντλησε όλα τα κεφά­λαια της, έχοντας κατα­βά­λει εν γένει για την αγο­ρα­πω­λη­σία το συνο­λικό ποσό των 239.209,66 ευρώ

Η εται­ρεία στην πορεία ανα­γκά­στηκε να υπο­βά­λει την 11.12.2009 αίτηση ενώπιον της ΚΕΔ, με την οποία εξέθεσε τα ανωτέρω και ζήτησε τρο­πο­ποί­ηση των όρων εξό­φλη­σης του τιμή­μα­τος της συμ­βο­λαιο­γρα­φι­κής πράξης αγο­ρα­πω­λη­σίας, δια της ανα­στο­λής της κατα­βο­λής των ετήσιων δόσεων μέχρι την έκδοση αμε­τά­κλη­της από­φα­σης επί της αγωγής, απο­δε­χό­με­νοι μάλιστα να επι­βα­ρύ­νε­ται για το διά­στημα της ανα­στο­λής με τους συμ­φω­νη­θέ­ντες τόκους.

Η ΚΕΔ παρότι οχλή­θηκε πολ­λά­κις προ­φο­ρι­κώς, ουδέ­ποτε απά­ντησε.

Σε καμία περί­πτωση ωστόσο δεν μπο­ρούσε να φαντα­στεί το τι ακο­λού­θησε.

Η εται­ρεία συγκε­κρι­μένα δεν μπο­ρούσε να πιστέ­ψει ότι ήταν δυνατόν η ΚΕΔ να επι­δεί­ξει  παρά­νομη και αδι­κο­πρα­κτική συμπε­ρι­φορά απέ­να­ντι της με δόλια παρά­λειψη κατά την υπο­γραφή του συμ­βο­λαίου, του γεγο­νό­τος ότι αυτό ήταν δασικό!!

Συγκε­κρι­μένα όντας θορυ­βη­μένη από την αμφι­σβή­τηση του ιδιο­κτη­σια­κού καθε­στώ­τος της εκτά­σεως που αγό­ρα­σαν, οι εκπρό­σω­ποι της εται­ρείας υπέ­βα­λαν στις 19/02/2010, αίτηση ενώπιον της Δ/νσεως Δασών Δωδ/σου, ζητώ­ντας την έκδοση πράξεως χαρα­κτη­ρι­σμού της εν λόγω εκτά­σεως.

Μετά από έναν χρόνο περίπου και κατόπιν αυτο­ψίας της αρμό­διας υπη­ρε­σίας, εξεδόθη η υπ’αριθμ. πρωτ. 9170/31-03-2011 πράξη χαρα­κτη­ρι­σμού της Δ/ντριας Δασών Δωδ/σου, σύμφωνα με την οποία επί της εκτά­σεως των 17.800 τ.μ. τμήμα της, εμβαδού 15.463,85 τ.μ., χαρα­κτη­ρί­στηκε ως γεωρ­γική έκταση, καλυ­πτό­μενη από ελαιό­δε­ντρα, ενώ δύο τμήματα της, εμβαδού 2.321,15 τ.μ. και 205 τ.μ. αντι­στοί­χως, χαρα­κτη­ρί­στη­καν ως δάσος!

Η ΚΕΔ δηλαδή όλως παρα­νό­μως και δολίως κατά την υπο­γραφή του συμ­βο­λαίου, παρέ­λειψε σκο­πί­μως και κατά ευθεία παρά­βαση της νομο­θε­σίας, να ζητήσει από την Δασική Υπη­ρε­σία ως όφειλε και είχε υπο­χρέ­ωση, την προ­βλε­πό­μενη πράξη χαρα­κτη­ρι­σμού της εκτά­σεως, την οποία έπρεπε να προ­σκο­μί­σει στον συμ­βο­λαιο­γράφο, προ­κει­μέ­νου να δια­πι­στω­θεί αν επρό­κειτο για δασική έκταση ή όχι και να εξα­κρι­βω­θεί με τον τρόπο αυτό αν μπο­ρούσε η έκταση αυτή να μετα­βι­βα­στεί.

Από την άλλη μεριά οι εκπρό­σω­ποι της εται­ρείας, ακριβώς επειδή συναλ­λασ­σό­ντου­σαν με το Ελλη­νικό Δημόσιο και την ΚΕΔ και όχι με κάποιον τρίτο, ένιωθαν για τον λόγο αυτό απόλυτη ασφά­λεια και είχαν εμπι­στο­σύνη ότι είχαν τηρηθεί όλες οι νόμιμες δια­δι­κα­σίες και έλεγχοι, δεδο­μέ­νου ότι η αγορά αυτή έλαβε χώρα μάλιστα στα πλαίσια πλειο­δο­τι­κής δημο­πρα­σίας.

Δεν μπο­ρού­σαν να φαντα­στούν ότι το Ελλη­νικό Δημόσιο και η ΚΕΔ θα πωλούσε ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΑΣΙΚΗ ΕΚΤΑΣΗ, γεγονός το οποίο οι ίδιοι δεν γνώ­ρι­ζαν ούτε μπο­ρού­σαν να γνω­ρί­ζουν, αφού το Ελλη­νικό Δημόσιο μέσω των αρμο­δίων οργάνων του είναι αυτο­νό­ητο ότι προ­βαί­νει στον απα­ραί­τητο έλεγχο νομι­μό­τη­τας, όταν πρό­κει­ται να διε­νερ­γή­σει πλειο­δο­τική δημο­πρα­σία και είναι αδια­νό­ητο ότι το Ελλη­νικό Δημόσιο το οποίο ως γνωστόν εξα­σφα­λί­ζει απόλυτη ασφά­λεια στις συναλ­λα­γές, να πωλήσει δασική έκταση, ζημιώ­νο­ντας τους ανε­πα­νόρ­θωτα, καθότι μια τέτοια μετα­βί­βαση είναι εκ του νόμου εξ υπαρχής άκυρη και ως εκ τούτου επέρ­χε­ται ακυ­ρό­τητα ολό­κλη­ρης τη συμ­βά­σεως!

Η εται­ρεία υπο­στη­ρί­ζει ότι η ΚΕΔ σκο­πί­μως και δολίως παρέ­καμψε την δασική υπη­ρε­σία και παρέ­λειψε τεχνηέ­ντως να προ­σκο­μί­σει στον συμ­βο­λαιο­γράφο κατά την ημέρα υπο­γρα­φής του συμ­βο­λαίου, την απα­ραί­τητη για την εν λόγω μετα­βί­βαση πράξη χαρα­κτη­ρι­σμού του ακι­νή­του, ακριβώς επειδή γνώριζε εκ των προ­τέ­ρων, ότι αν η δασική υπη­ρε­σία διε­νερ­γούσε αυτοψία στο ακίνητο, θα δια­πί­στωνε αμέσως ότι πρό­κει­ται για δημόσια δασική έκταση και θα εξέδιδε την ως άνω πράξη χαρα­κτη­ρι­σμού, λόγω της οποίας δεν θα ήταν δυνατή η μετα­βί­βαση.

Το συμ­βό­λαιο αγο­ρα­πω­λη­σίας συνο­δευό­ταν εξάλλου από σχε­διά­γραμμα αγρο­νό­μου τοπο­γρά­φου μηχα­νι­κού στο οποίο εμφαί­νε­ται ως καθ’όλα νόμιμο, άρτιο και οικο­δο­μή­σιμο το ακίνητο, ενώ πουθενά δεν ανα­φέ­ρε­ται, ούτε απο­τυ­πώ­νε­ται σε αυτό η ως άνω δασική έκταση.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται ο δικη­γό­ρος κ. Βασίλης Καβου­ριού

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.